ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 30 อสูรมารใต้สนาม

ตูม! ตูม! ตูม!

พื้นสนามพังถล่มต่อเนื่อง

พลังมารสีดำพวยพุ่งขึ้นฟ้าราวภูเขาไฟระเบิด

นักเรียนจำนวนมากหน้าซีดจากแรงกดดัน

บางคนถึงกับหมดสติทันที

“หนีเร็ว!”

“มันคืออสูรมารระดับสูง!”

เสียงตะโกนดังทั่วสนาม

อาจารย์หลายคนรีบสร้างม่านพลังป้องกันและอพยพนักเรียนออกจากพื้นที่

แต่กลางหลุมยักษ์

ร่างขนาดมหึมากำลังค่อยๆ ปีนขึ้นมา

มันสูงเกือบสิบเมตร
ผิวหนังสีดำคล้ำเต็มไปด้วยอักขระสีเลือด

ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองผู้คนราวกับนักล่า

เพียงเสียงหายใจของมันก็ทำให้พื้นสั่นสะเทือน

ผู้ตัดสินตัวสั่น

“อสูรมารระดับ 6…”

“เป็นไปไม่ได้ทำไมของแบบนี้ถึงอยู่ใต้มหาวิทยาลัยได้!”

ทันใดนั้นเอง

ชายหน้ากากแห่งวิหารเงาหัวเราะออกมาเบาๆ

“พวกเจ้าผนึกมันไว้หลายสิบปี…”

“แต่ผนึกที่เก่าเกินไปสุดท้ายก็ต้องแตก”

ชายชราผมขาวตวาดทันที

“เป็นฝีมือพวกเจ้า!”

ตูม!

พลังมหาศาลระเบิดออกจากร่างเขา

ดาบแสงสีทองปรากฏขึ้นกลางอากาศก่อนพุ่งใส่ชายหน้ากาก

แต่ชายหน้ากากเพียงยกมือขึ้น

ปัง!

ดาบแสงแตกกระจายทันที

ผู้คนรอบข้างหน้าซีด

แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

ขณะเดียวกัน
อสูรมารเริ่มคำรามลั่น

โฮกกกก!!

คลื่นเสียงทำให้กระจกอาคารรอบสนามแตกละเอียด

จากนั้นมันฟาดแขนลงใส่กลุ่มนักเรียนที่หนีไม่ทัน

ตูม!!

พื้นแตกกระจาย

นักเรียนหลายคนร้องด้วยความสิ้นหวัง

แต่ทันใดนั้น—

ฟึ่บ!

ร่างหนึ่งพุ่งเข้าไปขวาง

ปัง!!

หมัดที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีดำปะทะกับแขนอสูรมารเต็มแรง

คลื่นพลังระเบิดออกทันที

ผู้คนเบิกตากว้าง

“ซูผิง!?”

เขายืนขวางอยู่ด้านหน้านักเรียนหลายสิบคน

แม้พื้นใต้เท้าจะแตกละเอียดแต่ร่างของเขายังคงยืนนิ่ง

อสูรมารมองเขา ก่อนคำรามต่ำๆ

เหมือนสัมผัสได้ถึงบางอย่าง

ส่วนซูผิงเองก็รู้สึกเช่นกัน

เปลวเพลิงสีดำในร่างกำลังร้อนแรงผิดปกติ

ราวกับ…ตื่นเต้น

“พลังนี่มัน…”

ก่อนเขาจะทันคิดต่อ

อสูรมารก็พุ่งเข้ามาอีกครั้งด้วยความเร็วมหาศาล

ตูม!!

หมัดขนาดยักษ์ฟาดลงมา

ซูผิงรีบหลบ

พื้นสนามระเบิดเป็นหลุมลึกทันที

“เร็วชะมัด!”

แม้ร่างจะใหญ่แต่ความเร็วกลับน่ากลัวอย่างไม่น่าเชื่อ

ถิงถิงรีบพุ่งเข้ามาช่วย

“หลบ!”

ฉัวะ!

คลื่นดาบน้ำแข็งฟันเข้าที่แขนอสูรมาร

แต่กลับทิ้งไว้เพียงรอยตื้นๆ

“อะไรนะ…”

สีหน้าเธอเปลี่ยนทันที

เกราะของมันแข็งเกินไป

อสูรมารสะบัดแขนกลับอย่างรุนแรง

ปัง!

ถิงถิงถูกฟาดกระเด็นกระอักเลือดกลางอากาศ

“ถิงถิง!”

ซูผิงพุ่งไปรับเธอไว้ได้ทัน

ถิงถิงกัดฟันแน่น

“พลังป้องกันมันสูงมาก…”

บนอัฒจันทร์
ชายชราผมขาวกำลังปะทะกับชายหน้ากากอย่างดุเดือด

ทั้งสองแข็งแกร่งจนไม่มีใครเข้าใกล้ได้

ทำให้อสูรมารไม่มีคนหยุด

สถานการณ์เริ่มสิ้นหวัง

ทันใดนั้นเอง

เสียงระบบบางอย่างดังขึ้นในหัวซูผิง

ติ๊ง!

[ตรวจพบพลังมารระดับสูง]

[เงื่อนไขปลดผนึกเปลวเพลิงดำขั้นที่ 1สำเร็จ]

[ต้องการปลดผนึกหรือไม่]

ซูผิงชะงัก

ยังไม่ทันตอบ

อสูรมารก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง

ดวงตาสีแดงของมันเต็มไปด้วยความกระหายเลือด

นักเรียนรอบข้างเริ่มสิ้นหวัง

แต่ซูผิงกลับค่อยๆ เงยหน้าขึ้น

ในดวงตาของเขา
เปลวเพลิงสีดำเริ่มลุกไหม้

“ปลดผนึก”

ฟู่มมมม!!!

เปลวเพลิงมหาศาลระเบิดออกจากร่างเขาทันที

ท้องฟ้าทั้งสนามถูกย้อมเป็นสีดำแดง

แรงกดดันมหาศาลกดทุกคนจนแทบหายใจไม่ออก

แม้แต่อสูรมารยังหยุดชะงัก

ดวงตาของมันปรากฏความหวาดกลัวเป็นครั้งแรก

ส่วนชายหน้ากากแห่งวิหารเงา…

หัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

“ฮ่าๆๆๆ!”

“ในที่สุด!”

“ในที่สุดผู้สืบทอดเพลิงทมิฬก็ปรากฏตัวแล้ว!”

……จบตอน……