จอมอสูรพลิกสวรรค์ (Asura Reversing Heaven : Feng Long - 龙峰)

ณ ซากปรักหักพังโบราณที่บัดนี้ได้กลายเป็นสุสาน...

เฟิงหลงไม่ได้ออกจากที่นั่นในทันที... เขานั่งลงขัดสมาธิบนยอดของหอคอยที่พังทลาย... และหลับตาลง...

เขาไม่ได้กำลังพักผ่อน... แต่เขากำลัง "รับชม"...

จิตสัมผัสอันทรงพลังของเขาแผ่ขยายออกไปไกลหลายสิบลี้... ครอบคลุมไปทั่วทั้ง "ป่าหมอกมายา"... ที่ซึ่งสมรภูมิสุดท้ายกำลังดำเนินอยู่อย่างดุเดือด!

เขา "เห็น" ทุกสิ่งทุกอย่างราวกับกำลังมองดูภาพวาดจากบนสรวงสวรรค์...

เขาเห็นเหล่าศิษย์กลุ่มวิหคเพลิงที่เหลืออยู่ที่กำลังตกอยู่ในความโกลาหลและสิ้นหวัง... พวกมันถูก "ค่ายกลภาพมายา" ของ เซียวเฉิน ปั่นหัวจนเริ่มจะหวาดระแวงและต่อสู้กันเอง!

และเขาก็เห็น... "นักล่า" อีกกลุ่มหนึ่งที่กำลังคืบคลานเข้ามาในเงามืด... กลุ่มโจร "เงาเหยี่ยว" ที่เขาเป็นผู้ปลดปล่อย! พวกมันกำลังจะเข้าไป "เก็บกวาด" เหยื่อที่อ่อนแอและแตกแยก!

เสียงกรีดร้อง... เสียงสาปแช่ง... และเสียงของคมดาบที่ฉีกกระชากเนื้อหนัง... ดังขึ้นระงมไปทั่วทั้งป่า... มันคือบทเพลงสังหารที่เขาเป็นผู้ประพันธ์... และเขาก็รับฟังมันด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา

"เรียนรู้ซะ... หวังเฉิน" เขากระซิบกับสายลม "...นี่คือผลลัพธ์ของการเล่นเกมกับอสูร"

เมื่อแน่ใจแล้วว่าศิษย์วิหคเพลิงกลุ่มสุดท้ายจะต้องพินาศอย่างแน่นอน... เขาก็ลืมตาขึ้น... และมุ่งหน้ากลับไปยังหุบเขาอัสนีบาต... ที่ซึ่ง หลินเฟิง กำลังรอคอยเขาอยู่

"พี่ชายเย่! ท่านกลับมาแล้ว!"

"ไปกันเถอะ... ภารกิจของเรา... จบสิ้นลงแล้ว"

สามวันต่อมา... ณ หอภารกิจเจ็ดดารา

การกลับมาของกลุ่ม "เงาอสูร" ได้สร้างความฮือฮาขึ้นอีกครั้ง!

แต่ครั้งนี้... ไม่มีผู้ใดกล้าส่งเสียงเย้ยหยัน... มีเพียงสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและยำเกรง!

เฟิงหลงเดินตรงไปยังโต๊ะของผู้อาวุโสฝ่ายภารกิจ... และวาง "ของสามสิ่ง" ลงบนโต๊ะ...

สิ่งแรก... คือ "ตราสินค้า" ของหอการค้าจันทร์เสี้ยว... ซึ่งเป็นหลักฐานว่าภารกิจคุ้มกันสำเร็จลุล่วงสิ่งทีสอง... คือ "แก่นอสูร" ของอสูรหมาป่าสามหัว...และสิ่งที่สาม... คือ "ศีรษะ" ของหัวหน้ากลุ่มโจร "เงาเหยี่ยว"... พร้อมกับป้ายหยกประจำตัวของมัน!

"กลุ่มเงาอสูร... กลับมารายงานผลภารกิจ" เขากล่าวเสียงเรียบ "ภารกิจทั้งสาม... สำเร็จลุล่วงทั้งหมด"

เฮือก!

ทั้งหอภารกิจต้องสูดลมหายใจเย็นเยียบ!

"เป็น...เป็นไปได้อย่างไร!?" ผู้อาวุโสฝ่ายภารกิจอุทานออกมาด้วยความตกตะลึง! "แล้ว...แล้วกลุ่มวิหคเพลิงที่รับภารกิจเดียวกันเล่า!?"

เฟิงหลงหันไปมองเขาด้วยแววตาที่เรียบเฉย... "ข้าไม่ทราบ... แต่ข้าได้พบ 'ป้ายหยกประจำตัว' ของพวกเขา... ตกอยู่ในค่ายของกลุ่มโจรเงาเหยี่ยว"

เขาโยนป้ายหยกที่แตกหักของเหล่าศิษย์วิหคเพลิงทั้งหมด... ลงบนโต๊ะ!

