ตอนที่ 26ชื่อร้านมงคล
ตอนเด็ก ๆเสือน้อยที่นั่งอยู่ม้านั่งไม้ตัวประจำ มักจะเห็นเหตุทะเลาะวิวาทตบตีทั้งลักวิ่งชิงปล้นก็ผ่านตามาแล้ว เสือน้อยมองเห็นผัวเมียตีกัน เด็กน้อยที่เห็นพ่อแม่ทะเลาะกันก็ได้แต่ร้องไห้จ้า กว่าจะตีกันจบก็นานหลายนาที ถึงจะมีคนมาห้ามปราม
เสือน้อยก็คิดว่า“ถ้าทุกคนมีความสุข มีงานทำมีเงินทอง” ปัญหาเหล่านี้ก็คงจะน้อยลงไปได้มาก
ดังนั้นตอนเสือน้อยมีงานอะไรเขาก็จะพยายามจ้างวานเพื่อน ๆ ในชุมชนด้านข้าง หรือคนในละแวกบ้านแน่นอนเขาไม่ทำอะไรเกินตัวโดยเด็ดขาดเขาทำเท่าที่ตัวเองทำไหวจ้างเท่าที่ตัวเองไหวเท่านั้น!
ตัวอย่าง เช่นขาดคนช่วยเล่นเกม เขาก็ไปจ้างคนมาช่วย และที่นึกถึงก็คือเพื่อน ๆ แถวบ้านหรือพวกเพื่อน ๆ ในค่ายมวย ครั้งนี้ตอนย้ายข้าวของก็เช่นกันจึงแห่กันมาเป็ขบวน!
……
จากนั้นอาทิตย์หนึ่งก็ผ่านไปเสือน้อย่นี้รู้สึกตื่นเต้น เขาเริ่มกระสับกระส่ายกับการเป็เ้าของกิจการแถมยังต้องมีลูกจ้างประจำอีก แม่ชบาช่วยหาคนที่ถ่ายเอกสารและคนที่จะคอยดูแลร้านเกม
ระบบของร้านเกมที่ทางร้านซื้อไว้ยังอยู่จึงไม่ต้องทำให้เขาเปลี่ยนมาก เช่น ระบบเตือนบนหน้าจอเมื่อจะหมดเวลาใช้โปรแกรมสุ่มรหัสเป็ตัวเลขและภาษาออกมา ใครจะต่อก็มาให้คนดูแลร้านส่งกระดาษเล็กๆ ให้
ซึ่งทางพี่เ้าของร้านคนเก่าจ้างคนทำระบบส่วนนี้มาแล้วแต่ถึงไม่จ้างตัวเขาก็ยังมีวิธีอื่นในการจัดการ…จากประสบการณ์อันโชกโชนที่ผ่านร้านเกมมาเยอะแยะ
คนถ่ายเอกสารนี้จำต้องมีประสบการณ์หน่อยทั้งยังต้องคุ้นชินการแก้ปัญหาต่าง ๆ ด้วย เช่นกระดาษติด โน่นนี่นั่น แต่ไม่นานก็แก้ปัญหาได้ง่ายๆ ด้วยเส้นสายของแม่ชบา!
เพราะคน้างานเยอะแยะอยู่ที่ว่าจะได้ถูกใจเขาหรือเปล่า แม่ชบาได้เด็กจบ ปวส. สาขาคอมพิวเตอร์ธุรกิจจากเทคนิคปทุมธานีมาสองคน ซึ่งก็เป็ลูกเพื่อนแม่ค้า ตลาดเดียวกัน ฝึกหัดได้ง่าย
ส่วนค่าจ้างก็คงไว้ที่ตามมาตรฐาน300 บาทก่อน และอาจเพิ่มไปอีกทั้งพี่คนนี้ยังอยู่ละแวกนี้ไม่มีปัญหาในการเดินทาง หยุดสองวันต่อสัปดาห์แต่หากมาเพิ่มก็จะได้แรงครึ่ง
แม่ชบาจัดการเื่นี้อย่างเสร็จสรรพและเขาก็คิดว่าคนเดียวไม่พอจึงหาสำรองไว้อีกสองคนเตรียมไว้ เผื่อใช้เรียกฉุกเฉิน…
ส่วนเครื่องถ่ายเอกสารและปริ้นเตอร์เสือน้อยก็ไปสั่งมาเรียบร้อยแล้วตอนนี้ลุงถิ่นก็พาช่างตกแตกภายในมาจัดการ
โดยมีลูกมือเป็เพื่อนแถวบ้านที่ไปเรียกมาซึ่งบางคนก็อายุเยอะกว่าเขา บางคนก็อายุน้อยกว่าแน่นอนว่าลูกสมุนมือซ้ายมือขวาอย่างไอ้ั์กับไอ้ใหญ่ คอยวิ่งตามคอยรับคำสั่งจากลูกพี่อย่างเขา
่นี้เขาไม่มีเวลาว่างก็เลยจ้างไอ้ั์กับไอ้ใหญ่ ไปเลี้ยงไอ้ทองสุขแทนว่าง ๆ ก็จูงมันพาไปเดินเล่น ตอนหลังมาเขาจึงให้สองคนมาช่วยเขานั่งรับซื้อขายเงินเอ็มที่ร้านเกม เพราะตนจะได้มีเวลาไปจีบเหมือนฝันหรือทำอย่างอื่น!
