เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ยามเช้าตรู่ของวันใหม่ แสงตะวันสีส้มทองอบอุ่นค่อยๆ ทอดตัวสาดส่องผ่านรอยแยกของบานหน้าต่างกระจกสีลวดลายดอกโบตั๋นอันวิจิตรตระการตา กลิ่นอายความอุ่นชื้นชวนผ่อนคลายแผ่ซ่านปัดเป่าละลายไอหมอกหนาวและลมเย็นยะเยือกของเมืองหลวงหลงเหมินให้เจือจางหายไปทีละน้อย 

ภายในห้องปรุงยาและวิจัยส่วนตัวชั้นในของไป๋ซือหนิงยังคงเงียบสงบและอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์หลากสายพันธุ์ ผสานเข้ากับกลิ่นจางๆ ของน้ำมันสปามะลิเหมันต์ที่เคยกรุ่นกำจายอย่างหวาบหวามหวานช้ำตลอดค่ำคืนที่ผ่านมา

บนโซฟาหนานุ่มสีครีมตัวยาวตรงมุมห้อง ร่างของหลีเฮงขยับตัวบิดขี้เกียจเสียงดังลั่น *กร๊อบ...!* ชายหนุ่มค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้มกะล่อนแสนพราวเสน่ห์ชวนให้ผู้คนคันไม้คันมือ ยามเมื่อสายตาคมกริบเหลือบไปจ้องมองร่างระหงของไป๋ซือหนิงที่กำลังยืนหันหลังง่วนอยู่กับการบดยาสมุนไพรและคอยประคองไฟวิญญาณใต้เตากลั่นยาอย่างตั้งอกตั้งใจ

ยามนี้นางดูเปล่งปลั่งและสดชื่นสดใสเป็นพิเศษ ลาดไหล่บางที่เคยตึงเกร็งเมื่อยล้าสะสมมาหลายวันกลับมาตั้งตรงสง่างาม ผิวแก้มเนียนละเอียดอมชมพูมีระบายสีเลือดฝาดระเรื่อสวยงามสะพรั่งประดุจดอกท้อแรกแย้ม ผิวพรรณผุดผาดมีออร่าเปล่งประกายอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลลัพธ์มาจากการนวดบีบเค้นสลัดไอเย็นอุดตันทรวงอกและจุดสำคัญในกายของนางไปเมื่อคืนนั่นเอง

ทันใดนั้น หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีทองประกายของระบบเทพแมงดาพลันสั่นระริกเด้งขึ้นแจ้งเตือนตรงหน้าของเขาทันที

*วิ้ง...!!!*

> [แจ้งเตือน: เริ่มต้นวันใหม่สำเร็จ! ระบบทำการจ่ายแต้มปันผลประจำวันจากการที่หุ่นเทพจำแลงระดับตำนานคอยปฏิบัติหน้าที่ปรนนิบัติดูแลรับใช้จักรพรรดินีกู่ชิงชิง ณ วังบุปผาหิมะอย่างราบรื่น!]

> [โฮสต์ได้รับแต้มปันผลประจำวัน: +3,000 แต้ม!]

> [ยอดแต้มสะสมรวมปัจจุบันในคลังระบบ: 23,230 + 3,000 = 26,230 แต้ม]

หลีเฮงแอบหัวเราะร่าในใจอย่างลิงโลด ยอดแต้มสะสมเพิ่มพูนประดุจนอนตื่นขึ้นมาบนกองภูเขาเงินทองขนาดยักษ์ ชายหนุ่มสลัดความง่วงงุนทิ้ง ขยับตัวลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเยื้องกรายย่องเท้าอย่างเงียบกริบก้าวเข้าไปกอดหมับสวมกอดเอวบางคอดกิ่วของไป๋ซือหนิงจากทางด้านหลังอย่างหนาด้านหน้าทน พลางก้มใบหน้าลงกดจมูกหอมแก้มเนียนนุ่มของนางฟอดใหญ่เสียงดังฉาด

