หลังจากที่เซ็ทและชายหนุ่มผู้ช่วยได้ถูกส่งมาจุติยังโลกแห่งนี้ เซ็ทหมดสติไปเมื่อตอนมาถึง
" ตื่นๆ ตื่นเร็ว ลุกขึ้นได้แล้วจะนอนไปถึงไหน ถ้ายังไม่รีบลุกขึ้นเ้าจะได้กลายเป็อาหารพวกมอนสเตอร์ ไม่ก็จมกองหิมะตาย "
หนุ่มผู้ช่วยพยายามดึงเซ็ทขึ้นจากกองหิมะ ตอนนี้เขาถูกฝังอยู่เกือบทั้งตัว
ฟึ่บ ... ฟึ่บ ...
เซ็ทค่อยๆลุกขึ้นจากกองหิมะที่ฝังตัวเขาอย่างทุลักทุเล
" โอ้ย เจ็บเป็บ้า ซี่โครงหักหรือเปล่าเนี่ย แขนซ้ายก็ด้วย กระดูกหักกลางูเาที่มีพายุหิมะเนี่ยน่ะ ไหนท่านโคลทีนของเ้าบอกว่าเพิ่มค่าสถานะให้ข้าไง เหอะ ! เยี่ยมไปเลย "
เขาเอามือจับบริเวณซี่โครงด้านซ้าย ในขณะที่ผู้ช่วยคอยพยุงเขาเดิน ูเาทั้งลูกถูกปกคลุมไปด้วยหิมะหนา บวกกับทัศนวิสัยสุดโหดจึงทำให้เดินลำบาก
" นี่เ้าไม่เป็อะไรเลยเหรอ "
เซ็ทในอาการาเ็และหนาวสั่นได้เอ่ยถามผู้ช่วย
"ข้าไม่ได้อ่อนแอเหมือนเ้า ห่วงตัวเองเถอะ "
ผู้ช่วยพูดด้วยน้ำเสียงที่เฉยชาต่อเซ็ท
" เรายังไม่มีจุดหมายปลายทาง ตอนนี้ควรหาที่หลบพายุหิมะก่อนดีกว่าก่อนที่จะแข็งตาย "
" เท่าที่มองดู แถวนี้ไม่มีถ้าหรือต้นไม้เลย เราลองมองหาจุดที่เป็เนินแล้วกัน ถ้านั่งตรงใต้เนินคงจะพอหลบพายุได้ "
เซ็ทเอ่ยความคิดเห็นให้ผู้ช่วยได้ฟัง ก่อนที่ทั้งสองจะพยายามเดินฝ่าพายุกันต่อไป
พวกเขาเดินฝ่าหิมะมาสักพักโดยที่ไม่พบเห็นจุดที่จะพอหลบพายุได้เลย
" นั่นอะไร ... เหมือนจะมีคนกำลังเดินทางผ่านมาแถวนี้นะ เ้าเห็นแสงไฟนั่นไหมเซ็ท เราไปขอความช่วยเหลือกันเถอะ !"
ท่ามกลางพายุหิมะที่รุนแรง ผู้ช่วยมองเห็นแสงไฟสลัวๆ บริเวณเขาอีกลูกที่อยู่ถัดไปไม่ไกล ด้วยพายุที่รุนแรงทำให้เขามองเห็นได้ไม่ถนัดนัก
" อ ... อืมมม ไปกันเถอะ "
เซ็ทพูดด้วยเสียงแ่เบาเนื่องจากอาการาเ็และอากาศที่หนาวสุดขั้ว
" เ้าไหวไหมเนี่ย อดทนหน่อย "
ผู้ช่วยตบหน้าเซ็ทเบาๆ เพื่อไม่ให้เขาหลับ
" ยังไหว ... ข้ายังไหว มาตายในที่แบบนี้ไม่ได้หรอก ต้องหาทางกลับโลกเดิมให้ได้ "
" สถานที่จุติสุ่มได้บัตซบมาก ดันมาโผล่กลางพายุหิมะซะได้ เห้อออ ...
