ผมเดินเข้ามาในตัวตึกของโรงพยาบาลสถานที่ทำงานของผม ก่อนที่จะเดินผ่านหน้าเค้าน์เตอร์บริการของเหล่าสาวพยาบาล และไม่ลืมที่จะทักทายสาวพยาบาลที่เข้าเวรในตอนนี้ด้วย
“ สวัสดีครับ ” ผมเอ่ยทักทายออกไป
“ อร๊ายย! สวัสดีค๊าหมอซัม ” เหล่าสาวพยาบาลทั้งหลายต่างกรี๊ดกร๊าดกันออกมา ก่อนที่จะทักทายผมกลับ เฮ้อ! ให้ตายสิ่ บางทีผมก็ไม่รู้ต้องทำตัวยังไงนะ ถึงจะบอกว่าเจอกับสถานการณ์แบบนี้อยู่บ่อยๆ แต่มันก็ไม่ชินเลยสักครั้ง ถ้าเลือกได้ก็ขอแค่มีใบหน้าธรรมดาๆเหมือนคนทั่วไปก็พอ แต่เอ๊ะ! ผมไม่เหมือนคนทั่วไปตรงไหนกัน เอาเถอะๆ รีบเดินเข้าห้องไปกันดีกว่า
หลังจากที่ทักทายเพื่อนร่วมงานของผมในวันนี้เสร็จแล้ว ผมก็เดินเข้ามาที่ห้องทำงานของตัวเองทันที และไม่ลืมที่จะจัดโต๊ะทำงานให้มันพร้อมที่จะทำงานด้วย
“ เฮ้อ! ไอ้บ้าเอ้ย… ขยันทำให้หัวใจเต้นแรงอยู่นั่นแหละ " ผมสบถกับตัวเองหลังจากที่พึ่งจะวิ่งลงจากรถของเขาลงมา ท่านประธานแสงเหนือคนอันตราย ทำไมถึงขยันมาเล่นกับความรู้สึกของเค้าแบบนี้นะ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
“ อ้าว! สวัสดีครับคุณหมอซัมเมอร์คนหล่อ วันนี้ดีใจจังได้เข้าเวรด้วยกันอีกแล้วนะ ” เสียงทักทายฉบับกวน….ทีน ของคุณหมอตรัย เพื่อนตัวดีที่เดี๋ยวนี้มันไม่ค่อยจะโผล่หัวมาหาผมเท่าไหร่นัก ไม่รู้ว่าตอนนี้มันแอบไปกกใครไว้ที่ไหนรึเปล่า ถึงไม่ค่อยมากวนทีนผมเลย
“ หึ! นึกว่าไม่อยู่แล้วนะเนี่ย กะว่าจะไปแจ้งความว่าคนหายซักหน่อย ” ผมพูดกวนทีนกลับไป
“ โห…. แรงอีกแล้วว่ะเพื่อนซัม กูแค่มีธุระหรอก ”
“ ธุระอะไรของมึง วันๆกูเห็นมีแต่หลี่หญิงไปทั่ว ธุระเกี่ยวกับแม่มึงรึไง ”
“ เออดิ ธุระแม่กุนี่แหละ ”
“ หืม…. มึงพูดจริงหรือพูดเล่นเนี่ย ” ผมถามไอ้ตรัยออกไปอีกครั้งเพื่อความชัวร์
“ เออคร้าบ! กูพูดจริง! แม่กูแมร่งยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจจะให้กูแต่งงานกับลูกเพื่อนที่เป็เ้าของร้านทองให้ได้เลยว่ะ ” ไอ้หมอตรัยเอ่ยขึ้นก็จะดึงเก้าอี้คนไข้ที่อยู่หน้าโต๊ะทำงานผมออกมานั่ง ด้วยท่าที่ที่เหนื่อยล้าสุดเศร้าของมัน