"อุ๊ย...! เจ้าบ้าหลีเฮง! ตื่นมาก็ทำรุ่มร่ามลวนลามข้าแต่เช้าเลยนะ!" ไป๋ซือหนิงอุทานเสียงเบาขวยเขิน แก้มเนียนแดงซ่านรีบหันมาค้อนขวับส่งตาค้อนดุๆ ใส่เขา แต่ทว่าดวงตากลมอุ่นคู่สวยของนางกลับสั่นระริกหวานฉ่ำเหนเหนียมและเปี่ยมไปด้วยความหวั่นไหวรักใคร่อย่างปิดไมมิด แม้นางจะยังไม่ได้ตกเป็นสตรีของเขาอย่างสมบูรณ์แบบด้วยเพศสัมพันธ์สอดใส่ทว่ารสสัมผัสทางกายเมื่อคืนก็เพียงพอที่จะทำลายปราการในใจของนางจนสิ้น

หญิงสาวรีบหมุนตัวกลับ ประคองถ้วยหยกขาวบรรจุน้ำชาสมุนไพรอุ่นร้อนส่งยื่นให้เขาอย่างเอาใจใส่ "นี่จ้ะ... น้ำชาสมุนไพรเก้าใบบำรุงวิญญาณ ข้าชงเตรียมไว้ให้เจ้าโดยเฉพาะเพื่อทดแทนคุณที่ช่วยบำบัดรักษาข้าเมื่อคืน... ดื่มเสียสิ"

"ขอบพระคุณขอรับพี่สาวไป๋คนสวยแสนภักดีของข้า... ชาถ้วยนี้หวานหอมชื่นใจประดุจสัมผัสปทุมถันและรสจูบหวานเมื่อคืนไม่มีผิดเพี้ยนเลยนะขอรับ!" หลีเฮงเอ่ยสัพยอกหยอดวาจากวนประสาทจนไป๋ซือหนิงอายม้วนตัวร้อนผ่าว รีบเอามือปิดหน้าแล้ววิ่งหนีไปจัดระเบียบขวดยาสมุนไพรที่โต๊ะฝั่งตรงข้ามทันที ชายหนุ่มถือถ้วยจิบชาพลางนอนทอดกายเอกเขนกกระดิกเท้าหยอกล้อกับนางอย่างสำราญบานใจในวิถีทรชน

ทว่าในเวลาเดียวกัน ณ คฤหาสน์ลับอันหรูหราทรงคุณค่าของตระกูลฉู่ที่ตั้งอยู่ชานเมืองหลวงหลงเหมิน บรรยากาศภายในกลับเย็นยะเยือก แข็งตึง และปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายคุกคามลึกลับอันน่าสะพรึงกลัว

ภายในห้องประชุมลับชั้นในสุด แสงไฟสลัวจากเปลวเทียนไขสั่นระริกไหวโยกโยนไปตามสายลมหนาว ร่างของผู้อาวุโสจงนั่งคุกเข่าก้มหน้าต่ำจนหน้าผากแทบจะระนาบไปกับพื้นศิลาหินเย็นเยียบ ร่างกายอันเหี่ยวย่นของชายชราสั่นสะท้านด้วยความหวาดเกรง แตกต่างจากยามที่อวดดีท้าทายในสมาคมแพทย์อย่างสิ้นเชิง เบื้องหน้าของเขามีโต๊ะไม้สีดำมะเกลือทมิฬสลักลวดลายอสูรสงครามกลืนตะวัน และร่างของบุรุษวัยกลางคนผู้แผ่จิตสังหารสีแดงเข้มข้นคุกคามรอบด้าน

เขาคือ **ฉู่เกาหยาง** รองผู้นำตระกูลฉู่ผู้ดูแลเขตปกครองและแผ่อิทธิพลผลประโยชน์โอสถในเมืองหลวงหลงเหมิน

"เจ้าหมาแก่ไร้ประโยชน์...!" ฉู่เกาหยางเค้นเสียงต่ำลึกน่าขนลุก พลางฟาดฝ่ามือลงบนโต๊ะไม้เสียงดัง *ปัง...!* จนไม้แกร่งร้าวทลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แววตาคมกริบประดุจพญาเหยี่ยวจ้องมองไปที่ผู้อาวุโสจง "ข้าอุตส่าห์ฝากฝังให้เจ้าเข้าไปยึดกุมอำนาจในสมาคมแพทย์ เพื่อหวังครอบครองสูตรยาและแหล่งสมุนไพรมาส่งเสริมตระกูลฉู่ แต่เจ้ากลับพ่ายแพ้อย่างราบคาบไร้ทางสู้ให้แก่เด็กหนุ่มไร้ชื่อเสียงอย่างหลีเฮงงั้นรึ?! แถมยังทำให้คุณหนูใหญ่หลี่ประกาศตัดขาดการสนับสนุนและกดหัวพวกเราจนไร้ที่ยืนในเมืองหลวง!"

