[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 55 ใต้ต้นไม้คอหัก

        พวกเขาทั้งสามยุ่งอยู่จนดึกดื่น!

        สิ่งตอบแทนคือหินวิญญาณขั้นเหล็กนิลกว่า 70 ลูก!

        และอีกสิบสามหินวิญญาณขั้นทองแดง!

        อู๋เหลียงไม่คิดเลยว่าเจียงหนานจะเป็นที่หนึ่งในการขายเนื้อเสียบไม้!

        พวกเขาทั้งสองคนกำลังเก็บแผงขายของ…

        แต่เจียงหนานกลับถือเนื้อเสียบไม้จำนวนมากเดินไปหากองกำลังทหารเวร

        ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมาเจียงหนานได้รับแต้มความคับแค้นอย่างล้นหลาม!

        รายการอัพเดตเคลื่อนไหวตลอดเวลา!

        แต่มีจุดหนึ่งที่เจียงหนานให้ความสนใจเป็นพิเศษ! 

        ในรายการแต้มความคับแค้นปรากฏชื่อที่ไม่ควรปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหัน!

        [แต้มความคับแค้นจากอีวานอฟ ฮาร์ลิวิส 666 แต้ม!]

        สองวันนี้ปรากฏขึ้นมาทั้งหมดสามครั้งแล้ว!

        และเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อไปถึงเขตปลอดภัยสุดท้าย!

        เจียงหนานได้กลิ่นของแผนร้าย!

        คนของฉลามขาว?

        เช่นกัน เขาอยากรู้ว่าคนคนนี้เป็นใคร!

        ด้วยเหตุนี้ สองวันที่ผ่านมาเขาจึงถ่ายรูปอย่างบ้าคลั่งและอวดทุกสิ่ง!

        เพื่ออยากจะยืนยันว่าอีวานอฟซ่อนตัวอยู่ในทีมหรือไม่!

        ผลลัพธ์คือไม่ใช่!

        ดังนั้น จึงมีคำตอบเดียวเท่านั้น!

        เจียงหนานถือเบียร์และเนื้อย่างเดินเข้าไปหาทหารที่เฝ้ายาม!

        “พี่ชาย! กินหน่อยไหม? หอมมากเลยนะ!”

        ทหารคนนั้นมองเจียงหนานเล็กน้อย สีหน้าไม่ได้เปลี่ยนไปและยังคงยืนตรงเหมือนเดิม!

        [แต้มความคับแค้นจากหวังเจี้ยนหัว 333 แต้ม!]

        อืม...

        ไม่ใช่คนนี้!

        ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ สามารถเปิดเผยชื่อจริงได้อย่างน่าทึ่ง!

        เหมาะสำหรับการค้นหาผู้คนเป็นอย่างมาก!

        “พี่ชาย! ยืนเวรทั้งวันแล้วทำไมไม่ให้รางวัลตัวเองหน่อยล่ะ? กินหน่อยไหม?”

        “กองทัพมีกฎระเบียบ!”

        “พี่ชายไม่อยากกินจริง ๆ เหรอ?”

        เจียงหนานถือเนื้อเสียบไม้โบกไปมาตรงจมูกของทหารหนุ่ม!

        [แต้มความคับแค้นจากหลิวอวี้เฉวียน 666 แต้ม!]

        พี่ชายทหาร!

        ขอโทษจริง ๆ นะ!

        ฉันก็ถูกบังคับจนหมดหนทางเหมือนกัน!

        ถ้าจะเกลียดก็ไปเกลียดอีวานอฟคนนั้นเถอะ!

        หลังจากเดินวนไปรอบ ๆ แล้วแต่ก็ไม่มีใครยอมกิน!

        ในที่สุดก็เดินมาถึงทหารร่างสูง 180 เซนติเมตร ตัวใหญ่เอวกลมคนหนึ่ง!

        สีหน้าของเขามีอาการผิดปกติเล็กน้อยก่อนจะกลืนน้ำลายและเอ่ยถามเบา ๆ “งั้น...ขอสักไม้นึงได้ไหม?”

        เจียงหนานทำตาโต “โอ้! นายจะกินจริง ๆ เหรอ! กองทัพไม่ได้มีกฎระเบียบหรอกเหรอ?”

        ทหารคนนั้นหน้าถอดสี!

        แสดงว่านายไม่ได้ตั้งใจจะให้พวกเรากินสินะ?

        งั้นนายจะถือไม้เสียบเดินวนไปมาบนนี้ทำไมเนี่ย! อยากให้คนเกลียดเหรอ?

        [แต้มความคับแค้นจากอีวานอฟ ฮาร์ลิวิส 999 แต้ม!]

        ดวงตาของเจียงหนานสว่างวาบ!

        โอ้!

        มาแล้ว มาแล้ว!

        แต่ทหารคนนี้ ดูไม่ค่อยมีลักษณะของคนรัสเซียสักเท่าไหร่...

        ศัลยกรรมเหรอ? หรือว่าเป็นเทคนิคอะไรบางอย่าง?

        ระบบไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน!

