ตอนนี้ซูมี่เธอมาถึงบ้านใหม่เรียบร้อยเเล้วเธอก็ตรงดิ่งเข้าห้องนอนที่เธอชอบทันที่ก็ตั้งจิตเข้ามิติเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเธอเองคิดว่าจะเก็บผลไม้เอาออกไปข้างนอกไว้ทานด้วยซูมี่ใช้เวลาอยู่ภายในมิติไม่นานก็ออกมาสำรวจเดินเล่นภายในบริเวณบ้านฆ่าเวลารอทางห้างส่งของให้วันนี้
ทันใดนั่นก็มีเสียงกดออดหน้าประตูห้องของเธอซูมี่คิดว่าคงเป็พนักงานขนของมาส่งเธอเป็เเน่เลย ร่างบางรีบเดินไปดูที่จอมินิเตอร์เล็กๆ ข้างประตูทันทีว่าเป็ใครมาหาเธอ
เมื่อเห็นว่าเป็พนักงานประมาน4-5คนขนของด้วยรถเข็นสัมภาระขนาดใหญ่ตามมาอีกด้วยเ้าตัวก็รีบปรดล็อครหัสเพื่อเปิดประตูทันที
"วางไว้ที่ห้องโถงตรงนั่นเลยนะคะเเละก็ขอบคุณมากๆ"
ซูมี่กล่าวขอบคุณพนักงานทั้งชายและหญิงที่นำของมาส่งเธอด้วยรอยยิ้มพิมพ์ใจจนพวกเขาที่อยู่ตรงหน้าใจละลายไปเเล้วต้องเเต่เห็นหน้าของซูมี่
สักพักพวกเขาขนเสร็จเรียบร้อยก็เอ่ยขอตัวทันทีซูมี่เธอคิดว่าค่อยจัดของในวันพรุ่งนี้ซึ่งวันนี้เธอไม่ไหวจริงๆ ว่าเเล้วเ้าตัวก็คิดว่าจะทำอาหารง่ายทานจึงรีบนำของสดมาจัดเรียงห้องครัววันนี้เธอทำเมนูง่ายๆคือผัดข้าวผัดหลังจากที่เธอทานข้าวเรียบร้อยเธอคิดว่าจะนั่งเล่นเพื่อย่อยอาหารก่อนค่อยขึ้นไปนอน
ณ เวลาเดียวกันอีกฝากหนึ่งก็เกิดกระเเสโซเชียลวุ่นวายกันไปมากเพราะสาเหตุเกิดจากรูปภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่สวยราวกับนางฟ้าเหมือนกับ์ปั้นแต่งขึ้นมานั่นเป็เพียงไม่กี่รูปตั้งเเต่ที่เธอนั่งรถโดยสารสาธารณะกับรูปที่เธอไปเดินห้างสรรพสินค้าผู้คนตอนนี้ได้เเชร์รูปภาพของเ้าตัวไปกันเยอะมากเลยจนเกิดกระเเสหญิงสาวปริศนาคนนี้คือใครกัน
หลังจากเธอทานข้าวเสร็จเ้าตัวก็เดินมาห้องนั่งเล่นเปิดทีวีดูรายการทั่วไปเพราะเธออยู่บ้านหลังใหญ่คนเดี่ยวมันเหงาอยู่บ้างเธอคิดว่าจะหาเเม่บ้านเเละคิดจะหาสัตว์มีเลี้ยงดูสักตัวเธอชอบสัตว์ขนปุยๆมือเรียวสวยก็กดเช็คโซเชี่ยลในมือถือไปเลื่อยๆซูมี่เธอได้สมัครเอ็มจีไว้ตอนได้ซื้อมือถือมาใหม่ๆเเต่ไม่เคยลงรูปเลยสักรูปซูมี่เธอคิดว่าควรอัฟเดตชีวิตตัวเองบ้างเธอเลือกรูปบ้านที่ถ่ายเล่นตอนกลางวันมาลงพร้อมถ่ายรูปตัวเองตั้งโปรไฟล์ทันที
เวลาไม่นานที่เธอโพสรูปไปก็เกิดกระเเสขึ้นอย่างไม่คาดคิด
"ใครกันสวยขนาดนี้เเถมบ้านสวยมากเลยย"
"โห่..เป็ผู้หญิงที่สวยเกินไปเเล้วว"
"ใครรู้จักเธอบ้าง!นางฟ้าชัดๆ"
"พระเ้าตั้งใจปั้นเธอมาเเน่ๆ เป็ผู้หญิงด้วยกันยังหลงเลย"
"สไตล์บ้านเเบบนี้เหมือนเคยเห็นที่ไหนเลยดูแพงมาก"
"เมื่อไหร่จะมีคนแปะวาร์ปเนี่ยฉันรอฟอลอยู่นะ!"
