ตกหลุมรักคุณพ่อสุดหล่อ

    นิชากลับมาเรียนต่อหลังจากมหาลัยหยุดยาว วันนี้เธอต้องนั่งรถแท๊กซี่มาเรียนเองเพราะศิลาติดงานถ่ายแบบช่วงเช้า

    นิชาใส่ชุดนักศึกษาตัวเล็กๆสีขาวและใส่กระโปรงจีบบานคลุมเข่า เธอมัดผมยาวไว้กางหลังและใส่รองเท้าคัทชูสีดำ

    ผิวเธอขาวสว่างจ้าเมื่อต้องแสงแดดยามเช้า เพื่อนๆนิชาชื่อน้ำกับฝนนั่งรออยู่ที่ศาลาใกล้ๆตึกเรียน

    "นิชา ทางนี้ ๆ" น้าโบกมือเรียกนิชาที่กำลังลงรถแล้วมองหาพวกเธอ

    ฝนก็วิ่งกลับมาที่ศาลาหิ้วขนมบังกับกาแฟมาสามแก้ว

    "เร็ว ๆ กินก่อนเดี๋ยวไม่ทัน" ฝนวางขนมบังและกาแฟให้เพื่อนๆนั่งกินกันอย่างรีบร้อน

    "น้องครับ ๆ พี่ขอเบอร์ได้ไหม" อยู่ๆก็มีรุ่นพี่ปีสี่ท่าทางเกเรคนนึงเดินมาที่ศาลาแล้วขอเบอร์นิชา

    "ไม่ได้ค่ะหนูมีแฟนแล้ว" นิชาเงยหน้ามองรุ่นพี่แล้วบอกเขา

     รุ่นพี่คนนี้นิชาจำหน้าได้เพราะอยู่คณะเดียวกัน เขาไว้ผมยาว และตัวสูงใหญ่มีเพื่อนเป็นสิบคนชอบตั้งกลุ่มเล่นกีตาร์กัน

    "อ้าวรึ นึกว่าโสด " รุ่นพี่รีบวิ่งไปหาเพื่อนเขาอีกศาลานึงที่กำลังนั่งคุยกันนับสิบคน

     "ป่ะ เข้าเรียนเถอะ" นิชาลุกขึ้นแล้วชวนเพื่อนเข้าไปเรียน

     เธอตั้งหน้าตั้งตาฟังอาจารย์บรรยายและก้มหน้าก้มตาจดแล็คเชอร์ข้อสอบ

     นิชาเรียนจนเที่ยงก็ลงไปกินข้าวกับเพื่อนที่โรงอาหาร รุ่นพี่กลุ่มเดิมก็มานั่งโต๊ะตรงข้ามแล้วมีอีกคนมาขอไอดีไลน์เธออีก ราวกับว่าพวกเขากำลังแข่งกันจีบนิชา

     "น้องนิชาใช่ไหมครับ พี่ขอไลน์ได้ไหม" 

     "หนูมีแฟนแล้วค่ะ เลิกมายุ่งซะทีได้ไหม" นิชาอารมณ์เสียเลยไล่เขาไป

     "อ้าวน้อง พูดดีๆก็ได้นี่ สวยตายละ" รุ่นพี่ตัวผอมข้าวตะคอกใส่นิชาแล้วก็เดินหน้าแดงกลับไป

     "นิชาสวยจนพวกเราไม่ได้เกิดเลยอ่ะ"น้ำเพื่อนสาวตัวผอมเตี้ยบ่นพึมพำกับฝน

     "อือ เซ็งงะอยากมีแฟนบ้าง" ฝนเพื่อนสาวอวบของนิชาบ่นตาม

     "น่ารำคานจะตายพวกเธอไม่เข้าใจรึ" นิชาหันมาถามเพื่อนๆแล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวกัน

     พอช่วงบ่ายนิชาไม่มีเรียนเลยพากันมานั่งเล่นที่ศาลากับเพื่อนรอให้ศิลามารับ 

     น้ำกับฝนนั่งรอนิชาจนเย็นนิชาเลยเกรงใจบอกให้พวกเธอกลับก่อน แต่เพื่อนยังไม่กลับเพราะเป็นห่วงนิชา

