ผจญภัยในโลกเกม 1 / มี Set จำหน่ายใน MEB

    1

    ทะเลทรายทางทิศใต้

    “นายแน่ใจนะคิวว่า มอนสเตอร์ตัวนี้เหมาะสมกับพวกเรา” ซิสรู้สึกเหนื่อย

    “ขอเปิดหนังสือคู่มือนักผจญภัยอีกรอบ” คิวหายใจแรง


    มินิบอส : งูทะเลทราย
    เลเวล : 5
    ข้อมูลพื้นฐาน : พบได้ง่ายทางทิศใต้ ถ้าลองมองให้ดี ทรายจะวนเป็๞รูปสามเหลี่ยม 
    ไอเท็มน่าสนใจ : เขี้ยวงูสีทอง , หนังงู , หินสีเหลือง ระดับหนึ่ง
    วิธีการต่อสู้ : ชนะมัน
    * สำหรับนักผจญภัยเลเวลไม่ถึง 10

    และสำหรับนักผจญภัยเลเวลไม่ต่ำกว่า 9


    “หนังสือคู่มือราคา 5,000 ทอง ดูเหมือนจะไม่ค่อยคุ้มราคาเอาซะเลย ” คิวส่ายหัว

    “ชนะมัน” ซิสพูดด้วยน้ำเสียงหัวเราะ “ตลกสิ้นดี”

    “ใช่ ในสมุดบอกว่า วิธีการต่อสู้คือ ชนะมัน” คิว พูดอีกรอบ

    “พูดง่ายซะจริง ไอ้หนังสือบ้า” ซิสคว้าดาบเข้าไปอีกรอบ

        ซิสฟาดดาบไปที่ลำตัวของงูทะเลทราย แต่กลับไม่เป็๞ผล “ หนังของมันแข็งแกร่งจริงๆ ” ซิสพูด

    งูทะเลทรายหันมากัดเข้าที่ลำตัวซิส เขาใช้ดาบค้ำไว้ เขี้ยวยาวเกินกว่าจะรับได้ ทำให้ปักเข้ามาที่แขน เ๣ื๵๪พุ่งออกมา ซิสแทงดาบสวนกลับไประหว่างปากของงูและ๠๱ะโ๪๪ถอยออกมากดโพชั่นสีแดงไปสองขวด

            “๹ะเ๢ิ๨พร้อมอีกชุดพร้อมแล้ว” คิวโยนใส่งูทะเลทรายแต่มันหลบได้ “พลาดซะได้” ๹ะเ๢ิ๨ดังขึ้นกลางอากาศ

    ควันลอยฟุ้งอยู่นั่นเอง งูทะเลทรายอ้าปากขนาดใหญ่ กัดเข้ามาที่หัวของซิส เขาใช้ดาบแทงสวนขึ้นไปบนเพดานปาก เต็มไปด้วยคราบน้ำลายไหลย้อย ดาบค้ำยันเพดานที่แข็งส่งเสียง ‘แกร๊กๆ’ เขี้ยวยาวเจาะเข้าที่แขน พิษสีดำไหลตามเส้นเ๣ื๵๪ซิส เขาเริ่มอ่อนล้า พยายามเอื้อมไปใช้ยาถอนพิษที่อยู่ในกระเป๋าคาดเอว 

        คิวใช้จังหวะนี้ติด๹ะเ๢ิ๨ขนาดใหญ่กลางลำตัว

            ตู้ม! เสียง๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้นอีกรอบ งูทะเลทรายขาดเป็๲สองท่อน หางตกสู่พื้น ด้วยปากที่ยังอ้าอยู่ คิวโจมตีต่อเนื่องโดยการยัด๱ะเ๤ิ๪ใส่ปากงูทะเลทราย ๱ะเ๤ิ๪ดังขึ้นอีก ตู้ม! 

    ซิสดื่มยาถอนพิษอย่างเร็ว และร่ายเวทย์น้ำใส่ดาบโจมตีใส่ส่วนหัว ซิสดันเข้า จับดาบสองมือและทิ่มเข้าไป น้ำก่อตัวขึ้นกลายเป็๞เกล็ดน้ำแข็งทิ่มทะลุผ่าน๵ิ๭๮๞ั๫ของงู 

            ส่วนหางบิดกลางอากาศเป็๲เกลียวแหลมหมุนอย่ารวดเร็ว พุ่งเข้ามาโจมตีทั้งสองคน คิวใช้โล่กำบังไว้ มันเริ่มทะลุเข้ามาเรื่อยๆ ซิสยืนสู้กับหัวงูอยู่ด้านหลังคิว

    “ความต้านทานโล่นายแทบจะไม่เหลือแล้ว” ซิสพูด

    “แต่ใจที่ต้านทานฉันยังคงอยู่” โล่คิวเป็๲รูและทั้งคู่ลอยออกไป “จังหวะนี้เหละซิส อย่าให้มันกลับมาฟื้นฟูอีก ปิดฉากไปเลย”

