[อ่านฟรี]มาเฟียสุดร้ายกาจ - love of grey

"ไม่จริง!"

"ไอ้หนูแกกับฉันยังห่างกันล้านปีนะ"แดเนียลแสยะยิ้มเมื่อถือไพ่เหนือกว่า

"..."เวลานี้อคินรู้สึกเหมือนมีก้อนหินใหญ่ๆ หล่นลงมาทุบหัวเขา ไม่เพียงเท่านั้นเขากับรู้สึกได้ถึงอีกฝ่ายมาบดขยี้เขาให้แหลกเป็นจุน

"ไว้ผมกับลองกลับไปพิจารณาคำพูดของท่านพ่อดูแล้วกัน"แดเนียลพูดขึ้นก่อนเดินจากไป

"พ่อ?"

"จริงสิฉันลืมบอกไป แดเนียลกับแพรววาเป็นลูกของฉัน"เสกชัยยิ้มขึ้นมาก่อนทำสีหน้าจริงจังจนอีกฝ่ายต้องรู้สึกกลัว"ช่วยญาติดีกันหน่อยได้ไหม"

"ค...ครับ"อคินรีบตอบรับทันที

"งั้นก็ดีคราวนี้ก็เหลือแค่แกสองคนแล้วสินะ ฉันเตรียมชุดแต่งงานให้แล้วจะลองไปดูไหมล่ะ"

"นี่มัน"แพรววาพูดขึ้นหลังลองใส่ชุดแต่งงานดูก่อนจะเผลอเหยียบชายกระโปรงชุดแต่งงาน

หมับ!

มาร์ทตินเข้าไปรับตัวของแพรววามาอยู่ในอ้อมกอดของเขาก่อนทั้งสองจะสบตากัน

"ระวังหน่อยสิ กำลังท้องอยู่"เมื่อแพรววาได้ยินเช่นนั้นเธอกับหน้าแดงทันทีก่อนที่มาร์ทตินจะขโมยจูบเธอทั้งที่ยังไม่ทันตั้งตัว

"อย่า เดี๋ยวมีคนเห็น"

"ไม่มีหรอก"มาร์ทตินยังไม่ยอมหยุดเขายิ่งต้องการสัมผัสเรือนร่างนั้นมากขึ้นราวกับว่าไม่ได้สัมผัสมาเนิ่นนาน

"อื้อ"เสียงครางหวานดังขึ้นในยามที่มือแกร่งบีบเคล้นทรวงอกเธอผ่านชุดสีขาวที่เธอสวมใส่ไว้ขนาดที่ริมฝีปากกำลังครอบครองริมฝีปากบางอยู่

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

เสียงประตูที่ดังขึ้นส่งผลให้ทั้งคู่หยุดชะงักก่อนเห็นรังสีอำมหิตของแดเนียลส่งมาทางมาร์ทติน

"ชุดเป็นไง?"แดเนียลถามขึ้นขนาดที่เบือนหน้าหนี

"ไม่พอใจ?"

"..."แดเนียลเลือกไม่ตอบก่อนเหลือบตามองแพรววาที่มาร์ทตินกำลังโน้มใบหน้าไปจูบ"แกจะทำอะไร"

"ถามได้คู่รักจะจูบกัน แกควรออกไปได้แล้ว"

"หึ สงสัยแกอยากเป็นศัตรูกันฉันมากสินะ"

"..."

"..."

"นั่นคือแกมากกว่า แพรววาขอคุยกับแดเนียลหน่อยสิ ออกไปรอข้างนอกก่อน"

"อื้ม"

"แกวางแผนโค่นฉัน ตอนนี้กลับล้มเลิกความคิด? พอมาคิดๆ ดูแล้วมีเหตุผลข้อหนึ่งคือยาimmortal ว่าแกให้ฉันทำไมมันไม่สมเหตุสมผลเลย"

"สันนิษฐานได้ดี"

"แต่แล้วฉันได้เหตุผลนั่นมาคือแกต้องการจะเข้ามาในแก๊งฮอว์คที่เข้มงวดเรื่องสัญลักษณ์ เพราะงั้นถึงให้ท่านเสกชัยช่วย แต่สิ่งที่แกคาดไม่ถึงคือท่านอาส่งแพรววามาอยู่กับฉันสินะ

"..."

"แกรู้หลังจากที่แกเข้ามาอยู่ในแก๊งฮอร์ค ระหว่างนั้นแกก็สำรวจข้อมูลฉันไปด้วย แกคงได้ข้อมูลไปเยอะเลยนิ"

"หึ แกก็ตั้งใจส่งฉันออกไปอยู่ให้ห่างจากแกอยู่แล้วนิ"

"นั่นคือสิ่งที่แกต้องการต่างหากเพื่อเคลื่อนไหวได้สะดวก การที่แกขัดคำสั่งฉันมันบ่งบอกบางอย่าง"

"อ้อข้อความที่แกส่งมาบอกว่าให้พาเธอไปหาแกสินะ"

"ใช่"

"ตอนนี้ฉันแค่คิดว่าอยากไถ่โทษแพรวที่ไม่ได้พาไปสุสานก็เท่านั้น อีกอย่างแกก็ทำให้เธอเสียใจมาด้วย ตอนนั้นฉันเองก็โมโหแกเช่นกัน"

"ถึงได้ขัดคำสั่งสินะ"

"ใช่ ฉันถึงเลือกพาแพรวเที่ยว แต่คาดไม่ถึงว่าจะเจอพอร์ทที่อยู่ร่างฉันปรากฏตัว"

"พอร์ท?"