     กริ๊ง! ๆ ๆ โทรศัพท์นิชามีสายศิลาโทรเข้ามาพอดี

     "ฮัลโหลคะ มารับหนูรึยัง" นิชารีบถามศิลา

     "แปบนึงนะจ้ะ อีกสามสิบนาทีน่าตะถึง" ศิลาตอบ

     "ค่ะ หนูรอตรงศาลาริมสระน้ำนะคะ" นิชาบอกแล้ววางสาย

     "น้ำ ฝน เธอกลับได้แล้ว พ่อกำลังมารับฉันแล้วละ" นิชาบอกเพื่อนสาวให้กลับบ้าน

     "อืม พรุ่งนี้เจอกันนะ" น้ำบอก

     "บาย ๆ นิชา" ฝนโบกมือลาแล้วเดินไปขึ้นรถเมย์กลับบ้านกับน้ำ

     นิชานั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ในศาลาคนเดียวจู่ๆก็มีรุ่นพี่กลุ่มเดิมสามสี่คนพากันมานั่งในศาลาเดียวกับนิชา

    "นี่พี่ยืมโทรศัพท์หน่อยสิ จะโทรหาแฟนพอดีเงินหมด" รุ่นพี่คนนึงบอกนิชา

    "อ้าวโทรศัพท์เพื่อนพี่ล่ะคะ" นิชาถามกลับ

    "แบตหมดครับ" เพื่อนๆเขาพากันตอบ

    "แปบเดียวนะคะ" นิชายื่นโทรศัพท์ให้รุ่นพี่ผมยาว

     ตื๊ดดด! ๆ ๆ เขากลับยิงเบอร์นิชาเข้ามือถือเขาเอง

    "5555 ได้แล้ว" พวกเขาหัวเราะชอบใจที่ได้เบอร์นิชา

    "นี่รูปแฟนหรือ" รุ่นพี่เห็นรูปหน้าจอที่เป็นรูปนิชากำลังหอมแก้มศิลาเลยชูขึ้นมาถามเธอ

    "เอามานะ เอาโทรศัพท์หนูมา" นิชาโกรธจนหน้าแดงแล้วด่าพวกเขา

    "เดี๋ยวสิขอดูรูปแฟนน้องหน่อย" พวกนั้นไม่คืนโทร์ศัพท์แถมยังเปิดดูรูปส่วนตัวในโทรศัพท์นิชา

    "เอามาสิ ทำไมทำแบบนี้ นี่มันของหนู " นิชาดุเพราะพวกเขาไม่ยอมคืนโทรศัพท์ให้เธอ

     "แปบนึง อย่าร้องสิเดี๋ยวพี่ให้ 5555" รุ่นพี่ผมยาวพากันมุงดูรูปนิชาแล้วหัวเราะชอบใจ

ื     "เอามา โทรศัพท์หนูนะจะดูทำไม" นิชาลุกไปแย่งโทรศัพท์และดุพวกเขา

     หมับบ! นิชาดึงโทรศัพท์ยื้อแย่งกับรุ่นพี่

     ตุบบบ! เพล้ง! โทรศัพท์หลุดมือรุ่นพี่หล่นลงไปกระแทกพื้นจอแตก

     เฮ้ยยย! รุ่นพี่ตกใจแล้วลุกหนีไป

     หมับ! นิชาหยิบขึ้นมาเห็นหน้าจอที่มีรูปเธอกับศิลากำลังหอมแก้มกันบนหน้าจอที่แตกร้าว

     ฮือ! ๆ ๆ ๆ นิชาก้มหน้านั่งจับโทรศัพท์ร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้มทันที

     ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาจับโทรศัพท์ที่หน้าจอแตกนั่งร้องไห้อยู่บนม้านั่งแล้วก้มหน้ามองรูปเธอกับศิลา

