แด๊ดดี้ที่ไม่ใช่พ่อ
ตอน จับปลาสามมือ
ค่ำวันศุกร์ ปกติเวลานี้ผู้คนจะยืนออกันหน้าผับหรูแห่งหนึ่งเพราะว่าเป็คืนก่อนวันหยุดที่จะมาดื่มฉลองกันให้เมาหัวปักหัวปำ
"อาไรว๊า ปิดได้งาย" เสียงกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวจีนยืนบ่นอยู่หน้าผับหรูในย่านนักธุรกิจ
"ว๊อด เดอะ ฟั่ก" ชายฝรั่งคนนึงสบถดัง สาวหัวทองอีกสองคนชูนิ้วกลางใส่ป้ายชื่อผับ
นักท่องราตรีหลายคนต่างก็ส่ายหน้ากอดคอกันเดินกลับไปหาที่ดื่มใหม่ ขณะที่ข้างภายในผับนี้เองกำลังกระหึ่มไปด้วยเสียงดนตรี
บนเวทีมีเด็กสาวร่างบางวัยเพิ่งจะครบยี่สิบขวบกำลังนั่งเล่นเปียโนอยู่ รอบกายเธอมีเพียงสามหนุ่มสามมุม หาได้มีนักท่องเที่ยวอื่นอยู่เลย
ร่างอรชรเพรียวขาวกำลังก้มหน้านั่งกดแป้นเสียงเปียโนเป็เพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้กับตัวเอง
พ่อโรมยืนข้างหลังและถือเค้กก้อนโต เค้าสวมสูทดำที่มีกล้ามแขนกล้ามอกแน่นเปรี๊ยะแนบกับเนื้อผ้าที่เรียบหรู
พ่อชายืนด้านขวา เค้าใส่สูทเทาและถือกล่องแหวนเพชรอยู่ในมือ ร่างผอมสูงยาวสง่าราวกับนายแบบจีนแถมยังใส่แว่นตากันแดดสีดำดูเท่ห์ะเิ
พ่อมาวินสวมสูทขาวดูหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ความสูงและล่ำพอดี ไม่สูงมากและกล้ามก็ลีนแน่น เค้าถือช่อดอกกุหลาบขาวที่หมายถึงรักอันบริสุทธิ์
แปะ! ๆ ๆ สิ้นเสียงเปียโนพ่อทั้งสามก็ปรบมือดัง จากนั้นทุกอย่างก็เงียบดับลงเหลือเพียงแสงไฟของผับที่หมุนวนอยู่บนเพดาน
"ขอบคุณนะคะ ๆ ๆ" เด็กสาวพนมมือไหว้ขณะรับของขวัญเป็ดอกไม้และแหวนเพชร
"ดอกไม้หอมจัง อุ๊ยแหวนสวยจัง" มินตราเอ่ยขณะที่ตาโต เธอวางช่อดอกลงบนเปียโนแล้วจ้องมองแหวนเพชรที่ระยิบระยับ
"มานี่มา สวมให้" พ่อชาเอ่ยแล้วลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นแล้วหยิบแหวนสวมเข้ากับนิ้วนางข้างขวาของเด็กสาวได้อย่างพอดิบพอดี
คุณพ่อทั้งสามร้องเพลงแฮปปีเบิร์ดเดย์ก่อนที่มินตราจะเป่าเทียนดับ
ฟู่วส์! ๆ ๆ ฮิ! ๆ ๆ สาวน้อยยิ้มหน้าบานเมื่อเห็นเค้กสตอเบอรี่ก้อนโต
พ่อโรมยืนย่อตัวต่ำเพื่อถือเค้ก พ่อมาวินยื่นมีดให้สาวน้อยหั่นเค้กออกเป็สี่ส่วน ทั้งสามคนรับเค้กที่มินตราใส่จานเล็กไปถือไว้แต่กลับไม่ตักกิน ต่างก็รูดซิบกางเกงสูทตัวเองแล้วล้วงเอาแท่งเอ็นสามรูปแบบออกมาโชว์เสียอย่างนั้น
งั่ม! ๆ ๆ เด็กสาวมัวก้มตักกินเค้ก พอหันหลังมาเจอสามพ่อกำลังยืนรูดแท่งเอ็นตัวเองก็สำลักเค้กจนพุ่งออกปาก
แค่ก! ๆ ๆ ครีมเค้กเลอะติดแป้นกดเปียโน
"อะไรกันคะเนี่ย" สาวน้อยเงยหน้าถลึงตาดุพ่อๆ ทว่าในมุมเงยที่เธอกำลังมองอยู่นั้นมันเห็นแท่งเอ็นของพ่อแต่ละคนคู่กับหน้าของพวกเค้าเลยทีเดียว
ลำโตยาวใหญ่ของพ่อโรมสีดำคล้ำ เส้นเอ็นพันหยักรอบลำคู่กับหน้าหล่อเข้มบาดใจ มองแล้วรู้สึกตื่นเต้น
ลำยาวสีขาวงอโง้งของพ่อชากับหน้าคมขาวมองแล้วหายใจไม่ทั่วท้องแบบบอกไม่ถูก
ลำโตแต่ไม่ยาวของพ่อมาวินมันสะอาดน่ารักยังไงไม่รู้ ส่วนหัวสีแดงอมชมพู ส่วนลำขาวจั๊วะแบบมองดูก็รู้ว่าจับแล้วนุ่ม
"ก็หนูยี่สิบแล้ว" พ่อโรมพูดเป็ปริศนา
"บรรลุนิติภาวะแล้วนี่นา น๊ะ" พ่อชาเอาอีกคน
"หนูจะทำอะไรกับใครก็ได้ หนูมีสิทธิ์ หนูโตแล้ว" พ่อมาวินเฉลย
"แต่ เอิ่ม คือมัน" มินตราอ้ำอึ้งขณะเงยมองแท่งเอ็นคู่กับหน้าพ่อแต่ละคนและหันไปมาเพื่อสลับมองทุกคนให้ถ้วนทั่ว
"หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะ" พ่อโรมเริ่มเสียงแข็งดูดุดันเหลือเกิน
"แล้วพวกเราก็รอไม่ไหวแล้ว" พ่อชาเอ่ยแล้วหันไปหยิบแก้วไวน์ซดพรวดเดียวหมด
"หนูไหวอยู่แล้ว แตกเนื้อสาวเต็มที่แล้ว ยังไงก็ไม่เจ็บมากหรอก" พ่อมาวินเอ่ยและยกมือลูบหัวปลอบใจ
แต่!
