โครตพลังดวงตาเทพเจ้า

    ตอนที่ 16 ห้าล้านหยวนคุณกล้าเดิมพันไหม

    ตอนที่ 16 ห้าล้านหยวนคุณกล้าเดิมพันไหม“นายกล้าเดิมพันกับฉันไหม!”ด้วยความมั่นใจในตัวเองนี้ หลินเหยาจ้องมองไปที่เฉิงจื่อหาวอย่างก้าวร้าว ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามเฉิงจื่อหาวที่คิดว่าตนเองเหนือคนอื่นมาแต่ไหนแต่ไรกลับถูกคนอื่นยั่วยุขนาดนี้ ความมืดมนภายในดวงตาเขาทอแสงวาววับออกมา จิตใต้สำนึกพยายามจะบอกกับเขาว่ามีอะไรที่ไม่กล้า แต่เมื่อเขามองไปเห็นเซิงห่าวที่ไม่ได้พูดอะไรได้แต่ยืนอยู่ข้างหลังของหลินเหยา ก็ได้ยิ้มออกมาอย่างหมดกำลังใจ“ฉันเฉิงจือห่าวไม่สามารถที่จะทำเรื่องอย่างการรังแกสาวน้อยได้หรอก ถ้าคิดจะเดิมพันกับฉันก็ทำได้ แต่ในสายตาของฉันมันต้องเป็นเขาเท่านั้น”เขายื่นมือและจ้องมองไปยังทิศทางที่นิ้วชี้ไปนั้นคือทางเซิงห่าวอย่างไม่เอนเอียง ในเวลานั้นทุกคนต่างจ้องมองไปยังทิศทางเดียวกันนั้น หลังจากนั้นต่างคนต่างก็เริ่มคาดเดาถึงฐานะของเขา“ก่อนหน้านี้พวกคุณเคยพบเจอเขาคนนี้ไหม? เป็นคุณชายของบ้านไหนกัน”“คุณชายอะไรกัน คุณลองดูที่เสื้อผ้าที่เขาใส่ก็น่าจะรู้อยู่ได้แล้วนะ หมดนั่นก็เป็นเพียงแค่สินค้าตามแผงลอยข้างถนนเท่านั้น อย่างมากก็คงอยู่อย่างพวกจับปลาในน้ำขุ่นนั่นละ”ในทันใดนั้นก็ไม่มีใครสักคนที่มองเซิงห่าวในแง่ดีอีก นอกเสียจากรูปลักษณ์ที่ยังถือว่าดูดีอยู่ แต่ไม่ว่าอย่างไรความมีระดับของเสื้อผ้าที่เฉิงจื่อห่าวใส่ต้องทำให้มีช่องว่างอย่างแน่นอน แม้แต่หลินเหยาก็รู้สึกกังวลใจเล็กน้อยร่างกายย้ายไปปรากฎตัวอยู่ตรงหน้าของเฉิงจื่อห่าวโดยอัตโนมัติ มือทั้งสองข้างนั้นท้าวเอวอย่างไม่พอใจแล้วถามขึ้นว่า:”คุณสุภาพบุรุษท่านนี้ คุณพึ่งจะพูดกับฉัน คนที่ต้องการจะพนันหินกับคุณก็คือฉัน คุณมีความสัมพันธ์คืออะไรกับเพื่อนของฉันกันแน่?”รสชาติของความลำเอียงนั้นเต็มไปหมด น่าเสียดายที่ในตอนนี้เฉิงจื่อห่าวได้เริ่มเข้าชนกับเซิงห่าวอย่างสมบูรณ์แล้ว ในแววตานั้นเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ราวกับว่ากำลังมองเซิงห่าวมีท่าทางว่ากำลังได้รับความอับอายขายขี้หน้า เขาหลีกเลี่ยงหลินเหยาที่ทำตัววุ่นวายแล้วไปพูดกับเซิงห่าวว่า: “เซิงห่าว ดูคุณก็โตมาไม่เลวนะ สูงตั้งขนาดนั้น หรือว่าจะทำได้แค่เพียงซ่อนตัวอยู่ข้างหลังผู้หญิงเป็นได้แค่พวกขี้คลาดคนหนึ่งเหรอ? ถ้าหากว่าใช่แล้วละก็ งั้นคุณก็ยอมรับมันด้วยตัวเอง แล้วฉันก็จะคิดซะว่าเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยเกิดขึ้น”เซิงห่าวไม่ใช่พวกที่ชอบก่อเรื่อง แต่ก็ไม่ได้กลัวที่จะมีเรื่อง  เพียงแค่เห็นความมืดมนที่สว่างแวบมาจากส่วนลึกของรูม่านตานั้น  เขาก็ได้ยกเท้าแล้วก้าวออกมาข้างหน้าแต่นี่ทำให้หลินเหยารู้สึกตกใจ และยังคิดว่าจริงๆแล้วเข้าต้องการที่จะออกไปก้มหัวให้เลยรีบเอามือออกไปจับแขนเขาเอาไว้ แต่กลับถูกจับเอาไว้ได้ทัน หลังจากนั้นความเป็นลูกผู้ชายที่สง่าผ่าเผยก็ได้เผย ออกมาให้เห็นเซิงห่าวนึกไม่ถึงว่าเกือบจะสัมผัสไปบนใบหน้าของหลินเหยา เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนว่า : “นี่คือการต่อสู้ระหว่างลูกผู้ชาย เธอวางใจได้ ฉันไม่เป็นไรหรอก”พูดแล้วก็เดินไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มองไปยังเฉิงจื่อหาวอย่างไม่ขลาดกลัวเลยแม้แต่น้อย แม้แต่กลิ่นอายบนร่างกายยังทรงพลังกว่าเฉิงจื่อหาวเสียอีก ทันใดนั้นหลินเหยาก็รู้สึกได้ว่า เซิ่งห่าวไม่ได้ไร้ประโยชน์เหมือนอย่างที่ตัวเองเคยคิดเอาไว้“นายอยากเดิมพันกับฉันเหรอ?”การกระทำของเซิงห่าวค่อนข้างขัดต่อแผนของเฉิงจื่อหาว  เขาพูดด้วยสีหน้าที่คลุมเครือ“ในสมองของฉันไม่มีคำว่าไม่กล้า ครั้งก่อนฉันสามารถทำให้แกต้องทนทุกข์ทรมานได้ ครั้งนี้ก็เหมือนกัน”มีการกล่าวถึงเรื่องราวในครั้งที่แล้วนั้นเป็นการแกล้งกวนประสาทของเฉิงจื่อหาวอย่างไม่ต้องสงสัย ในทันใดนั้นใบหน้าทั้งหมดก็กลายเป็นสีแดง ฟันเกือบทั้งหมดขบกันแน่นด้วยความโกรธ คำแต่ละคำถูกบีบอัดออกมาจากซีกฟันจนได้มาเป็นประโยคว่า: " ดี ถ้ากล้าพอ อย่างนั้นเรามาเริ่มวางเดิมพันกันเถอะ!"การพนัน สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเดิมพัน คำคำนี้ถูกเฉิงจื่อห่าวพูดออกมาอย่างจริงจังเป็นพิเศษ ภายในใจของเขาได้ตัดสินไปแล้ววว่าเซิงห่าวนั้นไม่มีเงินแววตาที่เป็นประกาย เซิงห่าวก็มองเห็นความตั้งใจของเฉิงจื่อหาว แต่กลับไม่ได้เปิดโปงมันออกมา มือทั้งสองข้างยังคงเท้าสะเอวไว้ สีหน้าก็ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆเลยพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า : “วางเดิมพันเหรอ ได้สิ คุณเริ่มก่อนเลย!”