     แก้มขาวๆเปียกโชกน้ำตาจนไหลหยดเลอะเสื้อนักศึกษาจนชุ่ม

     ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ นิชานั่งร้องไห้อยู่นานสองนาน

    บรืนนนน! ๆ ๆ ๆ ฟู่วววว! ๆ ๆ ๆ ศิลาขับมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์มาวนรอบสระหานิชา

    เอี๊ยดดด! ตุบ! ๆ ๆ ๆ เขาเจอนิชานั่งก้มหน้าร้องไห้อยู่ในศาลาคนเดียวเลยรีบจอดรถแล้ววิ่งเข้าไปหาเธอ

    "นิชา! เป็นอะไรหนู ร้องไห้ทำไม" ศิลาตกใจยืนอยู่หน้านิชาแล้วก้มหน้าถามเธอ

    หมับบบ! "พ่อออ! ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ " นิชาเห็นศิลาวิ่งมายืนหน้าเธอ เธอจึงรีบลุกยืนแล้วกอดเขา

    หมับ! ฮือ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ นิชาเอาแก้มแนบอกศิลาแล้วซุกหน้าร้องไห้ในอกเขากระซิกๆ

   หมับ! ๆ ๆ ศิลากอดนิชาด้วยแขนข้างนึงและอีกข้างนึงก็ลูบหัวปลอบเธอ

   "โอ๋! ๆ ๆ ๆ หายนะ ๆ พ่ออยู่นี่แล้วนะ" ศิลาปลอบนิชาจนเธอค่อยๆหยุดร้อง

    ฟุ่บบบ! ศิลาประคองนิชาลงนั่งบนม้านั่งข้างๆเขา

    "ไหนใครทำอะไรหนูบอกพ่อซิ" ศิลานั่งถามนิชาแล้วเอามือใหญ่ๆปาดน้ำตาบนสองแก้มขาวๆของเธอ

    "รุ่นพี่แก้งหนูค่ะ พวกเขาเอาโทรศัพท์หนูไปยิงเบอร์แล้วก็ไม่ยอมคืนจนหนูแย่งมาแล้วหล่นแตก" นิชานั่งเล่าให้ศิลาฟังอย่างสะอึกสะอื้น

    "คนไหน พวกนั้นอยู่ไหน" ศิลาถามด้วยความมีน้ำโห 

    "พวกปีสี่ค่ะ นั่งอยู่แถวๆรอบๆสระนี่แหละ" นิชาบอก 

    "ขึ้นรถ พาพ่อไปหาพวกมันสิ" ศิลาสั่งแล้วจูงมือนิชาไปขึ้นซ้อนมอเตอร์ไซค์

    บรืน! ๆ ๆ ๆ ฟู่ว! ๆ ๆ ศิลาเบิ้ลรถแล้วก็ขับวนรอบสระหาศาลาที่มีรุ่นพี่นิชานั่งอยู่

    "นั่นไงคะ สี่คนนั้น" นิชาชี้ไปที่ศาลาหลังหนึ่ง

     บรืน! ๆ ๆ ๆ ๆ เอี๊ยดดด! ศิลารีบขับรถไปจอดหน้าศาลา

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลารีบเดินไปหาพวกมันทั้งสี่คน นิชารีบวิ่งตามไปยืนข้างหลัง

     "พวกนายขอโทษนิชาเดี๋ยวนี้นะ" ศิลาตะโกนดังจนคนศาลาอื่นรอบๆสระหันมามอง

     "อ้าวพี่ จะให้พวกผมขอโทษเรื่องอะไร" รุ่นพี่ผมยาวตัวการของเรื่องรีบเถียง

     "เออ ๆ พวกผมผิดอะไร นิชาทำโทรศัทพ์หล่นแตกเองนี่นา" อีกสามคนเสริม

     "แล้วนิชาขอคืนทำไมไม่ให้" ศิลาตะคอกเสียงดัง นิชายืนจับมือศิลายืนอยู่ด้านหลังเขา

     "พวกนายจะขอโทษหรือให้กูแจ้งตำรวจ" ศิลาขู่

     "ก็ไปแจ้งเลยสิ พี่มีปัญหาอะไรกับพวกผม หาาา" คนผมยาวโวยวายหาเรื่อง

     "เออ จะเอาแบบนี้ใช่ไหม ได้" ศิลาตะคอกแล้ววิ่งเข้าไปหาพวกมันสี่คนที่นั่งในศาลา

     อย่าค่ะ! นิชาตะโกนห้ามศิลา แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