การกระทำนั้น... คือการประกาศที่ชัดเจนและโหดเหี้ยมที่สุด!

เขาไม่ได้เพียงแค่ทำภารกิจสำเร็จ... แต่เขายัง "สร้างเรื่องราว"... สร้างเรื่องราวที่ว่ากลุ่มวิหคเพลิงนั้นโง่เขลาและอ่อนแอจนถูกกลุ่มโจรฆ่าตาย... และเขา... คือผู้ที่ไป "ล้างแค้น" ให้แก่ศิษย์ร่วมสำนัก!

มันคือการตบหน้า หวังเฉิน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า! ตบจนหน้าของมันต้องชาและบวมเป่งไปด้วยความอัปยศ!

ผู้อาวุโสฝ่ายภารกิจหน้าซีดเผือด... เขารีบดำเนินการโอนแต้มคุณูปการทั้งหมด... รวมไปถึงแต้มเดิมพันอีกหนึ่งหมื่นแต้ม... เข้าไปในป้ายหยกของสมาชิกกลุ่มเงาอสูรทันที!

บัดนี้... กลุ่มเงาอสูร... ไม่ได้มีเพียงแค่ชื่อเสียง... แต่ยังร่ำรวยไปด้วยทรัพยากร!

ข่าวนี้... ได้สั่นสะเทือนไปถึงบัลลังก์ของผู้อยู่เบื้องหลัง!

ณ คฤหาสน์ตระกูลหวัง...

โครม!

หวังเทียนหลง ผู้นำตระกูลหวัง... ทุบโต๊ะหยกโบราณจนแตกละเอียดเป็นผุยผงด้วยฝ่ามือเพียงครั้งเดียว! ใบหน้าที่เคยสงบนิ่งและน่าเกรงขามของเขา... บัดนี้บิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธจัดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน!

"ไอ้เด็กสารเลว...เย่เฟิง!" เขาคำรามลั่น! "มันไม่เพียงแต่ไม่ติดกับ... แต่มันยังกล้าหันกลับมาตบหน้าข้า! มันกล้าใช้คนของข้าเป็นเครื่องมือในการสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง!"

"ท่านพ่อ! เราจะทำอย่างไรกันดี!?" หวังเฉิน ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างๆ เอ่ยถามอย่างร้อนรน

"ทำอย่างไรเรอะ!?" หวังเทียนหลงหันมาตวาดใส่บุตรชาย "เพราะความโง่เขลาของเจ้า! ที่ทำให้เราต้องสูญเสียยอดฝีมือไปเกือบยี่สิบคน! และยังต้องเสียหน้าจนไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหน!"

เขานิ่งไปครู่หนึ่ง... ก่อนที่แววตาของเขาจะเปลี่ยนเป็นเย็นเยียบและอำมหิต...

"ในเมื่อมันชอบเล่นกับ 'กฎ'... ข้าก็จะใช้ 'กฎ' ที่ใหญ่กว่ามาบดขยี้มัน"

เขาหันไปสั่งการองครักษ์เงา "ไปที่ 'หออาวุโส'... แจ้งข่าวแก่ท่านผู้อาวุโสสูงสุด... บอกว่าข้า...หวังเทียนหลง... มี 'หลักฐาน' ที่จะกล่าวหาว่า... ศิษย์สายตรง 'เย่เฟิง'... ลักลอบฝึกฝน 'วิชามาร' และเป็นภัยต่อความมั่นคงของสำนัก!"

องครักษ์เงาเบิกตากว้าง! นี่มัน...นี่มันคือการใส่ร้ายป้ายสีที่ร้ายแรงที่สุด!

หวังเทียนหลงแสยะยิ้ม... "ข้าไม่จำเป็นต้องฆ่ามัน... ข้าแค่ต้องทำให้ทุกคน... เชื่อว่ามันคือ 'ศัตรู' ของสำนัก..."

"...เมื่อถึงตอนนั้น... ต่อให้เป็นผู้อาวุโสเยว่... ก็ไม่อาจปกป้องมันได้"

"...และคนที่ลงมือ 'สังหาร' มัน... ก็จะไม่ใช่ข้า..."

"...แต่จะเป็น 'สำนัก'... ทั้งสำนัก!"

คลื่นใต้น้ำที่น่าสะพรึงกลัวที่สุด... ได้ก่อตัวขึ้นแล้ว... และมันกำลังจะซัดกระหน่ำเข้าใส่เฟิงหลง... โดยที่เขาไม่ทันได้รู้ตัว!