ชะตาฟ้า ข้าลิขิต

~ ทิศใต้ของป่าอสูรร่ำไห้ ~

ร่างของจางหลินพลันปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าภายใต้ต้นไม้ใหญ่ เขาลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆพลางมองไปรอบๆเพื่อตรวจสอบสภาพแวดล้อม 

เมื่อพบว่าไม่มีผู้ใดอยู่ในอาณาบริเวณใกล้ๆ เขาจึงกระโจนขึ้นสู่ยอดต้นไม้ใหญ่ 

จางหลินพบว่าสถานที่แห่งนี้คือรอบนอกของป่าอสูรร่ำไห้และอยู่ห่างจากเส้นทางสัญจรเพียงแค่ห้าลี้เท่านั้น

นั่นหมายความว่าหยูเป่ยเทียนและฉู่หยานจะไม่มีทางตามตัวเขาเจออีกแล้ว!

จางหลินอดไม่ได้ที่จะรู้สึกซาบซึ้งที่ได้รับความช่วยเหลือจากเผ่าวานรบรรพกาลมากมายถึงขนาดนี้ “ผู้อาวุโสซุน บุญคุณนี้ข้าจางหลินจะไม่มีวันลืม และข้าจะกลับมาตอบแทนพวกท่านอย่างแน่นอน”

ยามนี้วัตถุประสงค์ของเขาลุล่วงแล้ว นั่นหมายความว่าเขาไม่ได้เป็นหนี้บุญคุณเพียงแค่เผ่าวานรบรรพกาลเท่านั้น แต่เขายังเป็นหนี้บุญคุณหมอดูชราผู้นั้นอีกต่างหากที่ได้ให้ข้อมูลที่แท้จริงกับเขา

“ท่านพ่อ... หลินเอ๋อร์กำลังกลับไป”

จางหลินเลิกคิดเรื่องหยุมหยิม ก่อนจะตัดสินใจกระโดดลงมาจากต้นไม้เพื่อที่จะกลับไปยังตระกูลจาง

ทว่าทันทีที่เขาก้าวเท้าเหยียบย่ำใบไม้แห้ง กลับมีมีดสั้นที่ไม่ทราบทิศทางส่องประกายเป็นแนวโค้ง ตรงมายังร่างกายของเขาราวกับสายฟ้าฟาด!

ครั้นสัมผัสได้ถึงจิตมุ่งร้ายของใครบางคน ดวงตาของจางหลินพลันส่องประกายด้วยแสงเย็น 

เขากำลังจะถูกใครบางคนลอบสังหาร!

แต่ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชน เขาตีลังกากับหลังกลางอากาศก่อนจะหลบมีดสั้นนั้นได้อย่างเฉียดฉิว

ขณะที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาพลิกตัวคว้ามีดบินมาจากข้างเอว จากนั้นเขาก็ขว้างมีดบินหลายสิบเล่มกลับไปยังตำแหน่งที่มีดสั้นถูกขว้างมา!

วู้ม!

แต่ทว่าวิถีแนวโค้งมีดบินกลับชนเข้ากับวัตถุบางอย่างจนเกิดเสียงกระทบกัน ทำให้มีดบินนับสิบของจางหลินกระเด็นไปปักอยู่ที่ต้นไม้ใหญ่ไม่ไกล

มีใครบางคนสามารถปัดป้องมีดบินของจางหลินไว้ได้!

เมื่อเท้าตกลงสู่พื้น จางหลินจ้องมองไปยังทิศทางที่มีดสั้นถูกขว้างมาอย่างระมัดระวัง พร้อมทั้งตะโกนออกมาด้วยเสียงทุ้มลึก “นั่นใคร!? แสดงตัวออกมาเดี๋ยวนี้!”

ที่เขากล้าจะเผชิญหน้ากับบุคคลลึกลับ เพราะเขามั่นใจได้ว่าการขว้างมีดสั้นเมื่อครู่ไม่ได้มาจากผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตลึกซึ้ง นั่นหมายความว่าคนที่ลอบโจมตีเขาไม่ใช่กลุ่มของหยูเป่ยเทียนอย่างแน่นอน

จู่ๆ ก็มีเสียงหัวเราะดังขึ้นจากทิศทางที่จางหลินขว้างมีดบินไป “ปฏิกิริยาตอบสนองไม่เลว ดูเหมือนว่าเจ้าจะไม่ใช่คนธรรมดาจริงๆ”

เสียงฝีเท้าที่เหยียบย่ำใบไม้แห้งดังขึ้น ร่างๆหนึ่งก้าวออกมาจากที่ซ่อน เผยให้เห็นชายในชุดคลุมสีดำที่ปกปิดใบหน้ามิดชิดยืนประจันหน้ากับจางหลินอย่างโอ่อ่า

คิ้วของจางหลินเลิกขึ้นเล็กน้อย เขารู้สึกไม่คุ้นเคยกับชายผู้นี้เลย “ข้ามั่นใจว่าข้าไม่เคยพบเจ้ามาก่อน เจ้ามีจุดประสงค์อะไรถึงได้ลอบโจมตีข้า?”

ชายในชุดคลุมสีดำลึกลับหัวเราะออกมาเบาๆ “เมื่อครู่นี้ข้าเห็นว่าเจ้าออกมาจากต้นไม้ใหญ่ผ่านวงแหวนอาคม ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้รับสมบัติบางอย่างมาใช่หรือไม่?”

