ปรมาจารย์ผู้ใช้อสูรมายา

        เมื่อต้าหมิงได้ยินคำกล่าวของเย่สุ่ยเขาก็ยิ้มออกมาก่อนจะหันไปมองหน้านาง เย่สุ่ยจ้องมองไปยังดวงตาของต้าหมิงก็รู้สึกแปลกใจ นางไม่รู้ว่าเพราะทำไมแต่นางกลับคิดว่าต้าหมิงไม่ได้หวาดกลัวสัตว์เวททั้งสองตัวเลย

        “เชื่อข้า พวกเจ้ารีบจัดการสัตว์เวทระดับ 1 ดาวให้เร็วที่สุดและรีบมาช่วยข้า” ต้าหมิงกล่าว

        “ต้าหมิงเจ้าอย่าเป็นอะไรไปละ” ปู้เหยียนกล่าวพร้อมกับกัดฟัน

        ตอนนี้นักเรียนในชั้นเรียนสามัญชนต่างระเบิดพลังแห่งความกล้าออกมาและพุ่งเข้าสังหารสัตว์เวทระดับ 1 ดาวทันที ต้าหมิงวางร่างของลวี่น้อยลงก่อนจะเคลื่อนใหวออกไปอยู่ต่อหน้า 2 ตัวอันตรายอย่างหม่าป่าสองหัวและเหยี่ยววายุทันที

        “พวกเจ้ากล้าทำร้ายครอบครัวของข้า วันนี้ข้าจะให้พวกเจ้าได้เห็นว่าเวลาข้าโกรธหนะมันเป็นยังไง” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับจ้องไปยังดวงตาของสัตว์เวททั้งสองทันที

        “แฮ่!!” สัตว์เวททั้งสองถึงกับถอยหลังไป 1 ก้าวพวกมันไม่รู้ว่าทำไมทันทีที่พวกมันสบตากับต้าหมิงพวกมันถึงได้รู้สึกหวาดกลัวแบบนี้ ทั้งๆที่ตรงหน้าเป็นเพียงแค่จอมเวทย์ระดับ 2 ดาวที่แสนอ่อนแอ

        สำหรับสัตว์เวททั้งสองต่อให้เป็นจอมเวทย์ระดับ 4 ดาวก็เป็นได้แค่เหยื่อของมันมีเพียงระดับ 5 ดาวเท่านั้นที่สามารถต่อกรกับพวกมันได้

        “โฮก!!!!!!” ทั้งสองคำรามออกมาหมายจะขู่ต้าหมิง แต่ต้าหมิงกลับนิ่งสงบอย่างมาก โดยไม่สนใจการคำรามของทั้งสองต้าหมิงระเบิดพลังเวทย์ออกมา

        “ออกมาอสูรวายฟ้าคลั่ง” ต้าหมิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชากล่าว

        “เขาเรียกมันออกมาอีกแล้ว” ขุนพลสาวกล่าวด้วยสีหน้าตื่นเต้น

        “เจ้าสุนัขน่าเกลียดนั่นข้าให้เจ้าจัดการ ส่วนเจ้านี่ข้าจะเป็นคนล่ามันด้วยตัวเอง” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาและยกคันธนูขึ้น

        “โฮก!!!!!!!!!!!!” อสูรสายฟ้าคลั่งไม่รอช้ามันรับรู้ได้ถึงอารมณ์ของต้าหมิงในตอนนี้

        “โฮก!!!!!!”