แต่มันสามคน!
มินตรานึกในใจ เธอคิดว่าต้องตายแน่ๆหากโดนเปิดซิงด้วยผู้ชายสามคน แถมแต่ละคนก็เป็ผู้มีพระคุณล้นเกล้า
"งั้นเลือกเลย" สามพ่อปริปากพร้อมกัน ทำเอาเด็กสาวถึงกับสะดุ้งหน้าสั่น
"เอาอันไหนเลือกเลยซิจ๊ะ" เสียงพ่อชาที่คิดว่าตัวเองเป็ต่อเพราะขนาดเล็กน่าจะเข้าไปในตัวมินตราได้ง่ายที่สุด
หมับ! สาวน้อยหมุนตัวบนเก้าอี้แล้วยกมือขวากำแท่งเอ็นอันยาวใหญ่ของพ่อโรม มือซ้ายกำของพ่อมาวินแล้วชักรูดทั้งสองอันเบาๆ
ส่วบ! ๆ ๆ ๆ อาาา! อาห์! สองพ่อยืนค้ำหัวเด็กสาวที่นั่งเก้าอี้ พวกเค้ากำลังครางอย่างสุขสมใจ
อ้าว! พ่อชาหน้าเสียเพราะไม่โดนเลือก จู่ๆหน้าเล็กๆก็เชิ่ดแหงนขึ้นแล้วปากสีชมพูเรียวบางก็เผยออ้า
จุ๊บ! ปากน้อยคาบอมหัวบานใหญ่ของพ่อชาแล้วดูดจนแก้มตอบ
อูวส์! พ่อตัวสูงทำหน้าฟินเว่อร์
อรั่ก! ๆ ๆ ส่วบ! ๆ ๆ มินตราชักแท่งเอ็นสองอันแล้วโยกหน้าดูดแท่งเอ็นหนุบหนับในปากไปพร้อมๆกัน
ครั้นจะอมจนพ่อชาแตกก็กลัวอีกสองพ่อจะน้อยใจ เธอจึงคายแท่งเอ็นยาวๆออกแล้วหันขวาไปอ้าอมแท่งใหญ่ของพ่อโรม จากนั้นใช้มือขวาจับของพ่อชาที่อยู่ตรงกลางแล้วรูดสาวไปพร้อมๆกับของพ่อมาวิน
พ่อโรมพอได้เอาของใหญ่เข้ามาในปากก็รีบโยกเอวกระทุ้งลำโตยัดกระแทกจนหน้าใบเล็กๆสั่นโยกไปมา
อรั่ก! ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ
ครู่ต่อมามินตรารีบคายของใหญ่ออกแล้วหันซ้ายไปอมของพ่อมาวิน จากนั้นเอามือซ้ายไขว้กับมือขวาเพื่อมาจับของพ่อโรมรูดโดยที่มือขวายังกำของพ่อชาที่ยืนตรงกลาง
ส่วบ! ๆ ๆ อร๊อค! ๆ ๆ เสียงรูดแท่งเอ็นแดงช้ำคากำมือ เสียงแท่งเอ็นร้อนๆวิ่งรูดเข้าออกปากดังระรัว
น้ำลายเหนียวๆเลอะเต็มแท่งเอ็นคุณพ่อทั้งสาม
จู่ๆพ่อมาวินก็รีบชักเอวถอย บร๊วบ! เสียงแท่งเอ็นหลุดออกจากปากน้อยดังชัดเจน มินตราถึงกับงงว่าทำไมพ่อมาวินไม่อยากแตกในปากของเธอ
จ๋อม! ๆ พ่อมาวินเอาแท่งเอ็นจุ่มในแก้วไวน์แดงแล้วเอากลับมาจ่อที่ปากสีชมพู
"หนูไม่ดื่มของมึนเมา" เด็กสาวเงยหน้าเอ่ยทั้งๆที่สองมือกำลังกำรูดแท่งเอ็นพ่อโรมกับพ่อชาอยู่
"หนูยี่สิบแล้ว ดื่มได้แล้ว" พ่อมาวินตอบและโยกเอวบดเข้ามาจนปลายลำแดงๆจิ้มชนริมฝีปากเด็กสาวเจ็บจี๊ด
จ๊วบ! มินตราอ้าปากคาบหัวดอกเห็ดที่เลอะไวน์แดงหวานฉ่ำดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย
"มากินตรงนี้บ้างสิ คนสวย" พ่อชาเอ่ยแล้วจับแท่งเอ็นเลอะครีมเค้กขาวๆจ่อแก้มขวา
อ้าาา! มินตราคายของพ่อมาวินแล้วหันไปอ้าปากกว้างรอ ส่วบ! ๆ ๆ พ่อชารีบโยกเอวป้อนแท่งเอ็นยาวๆเข้ามาในปากอย่างรู้อกรู้ใจ
อรั่ก! ๆ ๆ เด็กสาวโยกหน้าอม สองมือก็สู้ตายกับแท่งเอ็นพ่อโรมกับพ่อมาวิน
ปรี๊ดด! ๆ ๆ จู่ๆน้ำคาวข้นที่ขมๆก็แตกเข้ามาในปาก
โอ๊ะ! โอ๊ยย! พ่อชาร้องขณะยืนขาสั่นกระตุก
แค่ก! ๆ ๆ มินตราสำลักน้ำคาวแต่พ่อชาก็ไม่ยอมดึงออก ทั้งๆที่แตกแล้วเค้ายิ่งกดแท่งเอ็นยัดเข้ามาคาในปาก ราวกับว่าจงใจจะบังคับให้เธอดูดกินน้ำรักของเค้ายังไงยังงั้น
"เด็กดีต้องกลืนนะคะ" พ่อชาทำเสียงหวาน
อึก! ๆ ๆ มินตราจำใจกลืนน้ำเหนียวข้นที่เธออมไว้ในปากจนแก้มป่อง จากนั้นคายของพ่อชาแล้วหันไปอมของพ่อโรมจนตัวกระตุกไปอีกคน
โอยยย! พ่อโรมร้องราวกับโดนแทง ไม่ก็โดนยิงเข้าจังๆที่กลางอก แท่งเอ็นดำๆในปากชมพูกระตุกถี่ๆ
ปรี๊ดด! ๆ ๆ น้ำคาวของนักฆ่าสายลับแตกเข้ามารุนแรงและล้นหลามกว่าของพ่อชามาก กระนั้นมินตราก็ยังดูดกินจนหมดเพราะกลัวว่ากินของอีกคนแล้วไม่กินของอีกคนจะทำให้คนที่ไม่โดนกินน้ำไม่พอใจ
อีกอย่างก็กลัวว่าพ่อโรมเค้าจะไม่รักเหมือนเดิมถ้าไม่กินน้ำของเค้าให้หมดจด
พอคายของดำใหญ่ออกพ่อมาวินก็ป้อนหัวสีชมพูบานฉ่ำให้ดูดอมต่อทันที
ฝลุ่บ! ๆ ๆ อรั่ก! ๆ ๆ มินตราทั้งดูดทั้งโยกหน้าอมของพ่อมาวินแรงๆ แถมยังใช้สองมือกำรูดตรงโคนลำแล้วบิดข้อมือหมุนๆเพื่อรีดน้ำออกมาให้เร็วที่สุดเนื่องจากเริ่มจะจุกคอจนน้ำตาปริ
มองเห็นน้ำคาวที่กลืนไม่หมดในปากมันเยิ้มออกมาอาบแท่งเอ็นแดงๆของพ่อมาวินเป็คราบขาวเมือกผสมกับน้ำลาย
ส่วบ! ๆ ๆ สองมือน้อยกำกระชากลำโตจนแดงช้ำั้แ่ปลายยันโคน
เชี่ย! ๆ พ่อมาวินเผลออุทานหยาบ
ปรี๊ดดด! ๆ ๆ น้ำคาวข้นพวยพ่นเข้ามาจนแก้มสองข้างพองโต
อึ่ก! ๆ ๆ เด็กสาวดูดกลืนน้ำจนหมด แก้มตอบลงเป็รูปดอกเห็ดในปาก
แฮ่ก! ๆ ๆ คุณพ่อทั้งสามลงไปนอนหงายหอบหายใจระทวยอยู่บนเวทีในสภาพที่แท่งเอ็นยังแข็งตั้งชี้ขึ้นฟ้าแบบเรียงสามดุ้นสามมุม
"ลงมาสิจ๊ะ" พ่อโรม
"หนูจะขึ้นของใครก่อนดี" พ่อชา
"เลือกได้เลยจ๊ะ" พ่อมาวิน
ห๊ะ!
เด็กสาวเอ่ยอย่างตาค้าง อ้าปากหว๋อ