ถ้าอยู่ที่ EL เราคงไม่ลำบากกันขนาดนี้ นี่เ้ารู้ไหมที่นั่นข้ามีสัตว์อัญเชิญเยอะเลยล่ะ ที่ข้าชอบคือสัตว์พาหนะ ชื่อว่าอาร์เจนตัส "
เซ็ทพยายามเล่าเื่ที่โลกเสมือน (EL) Eternal Life ให้ผู้ช่วยฟัง เพื่อที่ตัวเขาจะได้ไม่หมดสติไปอีกรอบ
" เ้านั่นเป็นกขนาดใหญ่ ใหญ่พอที่จะขี่โดยมีสัมภาระไปด้วย ถ้าตอนนี้อาร์เจนตัสอยู่ที่นี่ เราคงบินออกจากพายุได้สบายๆเลย "
" อ ... อืม นกที่ขี่ได้อย่างนั้นเหรอ สุดยอด "
ผู้ช่วยนิ่งฟังเื่ที่เซ็ทเล่าครู่หนึ่ง เหมือนเขากำลังจินตนาการตามเื่ที่ได้ยิน ...
ในตอนนั้นเองได้มีแรงสั่นะเืจากบางอย่าง พร้อมกับลมแรงที่พัดสวนทางกับพายุอย่างน่าประหลาด
ครื้นนน !
ฟู้ววว ~
" ซวยแล้วหิมะกำลังจะถล่ม ได้ตายกันทั้งคู่แน่ๆ อ๊าาา "
เซ็ทร้องะโจนลืมความเ็ป
แต่เสียงนั้นไม่ใช่เสียงหิมะถล่มอย่างที่คิดแต่เป็บางสิ่งที่ปรากฏขึ้นด้านหน้าของทั้งสอง !!
ฟู่ววว ~
แกร๊กกกก ... แกร๊กกก ... !!!
" นั่นมันตัวอะไรกัน มอนสเตอร์เหรอ หรือว่าปีศาจ ให้ตายเถอะลากเ้านี่ก็ลำบากแล้วยังมาเจอปัญหาเพิ่มอีกจนได้ "
ผู้ช่วยสับสนกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเป็อย่างมาก เขาพยายามคิดหาวิธีรับมือที่ดีที่สุด ...
" เ้ามาหลบด้านหลัง เดี๋ยวข้าจะลองทำอะไรสักอย่าง ข้าพอจะใช้เวทย์มนต์ได้อยู่ หลับตาไว้ด้วย
ข้าจะลองใช้เวทย์แสงไล่มันไปอาจจะได้ผล เราในตอนนี้สู้มันไม่ได้แน่ ขอให้ได้ผลด้วยเถอะ "
"เอาล่ะ มาเริ่มกันเลย"
ผู้ช่วยเดินมาบังเซ็ท และเตรียมตัวร่ายเวทย์บางอย่าง เขาเอามือซ้ายจับที่หน้าอกมือขวายื่นไปด้านหน้า และเริ่มร่ายเวทย์มนต์ !
" ด้วยพลังแห่งเทพฮอรัส ข้าขอวิงวอนเศษเสี้ยวแสงตะวันจากเนตรขวาของท่าน เพื่อขับไล่ศัตรูตรงหน้าข้าด้วยเถิด"
★ SUNSHINE ★
หลังจากสิ้นเสียง ที่มือของเขาก็มีแสงสว่างขึ้นมาอยากเฉียบพลัน จากเดิมที่เคยมืดมิด ตอนนี้แสงนั้นได้สาดส่องไปทั่วูเา จนดูเหมือนกับตอนกลางวันอยู่ครู่หนึ่ง หิมะจำนวนมากที่ตกลงมาก็ไม่อาจบดบังแสงนี้
ในตอนนั้นเซ็ทลืมตาขึ้นพอดี ทำให้เขาได้เห็นมอนสเตอร์ปริศนาตัวนั้น
" ด ... เดี๋ยวก่อน อย่าเพิ่งไล่มันไป "
" เ้าอยากตายหรือไง พูดอะไรไร้สาระ ! "
ผู้ช่วยหันหน้ามาที่เซ็ท และะโกลับมาเสียงดัง
" ข้าคิดว่าข้ารู้จักเ้านั่น ... "
เซ็ทพูดขึ้นในขณะที่เขาพยายามเดินเข้าไปใกล้มอนสเตอร์ตัวนั้นเพื่อจะดูให้แน่ใจ
" ตาที่เปล่งประกายแสงสีทองในความมืด จะงอยปากเงาสะท้อนแสง ไม่ผิดแน่ อาร์เจนตัส ... นั่นเ้าใช่ไหมอาร์เจนตัส "
เซ็ทพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความดีใจหลังจากที่ได้เห็นมอนสเตอร์ตัวนั้น
แกร๊กกก ... แกร่กกก ...