        “ฉันไม่ได้กลัวว่าพวกนายจะโดนลงโทษหรอกนะ? งั้น! ฉันจะบังให้นายกินหน่อยก็แล้วกัน!”

        เจียงหนานพูดพลางยื่นเนื้อย่างในมือให้อีวานนอฟ!

        หมอนี่กินมูมมามยิ่งกว่าหมาป่าเสียอีก!

        หืม?

        ทำไมมีกลิ่นถั่วเหลืองด้วยล่ะเนี่ย?

        แล้วก็!

        ไอ้เด็กนี่ย่างเนื้อเค็มเกินไปหน่อยไหม?

        เจียงหนานมองเขากินจนเสร็จก่อนจะเดินลงไปข้างล่างอย่างร่าเริง!

        หลังจากที่ถามไปรอบ ๆ อีกครั้งแต่ก็ยังไม่มีใครกิน เจียงหนานที่ถือเนื้อย่างจึงถอนหายใจ “งั้นก็ทิ้งไปแล้วกัน! เสียดายของชะมัดเลย!”

        อีวานอฟหัวเราะอย่างเย็นชาขณะมองดูเงาหลังของเจียงหนานที่เดินโซเซไปมา!

        นายจะมีความสุขไปได้อีกสักพักเท่านั้น!

        เจียงหนานที่ออกจากเขตปลอดภัยมีสีหน้าหม่นหมองไปชั่วขณะ!

        เขาเดินมาถึงใต้ต้นไม้คอหักที่ไม่สะดุดตาต้นหนึ่ง…

        และโยนเนื้อย่างทิ้ง!

        ก่อนจะปัดมือ แล้วเคลื่อนย้ายกลับไปยังเขตปลอดภัยในพริบตา

        เจียงหนานเรียกอู๋เหลียงและถังเชียนหย่าที่อยู่ในเต็นท์ให้ออกมา!

        “มีเรื่องอะไรเหรอพี่หนาน?”

        เจียงหนานพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ถ้าคืนนี้มีอะไรเกิดขึ้น! ให้นายพาเสี่ยวถังถังหนีย้อนกลับไปที่เขตปลอดภัยก่อนหน้าและขอให้กองกำลังทหารยามคุ้มครอง เข้าใจไหม?”

        “ปล่อยฉันไว้! และอย่าตามฉันมาด้วย!”

        อู๋เหลียงสีหน้าเคร่งเครียด “จะมีเรื่องอะไรเหรอ?”

        ถังเชียนหย่าเองก็ใบหน้าตึงเครียด “เมื่อกี้ยังดี ๆ อยู่เลย?”

        วันนี้เจียงหนานดูแปลกไปเล็กน้อย!

        “เรื่องมันซับซ้อนน่ะ!”

        “จำคำพูดของฉันไว้! ปกป้องตัวเองให้ดี! คืนนี้ห้ามนอน! และอย่าขับรถหนี ไม่งั้นจะเป็นเป้าที่ใหญ่เกินไป!”

        อู๋เหลียงยังอยากจะพูดอะไรอีก แต่พอเห็นสายตาของเจียงหนานเขาก็กลืนคำพูดทั้งหมดลงไป!

        ก่อนจะก้มหน้าตอบ “เข้าใจแล้ว พี่หนาน!”

        กลางดึก พวกเขาทั้งสามคนต่างก็ลืมตาโพลง!

        เจียงหนานรู้สึกสงสัย!

        ถ้ำวิญญาณเข้มงวดกับการเข้าออกมาก แล้วคนของฉลามขาวเข้ามาได้ยังไง?

        คิดอีกที ในกองกำลังที่ปฏิบัติหน้าที่อาจจะมีคนของพวกเขา!

        การจะส่งคนสักคนเข้ามาไม่ได้ยากเลยไม่ใช่เหรอ?

        “ฉลามขาวคิดจะลงมือในถ้ำวิญญาณเทียนฉือจริง ๆ เหรอ? กล้ามาก! ไม่รู้ว่าสาวสวยผมทองจะมาหรือเปล่า?”

        “พี่สาวเสือภูเขา! ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้! คุณอย่าทำพลาดนะ!”

        ...

        ด้านนอกเขตปลอดภัย ใต้ต้นไม้คอหัก!

        พุ่มไม้ที่อยู่ข้าง ๆ กระดิกสองสามที!

        มันเป็นผ้าลายพรางที่ปกคลุมไปด้วยใบไม้

        ข้างใต้มีชายหญิงสองคนนอนคว่ำอยู่!

        พวกเขาคืออันหนิงและเฉินเฉินจากกองทัพรัตติกาล

        ขณะนี้ สายตาของทั้งสองคนจับจ้องไปยังไม้เสียบที่เจียงหนานโยนทิ้งไว้

        อันหนิงพูดขึ้นเบา ๆ “เกิดอะไรขึ้น? เจียงหนานจับพวกเราได้แล้วเหรอ?”

        เฉินเฉินส่ายหน้าเล็กน้อย “ไม่น่าใช่นะ…”

        “ต้องจับได้แน่ ๆ ที่นี่ห่างจากทางเข้าเขตปลอดภัยมากขนาดนี้ ทำไมถึงต้องวิ่งมาทิ้งที่นี่ด้วย?”