"โปรดระเว้นโทษและมอบโอกาสแก่ข้าด้วยขอรับนายท่านฉู่!" ผู้อาวุโสจงละล่ำละลักอ้อนวอนด้วยความกลัวตายจนเหงื่อท่วมหน้า "ไอ้เด็กสารเลวหลีเฮงนั่นมันไม่ใช่หมอนวดธรรมดา! วิชานวดบดขยี้สะกิดจุดชีพจรของมันประหลาดและทรงพลังหยางอุ่นอย่างน่าอัศจรรย์ใจ มันสัมผัสจุดสลัดความเย็นสะสมสามปีของคุณหนูใหญ่หลี่ละลายสลายตัวในชั่วยามเดียว ข้าประเมินแล้วว่าหากเราปล่อยให้มันมีชีวิตอยู่และได้รับการสนับสนุนจากไป๋ซือหนิงและตระกูลหลี่ อิทธิพลด้านร้านปรุงยาของตระกูลฉู่ต้องพินาศสิ้นด้วยน้ำมือมันแน่ขอรับ!"

ฉู่เกาหยางขมวดคิ้วจ้องมองอย่างครุ่นคิด แววตาเหี้ยมเกรียมแผ่กลิ่นอายมาร "วิชานวดบำบัดสะกิดจุดในร่มผ้าสะงั้นรึ...? น่าขันยิ่งนัก หมอโอสถขั้นสูงทั่วแผ่นดินยังหมดปัญญา แต่เจ้าเด็กเหลือขอไร้หัวนอนปลายเท้านั่นกลับรักษาได้... เห็นทีว่าข้าจะปล่อยให้มันมีชีวิตรอดอยู่เพื่อมาเป็นกระดูกชิ้นโตขวางทางตระกูลฉู่ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว!"

ชายวัยกลางคนเอื้อมฝ่ามือที่หยาบกร้านเปิดกล่องลับใต้ดิน ดึงกล่องไม้สีดำมะเกลือที่ลงตราประทับอักขระมนตราปีศาจปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนา เมื่อเปิดฝากล่องออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นขวดยาขนาดเล็กที่แกะสลักขึ้นจากหยกดำทมิฬ ทันทีที่ขวดสัมผัสอากาศ มันปลดปล่อยกลิ่นอายเย็นเยือกจางๆ ทว่าเบาบางจนแทบจะกลืนหายไปกับธรรมชาติรอบตัว

"นี่คือ... **'ยาพิษสะกดปราณสวรรค์'**!" ฉู่เกาหยาง แสยะยิ้มชั่วร้าย แววตาเปล่งประกายละโมบและมุ่งร้ายอย่างลึกล้ำ "มันเป็นยาพิษโบราณที่ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รสชาติ แยบยลและลึกลับเกินกว่าที่หมอหลวงหรือนักปรุงยาระดับยอดยุทธ์จะจับสังเกตได้ เมื่อผู้ฝึกยุทธ์กินมันเข้าไป พิษจะไหลซึมเข้าสู่กระแสปราณอย่างเงียบงัน ค่อยๆ ไปเกาะกุมแช่แข็งจุดตันเถียนและสะกดปราณสวรรค์สะสมจนปั่นป่วนสะท้อนกลับ ปลายทางคือเส้นชีพจรภายในระเบิดฉีกขาด สลายตบะวรยุทธ์ให้สูญสิ้นจนหมดสภาพกลายเป็นคนพิการนอนหอบทรมานปางตายภายในสามวันโดยหาสาเหตุไม่ได้!"

ผู้อาวุโสจงได้ยินสรรพคุณพลันขนลุกซู่ แววตาเบิกกว้างด้วยความยินดีระคนหวาดกลัว "ยาพิษสะกดปราณสวรรค์...! สมกับเป็นของวิเศษตระกูลฉู่! พิษสะกดปราณนี้ลึกลับและร้ายกาจยิ่งนัก! ทว่า... เราจะส่งพิษนี้เข้าไปถึงตัวมันได้อย่างไรในเมื่อรอบกายมันมีไป๋ซือหนิงคอยปกป้องอยู่?"

