เช้าวันต่อมาหลังจากที่ม่านเมฆได้ไปเจอกับนำทัพเงินสามล้านก็ได้มาอยู่ในบัญชีของม่านเมฆอย่างที่นำทัพรับปากกับม่านเมฆไว้ม่านเมฆรู้สึกดีใจจนน้ำตาไหล นำทัพเป็ผู้มีพระคุณของเขาจริงๆเขาสัญญาว่าจะทำทุกอย่างเพื่อนำทัพเท่าที่ตัวเองจะทำได้
ทางด้านนำทัพเขาก็ได้เรียกเจนภพเข้ามาคุยเื่ของม่านเมฆที่เจนภพกล้าขัดคำสั่งของตัวเองแล้วให้ม่านเมฆมาหาเขาถึงที่เจนภพเป็ลูกน้องที่นำทัพไว้ใจมากเพราะทั้งสองคนทำงานด้วยกันมานานก่อนที่นำทัพจะลงโทษเจนภพเขาก็อยากจะถามเหตุผลของเจนภพก่อนเขาไม่ได้เป็เ้านายที่ไม่มีเหตุผลขนาดนั้นยิ่งเป็เจนภพที่ทำงานกับนำทัพมานานแล้วนำทัพก็อยากจะลองฟังเหตุผลของเจนภพดู
เจนภพเดินเข้ามาห้องนำทัพอย่างกล้าๆกลัวแต่ก็ต้องทำใจดีสู้เสือพร้อมกับปลอบใจตัวเองแกไม่ได้ทำอะไรผิดเจนภพแกแค่ไม่อยากให้เ้านายแกเสียใจไปตลอดชีวิตแค่นั้นเอง
ระหว่างที่เจนภพกำลังปลอบใจตัวเองอยู่นั้นก็ต้องสะดุ้งกับเสียงวางหนังสือลงบนโต๊ะของนำทัพ
"เป็ไง ทำหน้าแบบนี้รู้ใช่ไหมว่าแกทำอะไรผิด" นำทัพถามเจนภพเสียงเข้ม
"ครับ" เจนภพตอบนำทัพอย่างกล้าๆกลัวๆ
"ก่อนที่จะลงโทษแกฉันจะให้โอกาสแกอธิบายว่าแกทำมันทำไม"
"คะ คือว่าคุณนำทัพจำได้ไหมครับที่คุณนำทัพสั่งให้ผมไปสืบประวัติของคุณม่านเมฆแล้วอยู่ดีๆคุณนำทัพก็บอกว่าไม่อยากได้แล้วแต่ตอนนั้นผมหามันมาแล้วและกำลังจะเอาไปให้คุณนำทัพแต่คุณนำทัพบอกว่าไม่อยากรู้แล้ว"เจนภพเริ่มอธิบายทันทีที่นำทัพให้โอกาสตัวเอง
"อืม แล้วไง"
"คือ ผมอ่านประวัติของคุณม่านเมฆไปแล้วครับ ผมเลยสงสารเธอ" เจนภพบอกนำทัพเสียงเบา
"ม่านเมฆมีอะไรให้แกสงสารถึงขนาดกล้าขัดคำสั่งฉัน" นำทัพถามต่อ
"โห เยอะแยะเลยครับ" เจนภพที่ทีแรกรู้สึกกล้าๆกลัวๆเ้านายตัวเองตอนนี้เริ่มมีอาการปกติเพียงเพราะได้เล่าเื่ราวให้นำทัพฟัง
"แล้วเยอะแยะมันอะไรบ้างล่ะไอ้นี่!" นำทัพว่าอย่างเริ่มโมโห
"โธ่ ใจเย็นสิครับ"
"เล่ามา อย่าลีลาให้มากนัก" นำทัพเร่งเจนภพ
"คุณม่านเมฆอาศัยอยู่กับแม่และน้องชายครับ คุณม่านเมฆเขาทำงานไปด้วยเรียนไปด้วยเพื่อเอาเงินมาส่งเสียตัวเองและน้องให้ได้เรียนและเธอก็มีน้าอยู่คนหนึ่งตอนนี้ติดการพนันอย่างหนักและคอยสร้างหนี้สินมาให้แม่และคุณม่านเมฆคอยใช้หนี้แทนตลอด"เจนภพเล่าไปพร้อมกับมองหน้านำทัพเมื่อเห็นว่านำทัพเงียบจึงเล่าต่อ
"คุณม่านเมฆยังโดนเพื่อนที่มหาลัยคอยกลั่นแกล้งเพียงเพราะแฟนๆของเพื่อนคุณม่านเมฆมาชอบคุณม่านเมฆทั้งๆที่คุณม่านเมฆไม่ได้ทำอะไรและผมก็ให้คนไปสืบเพิ่มว่าทำไมคุณม่านเมฆถึงใช้เงินที่คุณนำทัพให้ไปเพราะแม่ของคุณม่านเมฆไม่สบายครับต้องเข้าผ่าตัดเธอเลยนำเงินส่วนนั้นไปใช้จ่ายค่ารักษาพยาบาลแม่ของเธอ"