        อันหนิงค่อย ๆ ยื่นมือออกไปดึงถุงพลาสติกที่ใส่ไม้เสียบไว้เข้ามา!

        ข้างในมีกระดาษโน้ตเล็ก ๆ ใบหนึ่ง!

        [ทหารหมายเลข 009527! เป็นคนของฉลามขาว!]

        ทั้งสองสบตากัน!

        ในแววตาเต็มไปด้วยความตกใจ!

        เกิดอะไรขึ้น?

        เจียงหนานรู้ได้อย่างไรว่ากองทัพรัตติกาลตามเขามา?

        และยังหาตำแหน่งที่ซ่อนตัวได้อย่างแม่นยำอีกด้วย!

        ว่าแต่ เจียงหนานรู้ได้อย่างไรว่ามีสายลับ?

        รู้กระทั่งว่าเป็นใครด้วย?

        ที่ใช้วิธีส่งข้อความลับ ๆ แบบนี้…

        เป็นเพราะกลัวว่าคนของฉลามขาวจะจับได้หรือเปล่า?

        อันหนิงหยิบคอมพิวเตอร์ทางการทหารออกมา แล้วค้นหาข้อมูลทันที!

        009527 คนนี้มีปัญหาใหญ่จริง ๆ ด้วย!

        อันหนิงอุทานเบา ๆ “ให้ตายสิ! เขาเข้ามาได้ยังไง? เขาอยู่ในเขตปลอดภัยนี่เอง? ทำไมพวกเราไม่เคยรู้เลย?”

        เฉินเฉินเอ่ยถาม “จะจัดการไหม?”

        “บอกหัวหน้าทีมเสือภูเขาก่อน! ฉันสงสัยว่าทำไมช่วงนี้ถึงไม่มีความเคลื่อนไหว คนของฉลามขาวอาจจะเริ่มลงมือไปแล้วก็ได้!”

        ไม่นานหลังจากที่ทั้งสองคนแจ้งข่าวเสร็จ…

        อีวานอฟคนนั้นก็เดินออกมาโดยใช้มือกุมท้องไว้ บนหน้าผากเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อเย็น!

        เขาเดินไปด่าไปอย่างหงุดหงิด!

        “ให้ตายสิ! เด็กคนนั้นย่างเนื้อไม่สุกหรือเปล่า? มีพิษหรืออะไรยังไงกันนะ?”

        ตัวเขาเพิ่งจะกินไปแค่ไม้เดียว!

        แต่ตอนประจำการกลับปวดท้องไม่หยุด!

        และผายลมออกมาเป็นชุด!

        เขาสงสัยด้วยซ้ำว่าตัวเองก้นรั่วหรือเปล่า!

        ทหารที่เฝ้ายามอยู่ข้าง ๆ กลอกตาใส่เขา

        นี่นายใส่ประทัดสองพันลูกไว้ในกระเป๋ากางเกงหรือไง?

        ผายลมหนักไปหน่อยไหม?

        อีวานอฟกำลังเลือกหาสถานที่!

        ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามา กล้ามเนื้อหูรูดเกร็งตัวอย่างมาก!

        ใบหน้าของอีวานอฟซีดเผือดด้วยกลัวว่าจะอั้นไม่อยู่แล้วปล่อยออกมาทีเดียว!

        เขามองไปรอบ ๆ จะมีเวลาไหนไปเลือกอีกล่ะ? ต้นไม้คอหักต้นนั้นแล้วกัน!

        อีวานอฟรีบวิ่งเข้าไปและปลดเข็มขัดเพื่อเตรียมจะปลดปล่อยอย่างเต็มที่!

        แต่ทว่าภายใต้ผ้าพรางผืนนั้น!

        สองดวงตาที่ตกใจกลัวจ้องมองก้นที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม!

        อันหนิงและเฉินเฉินอยากจะบ้าตาย!

        โว้ย!

        นายเก่งเรื่องเลือกที่จริง ๆ นะ!

        เดิมทียังคิดจะไว้ชีวิตนาย...

        แต่ถ้าไม่ลงมือตอนนี้ล่ะก็…

        ความตายจะย่ิงใกล้เข้ามาแล้ว!

        ในเวลาเดียวกัน!

        แต้มความคับแค้นของเจียงหนานก็กำลังอัพเดตอย่างบ้าคลั่ง!

        [แต้มความคับแค้นจากอีวานอฟ ฮาร์ลิวิส 1,000 แต้ม!]

        เห? กำลังเริ่มแล้วเหรอ?

        เจียงหนานยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์!

        เขาใส่ถั่วเหลืองล้างพิษลงไปในเนื้อย่างนั่นถึงสิบเม็ดเชียวนะ!

        [แต้มความคับแค้นจากอันหนิง 1,000 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากอันหนิง...]

        [แต้มความคับแค้นจากเฉินเฉิน 1,000 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากเฉินเฉิน...]

        เจียงหนานขมวดคิ้วทันควัน