“ อ้าว! แล้วทำไมมึงไม่ลองคุยกับน้องเขาก่อนล่ะวะ บางทีอาจจะเข้ากันได้ก็ได้ ” ผมเสนอวิธีให้ไอ้ตรัยไป
“ ลองคุยก่อนกับผีน่ะสิ่! กูเคยลองแล้วมึง จะบอกว่าหน้าตาน่ารักก็ใช่อยู่หรอก แต่นิสัยนี่แมร่ง! ไม่ได้เลยว่ะ ไม่เข้ากับกูเลยสักนิด ” ไอ้ตรัยพูดออกมาเหมือนว่ามันบ่นซะมากกว่านะ แต่ก็….ถ้าไอ้ตรัยพูดขนาดนี้ก็คงสุดๆแล้วล่ะครับ เพราะไอ้ตรัยมันเป็ผู้ชายที่เอาใจสาวๆเก่งมาก แต่ถ้ามันพูดออกมาขนาดนี้ผู้หญิงคนนั้นคงจะเข้ากับมันไม่ได้จริงๆแหละ
“ เออ เอาน่า… มึงก็บอกแม่มึงไปแล้วไม่ใช่หรอวะ ”
“ ไอ้บอกน่ะมันบอกแล้วมึง… แต่แม่กูอ่าดิ บอกว่ายังไงกูก็ต้องแต่งงานกับคนที่แม่กูเลือกให้เท่านั้น กูนี่หมดคำจะพูดกับแม่กูต่อเลยวะ กูถึงได้มานั่งเซงแบบนี้นี่ไง ” พูดจบไอ้หมอตรัยก็คอตกทันที จะสงสารก็สงสารอยู่หรอกนะ แต่ก็ไม่รู้จะช่วยมันยังไงเหมือนกัน
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!
“ เข้ามาได้ครับ ” ผมะโบอกให้คนที่เคาะประตูเปิดประตูเข้ามาได้เลย เพราะคิดว่าคงเป็พยาบาลหรือหมอสักคนนึงเอาเอกสารมาส่งแน่ๆ
“ ขออนุญาตครับ… คุณหมอซัมเมอร์ พอดีคุณหมอลืมเอกสารไว้น่ะครับ คุณเหนือเลยให้ผมนำมันมาให้คุณหมอครับ ” คนที่เข้ามาไม่ใช่พยาบาลหรือหมอแต่เป็เลขาของคุณเหนือ คุณตุลย์
“ คุณตุลย์เองหรอครับ เอ่อ… ขอบคุณมากครับ ” ผมรีบลุกจากเก้าอี้เดินไปรับเอกสารจากมือของคุณตุลย์ทันที
“ ไม่เป็ไรครับ มันเป็หน้าที่ของผมอยู่แล้ว ” คุณตุลย์ตอบกลับมา
“ เห้ย! นี่นายที่ขับรถปาดหน้ารถชั้นเมื่อเช้านี่! ” อยู่ๆไอ้ตรัยที่หันมาเห็นคุณตุลย์ก็ลุกขึ้นจากเก้าอี้และพูดแทรกทันที
“ อ่อ… นี่คุณเป็หมออยู่ที่นี่เองหรอครับ ” ตุลย์ว่าออกไปพร้อมกับยิ้มออกมา
“ เหอะ! นี่คุณคราวหน้าคราวหลังก่อนจะขับรถเลี้ยวไปไหนเนี่ย ควรดูรถคันอื่นที่จะวิ่งสวนมาด้วยนะครับ หรือว่าใบขับขี่ที่ได้มามันไม่ได้มาจากความสามารถ ดูจากการแต่งตัวแล้วเนี่ย คุณเองก็น่าจะดูมีความรู้นะครับ เื่แค่นี้ไม่น่าต้องให้คนอื่นมาสอน ” ไอ้ตรัยอยู่ๆก็พูดออกมาเป็ชุด และแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่คุณตุลย์ออกมาด้วย