นำทัพเมื่อได้ยินแบบนั้นก็นึกไปถึงวันที่คนตัวเล็กมาหาตัวเองพร้อมกับบอกว่าเอาเงินนั่นไปใช้กับอะไรแสดงว่าม่านเมฆไม่ได้โกหกเขาสินะ นำทัพคิดในใจ
"และผมยังรู้มาอีกว่าที่คุณม่านเมฆ้าเงินสามล้านก็เพื่อเอาเงินไปใช้หนี้แทนน้าของตัวเองที่ไปเป็หนี้เสี่ยใหญ่แถวๆที่เธอและแม่อาศัยอยู่เพราะถ้าไม่ทำแบบนี้เสี่ยนั่นก็จะให้คนมาเอาตัวคุณม่านเมฆไปแทนเพราะมันถูกใจคุณม่านเมฆเป็อย่างมาก"
"ฝันไปเถอะ" ไม่ทันที่เจนภพจะพูดจบนำทัพก็พูดแทรกขึ้นมาเจนภพจึงเลิกคิ้วมองหน้าเ้านาย
"ไม่มีอะไร เล่าต่อสิ"นำทัพเมื่อรู้ตัวว่าตัวเองเผลอพูดอะไรออกไปก็กลบเกลื่อนโดยการบอกให้เจนภพเล่าต่อด้วยน้ำเสียงเข้ม
"อ่า ครับนั่นแหละครับผมสงสารคุณม่านเมฆก็เลยช่วยเธอและผมกลัวคุณนำทัพจะเสียใจน่ะครับถ้าตัดสินใจแบบนั้นไป"
"อะไร ทำไมฉันจะต้องเสียใจ" นำทัพถามเจนภพเสียงดัง
"อ่า ไม่เสียใจก็ไม่เสียใจครับวันนี้คุณม่านเมฆเหมือนจะนัดไปจ่ายหนี้เสี่ยนั่นนะครับคุณนำทัพว่าเสี่ยคนนั้นจะยอมปล่อยคุณม่านเมฆไหมครับ" เจนภพแกล้งถามนำทัพ
นำทัพใช้เวลาคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดกับเจนภพ
"ส่งคนของเราไปตามดูแต่อย่าให้ม่านเมฆรู้"
"ครับ" เจนภพรับปากนำทัพพร้อมกับมองนำทัพด้วยสายตามีเลศนัย
นำทัพเมื่อเห็นลูกน้องมองตัวเองด้วยสายตาแบบนั้นก็แก้ตัวใหญ่
"ฉันเสียเงินไปตั้งเยอะ ฉันไม่ยอมให้มันมาเอาตัวม่านเมฆไปง่ายๆหรอกนะ"นำทัพอธิบายยืดยาว
"ครับ ผมก็ยังไม่ได้ว่าอะไรเลยคุณนำทัพร้อนตัวอะไรครับ"เจนภพยียวนนำทัพ
"แกจะไปไหนก็ไปเลยนะ แล้วก็อย่าลืมงานของวันนี้ล่ะ"นำทัพไล่เจนภพพร้อมกับสั่งงานที่เขาจะต้องทำในวันนี้ให้กับเจนภพ
"คร้าบๆ ไปแล้วคร้าบ"เจนภพพอยียวนนำทัพเสร็จก็เดินออกไปเพื่อที่จะจัดการให้คนไปคอยดูแลม่านเมฆตามคำสั่งของนำทัพและเตรียมงานของวันนี้
ม่านเมฆเมื่อได้เงินจากนำทัพจึงโทรนัดหมายเพื่อที่จะนัดชำระหนี้ทั้งหมดโดยทางเสี่ยคนนั้นได้นัดให้ม่านเมฆนำเงินไปคืนในรูปเงินสดพร้อมกับนัดแนะสถานที่ที่จะนัดรับเงินด้วยความที่ม่านเมฆไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเล่นไม่ซื่อกับตัวเองม่านเมฆจึงตอบตกลงไป
ทางฝั่งของเสี่ยดนัยเมื่อรู้ว่าม่านเมฆสามารถหาเงินมาคืนตัวเองได้ก็รู้สึกไม่พอใจเป็อย่างมากเขาไม่ได้้าเงินเขา้าตัวม่านเมฆเมื่อใช้วิธีนี้ไม่ได้ผลเห็นทีเขาต้องใช้วิธีอื่นแทนชายร่างท้วมคิดหาวิธีที่จะทำให้ม่านเมฆมาเป็ของตัวเองให้ได้