ด้วยท่าทางที่เรียบเฉยนิ่งสงบทำให้หัวใจที่เงียบสงบลงไปแล้วของเฉิงจื่อหาวกลับลุกขึ้นมาอีกครั้ง ความโกรธที่ไม่รู้ที่มาพลุ่งพล่านอยู่ในหัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ภายในใจคาดเดาไว้อย่างดูถูก  เสแสร้ง แกมันเสแสร้ง ฉันจะคอยดูว่าแกจะเสแสร้งไปได้ถึงเมื่อไรกันเขาเอาแต่คิดแต่กลับไม่ได้พูดมันออกไป แสร้งทำท่าทีไม่ได้สนใจแล้วพูดออกมาอย่างเป็นกันเองว่า : “ในเมื่อพวกเราก็เป็นเพื่อนร่วมชั้นเก่า อย่างนั้นพวกเราเดิมพันกันน้อยสักหน่อย หนึ่งล้านหยวนไหม? คุณว่าเป็นยังไง!”  น้อยสักหน่อย? หนึ่งล้านหยวน ทันใดนั้นหัวใจของผู้คนบางคนก็เหมือนม้าโคลนนับล้านตัววิ่งผ่านไป ดวงตาคู่นั้นก็สาวน้อยก็เปลี่ยนไปเป็นสีแดงก่ำ แทบอยากจะเอาเฉิงจื่อหาวกลืนลงไปให้ได้เฉิงจื่อห่าวในสายตาของผู้คนทั้งหมดแทบจะกลายเป็นลูกเขยผู้ร่ำรวยไปแล้วและในประโยคต่อมาของเซิงห่าวนั้น  ก็ยิ่งทำให้ผู้คนสั่นสะเทือนมากขึ้นไปอีก แล้วก็ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉิงจื่อหาวแข็งทื่อไปในทันทีเพียงแค่เห็นเขา ทำท่าทางที่ดูจริงจัง วางมือไว้ที่คางแล้วพยักหน้าเบาๆก่อนพูดว่า “ น้อยคือมันน้อยไป อย่างงั้นฉันให้เพิ่มไปอีกหนึ่งล้านแล้วกัน ลองมือกันสักสองล้านหยวน”“สองล้าน?  คุณ คุณตัดสินใจแล้วไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม?”“คุณพระ หรือว่าฉันมองผิดคนไป ฉันตัดสินใจแล้วว่านับตั้งแต่นี้ไปจะให้คุณเป็นคนรักในฝันของฉันแล้ว ฉันอยากแต่งงานกับคุณ”พวกบ้าผู้ชายมีอยู่ทุกหนทุกแห่งกันอยู่แล้ว พวกเขาที่เสนอเพิ่มเงินเดิมทันกันมากขึ้นได้เร็วจนไม่ต่างอะไรกับการชักสีหน้า เฉิงจื่อหาวถูกผู้คนเมินเฉยไปชั่วขณะหนึ่ง ร่างกายสั่นสะท้านไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาขับฟันแน่น อยากจะเสนอราคาออกมาที่ห้าล้านหยวนน่าเสียดายที่เขาได้เจอกับเซิงห่าวในวันนี้ ก่อนที่จะมาพบกัน เซิงห่าวไม่ได้เป็นคนยากจนเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไปแล้วเมื่อมองไปที่เฉิงจื่อหาวที่กำลังรู้สึกอึดอัด เซิงห่าวก็ยิ้มออกมาแล้วพูดว่า: “คุณชายเฉิงผู้สง่างามของพวกเรานึกไม่ถึงว่าวันนี้จะขี้เหนียวขนาดนี้ อย่างนั้น พวกเราเดิมพันน้อยสักหน่อย ห้าล้านหยวน  คุณยอมรับไหม?”ห้าล้านหยวนคุณรับไหมเหรอ?