“ เห้ย! ไอ้ตรัย! ใจเย็นๆก่อนดิว่ะ ไปพูดแบบนั้นกับคุณตุลย์เค้าได้ไง ” ผมรีบเอ่ยปรามพร้อมกับประกบตัวไอ้ตรัยไว้ เพราะดูจากท่าทางของไอ้ตรัยแล้วอาจจะมีบวกกับคุณตุลย์แน่ๆ ถ้าคุณตุลย์ไม่พอใจ
“ มึงถอยไปเลยไอ้ซัม กูขอหน่อยเหอะ! แมร่ง! คิดว่าขับรถหรูแล้วจะทำอะไรก็ได้หรอว่ะ บ้านเมืองนี้เขามีขื่อมีแปร มีกฎหมาย แต่ขับรถมักง่ายแบบนี้มันเกินไปปะวะ ” ไอ้ตรัยยังคงไม่ยอมหยุด มันยังคงพ่นไฟถ้อยคำต่อว่าต่างๆนาๆใส่คุณตุลย์ที่ยังยืนมองหน้ามันด้วยสีหน้าอมยิ้มอยู่แบบนั้น
“ ว่าแล้วยังจะมาอมยิ้มใส่อีก นี่! ที่ผมพูดไปเนี่ย! ไม่เข้าหูคุณเลยรึไง! หรือว่าคุณสติไม่ดี ถ้าสติไม่ดีผมจะไม่ถือโทษโกรธคุณหรอกนะที่ขับรถลี้ยวปาดหน้าผมน่ะ แต่ไม่ใช่ว่าสติไม่ดีแล้วคุณจะออกมาสร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นเขาแบบนี้นะ ” ไอ้ตรัยยังคงพ่นไฟใส่คุณตุลย์และพยายามเดินเข้าไปมีเื่ ผมเองต้องพยายามดันตัวมันไม่ให้เดินเข้าไปหาคุณตุลย์
“ พอ! ไอ้ตรัย! มึงหยุด! มึงใจเย็นๆก่อนดิว่ะ ค่อยๆคุยกัน ” ผมผลักไอ้ตรัยออกไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปบอกให้มันใจเย็นๆ ไอ้ตรัยเองพอเห็นผมหมดความอดทนมันจึงหยุดพูด หยุดหาเื่คุณตุลย์ถ้วยอาการเหนื่อยหอบ ไม่เหนื่อยก็แปลกแล้วเล่นด่าเขาออกไปเป็ชุดไม่เว้นวรรคเลยขนาดนั้น
“ หึ! เอาเป็ว่าผมขอโทษคุณหมอแล้วกันนะครับ พอดีเมื่อเช้าผมรีบไปหน่อยเลยไม่ได้หันดูรถที่จะวิ่งสวนมา ”
“ รีบหรอ! นี่คุณต่อให้คุณรีบแค่ไหน คุณก็ต้องดูรถก่อนป่ะ! คนอื่นๆเขาก็รีบเหมือนกันนะ แต่เขาก็ไม่ได้ทำตัวแย่ๆแบบคุณซะที่ไหน ”
“ พอ! ไอ้ตรัย! คุณตุลย์เขาก็ขอโทษมึงแล้วไง มึงจะอะไรกับเขาอีก เอ่อ… คุณตุลย์ครับ ผมขอโทษแทนเพื่อนผมด้วยนะครับ ”
“ มึงจะไปขอโทษเขาทำไมว่ะ คนแบบนี้สมควรโดนแล้วปะวะ ”
“ ไอ้ตรัย! มึงนั่นแหละพอ! หุบปากได้แล้ว! ” ผมหันไปว่าไอ้ตรัยอีกครั้ง นี่แมร่งกะจะด่าเขาตลอดเวลาเลยรึไงไอ้เพื่อนคนนี้
“ ผมว่าคุณตุลย์กลับไปทำงานต่อเถอะครับ ขอบคุณอีกครั้งที่เอาเอกสารมาให้นะครับ ”
Ring Ring !