     เปรี๊ยงงง! โครมมมม! ศิลากระโดดถีบอกหนุ่มผมยาวที่นั่งหน้าสุดกระเด็นล้มหัวฟาดไปนอนบนพื้น

     โอ๊ยยยย! มันนอนกุมหัวที่กระแทกพื้นจนแตกเลือดไหล

     เปรี้ยงงงง! อีกคนรีบกระโจนมาชกหน้าศิลาจนเขาผงะถอยหลัง

    ว๊ายยยย! นิชาตกใจร้องตะโกนเมื่อเห็นศิลาถูกชก

    เปรี้ยงงง! ศิลาชกสวนมันเข้าที่เบ้าตาจนหางคิ้วมันแตกเลือดไหล

    อีกสองคนเข้ามาจะล็อคแขนศิลา

    ตูมมม! โอ๊ยยย! ศิลาเตะตัดขามันลงไปนอนบนพื้น

    เปรี้ยงง! ศิลาโดนคนที่สี่ชกโดนปากแตก

    พ่อคะ! นิชาร้องตกใจกลัว

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ ตูมมมมม! โอ๊ยยย! ศิลาวิ่งไปเอาหมวกกันน็อคมาฟาดหัวจนมันล้มลงไปนอนสลบ

    เปรี้ยงงง! เขาเตะเข้าที่หน้าหนุ่มผมยาวที่กำลังจะลุกขึ้นมาอีกทีจนมันสลบไปอีกคน

     ตุบ! ๆ ๆ ๆ ๆ อีกสองคนรีบวิ่งหนีหายไปไป

     หมับบบ! บรืนน! ๆ ๆ ๆ ศิลารีบพานิชากลับไปแจ้งความเรื่องถูกรุ่นพี่คุกคามและแย่งโทรศัพท์

     ตำรวจลงบันทึกรายชื่อและจะเรียกรุ่นพี่มาสอบสวน

    "เจ็บไหมคะ ปากแตกเลือดไหลเลย" นิชานั่งเอาผ้าเช็ดหน้าซับเลือดที่ปากให้ศิลา 

    เธอค่อยๆเช็ดเลือดแล้วเป่าปากให้ศิลา ฟู่! ๆ ๆ 

    ศิลารีบพานิชากลับและแวะไปรับบอยกลับบ้าน

    "พ่อไปชกมวยกับใครมาอีกหรือครับ" บอยทักศิลาเมื่อเห็นพ่อเขาปากแตก" 

    บรืนนน! ๆ ๆ ศิลานั่งขับและให้บอยนั่งกลางส่วนนิชาซ้อนท้ายบิ๊กไบค์

    เขาสะพายกระเป๋าบอยไว้ที่หน้าอก

บอยกอดเอวศิลาแน่นส่วนนิชากอดรวบบอยไปจับเอวศิลาไว้

    ทั้งสามคนถึงบ้านแล้วก็นั่งคุยกัน

    "พ่อใจร้อนจังเลยค่ะ โทรศัพท์แตกก็ซื้อใหม่ได้นี่คะ" นิชานั่งทำแผลทายาให้ศิลาแล้วก็บ่นเขา

    "ไม่ใช่เรื่องโทรศัพท์ที่พ่อโกรธ เรื่องที่พวกมันมาคุกคามหนูต่างหากล่ะ" ศิลาบอก

    "อือ ค่ะ ที่หนูร้องไห้ก็ไม่ได้เสียดายโทรศัพท์ แต่หนูเป็นรูปพ่อกับหนูแตกเลยร้องไห้" นิชาบอกแล้วจับแก้มศิลาและทายาที่ปากเขา

