นางเอก : ไม่ไป!!
ตี้ : ไปเป็เพื่อนหน่อย
นางเอก : เล่นไม่เป็
ตี้ชวนนางเอกไปเล่นบาสเป็เพื่อนหลังเลิกกอง เพราะตี้ชอบเล่นบาส
นางเอก : ก็บอกว่าเล่นไม่เป็ ไม่เคยเล่น
ตี้ : ก็เดี๋ยวสอนไง
นางเอก : ไม่เอาเหนื่อย
ตี้ : เฮ้ออออออ!!!
นางเอก : ไปตกปลายังจะดีกว่า
ตี้ : ได้ งั้นชวนพี่ๆ ไปด้วยละกัน พร้อมกดสส่งข้อความชวนคนในกลุ่ม
ข้อความรุ่นพี่โย : เอาสิ ไม่ได้ไปนานละ
ข้อความรุ่นพี่จาง : ได้
ข้อความตี้ : เสาร์งี้เป็ไงครับ
ข้อความรุ่นพี่โย&รุ่นพี่จาง : ตามนั้น
นางเอก : เฮ้ย เธอทำไรอ่ะ
ตี้ : ก็เห็นบอกอยากไปตกปลา
นางเอก : บอกว่าดีกว่าจะไปเล่นบาส ไม่ได้บอกว่าจะไป
ตี้ : ไม่รู้อ่ะ ชวนไปแล้ว เสาร์นี้เจอกัน กลับละ
ตี้เดินจากไปพร้อมโบกมือลา นางเอกคิดหนักเพราะั้แ่เจอรุ่นพี่จางครั้งสุดท้ายก็นานมากแล้ว
ั้แ่ที่รู้ว่ารุ่นพี่จางแต่งงาน เธอก็ไม่ได้เจอรุ่นพี่จางั้แ่ถ่ายซีรี่ส์ภาคต่อเสร็จ
แล้วเราต้องทำยังไง เฮ้อออออ นางเอกได้แต่คิด แล้วก็ถอนหายใจ
วันเสาร์ตกปลา
รุ่นพี่โย : น้องชี ไม่เจอนานเลย
นางเอก : สวัสดีค่ะรุ่นพี่
ตี้จับมือรุ่นพี่พร้อมกระทบไหล่
ตี้ : หวัดดีครับพี่ รุ่นพี่จางละครับ
รุ่นพี่โย : เห็นบอกใกล้ถึงแล้ว
แล้วรุ่นพี่จางก็เดินถือเบ็ดตกปลาเข้ามา
รุ่นพี่จาง : ไง
” สวัสดีค่ะทุกคน “เสียงผู้หญิงคนหนึ่งพูดทักทายทุกคน
นางเอกหันไปมองพร้อมความสงสัยว่าใครกันเสียงน่ารักมาก
รุ่นพี่จาง : ขอแนะนำอย่างเป็ทางการ นี่ถิงถิง ภรรยาผมครับ
นางเอกหันไปมองหน้ารุ่นพี่ถิงถิง ด้วยความตกตะลึง
นางเอก : สะ…หวัดดีค่ะ
ตี้ : หวัดดีครับรุ่นพี่ถิงๆ ไม่คิดว่าจะได้เจอตัวจริง ตัวจริงสวยมากครับ
รุ่นพี่โย : น้อยๆ หน่อยเ้าตี้ ก่อนจะเตาะรุ่นพี่ ดูหน้าแฟนรุ่นพี่ด้วย
แล้วทุกคนก็หัวเราะกันอย่างสนุกสนาน เมื่อเห็นหน้ารุ่นพี่จางที่หันมามองหน้าตี้
ตี้ : ขอโทษครับรุ่นพี่ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นน้าาาา!!! ตี้ปฏิเสธ
นางเอกได้แต่อึ้ง นิ่ง พูดอะไรไม่ออก และทำตัวไม่ถูก เหมือนตัวขยับไม่ได้
ตี้ : นี่!! ไปนั่งตกฝั่งนู้นกัน
นางเอก : อะ… อืม พร้อมเดินตามตี้ไป นั่งตกปลาตรงที่ตี้ชวน
ตี้ รุ่นพี่ถิงๆ ตัวจริงน่ารักจังเลยเนอะ
นางเอก : อืม
ตี้ : ได้ยินข่าวว่ารุ่นพี่จาง ตกหลุมรักรุ่นพี่ถิงๆ ั้แ่แรกเจอ เื่ราวก่อนแต่งงานสวีทมาก
นางเอก : อ่ออ…หรอ อืม
ตี้ : เธอไม่ได้ฟังตอนพี่เค้าสัมภาษณ์หรอ รุ่นพี่จางบังเอิญเดินชนรุ่นพี่ถิงๆ
ทั้งๆ ที่ตอนแรกไม่รู้ว่าอีกคนก็เป็ใคร แต่รุ่นพี่จางก็ตกหลุมรักั้แ่ตอนนั้น ตามจีบรุ่นพี่ถิงๆ
ทั้งๆ ที่ตอนแรกไม่สนใจรุ่นพี่จางแม้แต่น้อย สุดท้ายก็ตกหลุมรักกันอ่ะสิ