เสียงมือถือของคุณตุลย์ดังขึ้นก่อนที่คุณตุลย์จะกดรับสายเพื่อนสนทนากับปลายสายที่โทรเข้ามา
“ ครับคุณเหนือ เอ่อ… ขอโทษครับคุณเหนือ พอดีมีเื่เข้าใจผิดนิดหน่อยน่ะครับ ” คุณตุลย์รีบเอ่ยบอกกับคุณเหนือทันที
“ ครับ… เดี๋ยวผมรีบกลับเลยครับ ” พอพูดจบคุณตุลย์ก็วางสายทันที
“ คุณหมอซัมครับ เดี๋ยวผมต้องขอตัวกลับก่อน… แล้วก็คุณหมอ… ตรัยใช่มั้ยครับ ผมต้องขอโทษคุณหมอตรัยด้วยนะครับ เอาไว้ผมจะเลี้ยงข้าวเป็การไถ่โทษนะครับ ” ว่าจบคุณตุลย์ก็เดินหันหลังเปิดประตูออกไป แต่ก่อนที่คุณตุลย์จะหันหลังกลับไปผมสักเกตเห็นคุณตุลย์จะยิ้มออกมาด้วยหลังจากพูดเลี้ยงข้าวเป็การไถ่โทษ เอ๊ะ! หรือผมจะคิดไปเอง
“ แมร่ง! ไปซะได้ก็ดี กวนทีนชิบ ใครเขาจะไปกินข้าวกับคนนิสัยไม่ดีแบบนี้วะ ” ไอ้ตรัยยังคงบ่นตามหลังคุณตุลย์ออกมา
“ มึงก็พอเหอะน่า! เขาไปแล้ว มึงก็กลับไปทำงานได้แล้วไอ้ตรัย กูจะได้ทำงานของกูต่อ ” ผมว่าออกไป
“ เดี๋ยว!… มึงอย่ามาเนียน มึงพูดมาเลย คุณเหนือนี่คือใคร แล้วเอกสารของมึงไปอยู่กับเขาได้ไง ” ไอ้ตรัยหันมาพูดจับผิดกับผมทันที
“ มึงนี่แมร่งจะจับผิดอะไรกูนักหนาว่ะเพื่อนตรัย มึงรีบกลับไปทำงานก่อนเถอะ เดี๋ยวกูเล่าให้ฟังทีหลังเื่มันยาว ” ผมว่าพร้อมกับจับตัวไอ้ตรัยลากมันออกมาจากห้องของผม
“ มึงนี่ตลอดเลยนะไอ้ซัม เออๆ กูยังไม่เสือกตอนนี้ก็ได้ แต่มึงบอกแล้วนะจะเล่าให้กูฟังน่ะ มึงอย่าลืม! ” ไอ้ตรัยทำหน้าไม่พอใจและหันมาเน้นไม่ให้ผมลืมว่าจะเล่าเื่คุณแสงเหนือให้มันฟัง ก่อนที่มันจะยอมเดินกลับไปงานต่อทันที
“ เฮ้อ! ” ผมกลับมานั่งที่โต๊ะทำงานของตัวเองก่อนที่จะถอนหายใจดังๆออกมา
“ มีแต่เื่วุ่นๆจริงด้วย คุณเหนือนะคุณเหนือ ” หลังจากนั้นผมก็ตั้งหน้าตั้งตาทำงานของผมไป มีทั้งตรวจคนไข้ อ่านฟิล์มเอ็กซเรย์ บางทีก็มีคอนเซาท์ไปดูคนไข้กับคุณหมอท่านอื่นกับพวกนักศึกษาแพทย์บ้าง ตกกลางวันพักเที่ยงก็ไปหาอะไรกินที่โรงอาหารของโรงพยาบาล ไอ้ตรัยเองก็มานั่งทานด้วยกับผมพร้อมกับเหล่าพยาบาล วันนี้พี่หญิงไม่ได้เข้าเวรพร้อมพวกเราก็เลยมีแค่พยาบาลที่พอรู้จักกันกับน้องนักศึกษาบางคนเท่านั้น แต่ก็นั่งกินข้าวด้วยกันได้ไม่นานนักเพราะต้องรีบกลับมาทำงาน มีเคสด่วนเข้ามาซึ่งผมก็ต้องเป็คนไปดู เพราะไอ้ตรัยมีนัดกับคนไข้่บ่ายต่อ ส่วนผมที่ตอนนี้มาเข้าแผนกฉุกเฉิน เลยต้องรับหน้าที่เป้นหมอในห้องฉุกเฉินด้วย
“ ดูจากอาการแล้วก็ไม่หนักมากนะครับ อาจจะมีแค่แผลถลอก น้องยังขยับขาได้ใช่มั้ย ” ผมเอ่ยถามคนไข้ที่เป็เด็กนักเรียน ม.ปลายผู้ชายออกไป น้องเหมือนจะหักหลบหมาข้ามถนนเลยรถล้ม แต่ดูจากแผลแล้วก็ไม่น่ามีอะไรมาก มีแค่แผลถลอกเืออกเท่านั้น น้องยังคงเดินและขยับตัวกับแขนได้ปกติ ผมเลยทำแผลให้น้อง เพราะพยาบาลคนอื่นๆก็ต่างต้องไปดูแลผู้ป่วยคนอื่นๆเช่นกัน
“ พี่ชื่ออะไร… ”ขณะที่ผมกำลังก้มทำแผลให้น้องมันอยู่ อยู่ๆน้องมันก็ถามชื่อผมขึ้นมา ผมเองที่ไม่ได้คิดอะไรก็ตอบน้องมันไปแต่สายตาก็ยังคงโฟกัสกับาแของน้องมันอยู่