"เอ๊ะ!..นี้มันพี่สาวคนเดี่ยวกันกับที่อยู่บนรถประจำทางนิ!"
"ไหนๆ ...ใช่จริงด้วย!"
"เนี๊ย!..คนเดี่ยวกันกับพี่นางฟ้าที่เดินห้างวันนั้นนิ!ฉันยังเเอปถ่ายรูปเก็บไว้เลยนี้"
(แปะรูป) (แปะรูป)
"หู้ยยขนาดนี้เเอบถ่ายนะนี้มันเทพธิดาชัดๆ ไม่ไหวเเล้วฉันรู้สึกหลงรักผู้หญิงคนนี้อ่ะ"
"อ่ะ..นี้มันโคร่งการหมู่บ้านในย่านที่มีราคาเเพงมากที่เพิ่งเปิดใหม่ไม่นานนี้เลยป้าของฉันเเค่ลองไปสอบถามคราวๆมาราคาไม่ต่ำกว่าหลังละสามสิบล้านหยวนเลยนะ"
(แปะ) (แปะ)
"หูยเธอคงรวยหน้าดูเเถมยังสวยมากขนาดนี้เธอเป็ลูกหลานตระกูลดังรึเปล่า"
"ถ้าลูกหลานตระกูลดังก็ไม่เเปลกที่เธอจะได้อยู่บ้านหรูหราขนาดนี้สิ"
"เธอเหมาะเป็ดารามากเลยสวยกว่าดาราบางคนมากๆ เลยละ"
"ชื่นชมมากเลยครับเเถมสวยเเละรวยอีกผมอย่างรู้จักเธอ"
"ดูหน้าเธอตอนยิ้มสิหัวใจละลายเเล้วคร้าบบ"
"นี้ขนาดดูสภาพเเวดล้อมในห้องนั่งเล่นยังหรูขนาดนี้ต้องรวยขนาดไหนเนี่ย?"
"โอ้..รวยจริงสงสัยลูกหลานคนมีตังเเน่เลย"
"หึ! อวดรวยชัดๆ"
"นี้!..เม้นท์้าเป็อะไรมากปะอิจฉาเขาละสิถึงได้ปากปีจอนะ"
"จริง..เป็อะไรมากไหมนะ"
"ตะกะป่วยๆ อีกละ"
"สวยไม่สู้เเล้วพลานไปทั่ว"
"อะไรย่ะ..ฉันก็มีสิทธิ์ออกความคิดเห็นป่ะละ"
"มีได้เเต่ไม่ควรใช้คำจิกกัดเเบบนี้นะ"
คอมเม้นต์มากมายกำลังลุกเป็ไปซึ่งมีหลากหลายความคิดเห็นหลั่งไหลเข้ามาเลื่อยๆ
ส่วนเ้าตัวที่ทำให้เกิดเื่นั่นไม่ได้รับรู้อะไรเลยเพราะนอนดูหนังจนหลับหน้าทีวีไปเเล้ว
เช้าวันต่อมา
วันนี้ซูมี่รีบตื่นเช้ามาทำภาระกิจประจำวันโดยที่ห้องของเธอมีครบทุกอย่างเเล้วเธอจึงไม่จำเป็ที่จะออกไปด้านนอก วันนี้เธอตั้งใจจะจัดตกเเต่งบ้านให้เรียบร้อยอีกประมานวันพรุ่งนี้เธอจะได้ทบทวนเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัยเเล้วดังนั่นเธอคิดว่าจะไม่ออกไปไหนอีกเเล้วว่าเเล้วร่างบางก็รีบไปจัดการตัวเองทันที
เวลาผ่านไปครึ่งวันร่างบางของซูมี่เธอก็นอนราบไปกับที่นอนอยากหมดเเรงทั้งเหนื่อยเเละสนุกกับการจัดตกเเต่งบ้านของตัวเองเวลาทำอะไรเธอจะตั้งใจเเละให้ความสำคัญกับงานที่ต้องทำเสมอตอนนี้เสียงท้องเธอร้องจนน่ากลัวไปเเล้วเธอคิดว่าคงไม่มีเเรงทำอาหารเ้าตัวจึงได้บะหมี่หนึ่งถ้วยกับผลไม้ในมิติที่เธอได้นำออกมาไว้ทาน
7K
