บี๊บ ! ! !
เสียงลากยาวของแตรรถสิบล้อที่ดังในระยะประชิดนั้นคือเสียงสุดท้ายที่ดีได้ฟังเขาใและหวาดกลัว
เขารู้สึกได้ว่าตัวของเขาหมุนคว้างกลางอากาศก่อนที่จะตกลงพื้น จากนั้นก็รู้สึกว่าท้องฟ้าหมุน หลังจากนั้นเขาก็ไม่รู้สึกอะไร
หากใครมาพบเขาตอนนี้ก็คงได้แต่เวทนากับความโชคร้ายของเขา ชายโชคร้ายที่โดนรถสิบล้อวิ่งสวนเลนเหยียบตายในคืนเดือนมืด
นานเท่าไหร่ไม่รู้ ดี ค่อยๆลืมตาแล้วมองไปรอบๆ อย่างระมัดระวัง
ฉากรอบๆ ค่อยๆ ปรากฎขึ้น ตรงหน้าของเขามีพื้นที่กว้างของห้องพักที่ดูดี สวยงามและตอนนี้เขากำลังนั่งอยู่ในที่นั่งของเขาในห้องนอน มองไปข้างหน้าด้วยความงุนงง
“นายน้อย นายน้อย เป็อะไรหรือป่าวคะ?”
เสียงอ่อนโยนดังลอดประตูเข้ามา
“มะ ไม่เป็ไร”
“งั้นหรอคะ ท่านบารอนให้มาตามไปทานอาหารคะ”
“ดะ ได้เดี่ยวจะลงไป”
หลังจากตอบปัดออกไป ดี ที่อยู่ในความงุนงง ก็มีความทรงจำแปลก ๆ ไหลเข้ามาในหัวของเขา
ทำให้ใบหน้าของเขามึนงงมากขึ้น และเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นชั่วขณะหนึ่ง ในความคิดของเขา ความทรงจำก่อตัวอย่างช้าๆเหมือนวีดีโอคลิปที่เล่นซ้ำ
ความรู้สึก นึกคิดที่คุ้นเคย หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจของเขา ทำให้เข้าใจสถานการณ์ในตอนนี้