"หึๆ โง่เขลาเบาปัญญา!" ฉู่เกาหยางหัวเราะเสียงต่ำสะท้อนก้องทั่วห้องโถง "ในเมื่อไอ้สารเลวหลีเฮงมันปักหลักกินนอนอยู่ในสมาคมแพทย์ ข้าก็ได้จัดส่งคนรับใช้ลับของตระกูลฉู่ที่แฝงตัวเป็นคนส่งถาดอาหารและหมอปรุงยากลางคืนในสมาคมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แผนการของเราคือลอบหยดผสมพิษสะกดปราณสวรรค์ลงในน้ำแกงบำรุงวิญญาณและเตากลั่นยาที่ไป๋ซือหนิงจัดทำให้มันดื่มกินในทุกๆ วัน รวมถึงใส่ผสมลงในอาหารกล่องพิเศษที่จัดส่งส่งให้มันโดยตรง! ทันทีที่มันกลืนพิษนี้ลงท้อง... พลังและวิชานวดลามกของมันก็จะพินาศไปพร้อมกับชีวิตของมันทันที!"

"นายท่านฉู่ปราดเปรื่องสมคำเล่าลือ! ข้าจะรีบออกไปควบคุมแผนการนี้และดำเนินการให้แนบเนียนที่สุดขอรับ!" ผู้อาวุโสจงแสยะยิ้มโหดเหี้ยม รับขวดหยกดำมาถือไว้ในมือด้วยความทะนุถนอม ก่อนจะล่าถอยกายหลบหายไปในความมืดเงียบงัน

ขณะเดียวกัน ณ ห้องปรุงยาวิจัยสมาคมแพทย์หลงเหมิน

หลีเฮงที่กำลังนอนทอดหุ่ยเคี้ยวขนมเปี๊ยะอบน้ำผึ้งแสนอร่อยอย่างรื่นเริงใจ จู่ๆ ชายหนุ่มพลันเสียววาบขึ้นมาที่แผ่นหลังประดุจโดนน้ำแข็งลูบผ่าน หน้าอกรู้สึกอึดอัดขึ้นมาอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบถี่ๆ ลั่นเปรี้ยงปร้างขึ้นในสมองของเขา!

*ตึง...!!!*

> [คำเตือนวิกฤตความปลอดภัย: ตรวจพบไอพลังมุ่งร้ายและจิตสังหารคุกคามชีวิตโฮสต์แผ่ซ่านเข้ามาในขอบเขตอาณาบริเวณสมาคมแพทย์!]

> [แต้มวิบัติ (Danger Debt) ของโฮสต์ขยับตัวเพิ่มขึ้น: +2 แต้ม! (ยอดสะสมแต้มวิบัติรวมปัจจุบัน: 5 + 2 = 7 แต้ม)]

> [ระบบสแกนภัยเงียบ: มีอัตราความน่าจะเป็นสูงถึง 95% ที่ฝ่ายตรงข้ามจะใช้วิธีลอบวางยาพิษเพื่อทำร้ายและทำลายฐานพลังของโฮสต์!]

> [ระบบแนะนำ: โฮสต์มีแต้มสะสมแมงดาในคลังจำนวนมาก สมควรเปิดดูร้านค้าระบบเพื่อซื้อสกิลและไอเทมตรวจสอบพิษหรือยาต้านพิษเพื่อความปลอดภัยด่วนที่สุด!]

หลีเฮงแอบสะดุ้งเล็กน้อย ทว่าสีหน้ากะล่อนของชายหนุ่มยังคงเรียบนิ่งไม่แสดงพิรุธ ชายหนุ่มเปิดหน้าต่างร้านค้าระดับ 3 ของระบบขึ้นมาสำรวจสินค้าทันควันเพื่อเตรียมพร้อมรับมือภัยคุกคามครั้งนี้

> [รายการร้านค้าระบบระดับ 3 (สินค้าต้านพิษและปกป้อง):]

> 1. 'ยาเม็ดเบญจธาตุล้างพิษศักดิ์สิทธิ์' (ราคา 1,200 แต้ม) - ลบล้างและถอนพิษแปลกปลอมระดับกลางและต่ำได้ทันที