ชายในชุดคลุมสีดำบังเอิญเห็นจางหลินที่ออกมาจากความว่างเปล่าผ่านวงแหวนอาคมของซุนจินหลง

มันจึงคิดไปเองว่าเขาอาจจะมีสมบัติบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนย้ายผ่านมิติ

จางหลินขมวดคิ้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะต้องมาพบกับโจรที่นี่ “ข้าไม่มีสมุนไพรหรือแกนวิญญาณอะไรทั้งนั้น หากเจ้าคิดจะปล้นข้า ข้าบอกได้เพียงแค่ว่าเจ้าเลือกเป้าหมายผิดแล้ว”

“โอ้? ในเมื่อเจ้าดื้อรั้นนัก ข้าก็จะบังคับเจ้าเอง!” ชายในชุดคลุมสีดำหัวเราะอย่างน่าขนลุก มันกระทืบเท้าเข้ากับใบไม้แห้ง ก่อนที่รอบกายจะปรากฏให้เห็นกงล้อวิญญาณยุทธ์สามวงที่ส่องสว่างขึ้นมาโดยมีแสงระยิบระยับแปดดวงล้อมรอบ

รัศมีที่แผ่ซ่านออกมา ทำให้สีหน้าของจางหลินเปลี่ยนไปในทันที “ขอบเขตก่อกำเนิด 8 ดาว!”

ในตอนแรกเขาคิดเพียงแค่ว่าชายชุดคลุมสีดำตรงหน้าอาจจะมาเพื่อปล้นของมีค่า แต่ตอนนี้ความคิดของเขาได้เปลี่ยนไปแล้ว!

ไม่มีทางที่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดที่ถือได้ว่าเป็นกองกำลังสูงสุดในเมืองหยางโจวจะมาปรากฏตัวที่นี่ 

และผู้ที่มีความแข็งแกร่งในระดับนี้มีเพียงแค่หัวหน้าตระกูลหรือผู้อาวุโสสูงสุดในเมืองหยางโจวเท่านั้น

เมื่อเห็นท่าทีที่ตื่นตัวของจางหลิน ชายในชุดคลุมสีดำก็กล่าวเย้ยหยัน “ในเมื่อเจ้ารู้ว่าข้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิด ก็รีบส่งสมบัติของเจ้ามาให้ข้าแต่โดยดี ข้าสัญญาว่าจะไม่ลงมืออะไรกับเจ้าตราบใดที่เจ้าเชื่อฟัง”

จางหลินที่กำลังถูกคุกคามก็หัวเราะเยาะในลำคออย่างไม่แยแส “เจ้าคิดจริงๆหรือว่าด้วยความแข็งแกร่งของเจ้าจะสามารถทำอะไรกับข้าได้?”

เขาสามารถหลบหนีได้แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตลึกซึ้งด้วยซ้ำ ไม่ต้องพูดถึงว่าชายผู้นี้เป็นเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขอบเขตก่อกำเนิดเท่านั้น

น้ำเสียงของชายในชุดคลุมเปลี่ยนไป เห็นได้ชัดว่ามันเริ่มจะหมดความอดทนแล้ว “ในเมื่อเป็นเช่นนี้...ข้าก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเสวนากับเจ้าอีกต่อไป!”

วู้ม!

ทันใดนั้นแสงสีชาดก็ปรากฏขึ้นบริเวณกลางหน้าผาก คลื่นปราณหยางบริสุทธิ์แผ่ขยายเป็นวงกว้างออกมาจากร่างนั้น!

ซู่!

ความร้อนอันแผดเผาได้ทำให้ใบไม้แห้งรอบๆผืนป่าค่อยๆกลายเป็นขี้เถ้าอย่างกะทันหัน

จางหลินที่กำลังยืนประจันหน้ากับชายในชุดคลุมสีดำก็รู้สึกคุ้นเคยกับกลิ่นอายนี้เป็นอย่างมาก แต่เขาจำไม่ได้ว่าเขาเคยพบเจอชายผู้นี้ที่ไหนมาก่อน

ด้วยเสียง “เชร้ง!” ดาบยักษ์ได้ปรากฏขึ้นจากแหวนวิญญาณของชายในชุดคลุมสีดำ ปราณเพลิงอันร้อนระอุได้เข้าปกคลุมดาบยักษ์ในทันที!

ชายในชุดคลุมสีดำเผยรอยยิ้มมุ่งร้าย พลันระเบิดเสียงคำรามอย่างเย่อหยิ่ง “ตาย!”

ด้วยการกระทืบเท้าอย่างแรง ชายในชุดคลุมสีดำดีดตัวไปข้างหน้าเข้าประชิดร่างของจางหลิน พร้อมกับฟาดฟันดาบเพลิงอย่างไม่มีการออมมือ!

จางหลินที่เตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้ก็หันกลับไปคว้ามีดสั้นจากต้นไม้ด้านหลัง พร้อมทั้งก้มตัวหลบวิถีแนวโค้งของดาบได้อย่างปราดเปรียว 

ในเวลาเดียวกันนั้น เขาฟาดลูกเตะเข้าที่ข้อพับขาขวาเพื่อสกัดร่างของชายในชุดคลุมสีดำ จนร่างของมันเสียสมดุลและกำลังจะล้มลง 

ทักษะการต่อสู้ระยะประชิดของชายสวมหน้ากากงิ้วทำให้ชายในชุดคลุมสีดำอดไม่ได้ที่จะตะลึงงัน

ราวกับว่าชายตรงหน้าของมันมีประสบการณ์ในการต่อสู้ระยะประชิดที่เหนือกว่ามันอย่างไรอย่างนั้น!

ทว่าในจังหวะนี้ ชายในชุดคลุมสีดำก็พบเข้ากับแสงที่ส่องประกายของมีดสั้นกำลังแทงตรงลงมาอย่างโหดเหี้ยม!