ม่านเมฆเดินทางมาถึงที่นัดหมายที่คนของเสี่ยดนัยนัดเขาไว้ซึ่งก็คือร้านอาหารแห่งหนึ่งม่านเมฆมาคนเดียวเพราะเื่นี้ม่านเมฆยังไม่ได้บอกแม่และน้องของตัวเองเพราะม่านเมฆกลัวทั้งสองคนจะเป็กังวลมากไปกว่านี้ ม่านเมฆจึงเดินเข้าไปยังโต๊ะที่นัดกันไว้ก็เจอเข้ากับผู้ชายสามคนที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะม่านเมฆจึงนั่งลงและนำเอกสารที่เตรียมมาไว้ออกมา
ทั้งหมดตกลงจ่ายหนี้และเซ็นต์สัญญาที่ม่านเมฆเตรียมมาเพื่อป้องกันการตุกติกจากอีกฝ่ายเมื่อทุกฝ่ายตกลงกันเรียบร้อยแล้วม่านเมฆก็กำลังจะเดินออกจากร้านอาหารแต่อยู่ดีๆก็รู้สึกมึนงงขึ้นมาหนึ่งในสามคนนั้นจึงเดินมาทำทีเป็ประคองม่านเมฆแต่ม่านเมฆขืนตัวออกจากการประคองของอีกฝ่ายแต่เพราะรู้สึกมึนงงอยู่จึงทำให้ม่านเมฆขืนตัวไว้ได้ไม่มากนัก
ขณะที่ยื้อแย่งตัวกันอยู่นั้นก็มีชายชุดดำเดินเข้ามาหาม่านเมฆ เมื่อทั้งสามคนนั้นเห็นคนเดินเข้ามาหาม่านเมฆจึงพูดขึ้น
"อย่ายุ่งกับเื่ผัวเมีย มาทางไหนก็กลับไปทางนั้นดีกว่า"หนึ่งในสามคนนั้นพูด
"แต่เมียที่มึงพูดถึงอยู่นั้นเป็คนของนายพวกกูปล่อยคุณม่านเมฆซะตอนนี้นายพวกกูยังใจดีอยู่ไม่งั้นอย่าหาว่าพวกกูไม่เตือนนะ"ชายชุดดำขู่ทั้งสามคนนั้นเพราะเห็นว่าม่านเมฆเริ่มจะไม่ไหว
"พวกแกคิดว่าตัวเองเป็ใครถึงกล้ามาสั่งพวกกูไม่รู้หรอว่านายพวกกูเป็ใคร" หนึ่งในสามคนนั้นพูดกับชายชุดดำ
"นายพวกมึงเป็ใครไม่รู้รู้แต่ว่าพวกกูจะพาคุณม่านเมฆกลับ"
"ถ้าเอาไปได้ก็ลองดู"
หลังจากนั้นทั้งสองกลุ่มก็ตะลุมบอนกันด้วยความที่การต่อสู้คนละระดับกันและการฝึกฝนที่แตกต่างกันจึงทำให้ชายสามคนนั้นแพ้ชายชุดดำอย่างราบคาบ
หนึ่งในสามคนของชายชุดดำนั้นพยุงร่างของม่านเมฆไว้และโทรหาเ้านายตัวเองเพื่อบอกถึงอาการของม่านเมฆ
นำทัพเมื่อได้รับสายจากลูกน้องตัวเองเกี่ยวกับเื่ของม่านเมฆนำทัพจึงสั่งให้ลูกน้องพาม่านเมฆมาส่งที่เชฟเฮาส์ของตัวเอง เพราะเหตุนี้จึงทำให้นำทัพต้องเลื่อนรอบบินไปมาเก๊าเป็พรุ่งนี้แทน
เดิมทีนำทัพมีแพลนที่จะเดินทางไปคุยธุรกิจที่มาเก๊าและไปดูคาสิโนแต่ต้องเลื่อนออกไปเพราะเื่ของม่านเมฆเมื่อลูกน้องพาม่านเมฆด้วยสภาพที่สลบไสลมาส่งนำทัพ
นำทัพจึงสั่งให้ลูกน้องนำม่านเมฆไปวางไว้บนเตียงของตัวเองและสั่งให้ทุกคนออกไปแล้วตัวเองจึงเดินมานั่งลงข้างๆม่านเมฆพร้อมกับพูดกับคนตรงหน้า
"เธอทำให้ฉันเสียหายไปตั้งเท่าไหร่ตื่นขึ้นมาฉันจะเอาคืนเธอให้สาสม"นำทัพว่าพร้อมกับคว้าผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้กับคนตัวเล็กและเดินไปปรับอุณหภูมิของห้องให้คนตัวเล็กรู้สึกสบายก่อนจะออกไปเคลียร์งานที่ค้างอยู่ต่อ
////////////////////
นายชอบลูกเลาแหละนำทัพยอมรับมาซะดีๆ
ขวัญเอ๋ยขวัญมานะลูกนะ แม่กอดโอ๋นะ
และฝากคอมเมนท์ติชมได้เหมือนเดิมเลยน๊าา