> 2. 'ยันต์กลั่นกรองสวรรค์ชำระพิษ' (ราคา 1,500 แต้ม) - ติดตั้งกับภาชนะอาหารเพื่อเปลี่ยนสารพิษให้กลายเป็นพลังปราณบริสุทธิ์อัตโนมัติ

> 3. 'เนตรเซียนประเมินพิษวิญญาณ' (ราคา 2,000 แต้ม) - ทักษะติดตัวถาวร ช่วยให้ดวงตาสแกนตรวจหาไอพิษและสิ่งแปลกปลอมได้ 100%

หลีเฮงจ้องมองหน้าต่างระบบพลางครุ่นคิดในใจอย่างรื่นเริงเจ้าเล่ห์

'หึๆ ตระกูลฉู่คิดจะเล่นสกปรกวางยาพิษใส่ข้าเพื่อล้างแค้นงั้นเร้า? คิดหรือว่าแผนลอบกัดตื้นๆ แบบนี้จะผ่านพ้นความขี้โกงของระบบเทพแมงดาไปได้... ยิ่งพวกแกดิ้นรนใช้วิธีเลวทรามเท่าไหร่ ข้าก็ยิ่งมีช่องทางฟาร์มแต้มและหาข้ออ้างบำบัดฟื้นฟูสวาทสาวๆ ได้มากขึ้นเท่านั้น! ระบบ! ซื้อยันต์กลั่นกรองสวรรค์ชำระพิษและทักษะเนตรเซียนประเมินพิษวิญญาณด่วนเลย!'

> [ระบบทำงาน: ทำการหักแต้มสะสม -3,500 แต้ม เพื่อปลดล็อกสกิลติดตัว 'เนตรเซียนประเมินพิษวิญญาณ' และซื้อ 'ยันต์กลั่นกรองสวรรค์ชำระพิษ']

> [ยอดแต้มสะสมคงเหลือในคลัง: 26,230 - 3,500 = 22,730 แต้ม]

> [โฮสต์เรียนรู้ทักษะติดตัวถาวรสำเร็จ! ดวงตาของโฮสต์สามารถมองเห็นไอพิษเงียบงันได้แล้ว!]

หลีเฮงกวาดดวงตาแวบหนึ่งพลันเกิดแสงประกายสีทองลึกลับวูบหนึ่งขึ้นในดวงตาก่อนจะเลือนหายไป ชายหนุ่มหันมองอาหารและถ้วยชาของไป๋ซือหนิงอย่างระมัดระวัง พลางหันไปส่งยิ้มหวานกะล่อนไร้ยางอายให้แก่แพทย์ธิดาคนงามที่กำลังมองมาด้วยความงงงวย

"หลีเฮง เจ้าเป็นอะไรไปหรือจ๊ะ? ทำไมจู่ๆ ถึงเงียบขรึมและทำดวงตาประกายประหลาดเช่นนั้นล่ะ?" ไป๋ซือหนิงเอียงคอถามน้ำเสียงนุ่ม ละมือจากการปรุงยาแล้วเดินขยับมาหาเขา

"ไม่มีอะไรหรอกขอรับพี่สาวไป๋คนงาม... แค่คิดว่าช่วงนี้บรรยากาศรอบตัวมันช่างงดงามและน่าประทับตราจูบของหลีเฮงคนนี้เหลือเกินขอรับ!" ชายหนุ่มเอ่ยหยอดคำหวานไร้ยางอาย พลางดึงมือเรียวบางของนางมาสัมผัสเบาๆ จนไป๋ซือหนิงอายม้วนแก้มสุกปลั่งหันหน้าหนีไปทำงานต่อ

หลีเฮงแสยะยิ้มกะล่อนอย่างท้าทายในใจ 'เอาล่ะ... ตระกูลฉู่ส่งพิษอะไรเข้ามาได้เต็มที่เลย ข้าเตรียมเวทีโชว์ฉากพลิกแผนซ้อนซ่อนแผนไว้ล่อซื้อแต้มและเกาะขาเมียเพิ่มแล้วล่ะ!' ชายหนุ่มเอนกายพิงโซฟาจิบชาอย่างสุขใจท่ามกลางวิกฤตภัยมืดที่กำลังคืบคลานเข้ามา!

- จบบทที่ 64 -