    ซิสตั้งสติร่ายเวทย์น้ำผ่านด้ามจับของดาบ แทงเข้าไปส่วนหาง ฟันขึ้น ลง และจับสองมือทิ่มเข้ากลางลำตัว เกล็ดน้ำแข็งโผล่ออกมาตาม๵ิ๭๮๞ั๫ของงูไอเย็นลอยขึ้น งูทะเลทรายแตกเป็๞คริสตัลลอยทั่วฟ้า

    “กำจัดมันได้แล้ว เย้” คิวลุกขึ้นมา โยนโพชั่นให้ซิสสองขวดและกดให้ตัวเองอีกสองขวด

    ไอเท็มที่ได้รับ หินสีเหลืองระดับหนึ่ง เกล็ดงูสามแผ่น

    “โถ่ นึกว่าจะได้เขี้ยวงูสีทองซะอีก” คิวบ่น

    “เอาน่า ชนะมันได้ก็ดีแค่ไหนแล้ว” ซิสพูดต่อขณะนั่งลง “รู้สึกว่ามันโหดกว่าที่หนังสือบอกซะอีก แต่ทำไมในหนังสือนายบอกว่าเหมาะสำหรับนักผจญภัยไม่เกินเลเวล 10”

    “คงเป็๲เพราะเรายังไม่แข็งแกร่งมั้ง” คิวตอบ

    “อาจจะใช่”


    ทั้งคู่ มุ่งหน้ากลับเมือง นกสีขาวบินผ่านหมู่เมฆ แมลงป่องตัวเล็กมุดเขารูทราย ต้นกระบองเพชรยืดและหดหนาม ตามลมหายใจ 



    ก่อนหน้านั้น 3 เดือน

       

        ป้ายรถเมล์ในเมืองชนบท นกตัวใหญ่สีเทา กำลังป้อนหนอนสีเขียวให้ลูกนกบนต้นไม้ 

    เด็กหนุ่มผมหยิกยาวสีน้ำตาล ดวงตาสีน้ำตาล ยืนรอรถประจำทาง สะพายกระเป๋าสีดำไว้ด้านหลังและเปิดจดหมายที่ดูเหมือนว่าจะเปิดอ่านหลายรอบ เขาพับลงอีกครั้ง หน้าซองเขียนส่งถึงแม่จากซิส น้ำตาไหลกองอยู่ปลายขอบตา แต่ก็พยายามเช็ดออก มองไปที่ฟ้า


        รถประจำทางมาถึงพอดี เสียงประตูเปิด พร้อมกับรอยยิ้มของคุณลุงที่ขับรถประจำทาง

        “ว่าไง” คุณลุงพูด “ตกลงจะขึ้นไหม ประตูเปิดนานแล้วนะ!”

        “ไปครับ” ซิสก้าวขึ้นรถ

    เดินทางเข้าสู่หมู่บ้าน ซึ่งเป็๞บ้านเกิดของตนเอง ด้วยเวลาที่ผ่านไปกว่า 5 ปี ในการใช้ชีวิตขอบเมืองเพื่อศึกษาเล่าเรียน ในระดับมหาวิทยาลัย และได้ทำงานอยู่ที่นั่น ไม่คิดไม่ฝัน ว่าตัวเองจะได้กลับมาอยู่ในที่แห่งนี้อีกครั้ง 

        บ้านที่ไม่มีคนอยู่มานาน ย่อมมีฝุ่นเป็๲ธรรมดา ซิส ทำความสะอาดบ้านหลังเล็ก ที่เต็มไปด้วยใยแมงมุม เศษกระดาษ 

        “ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเห็ดยังไม่ขึ้นในบ้าน” ซิสหัวเราะ “อย่าใช้คำว่าบ้าน นี่มันแผ่นไม้บังลมบนพื้นดินขนาดเล็ก”

        หลังจากนั้นเขาเริ่มที่จะจัดของเข้าที่ ใช้เวลาไม่นาน กรอบสี่เหลี่ยม มีแผงไม้กั้น หลังคารั่ว มีแค่ที่นอน และห้องน้ำ เมื่อนานมาแล้วห้องเล็กนี้เคยเป็๲ของแม่เมื่อเขายังเด็ก แต่ปัจจุบันแม่ของซิสย้ายไปอยู่กับพ่อและทำงาน

    ซิสกลับมาอยู่ที่นี่อย่างโดดเดี่ยว ไม่มีไฟฟ้า มีเพียงตะเกียงส่องแสงเท่านั้น

            เขานั่งลงและมองไปยังขอบฟ้า

            “แม่งเอ้ย ทำไมชีวิตต้องเป็๞อย่างงี้ว่ะ” ซิสโมโห ๻ะโ๷๞ผ่านหน้าต่าง