"ใช่ เจ้านั่นกับฉันนัดพบกันเพื่อจะสลับตัวกันนะสิ แต่ดันพลาดถูกยิงเสียก่อน"

"หน้ากากแกติดแน่นจนหลุดออกยากจริงนะ"

"ฉันกับพอร์ทรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้ว ตอนที่เรียนคณะแพทย์ฉันไม่มีเวลาให้แพรวเลย ตอนนั้นเธอเศร้าและน้อยใจมากเลยนะ ฉันเลยหาวิธี"

"โดยที่สลับตัวกับพอร์ทโดยใช้หน้ากากแต่เสียงล่ะ"

"เครื่องดัดแปลงเสียงไงติดไว้ที่ลำคอ เหมือนโอกิยะ สึบารุไง"

"?"

"ไม่เคยดู?"

"ฉันไม่ได้มีเวลาเหมือนแก"

"ฮ่าๆๆ"

"แต่แกสองคนแสดงละครเก่งดินิ"

"เขาเรียกว่านิสัยเหมือนกันต่างหากถึงแสดงได้สมบทบาท ฉันกับพอร์ตสืบเรื่องนายก็จริงแต่ว่า..."แดเนียลหันไปมองมาร์ทตินที่นิ่งเงียบ

"..."

"ฉันไม่ได้คิดทำร้ายแกตั้งแต่แรกหรอกนะ เพียงแค่อยากให้ร่วมมือกับฉันก็เท่านั้นเอง"

"ทั้งๆ ที่ฉันเสนอไปแต่แกปฏิเสธ?"

"ถูกจับตาดูมันเคลื่อนไหวลำบากนะ"

"ทั้งหมดคือแผนแกสินะ ฉันหลงไปติดกับดักที่แกวางไว้อย่างเต็มเปาเลย"

"แต่ผลออกมาดีเกินคาดไม่ใช่หรือไง อีกอย่างแกได้ของแถมไปด้วย หากตอนนั้นฉันเดินไปขอแกตรงๆ มีหวังถูกปฏิเสธกลับมาอย่างแน่นอน"

"สืบเรื่องฉันมาอย่างละเอียดเลยสินะ ว่าแต่คนที่ทำให้คิดส์บาดเจ็บและแย่งกระเป๋าในงานประมูลคือแกหรือพอร์ทล่ะ"

"..."แดเนียลไม่ตอบก่อนยิ้มส่งให้แทน

"แกสินะ"

"ถ้าคนที่ทำให้คิดส์บาดเจ็บวันที่แกกลับมาจากสนามบินคือพอร์ทล่ะนะรวมทั้งคนที่แกเจอในงานประมูลด้วย ฉันก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าพอร์ทจะไปช่วยแพรออกมา เราแบ่งแยกออกไปสองทางนะ"

"คนหนึ่งปกป้องเธออีกคนหนึ่งอยู่ดูสถานการณ์สินะ สมแล้วที่แกเป็นถึงระดับหัวหน้าฝีมือไม่ธรรมดาเลย"มาร์ทตินหวนคิดตอนที่พวกเขาได้เผชิญหน้ากับแดเนียลตัวจริงเป็นครั้งแรก

"ฝีมือฉันยังห่างไกลจากพอร์ตละนะ เจ้านั่นมันเก่งแต่ต้องการใช้ชีวิตปกติ ถึงเจ้านั้นบอกอยากใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาก็ตาม แต่ยังไงคำว่ามาเฟียก็ยังค้ำคอหมอนั่นอยู่ดี ต่อให้อยากหนีไปหนใดก็ตาม ท้ายสุดก็ต้องหวนกลับมาอยู่ดี"

"..."

"นายยังไม่เคยประมือกับเขามาก่อนสินะ"แดเนียลถามขึ้น แม้จะไม่เคยแต่ก็พอรู้ว่าฝีมือไม่ธรรมดาเลย หลังจากที่เขาไปสำรวจป่ามาเขารู้เลยว่าอีกฝ่ายฝีมือไม่แตกต่างจากเขามากนัก

"..."

"ตอนอยู่งานประมูลฉันกับพอร์ทออกโรงเพียงสองคนและให้ลูกน้องซุ่มดูสถานการณ์อยู่รอบบริเวณนั้น

"แบบนี้นี่เองถึงมีข่าวว่าฟินิกซ์เคลื่อนไหว แต่ทำไมถึงเคลื่อนไหวอย่างลับๆ ละ"

"ก็เพราะมีFBIไง หากเคลื่อนไหวซุ่มสี่ซุ่มห้าขืนฟินิกซ์โดนลูกหลงถูกจับไปคงลำบากเพราะงั้นเลี่ยงได้ก็เลี่ยงดีกว่า"

"แบบนี้นี่เองเพราะมีโพธิ์แดงอยู่บนมือนี่เอง"แม้จะเป็นพวกเดียวกันก็ตาม แต่การให้FBI เครื่องไหวมันสามารถควบคุมสถานการณ์ได้ง่ายที่สุด อีกทั้งยังไม่ต้องกังวลเรื่องบุคคลแอบอ้างอีก แม้เรื่องนี้จะเกิดขึ้นก็ตาม แต่ทั้งหมดเป็นแผนการที่ถูกวางเอาไว้แล้ว

"ฮ่าๆๆๆ เพราะงั้นฉันถึงส่งคนไปจัดการฝั่งอคินแทนนะสิ"

"หึ...ฉันก็ได้ข่าวว่าสมัยแกอยู่ไทยเคยอัดคนนับสิบเข้าโรงพยาบาลคาดไม่ถึงว่ามีอคินอยู่ในนั้นด้วย"

"หึ คิดจะแก้แค้นแทน?"