จักรพรรดิปราชญ์บรรพกาลลี้เฟย

ในขณะที่กำลังถูกคชอสุราไล่ทำร้าย ชายจากสำนักไหนไม่ปรากฏธงสำนัก แน่นอนแสดงว่ามาจากนอกเมืองชางไห่อีกสามคนก็ปรากฏตัว พร้อมต่อสู้กับสามตัวที่กำลังบ้าคลั่ง ชายหนุ่มทั้งสามหันมาดูมู่หยงฟ่านที่บาดเจ็บสาหัสในตอนนี้เป็นระยะ แต่ไม่ได้พูดอะไร หากแต่พยายามจัดการฝูงคชอสุราออกไปก่อนก่อนจะถูกจ่าโขลงใช้งวงฟาดเหวี่ยงมาที่กลางหลังกระเด็นออกไปกระแทกกลางหินผา

ด้วยความเป็นใหญ่และเป็นผู้นำ คชอสุราราชันตะวันแดงจ่าโขลงตัวนี้ จึงพยายามปกป้องตัวอื่นเท่าที่มันจะทำได้ เมื่อมีโอกาสมันก็จะต้อนออกไปด้านนอก และจากนั้นมันจึงไล่กระทืบคนอื่นที่หลบไม่ทันเสียชีวิตทันที ในเวลานี้จ่าโขลงตัวนี้กำลังตกมัน มันโกรธจัดที่ลูกโขลงมันถูกทำร้ายและถูกฆ่ามากมาย

"แปร๊น ... แปร๊น ... ทั้งสามตัววิ่งกรูเข้ามาจากสามทิศทางล้อมมู่หยงฟ่าน ไม่มีทางที่จะหนีไปไหนได้เลย ตัวที่เป็นจ่าโขลงวิ่งนำหน้ามาอย่างเร็วฝุ่นตลบ มู่หยงฟ่านตกใจพยายามจะหาทางหนี ศิษย์ร่วมสำนัก และชายหนุ่มจากสำนักอื่นกระโดดเข้ามาใช้ทวนกระแทกเข้าไปที่ลำตัวของมัน

"ปัง" แรงกระแทกมหาศาล แต่ที่น่าตกใจคือ จ่าโขลงไม่เป็นอะไรเลย ยังคงวิ่งไปทางมู่หยงฟ่าน ส่วนชายหนุ่มที่เข้ามาโดนพลังสะท้อนกลับกระเด็นไปกระแทกต้นไม้ด้านข้างแล้วไหลร่วงมาที่พื้นดินอย่างรวดเร็ว นางหมดหนทางที่จะหนีแล้ว สามด้านเป็นคชอสูร ด้านหลังเป็นหินผา จะปีนป่ายก็ไม่มีที่ปีน ต้นไม้ก็ไม่มี ยามนี้มู่หยงฟ่านหลับตา ... คงจบสิ้นแล้ว ... นางหลับตารอรับความเจ็บปวดที่เข้ามา

ในเสี้ยวพริบตา ร่างหนึ่งแทรกเข้ามาตรงหน้ามู่หยงฟ่านพร้อมสอดแขนเข้าไปที่เอวนาง มู่หยงฟ่านสะดุ้งลืมตาอย่างรวดเร็ว นางถูกโอบรัด เอวของนางถูกแขนของชายหนุ่มรัดและดึงเข้ามา หน้าอกของนางแนบสนิทกับหน้าอกของลี้เฟย ลี้เฟยหายใจลึกดึงลมปราณ ทว่ากลิ่นเหงื่อและเครื่องหอมบนตัวของมู่หยงฟ่านเข้าสู่ลมหายใจเต็มๆ ลี้เฟยพร้อมท่ามังกรทะยานและปราณบินเหยียบอากาศขึ้นไปบนท้องฟ้าในชั่วอึดใจ พร้อมกับเสียงงวงของจ่าโขลงคชอสุราที่ฟาดลงมาบนพื้นแทนที่จะเป็นเป้าหมายที่คิดไว้เสียงดังสนั่นหวั่นไหว และเสียงร้องของจ่าโขลงด้วยความโกรธจัดดังลั่น

ลี้เฟยทะยานและลี้มาลงอีกทางฝั่งของสำนักอัคคี ท่ามกลางการจับตาดูของสำนักน้อยใหญ่ ไม่เว้นแม้แต่จ้าวหยานเอ๋อ ที่มองมาด้วยความริษยาจากก้นบึ้งหัวใจ จะว่าไปก็จะทำอย่างไรได้ อุตส่าห์หาทางเลิกจากลี้เฟยได้เพราะเห็นความไม่ก้าวหน้าของลี้เฟย หันมาคบกับลูกพี่ลูกน้องของลี้เฟย เฟย ซึ่งดูจะไปได้ดี ทว่า ทำไม ทำไมไอ้เจ้านี่มันถึงเก่งกาจได้ขนาดนี้ ข้าคิดผิดไปหรือนี่ ข้าตัดสินใจพลาดไปหรือ ... จ้าวหยานเอ๋อพึมพำในขณะที่หลบออกมาจากการล่าคชอสุราเพื่อดูเหตุการณ์

"มู่หยงฟ่าน ท่านปลอดภัยแล้ว" ลี้เฟยกล่าวในขณะที่หยิบโอสถฟื้นปราณเทวะที่เป็นโอสถจากอีกตำราที่ลี้เฟยฝึกฝนขึ้นมาป้อนเข้าปากของมู่หยงฟ่าน ที่ทั้งกำลังตกใจและทั้งดีใจที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด นิ้วมือของลี้เฟยที่ป้อนยาสัมผัสกับปากที่แดงเล็กเป็นกระจับ และเลยไปโดนแก้มขาวของมู่หยงฟ่านโดยไม่ได้ตั้งใจ มู่หยงฟ่านสบตาลี้เฟยในระยะใกล้ชิด นางทำตัวไม่ถูกแล้วในยามนี้