มอนสเตอร์ตัวนั้นร้องตอบรับคำเรียกของเซ็ท เหมือนมันกำลังดีใจอยู่เช่นกัน ในตอนนี้ผู้ช่วยที่ยืนดูอยู่ด้านหลังค่อยๆเดินเข้ามาหา เมื่อเขาเริ่มใจเย็นและแน่ใจ
"ม ... มอนสเตอร์ตัวนี้คือสัตว์พาหนะอัญเชิญที่เ้าพูดถึงเมื่อกี้เหรอ ข้าไม่เคยเห็นมอนสเตอร์นกที่มีขนาดใหญ่เท่านี้มาก่อนเลย ดูปากกับกรงเล็บที่ทรงพลังนั้นสิ ช่างงดงามเสียจริง "
ถึงแม้จะกลัวอยู่บ้าง แต่ผู้ช่วยก็ยังฝืนเดินเข้าหามอนสเตอร์ตัวนั้น และพูดชมด้วยรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสนใจเป็อย่างมาก
" ใช่แล้ว เ้านี่แหละอาร์เจนตัสที่ข้าบอก งดงามและน่าเกรงขามใช่ไหมล่ะ ไม่รู้ว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้ยังอย่างไรเหมือนกัน "
เ้านกตัวนั้นก้มหัวลงมาให้เซ็ทลูบอย่างสนิทสนม มันดูดีใจเป็อย่างมาก
" เป็มอนสเตอร์ที่พลังเวทย์มหาศาลเสียจริง พลังเวทย์ล้นออกมาจากตาทั้งสองจนกลายเป็ออร่า แบบนี้มอนสเตอร์ตัวอื่นคงไม่กล้าเข้าใกล้เ้านี่แน่ๆ "
" ถ้าเมื่อกี้ข้าใช้เวทย์ใส่เ้านี่ละก็ มีหวังถูกฆ่าตายในพริบตาแน่ ข้าคงกลายเป็เศษเนื้อกองเต็มพื้นหิมะไปแล้ว"
ผู้ช่วยที่ััถึงพลังเวทย์ที่เอ่อล้นมาจากเ้านกั์ พูดขึ้นด้วยความตื่นเต้น
" บนหลังเ้านี่มีกระเป๋าไอเทมอยู่ที่ด้านข้างอานที่ใช้นั่ง ข้าคิดว่าถ้าการปรากฏตัวของอาร์เจนตัสเกิดขึ้นได้ ไอเทมอื่นๆจาก EL ก็น่าจะใช้ได้เหมือนกัน รบกวนเ้าเปิดดูหน่อยผู้ช่วย "
น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความหวังของเซ็ท ทำให้ผู้ช่วยสบายใจขึ้นกว่าเดิม ...
" กระเป๋าไอเทม ? เ้าหมายถึงอะไรกัน "
" คือกระเป๋าที่สามารถเก็บอุปกรณ์ต่างๆที่เราไม่สามารถพกติดตัวได้ยังไงล่ะ ข้าหมายถึงของที่มีลักษณะพิเศษ อาจจะด้วยเวทย์มนต์หรืออะไรก็แล้วแต่ "
" ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจ ไว้เ้าค่อยอธิบายอีกรอบแล้วกัน แล้วเ้าจะให้ข้าทำอย่างไร "
ผู้ช่วยเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขาเดินอ้อมไปด้านข้างอาร์เจนตัสและเอื้อมมือไปที่กระเป๋าไอเทมเพื่อมองดูกระเป๋าวิเศษ ในขณะที่เ้านกั์ค่อยๆเอาปีกลงแนบข้างตัว
" กระเป๋านี้ไม่ใช่ของส่วนตัว ดังนั้นเ้าก็สามารถใช้ได้ ข้าอยากให้เ้าลองพูดชื่อไอเทม ... temporary camp (เต็นท์ชั่วคราว) แล้วล้วงเข้าไปหยิบของที่เ้าััได้ออกมา "
อุปกรณ์ที่ EL นั้นแบ่งเป็ของส่วนตัวที่เ้าของเท่านั้นสามารถใช้งานได้ และของส่วนรวม สำหรับปาร์ตี้หรือคนที่กำหนดไว้หรือเป็สาธารณะ ครั้งนี้ผู้ช่วยจึงใช้งานกระเป๋าไอเทมของเซ็ทได้
" เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นข้าจะลองดูแล้วกัน"
★ Temporary Camp ★
" เอ๊ะ ! หยิบไอเทมออกมาได้จริงๆด้วย เรามาลองดูกันดีกว่าว่าจะใช้งานได้ไหม"
เซ็ทตื่นเต้นจนตาโต ที่เห็นผู้ช่วยใช้งานกระเป๋าในที่ๆไม่ใช่โลก EL
" ต่อไปเ้าต้องขว้างไอเทมนั้นให้มันกระแทกกับบางอย่าง ให้เวทย์ที่คอยควบคุมไอเทมอยู่ทำงาน "
กึ้กกก . ..