เงียบ  เงียบเหมือนอย่างกับป่าช้า แม้ว่ามีเข็มตกลงพื้นก็สามารถที่จะได้ยินได้อย่างชัดเจน เพราะคำพูดนั้นของเซิงห่าวทำให้การเป็นตัวเองและสมควรได้รับความสนใจของผุ้ชม แม้แต่หลินเหยาที่อยู่ข้างหลังเขานั้นก็ยังอ้าปากค้างห้าล้านหยวนคิดเป็นงบประมาณเกือบทั้งหมดของเฉิงจื่อหาวในวันนี้ เขาไม่คาดคิดว่าเซิงห่าวจะแสดงออกมาเช่นนี้ เมื่อไม่ได้พูดอะไรออกไปเป็นเวลานาน ในขณะนั้นสายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่ตัวเขา กระซิบกระซาบกันว่า: “หรือว่าเฉิงจื่อหาวนั้นไม่แน่จริง แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอก เขาเป็นถึงคนตระกูลเฉิงเชียวนะ”“ดูไม่ออกเลยว่า เฉิงจื่อหาวก็มีวันที่ล้มเหลวด้วยเหมือนกัน......”เสียงต่างๆนานานั้น ทำให้สีหน้าของเขาจากแดงเปลี่ยนเป็นขาว และจากขาวเปลี่ยนไปเป็นสีดำ เปลวไฟที่อยู่ภายในใจของเขาแทบอยากจะระเบิดออกมาแล้วไม่คาดคิดเลยว่าชายหนุ่มในวันนั้นกำลังคุยโวโอ้อวดอยู่ต่อหน้าตัวเองในวันนี้ เมื่อเห็นสายตาเยาะเย้ยของเซิงห่าว ทันใดนั้นเฉิงจื่อหาวก็ส่งเสียงหัวเราะออกมา เขาไม่เชื่อ เซิงห่าวเป็นแค่คนบ้านนอกคอกนาที่ไม่เคยได้เห็นอะไรมากนัก จะชนะตัวเองได้อย่างไร“ห้าล้านหยวนใช่ไหม ฉันรับคำท้า”เมื่อได้ยินประโยคนั้น ใบหน้าของเซิงห่าวก็ปรากฎรอยยิ้มแปลกๆออกมา ทำให้ใจของเฉิงจื่อหาวนั้นเหมือนกับรถไฟเหาะ ในขณะนั้นก็กลัวว่าเขาจะใช้ลูกไม้อะไรออกมาในที่สุดสิ่งที่ทำให้เขาโล่งใจก็คือ การที่เซิงห่าวยอมรับในการแข่งขันนี้เมื่อครู่นี้เซิงห่าวได้กระตุ้นเฉิงจื่อหาวไปอย่างนั้นความจริงแล้วก็เพื่อที่จะเฉิงจื่อหาวมีบางอย่างในกำมือ เขารู้ว่าหากยังบีบบังคับต่อไปอาจจะมีผลย้อนกลับได้ ดังนั้นเขายังรับมืออย่างมีสติมากแมวไล่จับหนู มันไม่ใช่เรื่องงานขนาดนั้น ต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไป มันถึงจะสนุก ทุกสิ่งที่เฉิงจื่อหาวทำไว้กับร่างกายของเซิงห่าว เขาจะค่อยๆคืนทั้งหมดกลับไปให้ทีละนิดๆอย่างแน่นอนกฎของการแข่งขันง่ายนิดเดียว ให้ทั้งสองคนแบ่งกันเลือกแร่ดิบที่ตัวเองพอใจมาคนล่ะหนึ่งก้อน และทำการแก้มันต่อหน้าของทุกคน หยกใครที่ได้ราคาสูงที่สุด ใครคนนั้นก็จะเป็นผู้ชนะในวันนี้เขาแค่นเสียงที่เย็นชา ในที่สุดเฉิงจื่อหาวก็ฟื้นคืนความมั่นใจของตัวเองกลับคืนมาได้ ได้พูดออกมาอย่างมืดมนประโยคหนึ่งว่ารอตายแถอะแก แล้วเริ่มคัดเลือกแร่อย่างรีบร้อนตรงกันข้ามกับเซิงห่าวที่มีท่าทีที่ไม่ได้ใส่ใจมากเท่าไรนัก เมื่อหลินเหยาถามออกมาเบาๆว่า : "นายมีเงินเยอะขนาดนั้นเหรอ?"เซิงห่าวก็ตอบมาอย่างตรงไปตรงมาว่า “ไม่มี!”.......