"เจ้า ..." มู่หยงฟ่านพูดไม่ออก พร้อมชี้ไปที่แขนของลี้เฟยที่กำลังกอดนางยังไม่ปล่อย พร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำ ท่าทางแบบนี้จะให้คิดอย่างไรดีหนอ

"อ๋อ ... ขออภัยแม่นาง เออ... ข้า ... ข้าไม่ได้ตั้งใจ" ลี้เฟยกระแอมเบา ๆ พร้อมประคองนางนั่งลงบนหินอีกด้านส่งให้หลงชิงเอ๋อที่เข้ามาช่วยรับต่อพอดี ในขณะที่ฉู่ฉานชิง ศิษย์พี่และเพื่อนจากสำนักวารีพิรุณของนางก็เข้ามาดูนางเช่นกัน

"ศิษย์พี่ ฝากแม่นางมู่หยงฟ่านด้วย" ลี้เฟยทะยานออกไปยังกลุ่มคชอสุราที่มีจ่าโขลงตัวใหญ่สุดกำลังไล่กระทืบสำนักอื่น ๆ รอบ ๆ ไม่หยุด ทำให้แต่ละสำนักแตกกระเจิง ในขณะกำลังไป ศิษย์ร่วมสำนักคนอื่นที่เหลือก็เข้ามาและไปพร้อมลี้เฟยทันที

"พวกเราจัดการกลุ่มนี้ก่อน มันอยู่มุมเขาเป็นมุมอับ เราต้อนเข้าไป ไม่มีทางหนี ไม่นานน่าจะสำเร็จ" ลี้เฟยชี้ไปที่มุมเขาอีกด้านที่มีคชอสุราสามตัวยืนหลบอยู่ด้วยกัน ข้าจะใช้พลังมังกรกายาของข้า ที่เหลือพวกท่านช่วยกันจัดการ

ลี้เฟยไม่รอช้าใช้ท่าปราณบิน แต่คราวนี้ จากบนฟ้า ลี้เฟยเปลี่ยนมาใช้มังกรลี้พุ่งอย่างแรงลงมา พร้อมอัดผ่านด้วยมังกรกายาพละกำลังห้าล้านจินตัวที่หนึ่ง ลี้เฟยตีลังกาลงมาจากหัวคชอสุราตัวแรก และใช้ท่าร่างมังกรปรมัตถ์ท่ายืนส่งพลังกระแทกเข้าไปที่ท้องของตัวที่สอง และตามด้วยตัวที่สามมังกรทะยาน ลี้เฟยส่งพลังดันตัวเองลอดไปที่ท้องคชอสุราตัวที่สามแล้วใช้มังกรปรมัตถ์ท่านอนกระแทกเข้าที่ท้องด้านล่าง พร้อมใช้อัคนีอัคคี ที่ท่าพลังกระแทรกออกไปพร้อมปราณอัคคีแทรกเข้าสู่ตัวคชอสุรา คชอสุราโดนพลังที่แทรกด้วยพิษไฟร้อนกระแทกเข้าจุดสำคัญ กระดูกหัก เนื้อโดยรอบไหม้เกรียม ได้ยินเสียงร้องโหยหวนทั้งสามตัวสลับกันและเงียบไปในที่สุด

ท่ามกลางความตกตะลึงอีกครั้งของผู้คนรอบข้าง ยกเว้นศิษย์สำนักอัคคีที่เห็นเริ่มบ่อยจากหลายเหตุการณ์ ทำให้ในตอนนี้ แม้จะรู้สึกว่าเหลือเชื่อ แต่ก็คิดว่าเป็นเรื่องปกติของลี้เฟย ทำให้ค่อนข้างจะชินและกลายเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

ลี้เฟยไม่รอช้า ใช้ปราณบินและมังกรลี้เหยียบอากาศพุ่งไปยังทิศทางของจ่าฝูงคชอสุรา ไม่ช้าก็พบกำลังมุ่งหน้าพาลูกน้องหนีออกไปอีกทางหนึ่งราวสองร้อยตัว ในขณะที่สำนักต่าง ๆ ยังคงล้อมและพยายามจัดการคชอสุราบางส่วนที่ติดอยู่หลายสิบตัว

ลี้เฟยติดตามโขลงคชอสุรากลุ่มนี้ไปติดๆ ราวหนึ่งชั่วยาม ก็พบว่าพวกมันหลบเข้าไปในซอกหินระหว่างเขาและหายไปทีละตัว ลี้เฟยพยายามมองหาเท่าไหร่ก็ไม่เห็น จึงลงจากท้องฟ้า และใช้เท้าเดินตามรอยเข้าไปทางซอกหิน เมื่อดูเผิน ๆ มันไม่สามารถเดินต่อไปได้ เพราะมีก้อนหินและต้นไม้ขวางและด้านหลังเป็นเหวลึก ลี้เฟยเกิดความสงสัย ว่าคชอสุราขนาดใหญ่เดินผ่านเข้าไปได้อย่างไร จึงลองเดินเข้าไปบ้าง แต่เมื่อขณะกำลังเดินผ่านเข้าไป สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ด้านหน้ากลับหายไป ไม่มีก้อนหิน หุบเหวหรือสิ่งใดขวางกั้น ลี้เฟยหลุดเข้าไปอีกมิติของป่าอสูรสวรรค์เขต 3 โดยไม่ได้ตั้งใจ