    "พ่อดุจังเลยครับ คราวหน้าไปชกเพื่อนที่แกล้งผมนะครับ" บอยนั่งดูหน้าศิลาแล้วบอกเขา

    "5555 เดี๋ยวพ่อก็ติดคุกสิบอย" ศิลาหัวเราะลั่น

    รุ่งขึ้นตำรวจเรียกนิชากับศิลาไปให้การพร้อมกับเรียกรุ่นพี่มาสอบสวน

    พวกนั้นแจ้งว่าถูกศิลาทำร้ายร่างกายก่อน ทำให้ศิลาถูกปรับเงินข้อหาทะเลาะวิวาท 

    ส่วนพวกนั้นโดนข้อหาคุกคามและหน่วงเหนี่ยวจึงโดนโทษรอลงอาญา

    หลังจากนั้นไม่นานรุ่นพี่ทั้งสี่คนก็ถูกพักทางมหาลัยการเรียนไปอีกยาว

    พอวันหยุดศิลาจึงพานิชากับบอยไปทำบุญสะเดาะเคราะห์ที่วัดใหญ่นอกเมือง

    นิชาใส่เสื้อขาวแขนสั้นและกระโปรงขาวขาวถึงข้อเท้า เธอถักเปีย และใส่รองเท้าส้นสูง ดูสวยสง่าเป็นสาวเต็มตัว

    ศิลากับบอยใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ ศิลาพาทุกคนไหว้พระปิดทองและบริจาคเงินทำบุญ

ื    ฟ้าวว! ๆ ๆ บอยยืนให้อาหารปลาริมแม่น้ำข้างๆวัดกับนิชาสนุกสนาน

    แช๊ะ! ๆ ๆ ๆ ศิลายืนถ่ายรูปนิชากับบอยห่างๆโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

    สักพักเขาพานิชากับบอยลงนั่งเรือและเล่นไปตลาดน้ำ

     ฟ้าววว! ๆ ๆ ซู่มม! ๆ ๆ เรือเล่นเร็วจนน้ำกระเซ็นขึ้นมาโดนแก้มขอวๆของนิชาที่นั่งริมจนเปียก

     หมับบบ! ศิลาโอบไหล่เธอไว้แน่นจนนิชารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยเมื่อตัวเธออยู่ใกล้มือเขา

    แช๊ะ! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ บอยนั่งอีกข้างแล้วเอากล้องศิลามาแอบถ่ายรูปศิลานั่งโอบนิชาอย่างสนุกสนาน

    ทุกคนพากันขึ้นไปเดินตลาดน้ำในวันหยุดที่มีคนพลุกพล่าน ในตลาดมีร้านขนมไทย และร้านอาหารไทยน่ากินเต็มไปหมด อีกทั้งยังมีของฝากและขนมมากมาย 

    "พี่นิชาครับ อันนี้น่ากินนะ อันนั้นด้วย" บอยอ้อนนิชาซื้อขนมกลับบ้านเต็มไม้เต็มมือ 

    ศิลาพาทุกคนไปกินก๋วนเตี๋ยวเรือในตลาดน้ำที่อร่อยขึ้นชื่อ เขากินคนเดียวหมดไปหกชาม ส่วนบอยกินไปสี่ชามก็พุงกาง นิชากินได้แค่สองชามก็อิ่ม

    ฟ้าววว! ๆ ๆ เรือแล่นพาทุกคนฝ่าผิวน้ำในยามเย็นกลับไปที่วัด แสงอาทิตย์สีแดงอ่อนสาดส่องลงมาที่แม่น้ำจนดูราวกับว่ามันมีสองดวง

     ฟุ่บบบ! บอยผลอยหลับนอนพิงแขนศิลาที่โอบเขาไว้

    นิชาเอนหัวมาพิงอกศิลาแล้วมองไปข้างหน้าหลับตาปริบๆราวกับว่ายังไม่อยากให้เรือไปถึงจุดหมายปลายทาง