“ พี่ชื่อซัมเมอร์ครับ ”
“ เอ่อ… พี่มีแฟนยังอ่ะ ” ห้ะ! ผมใรีบหันหน้าไปมองน้องมันทันที น้องมันเองก็มองหน้าผมกลับมาเหมือนกัน พร้อมกับส่งยิ้มมาให้ คือ…ก็ยอมรับนะว่าน้องมันเองก็จัดว่าหล่อเลยล่ะในสายตาเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน สีผิวออกแทนๆ หุ่นนักกีฬา สูงพอๆกับผมเลย จมูกโด่ง คิ้วหนา ริมฝีปากสวย ฟันที่ใส่เหล็กจัดฟันอยู่ เด็กสมัยนี้มันโตเร็วจังวะ
“ เอ่อ… เดี๋ยวพี่ติดผ้าพันแผลให้นะ พยายามอย่าโดนน้ำล่ะ ่นี้ก็พยายามอย่าเดินมากด้วย รอให้แผลหายดีกว่านี้อีกนิดนะค่อยออกกำลังเดี๋ยวแผลจะหายช้าเอา เอาล่ะ! เรียบร้อยแล้ว ” ผมบอกกับน้องมันไปหลังจากที่ทำแผลเสร็จแล้ว
“ เดี๋ยวครับ… พี่ยังไม่บอกผมเลยนะ ว่าพี่มีแฟนรึยัง ” น้องมันยังคงย้ำถามผมอยู่อย่างนั้น ตอนนี้ในห้องฉุกเฉินเองก็ไม่มีใครแล้วนอกจากน้องมันสองคน
“ เอ่อ.. ขอโทษนะครับ พอดีเื่นี้มันเป็เื่ส่วนตัวของหมอนะครับ ” ผมเอ่ยออกไปด้วยความสุภาพแต่ก็เป็เชิงบอกว่ามันเป็เื่ส่วนตัวหรือผมจะไม่ตอบน้องมันนั่นแหละ
“ ครับ… ก็.. ผมชอบพี่นิ ถ้าพี่ยังไม่มีแฟน ผมขอจีบพี่นะ ” น้องมันหันมาบอกผมพร้อมกับอมยิ้มอยู่
“ เอ่อ..คือพี่ ”
“ คุณหมอซัมเมอร์ค่ะ มีคนมาหาค่ะ ” พยาบาลสาวคนนึงเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับเรียกชื่อผมและบอกว่ามีคนมาหาผม
“ พี่ชื่อซัมเมอร์หรอครับ ชื่อโคตรเพราะเลยพี่ ” ไอ้น้องนี่ก็ไม่เลิกแซวผมซักที เฮ้อ! หัวจะปวด
“ ครับ… เดี๋ยวผมรีบไปครับ ขอบคุณมากครับที่มาบอก ” จากนั้นพยาบาลสาวก็เดินออกจากห้องฉุกเฉินไปทันที
“ ส่วนน้อง ก็กลับบ้านได้แล้วครับ ” ผมหันไปบอกน้องมัน
“ ว้า…ใจร้ายจัง ไล่ผมกลับบ้านแล้วอ่ะ ” น้องมันว่าออกมาพร้อมกับทำหน้าเศร้ากระพริบตาปริบๆใส่ผม
“ เฮ้อ.. กลับบ้านไปได้แล้วครับ หมอจะทำงานต่อ มาผมช่วย… ค่อยๆลง ” ผมพูดบอกน้องมันไปแล้วเข้าไปประคองน้องมัน ซึ่งน้องมันก็ให้ความร่วมมือเป็อย่างดีในการเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินที่มีผมเป็คนประคองน้องมันออกมา
“ ว้าย! ตานัท เป็ไงบ้างลูก ” ผู้หญิงวัยกลางคนคาดว่าน่าจะเป็ของน้องมันรีบวิ่งปลี่เข้ามาดูน้องมันทันที ผมเลยปล่อยประคองน้องมันส่งให้แม่ของน้องมันประคองต่อทันที
“ ขอบคุณมากนะคะ คุณหมอ ดื้อจริงๆเลยไอ้ลูกคนนี้ บอกแล้วให้คนไปส่ง ยังจะเอารถมอไซด์ขับไปเองอีก ” แม่ของน้องมันบ่นขึ้นมาทันทีหลังจากที่ขอบคุณผมเสร็จ
“ ม๊า! ก็ผมอยากขับรถไปเองนี่ ใครจะไปรู้ล่ะครับว่าจะมีหมามาตัดหน้าอ่ะ ”
“ ยังจะเถียงอีกนะ ก็ขับรถเร็วแบบนี้ไง ถึงต้องมาเจ็บแบบนี้ ไป! กลับบ้าน ”
“ เอ่อ… ขอบคุณพี่หมอซัมเมอร์คนน่ารักด้วยนะครับ ที่ทำแผลให้ผมน่ะ ” น้องมันหันมาบอกผมพร้อมกับส่งยิ้มมาให้ ถ้าเป็สาวๆหรือคนอื่นอาจจะตกหลุมรักน้องมันก็ได้ แต่สำหรับผมบอกเลยว่า ไม่มีทางครับ! ผมไม่ชอบเด็ก!