        หมาป่าสองหัวรับรู้ได้ถึงแรงกดดันของอสูรสายฟ้าคลั่งจึงไม่คิดจะดูถูกและเข้าต่อสู้ด้วยพลังทั้งหมดที่มีทันที

        “นั่นมันอะไร สัตว์เวทตัวใหม่ของต้าหมิงงั้นเหรอ” ปู้เหยียนที่เห็นอสูรสายฟ้าคลั่งก็แสดงสีหน้าตื่นตระหนก

        “งดงามจริงๆ ชั่งเป็นสัตว์เวทที่งดงามอะไรขนาดนี้” เย่สุ่ยมองไปยังร่างที่เต็มไปด้วยสายฟ้าของอสูรสายฟ้าคลั่งด้วยสีหน้าชื่นชม

        ต้าหมิงกระโดนขึ้นไปบนยอดไม้และมองไปยังเหยี่ยววายุด้วยสีหน้าเย็นชา อีกาทมิฬได้รับพลังเวทย์จากต้าหมิงก็ไม่รอช้าและให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

        “ตูม!!!!!!!!” ต้าหมิงยิงศรออกไปทันที

        เหยี่ยววายุคำรามและใช้ความเร็วของตัวเองหลบการโจมตีของต้าหมิงอย่างง่ายดาย แต่ในตอนนั้นเองศรของต้าหมิงที่พุ่งผ่านเหยี่ยววายุไปก็หันกลับมาและไล่ตามเหยี่ยววายุทันที

        “กี้!!!!!!!!!!!” เหยี่ยววายุกลายเป็นโกรธและใช้คมมีดวายุโจมตีออกไปยังศรที่ไล่ตามมา

        “นี่เจ้าลืมข้าไปหรือเปล่า” ต้าหมิงที่เคลื่อนใหวไปยังยอดไม้อีกต้นก็กล่าวด้วยสีหน้าเย็นชาก่อนจะปล่อยศรต่อไป

        “ตูม ตูม ตูม” ตอนนี้เอง 1 ในสัตว์เวทที่อันตรายที่สุดในการทดสอบกลับถูกต้าหมิงที่กำลังโกรธไล่โจมตีอย่างบ้าคลั่ง ทุกการโจมตีของต้าหมิงล้วนใช้พลังเวทออกไปจำนวนมาก

        ด้านนอกคนที่เห็นการโจมตีของต้าหมิงก็ถึงกับอ้าปากค้าง ต้าหมิงในตอนนี้โหดเหี้ยมอย่างถึงที่สุดไม่ปล่อยให้เหยี่ยววายุมีเวลาพักหายใจแม้แต่น้อย เมื่อการโจมตีของตนเองถูกทำลายไป 1 ครั้งต้าหมิงก็ยิงออกไป 2 ครั้งแล้ว

        “ตูม!!!!”

        “กี้!!!!!!!!!!!!!” เหยี่ยววายุไม่สามารถป้องกันได้หมดและถูกศรเวทย์โจมตีเข้าอย่างต่อเนื่องจนได้รับบาดเจ็บสาหัส ปีกสีขาวดำถูกย้อมไปด้วยสีแสง

        “กี้!!!!!!!” เหยี่ยววายุกลายเป็นบ้าคลั่งระเบิดพลังเวทย์ออกมาสร้างพายุขนาดใหญ่ออกมาหมายจะบดขยี้ต้าหมิง

        “อีกาทมิฬ ครั้งนี้ใช้พลังสูงสุดในการโจมตี” ต้าหมิงกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

        “สุดแล้วแต่ท่านจะสั่งมา” อีกาทมิฬกล่าวด้วยสีหน้าเคารพ หลังจากที่ได้เห็นความสามารถที่น่าทึ่งของต้าหมิงอีกาทมิฬก็รู้สึกว่ามันไม่เสียหายอะไรที่ได้รับใช้ต้าหมิง ขนาดอสูรสายฟ้าคลั่งที่แข็งแกร่งขนาดนั้นยังติตตามต้าหมิงเลย

        ต้าหมิงใช้พลังเวทย์ที่เก็บเอาไว้ทั้งหมดส่งไปยังธนูเวทย์ทันที วิญญาณของอีกาทมิฬรับพลังเวทย์ที่ต้าหมิงส่งมาและสร้างเป็นศรสีดำทมิฬอีกครั้ง

        “นี่คือการลงโทษของข้า” ต้าหมิงกล่าวพร้อมกับระเบิดพลังสุดท้ายยิงศรออกไป

        “ตูม!!!!!!!!!”