    ตัวบอบบางของเธอโดนศิลาโอบแขนเขาผ่านหลังแล้วจับบีบแขนเธอไว้เบาๆ

     เธออยากนั่งพิงอกศิลาแบบนี้ไปจนกว่าตะวันจะตกดินลับฟ้าไป

    ตกเย็นทุกคนไม่เป็นอันได้กินข้าวเพราะกินขนมที่บอยหอบกลับมาจนอิ่ม

    บอยเข้าไปอาบน้ำแล้วมานอนทำการบ้านไปดูทีวีไป

    นิชานั่งโต๊ะคอมข้างๆแล้วอัพรูปขายไปด้วยอ่านชีทบทเรียนไปด้วย

    ศิลาเข้าครัวไปชงโอวัลตินและนมร้อนมาให้บอยและนิชา ส่วนเขาก็นั่งดื่มกาแฟร้อนข้างๆเธอ

    "พ่อคะ" นิชาเรียกศิลาที่นั่งพิมพ์คอมอีกตัวข้างๆเธอ

    "จ๋า" ศิลาตอบแล้วหันมาสบตานิชาสาวน้อยสุดสวยของเขา

    "หนูไม่เข้าใจบทประพันธ์นี้เลยค่ะ" เธอบอกศิลาแล้วยื่นชีทให้เขา

    ศิลานั่งอธิบายและสอนเนื้อหาบทเรียนให้นิชาจนดึก 

    นิชาไปปลุกบอยแล้วประคองเขาไปนอน ส่วนศิลาเข้าไปอาบน้ำแล้วออกมาทำงานขายรูปต่อ 

    สักพักนิชาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอเดินนุ่งผ้าเช็ดตัวผืนเดียวมานั่งตักศิลา

    "อูยยย! หนูตัวเย็นจัง" ศิลานั่งเกร็งตัวแล้วทักนิชาเมื่อเธอบดก้นวนๆใส่ตักเขา

    ฮิ! ๆ ๆ นิชาหัวเราะชอบใจแล้วขย่มตูดทับท่อนเอ็นศิลาเบาๆ

    อือ! ๆ ๆ ศิลานั่งครางกระเส่าและท่อนเอ็นเขาแข็งตัวพองดันกางเกงขาสั้นชี้ตุง

    พรึ่บบบบ! ศิลาดึงผ้าเช็ดตัวผืนเล็กออกจากตัวนิชาจนเห็นเรือนร่างที่เพรียวบางขาวเนียน

    หมับ! ๆ ๆ ๆ ๆ เขาบีบเฟ้นเต้านมเล็กๆของนิชาอย่างสนุกมือ

     อือ! ๆ ๆ ๆ นิชาร้องครางแล้วเอาหลังแนบอกศิลา เธอบดก้นแรงๆอัดใส่ท่อนเอ็นเขาจนเจ็บ

     พร่วดดด! ศิลารีบดึงกางเกงลงไปกองบนพื้น

    จ๊วบ! ๆ ๆ ๆ เขาจูบไซร้ซอกคอที่ขาวหอมของนิชา

    สวบ! ๆ ๆ ๆ นิ้วเขาก็ล้วงจับหว่างขานิชาแล้วเขี่ยติ่งเสียวของเธอ

    อ๊ะ! ๆ ๆ อือ! ๆ ๆ ๆ นิชานั่งถ่างขาร้องครางบนตักศิลา

    แจะ! ๆ ๆ ๆ ๆ ศิลาแหย่นิ้วเข้าหว่างขานิชาและกระตุกจนน้ำเสียวเธอไหลเอ่อล้นออกมาเลอะมือเขา

    นิชายกตูดขึ้นแล้วเอามือควานหาท่อนเอ็นศิลามาจ่อที่รูสาวของเธอ

     สวบบบ! อร๊าาา! เธอกดตัวลงมาจนท่อนเอ็นศิลาดันเข้าหว่างขามิดด้าม

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อ่าส์! ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ นิชาขย่มท่อนเอ็นศิลาขึ้นลงๆจนเขาร้องคราง