“ ครับ… รีบกลับบ้านเถอะ ยังไง่นี้คุณแม่เตือนน้องด้วยนะครับ เวลาอาบน้ำอย่าให้แผลโดนน้ำนะครับ และก็พยายามอย่าออกกำลังทำอะไรที่มันเป็การผาดโผนหรือขยับตัวเยอะเกินนะครับ รอให้แผลหายดีก่อน ส่วนยาไปรอรับได้เลยครับ ผมสั่งไว้ให้แล้ว ” ผมเอ่ยบอกไป
“ ค่ะ ขอบคุณคุณหมออีกครั้งนะคะ ” แม่ของน้องมันเอ่ยขึ้นมา
“ ม๊า! ”
“ อะไรอีกเ้าลูกคนนี้นิ ”
“ ผมอยากมีแฟนเป็หมอ ” น้องมันพูดขึ้นและหันหน้ามามองผม
พลั๊วะ!
“ โอ้ย! ม๊าตีหัวผมทำไมเนี่ย ”
“ ก็แกเพ้อเจ้ออะไรล่ะ เรียนยังไม่ค่อยเท่าไหร่เลย ริอาจจะไปมีแฟน แล้วจะเอาแฟนเป็หมออีก ถ้ายังทำตัวเกเรแบบนี้อย่าว่าแต่มีแฟนเป็หมอเลย มีแฟนเป็หมาไม่รู้มันจะเอารึเปล่าเถอะ ”
“ โห่ม๊า! แรงไปมั้ย ด่าลูกตัวเองขนาดนี้อ่ะ ”
“ ก็มันน่านัก! ไป! กลับ! ตาสมมาช่วยชั้นพยุงมันหน่อย ” ผมยิ้มออกมา เ้าเด็กนี่สงสัยจะใช่ย่อย แล้วไอ้แววตากับรอยยิ้มที่หันมาส่งให้ผมลับหลังแม่ของน้องมันแบบนั้นอีก ร้ายจริงๆ
“ อะแฮ่ม! แหมๆ แม้แต่เด็กคุณหมอซัมก็ไม่เว้นเลยหรอครับ ” ไอ้ตรัย! อยู่ๆก็โผล่พรวดออกมาจากไหนไม่รู้ เล่นเอาซะผมสะดุ้งใทันที
“ เชี่ย! ”
“ เชี่ยอะไรครับ นี่หมอตรัยสุดหล่อเอง ฮ็อตจริงๆเพื่อนซัมของเรา ล่าสุดตกเด็ก ม.ปลายหน้าหล่อลูกเ้าของร้านทองได้อีกแล้วหนึ่ง ”
“ มึงพูดบ้าอะไรของมึงเนี่ย! นี่ว่างรึไง ไหนบอกว่ามีตรวจคนไข้ไม่ใช่หรอ ” ผมเอ่ยขึ้นถามมันบ้าง
“ เฮ้อ! มึงอย่าไปพูดถึงเลย เมื่อกี้นี้แมร่ง! อารมณ์เสียอีกแล้วกู ”
“ เป็อะไรอีกล่ะ! ” ผมถามไอ้ตรัยออกไป
“ จะอะไรอีกล่ะ! ก็คนไข้ที่มาใหม่อ่าดิ แมร่ง! กูนึกว่าใคร ที่ไหนได้…. ไอ้คุณตุลย์เมื่อเช้าของมึงไง ” ไอ้ตรัยพูดออกมาด้วยท่าทีแบบเซงๆ
“ กูก็นึกว่าเป็อะไรมา แมร่ง! มาหาหมอเพราะจะชวนกูไปแดกข้าวไถ่โทษ โว๊ะ! ใครจะไปกับมันวะ ”
“ นี่มึงปฏิเสธคุณตุลย์ไปแล้วใช่ป่ะ ”