.
.
.
ผู้ช่วยได้ขว้างของที่ดูคล้ายกับโมเดลบ้านเล็กๆ กระทบกับหินที่พื้นบริเวณนั้นอย่างแรง
ไอเทมแต่ละอย่างจะมีวิธีเรียกใช้งานต่างกันออกไป ส่วนมากไอเทมระดับธรรมดา จะเรียกใช้งานโดยการขว้างลงพื้น โยนขึ้นฟ้า หรือโยนลงน้ำ แล้วแต่ลักษณะเฉพาะ
ในตอนนั้นหลังจากที่ผู้ช่วยได้ใช้งานไอเทม ได้มีเต๊นท์ขยาดย่อมหลังหนึ่งปรากฏขึ้น หิมะที่พื้นบริเวณนั้นกระจายออกไปเป็วงกว้าง
" แล้วจี้ที่โคลทีนให้มามันใช้งานยังไงกัน เห็นว่าใช้เก็บความสามารถได้ด้วย แม่นั่นบอกว่ามันสำคัญมากด้วยนี่ เ้ารู้รายละเอียดวิธีใช้งานไหมผู้ช่วย "
" ข้าไม่รู้หรอก ของแบบนั้นข้าไม่เคยเห็นมาก่อนเลย "
" เื่นั้นช่างมันก่อน เราเข้าไปด้านในกันเถอะผู้ช่วย ข้าหนาวจะแย่แล้ว "
" เข้าใจแล้ว ... แล้วสัตว์พาหนะของเ้าล่ะ ปล่อยไว้แบบนี้จะไม่เป็อะไรเหรอ "
" เอาน่า ไม่เป็ไรๆ อาร์เจนตัสไม่บินหนีไปไหนหรอก อีกอย่างเ้านี่มีคุณสมบัติทนต่อสภาพแวดล้อม พายุหิมะก็เป็หนึ่งในนั้น เ้าไม่ต้องกังวลไป "
" รออยู่ตรงนี้นะอาร์เจนตัส อย่าไปไหน รอคำสั่งจากข้า "
แกร๊กกก ... แก๊รกก
เซ็ทลูบหัวนกของเขาด้วยความคุ้นเคย พร้อมเอื้อมมือไปปิดกระเป๋าไอเทม และเดินเข้าที่พัก
" ว่าแต่ ... เซ็ท แสงไฟของกลุ่มคนที่เราเห็นจากเขาลูกนั้นตอนนี้หายไปไหนแล้ว เ้าเห็นบ้างไหม "
" ไม่ทันได้มองเหมือนกัน เ้าบอกให้ข้าหลับตานี่ ... ตอนนี้เรามีที่หลบพายุแล้วไว้ผ่านคืนนี้ไป แล้วค่อยคิดเื่อื่นกัน "
" แน่ใจนะว่าที่พักของนายจะจนพายุได้ "
ผู้ช่วยพูดพร้อมกับหันมองอาร์เจนตัสในขณะที่กำลังเดินเข้าเต็นท์ตามหลังเซ็ทไปติดๆ ...