นางเอก : อ่อออ หรอ นางเอกน้ำตาคลอเบ้า เื่ราวเหล่านี้เธอไม่เคยรู้มาก่อน
ทั้งๆ ที่เธอติดตามผลงานรุ่นพี่จางมาตลอด เธอคิดไม่ถึงเลยว่า รุ่นพี่จางที่เธอชอบ
จะมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
แล้วทุกคนก็มานั่งทำอาหารจากปลาที่ตกได้
นางเอก : สวัสดีค่ะ ยังไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็ทางการ ซีนะคะ
รุ่นพี่ถิงๆ : สวัสดีจ้ะ พี่รู้จักเรา ชอบซีรี่ส์ที่เราแสดงมาก น่ารักมากๆ ยิ่งเื่ที่แสดงกับรุ่นพี่โย
น่ารักมากๆ เลย จิกหมอนฟิน ไม่น่าเชื่อจะแสดงได้ดีขนาดนี้
นางเอก : รุ่นพี่ชมเกินไปแล้วค่ะ
รุ่นพี่โย : พอๆๆๆ เขิลแย่ละ มาเล่าเื่เธอสองคนดีกว่า ได้ข่าวว่าที่ไปแต่งงานกันที่ไอร์แลนด์
เป็ความคิดของจาง
รุ่นพี่ถิงๆ : ช่ายยยยย เื่นี้ต้องให้จางเล่านะ
รุ่นพี่จาง : ก็ไม่มีอะไรมาก แค่รู้ว่ากฏหมายที่ไอร์แลนด์คือแต่งงานแล้วห้ามหย่ากัน
แค่ไม่อยากแยกทางกับคนที่เรารักมาก มันผิดตตรงไหนรุ่น
รุ่นพี่โย : คร้าบบบบบ เลี่ยนมากๆ ไม่มีใครหวานเกินนายละ
แล้วทุกคนก็แซวรุ่นพี่จาง กับ รุ่นพี่ถิงๆ
นางเอกได้แต่นั่งก้มหน้า รับฟังเื่ราวความรักอันหวานเลี่ยนที่ไม่เคยคิดว่ารุ่นพี่จางคนนิ่งๆ
ขี้อายไม่ค่อยพูด พอได้แสดงความรักกับคนที่รักจะหวานมากมายขนาดนี้ เธอได้แต่นั่งหยิกที่แขนตัวเอง
เพื่อไม่ให้น้ำตาที่ท่วมอกอยู่ตอนนี้มันไหลออกมาจากตา
ตี้เห็นดังงั้นก็เริ่มสงสัยนางเอก ว่าเกิดอะไรขึ้นทำไมนั่งก้มหน้าตลอด และทำไมต้องหยิกแขนตัวเอง
จนเป็แผล จนปะติดปะต่อเื่ราวต่างๆ จากปฏิกิริยานางเอก จนทำให้รู้ว่า นางเอกแอบชอบรุ่นพี่จาง
ตี้เห็นสถานการณ์ไม่ดี จึงบอกลาขอตัวกลับก่อน พร้อมชวนนางเอกกลับ
ตี้ : วันนี้ต้องเสียมารยาทแล้วครับ พรุ่งนี้ผมกับซี มีซีนเช้า ต้องขออภัยจริงๆ
พร้อมเก็บของ แล้วก็ชวนนางเอกกลับ
นางเอก : เอ่อออ ขอโทษด้วยนะคะที่ต้องรีบกลับ
รุ่นพี่โย : งั้นไว้เจอกันคราวหน้านะ
ตี้ : ครับผม พร้อมเดินจูงมือนางเอกมาขึ้นรถ
ตี้ขับถไปส่งเอกนาง นางเอกเงียบมาก ไม่พูดอะไรแม้แต่คำเดียว ได้แต่คิดถึงคำพูดต่างๆ
ที่ได้ยินรุ่นพี่จางกับรุ่นพี่ถิงๆ พูดเื่ราวความรักกันในวันนี้ พร้อมกลั้นน้ำตาเอาไว้
ตี้ : นี่!! นี่!! นี่!! ถึงแล้ว
นางเอกใ เพิ่งรู้สึกตัวจากเสียงที่ตี้เรียก
นางเอก : อ่ออ… พร้อมถอดเข็มขัดนิรภัย ลงจากรถตี้ เดินกลับขึ้นตึกอย่างร่างไร้ิญญา
หลังจากลับตา นางเอกก็ปล่อยโฮออกมาแบบไม่อายใคร เธอร้องไห้จากน้ำตาทั้งหมดที่กลั้นไว้ทั้งวัน
ทรุดตัวลงบนพื้นแบบไม่กลัวสายตาคนรอบข้าง และไม่แคร์อีกแล้วว่าใครจะเห็นจะแอบถ่ายรูปเธอ
ร้องจนไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตต่อไปยังไง…