หนึ่งพฤกษาหมื่นกระบี่ (一木化万剑 - Yī Mù Huà Wàn Jiàn)

เจี้ยนหลิน 剑林 มิได้ลังเลแม้แต่น้อย เขามุ่งหน้ากลับไปยังหอตำรา 书阁 อีกครั้ง แต่คราวนี้เป้าหมายของเขาแตกต่างไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง

เมื่อก้าวเท้าเข้าไปภายในอีกครั้ง บรรยากาศที่เงียบสงัดและอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของกาลเวลาก็ช่วยให้จิตใจที่ยังคงตื่นตัวของเขาสงบลง เขามิได้มุ่งหน้าไปยังชั้นตำราที่เกี่ยวข้องกับเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรหรือเพลงกระบี่อีกต่อไป แต่กลับเดินลึกเข้าไปยังส่วนที่ดูจะถูกทอดทิ้งและมีผู้คนบางตาที่สุดของหอตำรา

มันคือเขตของร้อยศิลปะ สถานที่ซึ่งรวบรวมตำราเกี่ยวกับศาสตร์แขนงต่างๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการต่อสู้โดยตรง ทั้งการหลอมอาวุธ การสร้างค่ายกล หรือแม้แต่การทำอาหาร

เจี้ยนหลินเดินผ่านชั้นหนังสือที่เต็มไปด้วยฝุ่นจับหนาเตอะอย่างช้าๆ ในที่สุดเขาก็พบกับส่วนที่เขาตามหา ชั้นหนังสือเล็กๆ ที่มีป้ายไม้เก่าๆ แขวนอยู่ เขียนไว้ว่า ศาสตร์แห่งโอสถ

ม้วนตำราในส่วนนี้มีจำนวนน้อยกว่าที่เขาคิดไว้มาก และส่วนใหญ่ก็ดูจะเก่าแก่และขาดการดูแลเป็นเวลานาน

‘ดูเหมือนว่าในสำนักกระบี่เมฆาพิสุทธิ์ 云清剑宗 แห่งนี้ จะมีผู้ที่สนใจในวิถีแห่งโอสถน้อยเต็มที’

เขาค่อยๆ ไล่สายตาไปตามสันของม้วนตำราแต่ละม้วน ก่อนจะหยิบเล่มที่ดูจะพื้นฐานที่สุดขึ้นมา มันมีชื่อว่า รากฐานแห่งโอสถ

เจี้ยนหลินหาที่นั่งในมุมที่เงียบสงัดที่สุด แล้วค่อยๆ คลี่ม้วนตำรานั้นออกอย่างช้าๆ เนื้อหาภายในมิได้สลักซับซ้อน มันเริ่มต้นด้วยหลักการพื้นฐานที่สุดของการปรุงยา

หัวใจสำคัญของการปรุงยามีสามประการ เตาหลอม 丹炉 ที่ดี การควบคุมเปลวไฟ 火候 ที่แม่นยำ และความเข้าใจในคุณสมบัติของโอสถ 药理 อย่างลึกซึ้ง

เจี้ยนหลินอ่านต่อไปอย่างตั้งใจ ตำราได้อธิบายว่าเตาหลอมนั้นมีหลายระดับ ตั้งแต่เตาดินเผาธรรมดาไปจนถึงเตาหลอมระดับจิตวิญญาณ ซึ่งส่งผลโดยตรงต่ออัตราความสำเร็จและการรักษาสภาพพลังของโอสถ

ส่วนการควบคุมเปลวไฟนั้น เป็นทักษะที่ต้องอาศัยการฝึกฝนและความเข้าใจในพลังธาตุอัคคีอย่างยิ่งยวด หากไฟอ่อนเกินไป ส่วนผสมก็จะไม่หลอมรวม แต่หากแรงเกินไป ก็จะเผาทำลายทุกอย่างจนกลายเป็นเถ้าถ่าน

และสุดท้ายคือความเข้าใจในคุณสมบัติของโอสถ ซึ่งเกี่ยวข้องกับหลักเบญจธาตุ 五行 โดยตรง สมุนไพรแต่ละชนิดมีธาตุเฉพาะตัว การจะนำมาหลอมรวมกันได้นั้น ต้องคำนึงถึงความสัมพันธ์แบบส่งเสริมและข่มพิฆาตของธาตุเหล่านั้นด้วย

ตำราได้ยกตัวอย่างไว้ว่า ผู้ฝึกตนธาตุพฤกษาเช่นเขานั้น มีความได้เปรียบโดยธรรมชาติในการสัมผัสและชี้นำพลังชีวิตที่แฝงอยู่ในสมุนไพร ทำให้สามารถดึงเอาแก่นแท้ของมันออกมาได้อย่างมีประสิทธิภาพมากกว่าคนทั่วไป แต่ในขณะเดียวกัน ก็มักจะประสบปัญหาในการควบคุมพลังธาตุไฟ ซึ่งเป็นธาตุที่ขัดแย้งกัน

เจี้ยนหลินอ่านทุกตัวอักษรอย่างละเอียดถี่ถ้วน ความทรงจำอันเป็นเลิศของเขาจดจำทุกหลักการและทุกขั้นตอนที่ตำราได้กล่าวไว้จนขึ้นใจ

เขารู้สึกได้ถึงประตูบานใหม่ที่กำลังจะเปิดออกเบื้องหน้า วิถีแห่งโอสถนี้ช่างลึกซึ้งและน่าหลงใหลไม่แพ้วิถีแห่งกระบี่เลยแม้แต่น้อย

หลังจากใช้เวลาไปเกือบหนึ่งชั่วยาม เขาก็อ่านตำราพื้นฐานเล่มนั้นจนจบ ความรู้ใหม่ๆ มากมายได้หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขา แต่แทนที่จะรู้สึกตื่นเต้นยินดี ในใจของเจี้ยนหลินกลับรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาอย่างประหลาด

เพราะในหน้าสุดท้ายของตำรา ได้มีประโยคหนึ่งที่เขียนทิ้งท้ายไว้ว่า

ศาสตร์แห่งโอสถคือหนทางที่ต้องใช้ทรัพยากรอย่างมหาศาล หากไร้ซึ่งศิลาจิตวิญญาณที่เพียงพอ หรือการสนับสนุนจากผู้อาวุโสแล้ว แม้จะมีพรสวรรค์สูงส่งเพียงใด ก็ยากที่จะก้าวเดินบนเส้นทางสายนี้ได้

เจี้ยนหลินปิดม้วนตำราลงอย่างช้าๆ

บัดนี้เขามีความรู้แล้ว เขามีความเข้าใจแล้ว และเขาก็มีพรสวรรค์ที่เหมาะสมแล้ว

แต่เขากลับไม่มีสิ่งที่สำคัญที่สุดในการเริ่มต้น เตาหลอม 丹炉 เขาไม่มีเตาหลอม ไม่มีห้องปรุงยาส่วนตัว และศิลาจิตวิญญาณที่มีอยู่เพียงน้อยนิดนั้น ย่อมไม่เพียงพอที่จะทำอะไรได้เลย

นี่คืออุปสรรคที่แท้จริงที่ขวางกั้

นอยู่เบื้องหน้าเขาในตอนนี้

(จบตอนที่ 188)