" มาเถอะ เต็นท์นี้ข้าใช้ตอนออกไปล่าสัตว์ประจำ มันแข็งแรงเท่าหลุมหลบภัยเลยน่ะ "
ด้านในเต็นท์กว้างกว่าที่คิดไว้ มีชั้นวางของถังน้ำ ถุงนอนและสิ่งของที่สามารถใช้ในการพักแรมชั่วคราวอยู่พอสมควร
" ขอข้าดูหน่อย ว่าเ้ากระดูกหักจริงๆหรือเ้าแค่ร้องโวยวายเพราะกลัวกันแน่ "
" เ้าบ้า ! นี่เ้าจะบอกว่าข้าตื่นตูมไปเองอย่างนั้นหรือ "
เซ็ทยกชายเสื้อขึ้นเพื่อให้ผู้ช่วยดูบริเวณที่าเ็
" ซีโครงไม่หัก แต่เ้าน่าจะถูกกระแทกอย่างแรง สักพักก็คงหายไปจากูเานี่ได้ค่อยรักษาแล้วกัน แล้วขาเ้าล่ะดูหน่อยสิ "
ผู้ช่วยคว้าไปที่เท้าของเซ็ทและยกขึ้นมาดู
" โอ้ยยยย ! นี่เ้าจะหักกระดูกข้าเพิ่มเหรอ ให้ตายสิเจ็บเป็บ้า "
"อืม ขาหักจริงๆด้วย ก่อนหน้านี้คงจะไม่ได้โวยวายเพราะกลัวจริงๆสินะ "
" นี่เ้ายังคิดว่าข้าตื่นตูมอยู่อีกเหรอ แต่ขาข้าหักแบบนี้คงเดินทางลำบากแน่ๆ "
เซ็ทนั่งกุมขมับด้วยความเครียดที่ตัวเองาเ็ จนอาจจะทำให้ภารกิจล่าช้าไปกว่าเดิม
" ข้าใช้เวทย์ช่วยบรรเทาอาการเ็ปได้ แต่อาจจะช่วยได้ไม่มาก ตอนนี้พลังเวทย์ข้าเหลือน้อยมากแล้ว "
" จัดการเลยผู้ช่วย แต่...เ้าไม่ได้คิดจะหักขาข้าใช่ไหม "
" อยู่นิ่งๆสิ เดี๋ยวก็หักอีกท่อนซะหรอก"
★Relieve warm aid★
ผู้ช่วยใช้เวทย์แสงที่มีความอบอุ่นไปที่ขาของเซ็ท ซึ่งทำให้เขาอาการดีขึ้น
" เวทย์นี้เป็เวทย์ช่วยบรรเทาความเ็ป ไม่ใช่เวทย์รักษาขาเ้ายังไม่หาย อย่าเพิ่งใช้งานขาหนักแล้วกัน "
" ช่วยได้มากเลย เดี๋ยวก็คงจะหาย ขอบใจเ้าด้วยน่ะ "
.
.
.
.
.
ณ ูเาอีกลูก ... ไม่ไกลจากจุดที่กลุ่มของเซ็ทกำลังพักแรมอยู่
มีผู้คนกลุ่มหนึ่งพร้อมสัมภาระอีกพอสมควรกำลังเดินทางฝ่าพายุหิมะ
" หัวหน้า ทาสพวกนี้มันเจ็บหนักจากการต่อสู้ที่เราไปโจมตีหมู่บ้านพวกมัน มาเจอพายุหิมะแบบนี้ด้วย ข้ากลัวว่ามันจะตายระหว่างทางกันเสียก่อน "
ชายคนหนึ่งพูดกับหัวหน้าของพวกมัน
" ถ้าใครตายก็อย่าเพิ่งทิ้งศพ เอาไว้ล่อพวกหมีกรีซแลพเพิร์ทแล้วล่าหมีไปขายแทน ได้ข่าวว่าแถวนี้มีฝูงพวกมันอยู่ ยังไงข้าก็ไม่ยอมให้พวกมันตายฟรีๆหรอก "
" หัวหน้าจะจับหมีปีศาจนั่นด้วยเหรอครับ !"
ชายคนนั้นตอบกลับไปด้วยความใ
ฟุบ ฟุบ ฟุบ
" หัวหน้า หัวหน้าครับ "
ชายอีกคนที่อยู่หัวขบวนวิ่งมาหาหัวหน้าด้วยความตื่นตระหนก
" มีอะไร ถึงได้โวยวายขนาดนั้น เดี๋ยวถ้ามีมอนสเตอร์ตามเสียงมา ข้าจะฆ่าเ้าทิ้ง "
" แฮก แฮก ค..คือ ผม ผมเห็นแสงประหลาดจากเขาลูกโน้นครับ อาจจะเป็มอนสเตอร์หายากที่มีเฉพาะที่นี่ก็ได้ "
ด้วยความเหนื่อยแทบขาดใจ เขาก็ยังฝืนพูดรายงานสิ่งที่เห็น เพื่อหวังจะได้รับคำชมเชย
" แสงประหลาดอย่างนั้นหรือ เ้านี่ก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ ไม่เสียแรงที่ไว้ใจให้ทำหน้าที่คนนำขบวน ถ้าเจอมอนสเตอร์หายากจริงๆ ข้าจะให้รางวัลเ้าอย่างงาม ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ไปพวกเรา เปลี่ยนเส้นทางไปเขาลูกนั้น ไปล่ามอนสเตอร์หายากเป็ของแถมกันดีกว่า "
หัวหน้ากลุ่มคนปริศนาพูดขึ้นเสียงดัง ในหัวเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นต่อสิ่งที่กำลังจะไปเจอ
" เฮ้ ... !!! "
คนในขบวนต่างร้องะโด้วยความคึกคะนอง ตอนนี้พวกเขาตื่นเต้นจนลืมความหนาวเหน็บของพายุนี้เสียแล้ว ...
1K