“ เออ! ปฏิเสธไปแล้ว แต่แมร่ง! มันยอมที่ไหน บอกจะมารับกูตอนเย็น กูนี่งงเลย ”
“ หึหึ! แหมๆ เพื่อนตรัยคนฮ็อตของเรา ล่าสุดตกผู้ชายได้อีกแล้วหนึ่ง ” ผมว่าแซวไอ้ตรัยออกไปด้วยการล้อประโยคที่มันพูดกับผมเมื่อกี้
“ ตกกับผีน่ะสิ! กูชอบผู้หญิงเว้ย! ผู้ชายบึกบึนแบบนั้นกูไม่เอาแน่ ” ไอ้ตรัยว่าออกมา
“ หึหึ! หรอครับคุณหมอ ” เสียงของใครบางคนดังขึ้นมาที่ด้านหลังของพวกเราซะก่อน จนพวกผมทั้งสองต้องหันกลับไปดูกันทันที
“ นี่! คุณยังไม่กลับไปอีกหรอ ” ไอ้ตรัยเอ่ยถามออกไป เมื่อเห็นหน้าของคุณตุลย์ และสีหน้าของไอ้ตรัยตอนนี้ตลกมากเหมือนกับว่ามันเห็นผีซะอย่างนั้น
“ เมื่อกี้ผมได้ยินว่ามีใครหรอครับ ที่ตกเด็ก ม.ปลาย ลูกเ้าของร้านทองได้ ” เสียงของอีกคนดังขึ้นมา ก่อนที่เ้าของเสียงนั้นจะเดินออกมาจากด้านหลังคุณตุลย์อีกคน
“ คุณเหนือ! ” ผมอุทานร้องออกมาทันที
“ หืม… คุณเหนือหรอ ใช่คนที่มึงพูดถึงเมื่อเช้าป่ะ ” ไอ้ตรัยเอ่ยถามผมทันที
“ เมื่อเช้าคุณหมอพูดถึงผมหรอ แล้วพูดถึงผมว่าอะไรหรอครับ คุณหมอซัมเมอร์คนฮ็อตที่ตกเด็ก ม.ปลาย ลูกเ้าของร้านทองได้ ” คุณเหนือพูดร่ายยาวออกมาแต่ไม่วายยังพูดเน้นย้ำประโยคที่ว่าตกเด็ก ม.ปลาย ลูกเ้าของร้านทองได้อีก เหมือนผมจะรับรู้ได้ว่าหลังจากนี้ผมต้องเจอเื่วุ่นๆอีกแน่ๆ เฮ้อ! ชีวิตของไอ้หมอซัมเมอร์หนอ ทำเวรทำกรรมอะไรไว้เนี๊ย!
ฝากกดติดตาม กดไลค์และคอมเม้นต์เป็กำลังใจให้ด้วยนะครับ เอาแล้วๆ ไรท์รับรู้ได้ถึงกลิ่นตุๆของคุณหมอตรัยกับคุณเลขาท่านประทานเหนืออย่างคุณตุลย์ว่าต้องมีอะไรในกอไผ่แน่ๆ แต่ว่าเอาใจช่วยคุณหมอซัมเมอร์ของเราก่อนเถอะ ดูเหมือนว่าท่านประธานแสงเหนือของเราต้องทำอะไรให้คุณหมอซัมเมอร์ของเราวุ่นวายขึ้นมาแน่ๆ ไรท์ทีมหมอซัมเมอร์ค้าบบบ
1K
![[จบ] ระบบกลืนกินพรสวรรค์](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667199691_86625281.webp)