        ศรสีดำพุ่งออกไปพร้อมกับกลายร่างเป็นอีกาทมิฬขนาดใหญ่ ร่างของอีกกาทมิฬพุ่งทำลายพายุที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างง่ายดายพร้อมกับพุ่งตรงไปยังร่างของเหยี่ยววายุอีกด้วย

        “ตายแล้ว 1 ในสี่ตัวอันตรายตายแล้ว” ด้านนอกหลายคนกลายเป็นตื่นตระหนก

        พวกเขาไม่คิดว่าจอมเวทย์ระดับ 2 คนหนึ่งจะทำได้ถึงขนาดนี้ หลายคนต่างก็สงสัยว่าแกนเวทย์ของต้าหมิงจริงๆแล้วมีขนาดใหญ่แค่ใหนกันถึงได้กักเก็บพลังเวทย์เอาไว้ได้เยอะขนาดนั้น

        หลังจากสังหารเหยี่ยววายุลงได้ต้าหมิงก็ทิ้งตัวลงและนั่งหอบหายใจทันที การโจมตีเมื่อกี้ต้าหมิงใช้พลังเวทย์ไปหมดแล้วจริงๆ ต้าหมิงที่รู้สึกอ่อนล้าอยากจะหลับตาลงและพักผ่อนแต่ก็ไม่สามารถทำได้

        ต้าหมิงมองไปยังหม่าป่าสองหัวที่กำลังต่อสู้กับอสูรสายฟ้าคลั่งอยู่ อสูรสายฟ้าคลั่งแม้ร่างจะเล็กแต่กลับมีความเร็วที่เหนือกว่ามากทำให้หม่าป่าสองหัวไม่สามารถทำอะไรได้

        “ไปเร็วรีบไปช่วยเหลือต้าหมิงเร็วเข้า” เมื่อสังหารสัตว์เวทระดับ 1 ดาวจนหมดพวกปู้เหยียนก็ไม่รอช้ารีบไปช่วยอสูรสายฟ้าคลั่งโจมตีหม่าป่าสองหัวทันที

        ด้วยจอมเวทย์ระดับ 3 อย่างเย่สุ่ยและปู้เหยียนเป็นผู้นำการโจมตีจึงได้ผล หม่าป่าสองหัวที่ตอนแรกต้องรับมือกับอสูรสายฟ้าคลั่งอย่างยากลำบากก็กลายเป็นหวาดกลัวและเริ่มถอยหนี แต่มีหรืออสูรสายฟ้าคลั่งจะปล่อยไป พวกเย่สุ่ยช่วยกันผนึกเส้นทางหนีของหม่าป่าสองหัวทันที

        เย่สุ่ยระเบิดพลังสายฟ้าออกมาและโจมตีหมาป่าสองหัวอย่างบ้าคลั่งส่วนปู้เหยียนก็ใช้เวทย์เพลิงเข้าโจมตีเช่นกัน ความกล้าหาญของห้องเรียนสามัญชนทำให้เหล่าอาจารย์ที่อยู่ด้านนอกต้องชื่นชม เสี่ยวเตี่ยยิ่งได้หน้ามากที่สุดในฐานะอาจารย์ของพวกต้าหมิง

        ตอนนี้เรียกได้ว่าชั้นเรียนสามัญชนได้รับการยอมรับจากบรรดาอาจารย์ส่วนใหญ่แล้ว และเรื่องที่จะได้รับการสนับสนุนจากสถาบันก็เป็นไปได้สูงมากๆโดยเฉพาะปู้เหยียนกับเย่สุ่ย ถือว่าโดดเด่นลองลงมาจากต้าหมิงเลยก็ว่าได้

        หลังจากนั้นไม่นานหม่าป่าสองหัวก็อ่อนแอลงและสิ้นชีวิตไปในที่สุด พวกปู้เหยียนโห่ร้องออกมาด้วยน้ำเสียงยินดีในที่สุดพวกเขาก็สามารถสังหารตำนานได้ในรุ่นของตนเอง