……
ก่อนเปิดเทอมธุรกิจก็เป็รูปเป็ร่างขึ้นมามันออกมาดีกว่าที่เสือน้อยคิดไว้มาก “นี่สินะ จ้างผู้เชี่ยวชาญมาทำงานผลมันก็ออกมาดีอย่างนี้” เสือน้อยเท้าเอวอยู่ด้านหน้าร้าน มองดูป้ายไวนิลขนาดใหญ่
บนป้ายเขียนไว้ว่า“รับพิมพ์งาน ถ่ายเอกสาร อินเทอร์เน็ตคาเฟ่” เอาไว้ทำงานตอนเลิกเรียนทั้งป้ายตั้งหน้าร้าน ป้ายติดที่เสาไฟ
‘ชื่อร้านทองสุข’ ก็ได้มาจากเ้าลูกควายตัวน้อยซึ่งทางพ่อกับแม่เองก็งุนงงว่าทำไมต้องตั้งชื่อไอ้ทองสุขเป็ชื่อร้านเสือน้อยก็ถือโอกาสสาธยายให้พ่อแม่ฟังยกใหญ่…
“ั้แ่พ่อตั้งคำถามนั่นแหละ…วันนั้นที่กลับบ้านดึกๆ จำได้มั้ย!?” เสือน้อยพูดบรรยาย และเอาคำพูดนั้นไปเปรียบเทียบกับไอ้ทองสุข
“คนขี่ควายหรือควายขี่คน?”พ่อผันก็หัวเราะร่า เพราะพูดอีกอย่างหนึ่งมันดันไปกระตุ้นความคิดอีกอย่างของมัน
แม่ชบาก็ยิ่งปวดกบาลกับเ้าลูกชายคนนี้ทว่าในวันนั้นเธอเองก็ยิ้มแก้มปริจัดการป้อนอาหารชุดใหญ่ให้ไอ้เ้าควายตัวนี้จนมันอิ่มหมีพีมัน อีกทั้งยังได้ลงมืออาบน้ำให้มันด้วยตัวเองเรียกได้ว่าขัดสีฉวีวรรณเป็อย่างดี
……
พอเปิดเทอมสอง
วันแรกที่มาเรียนทุกคนก็เห็นร้านเกมแปลกตาที่ตกแต่งใหม่ทั้งหมด จนสวยสะดุดตาน่ามอง บวกกับเห็นป้ายไวนิลที่ตั้งเอาไว้พร้อมเขียนข้อความบรรยายสรรพคุณ
จึงพากันเดินเข้าไปดูภายในร้านแห่งนั้นและก็ได้เห็นชายหญิงคู่หนึ่ง ซึ่งกำลังยืนต้อนรับอย่างกระตือรือร้น อายุ 19-20ปี ใบหน้าอ่อนเยาว์ของพวกเขาสะท้อนถึงความตื่นเต้น ผ่านแววตาและท่าทางประหม่า
ผู้ชายชื่อเจมส์ผู้หญิงชื่อฉาย หน้าตาก็สะอาดสะอ้าน แต่งตัวใส่เครื่องแบบพร้อมผ้ากันเปื้อนสีน้ำตาลดูดีมีระดับทีเดียว
เช่นเดียวกับเด็กหนุ่มทางม.1 ที่ยืนอยู่ด้านข้าง ซึ่งเอ่ยปากกำลังพูดแนะนำอะไรไปเรื่อยทั้งพวกเอกสาร ดินสอ ปากกา กระดาษปกแข็ง ปกอ่อน กระดาษใส หรือว่าอุปกรณ์การเขียนมีอยู่ครบครันอย่างกับว่าร้านค้าใหญ่ ๆ ในห้างสรรพสินค้า
ภายในตกแต่งด้วยโทนสีน้ำตาลให้ความดูเป็ผู้ใหญ่พื้นผนังวาดลวดลายต่าง ๆ เอาไว้
พร้อมป้ายกำกับ ซึ่งมีคอมพิวเตอร์ยี่สิบกว่าเครื่องวางอยู่พร้อมปริ้นเตอร์ที่ด้านข้างโต๊ะ ลิ้นชักดึงแยกจากคีย์บอร์ดห่างหาก นั่นจึงทำให้บนโต๊ะมีพื้นที่คอมมากขึ้นเล็กน้อยและก็ใช้เพื่อเขียนงานหรือทำการบ้านได้
เสือน้อยก็ประชาสัมพันธ์ผ่านเพื่อนฝูงในวงการจึงทำให้เป็ที่รู้จัก และเมื่อมีคนถามว่า “ร้านใครและใครจ้างมาแจกใบปลิว?”