    "บีบนมหนูหน่อยค่ะ อ๊ะ! ๆ ๆ ๆ อ๊าาา" นิชาร้องบอกศิลาและขย่มตัวแรง

    หมับ! ๆ ๆ ๆ ๆ โอ้ย! ๆ ๆ ๆ ศิลาเอามือที่หนาใหญ่บีบขยำเต้านมที่ขาวจั๊วะของนิชาแรงจนแทบจะแหลกเหลว

    .ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ อ๊าย! ๆ ๆ ๆ นิชาเหมือนจะชอบในความรุนแรงของศิลา เธอร้องดังขึ้นและขย่มท่อนเอ็นเขาแรงขึ้น

    เรือนร่างที่ขาวบางโยกไปโยกมา ใบหน้าเรียวสวยเงยมองขึ้นไปบนท้องฟ้าและกรีดร้องราวกับนกที่กำลังโบยบิน 

    สองมือเล็กๆของนิชากุมมือใหญ่หนาของศิลาที่กำลังบดขยี้เต้านมน้อยๆของเธอไว้แน่น

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ สาวน้อยกำลังกระแทกเรือนร่างสุดสวยทรมานชายหนุ่มเต็มวัยจนตัวเขาแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ

     อ่าส์! ๆ ๆ ๆ โอ๊ย! ๆ ๆ ๆ ศิลาร้องอย่างกับราชสีห์ที่กำลังถูกทำร้ายอย่างทรมาน 

    โอ๊ย! ๆ ๆ เขาดิ้นพล่านอย่างทุรนทุรายเมื่อถูกนิชาบดก้นควงท่อนเอ็นเขาเป็นวงกลม 

     หนุบ! หนับ! ๆ ๆ นิชาทั้งตอดรัดท่อนเอ็นมี่ใหญ่ยาวและควงมันไปรอบๆราวกับว่ามันไม่มีวันที่จะสิ้นสุด

     โอ้ย! ๆ ๆ ๆ กร่อดดดด! ราชสีห์หนุ่มร้องครวญครางราวกับว่ากำลังร้องขอชีวิตจากกวางน้อยตัวบอบบางที่กำลังทรมานเขา

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เธอขย่มตัวแรงอีกครั้ง และอีกครั้ง และอีกครั้ง

    ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดอกแล้วดอกเล่า ทุกๆการกระทบกระทั่งของเนื้อทั้งคู่ต่างก็สร้างความเสียวหรรษาอย่างลึกเข้าไปสุดหัวใจ

    ตุบ! ๆ ๆ ๆ แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ เสียงหัวในเต้นและเสียงหอบกระเส่าดังพอกัน

    ท่อนเอ็นยาวใหญ่มุดเข้าไปกระแทกและขยายรูสาวแดงๆจนตอดรัดกลับมาแรง

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ โอ้ยยยย! ๆ ๆ สุดท้ายราชสีห์หนุ่มก็เป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เขาพ่นน้ำรักร้อนๆเข้าไปเต็มหว่างขานิชาจนไหลเลอะออกมาที่ง่ามขาขาวๆของเธอ

    ตับ! ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ อร๊ายยย! นิชากระแทกตัวต่อไม่กี่ทีก็ตัวเบาลอยหวิวๆราวกับกำลังขึ้นไปบนสรวงสวรรค์

   ฟุ่บบบ! ๆ ๆ แฮ่ก! ๆ ๆ ๆ ทั้งคู่กอดรัดกันแน่นเพื่อย้ำถึงความรักที่มีให้แก่กันและกัน 

   ศิลาแช่ท่อนเอ็นไว้ในหว่างขานิชาแล้วดึงหน้าเรียวขาวของเธอหันหลังมาจูบเขา

   จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ ๆ ริมฝีปากทั้งคู่บดบี้กันเพื่อสื่อแทนการบอกรัก

    หมับบ! ฟุ่บบบ! ศิลาอุ้มกวางน้อยของเขาเข้าไปนอนกอดก่ายบนเตียงอ่อนนุ่มท่ามกลางความมืดมืดในยามค่ำคืน