เด็กหนุ่มบอก“เ้าของร้านจ้าง!” เขาตอบแบบยิ้ม ๆก็เพราะเขาจ้างตัวเองจริง ๆ นี่นา
เสือน้อยยังไม่ลืมแจกใบปลิวให้เพื่อนนี่เป็กระดาษทดลองใช้เครื่องถ่ายเอกสารที่สองคนฝึกทดลองที่บริษัทขายเครื่องถ่ายเอกสารส่งคนมาถ่ายทอดความรู้ พร้อมกับเบอร์โทรที่คอยให้คำแนะนำเวลาเกิดปัญหากับตัวเครื่องเสือน้อยก็อยู่ตอนที่ฝึกใช้เครื่องถ่ายเอกสาร
พอเลิกเรียนเสือน้อยก็มายืนใส่เครื่องแบบเหมือนคนทั้งสองและก็คอยแนะนำลูกค้า อยู่ที่หน้าร้าน ผู้หญิงเมื่อได้ยินว่ามี ‘โซนสำหรับผู้หญิงเท่านั้น’ก็มีพวกบรรดาหญิงสาวทั้งหลายให้ความสนใจ และก็เดินขึ้นไปดู
จากนั้นก็เห็นห้องโทนสีพาสเทลตกแต่งตามความนิยมของผู้หญิงเื่ตกแต่งห้องนี้เสือน้อยไม่มีอะไรจะไปเถียงจึงปล่อยให้ลุงถิ่นนักออกแบบจัดการตามสบาย
ส่วนที่้า มีคนสนใจมานานแล้วเสือน้อยจึงได้จ้างเข้ม ที่เลิกเรียนมาเป็คนดูชั้นบนให้ในวันแรกยิ่งนานคนก็ยิ่งเข้ามาเรื่อยๆ แห่แหนกันเข้ามาในร้านไม่นานส่วนของชั้นสามชั้นสี่คอมพิวเตอร์ก็ไม่เหลือที่ให้นั่ง
คอมพิวเตอร์ในส่วนของด้านล่างส่วนใหญ่ลงโปรแกรมพื้นฐานไว้ ไม่มีปัญหาในการทำงานเอกสารใด ๆ ทั้งสิ้นทั้งแอนตี้ไวรัสก็ลงไว้เสร็จสรรพ เพราะมันคือสิ่งสำคัญสุด ๆ ในยุคสมัยนี้ที่ไวรัสระบาด เขาจำต้องลงโปรแกรมเตรียม Backup ทุกวันให้คอมเหมือนใหม่เสมอ
……
ผ่านไปหนึ่งอาทิตย์ไม่น่าเชื่อว่ากิจการจะดีกว่าที่เสือคาดหวัง ทั้งยังได้รับการตอบรับที่ดีมากโดยเฉพาะหมวดของใช้จุกจิก เช่น เครื่องเขียนปากกาน่ารัก ๆ กระเป๋าใส่ของเล็ก ๆ
ซึ่งตัวของเสือน้อยไปเลียนแบบมาจากห้างใหญ่ๆ โดยที่จ้างวานลูกหมีให้ไปเลือกซื้อของแนว ๆ นี้มา ซึ่งผู้หญิงย่อมรู้ว่าผู้หญิงชอบอะไรมากกว่าผู้ชายป่าเถื่อนอย่างเขา!
ส่วน LadyZone ก็ยิ่งได้การตอบรับที่ดี ผู้ปกครองส่วนใหญ่ก็ไว้วางใจและโดยมากแล้ว ผู้หญิงก็จะซื้อขนมจุกจิกมากินจากด้านล่าง บ้างก็ซื้อน้ำหวาน หรือน้ำเก๊กฮวย ฯลฯ
ทางด้านการพิมพ์เอกสารและถ่ายเอกสารนั้น ก็เป็ไปดั่งที่คาดหวัง ตกเย็นเต็มทุกที่นั่งเว้นเสาร์อาทิตย์เท่านั้น!
ทาง้าชั้นสามชั้นสี่ก็เต็มไปด้วยเด็กติดเกมที่จองคิวกันข้ามวัน ราคาไม่ต่างจากที่อื่น แต่ว่าใกล้ป้ายรถเมล์!
เสือน้อยก็คอยรับฟังคำแนะนำพร้อมทั้งคำติชมอยู่บ่อยครั้ง ในฐานะพนักงานคนหนึ่ง เพื่อที่จะได้เอาไปเตรียมนำไปปรับปรุงให้มันดียิ่งขึ้น
ส่วนทางธุรกิจแลกเปลี่ยนเงินตรานั้นเขาฝากไอ้เข้มเพื่อนสนิทช่วยดูแล ควบคู่ไปกับเ้าั์ เ้าใหญ่เขาให้ค่าจ้างตามผลงานเช่นเคย
158K
