รักกี่ครั้งก็ยังเป็นเธอ

" คุณเควินละ? " นทีถามเมื่อเดินกลับมาที่โต๊ะ " โน้นค่ะ " ฟ้าใสพูดพร้อมชี้นิ้วไปที่โต๊ะเลิฟลี่ " สวัสดีค่ะ " สาวสวยเพื่อนเลิฟลี่อีกคนเดินเข้ามา " สนใจไปนั่งกับเพื่อนคุณไหมคะ? " หญิงสาวถามพร้อมมองหน้านที ฟ้าใสมองด้วยสายตาไม่พอใจ " เอ่อ.. " " คงไม่ได้หรอกค่ะ คุณกับเพื่อนคงเหงามากนะคะ? " " เธอหมายความว่าไง? " หญิงสาวมองฟ้าใสอย่างไม่พอใจ " ก็หมายความตามที่พูดอะค่ะ " หญิงสาวจ้องหน้าฟ้าใสเหมือนจะเอาเ๹ื่๪๫

" แต่ถ้าคุณเขาเต็มใจจะไป ก็ไม่เกี่ยวอะไรกับคุณหนิคะ เป็๞แค่ไกด์ ไม่ใช่เหรอ? " " ใช่ค่ะ ฉันก็ต้องดูแลลูกค้าของฉันอย่างดีสิคะ เกิดลูกค้าฉันโดนลวนลามขึ้นมาจะว่าไงล่ะคะ ฉันหมายถึงพวกบ้ากามน่ะค่ะ คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ คุณว่าไหมล่ะคะ คุณนทีเขาไม่ชอบดื่มกับคนแปลกหน้าน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ " ฟ้าใสยิ้มเย้ย " หล่อนกะจะเก็บไว้กินเองน่ะสิ " หญิงสาวกระซิบข้างหูฟ้าใส " ใช่ค่ะ " ฟ้าใสยิ้มหวานตอบ หญิงสาวเดินกลับไปที่โต๊ะด้วยท่าทีหงุดหงิด

นทีมองหน้าฟ้าใส " มีอะไรรึเปล่าคะ? " " แล้วทำไมถึงยอมให้คุณเควินไปล่ะ? " " ฉันถามคุณเควินแล้ว เขาเต็มใจไปค่ะ ส่วนคุณนทีคงไม่อยากไปถูกไหมคะ? " ฟ้าใสยิ้มแฉ่ง " ไม่รู้สิ " พูดจบนทีก็ยกแก้วขึ้นมาดื่ม ฟ้าใสยืนนิ่งมองนทีอยู่ครู่หนึ่ง " คุณมาเที่ยวที่แบบนี้บ่อยไหมคะ? " " ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่ คุณล่ะ? " " ก็ไม่บ่อยเท่าไหร่ค่ะ ถ้าไม่รวมพาลูกค้ามาก็เดือนล่ะ 5-6 ครั้งค่ะ " " นั้นเรียกว่าไม่บ่อยเหรอ? " " ค่ะ แล้วไม่บ่อยของคุณคือเท่าไหร่คะ? " " เดือนล่ะครั้ง นั่นเขาเรียกว่าไม่บ่อย ถ้ามาทุกสัปดาห์แบบคุณ เขาเรียกว่าบ่อยน่ะ " " เหรอคะ ไม่เห็นรู้เลย " ฟ้าใสยิ้มยียวน พร้อมมองนที ทั้งคู่ต่างมองกันไปมา  

" อะแฮ่ม คุณไม่ดูคุณเควินหน่อยเหรอ? " นทีพยายามพูดเ๹ื่๪๫อื่นแก้เขิน " ก็ดูอยู่นี่ไงคะ " ฟ้าใสหันไปมองเควินและหันมาหานทีต่อ " คุณก็เป็๞ลูกค้าของฉันหนิคะ ฉันก็ต้องดูคุณด้วยสิ " นทียิ้มพร้อมสายหัวไปมา

ฟ้าใสเห็นหญิงสาวกำลังประคองเควินออกไปจากร้าน เลยรีบลุกขึ้นไปดู " จะไหนคะ? " ฟ้าใสถามหญิงสาว เควินเมาจนพูดไม่รู้เ๹ื่๪๫ " คุณเควินเขาเมามาก ฉันเลยจะพาเขากลับ " " ฉันดูแลเขาเอง " ฟ้าใสพูดพร้อมดึงเควินมาและประคองไปที่โต๊ะ

" เรากลับกันเลยไหมคะ? " ฟ้าใสยืนประคองตัวเควิน เควินเซไปเซมายืนเองแทบไม่ไหว และเอาหัวมาซบไหล่ฟ้าใส " ผมประคองเขาไปเอง " นทีทำเสียงเข้ม พร้อมดึงเควินไป " ทำไมต้องทำเสียงดุด้วย " ฟ้าใสยืนบ่นพึมพำก่อนเดินตามไป

นทีวางเควินลงบนเตียงในรถบ้าน ฟ้าใสถอดรองเท้าให้เควิน และห่มผ้าให้ " คุณทำให้ลูกค้าแบบนี้ทุกคนเลยเหรอ? " นทีถามด้วยน้ำเสียงนิ่งๆ " ค่ะ ถ้ามีใครเมาจนดูแลตัวเองไม่ได้ ฉันก็ต้องดูแลพวกเขาอย่างดีค่ะ ทำไมคะ คุณ... " ฟ้าใสยิ้มพร้อมมองนที " ผมแค่ถามดูเฉยๆ " นทีหลบสายตาและเดินไปนั่งบนเก้าอี้ข้างเตียง ฟ้าใสเดินไปคุยกับคนขับรถ และกลับมานั่งข้างนทีอีกครั้ง

ฟ้าใสเอามือเเตะหน้าผากเควิน และลุกเดินไปเอา กะละมังใบเล็กพร้อมผ้า " คุณจะทำอะไร? " นทีถาม " ฉันจะเช็ดตัวให้คุณเควินค่ะ " ฟ้าใสเช็ดหน้าเช็ดแขนจนเสร็จ และกำลังปลดกระดุมเสื้อเควินออก " เช็ดแค่นั้นน่าจะพอแล้วมั้ง " นทีพูดด้วยน้ำเสียงดุ " นี่คุณหึงเหรอคะ? " ฟ้าใสยิ้มกรุ่มกริ่ม " ผมแค่กลัวว่าคุณจะลวนลามเพื่อนผมต่างหาก แล้วอีกอย่างผมกับคุณไม่ได้เป็๞อะไรกัน ทำไมผมต้องรู้สึกแบบที่คุณพูดด้วย " นทีพูดตะกุกตะกัก " ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ " ฟ้าใสทำหน้าน้อยใจ เลยห่มผ้าให้เควินและเอากะละมังไปเก็บ

ถึงโรงเเรม นทีก็ให้คนมาประคองเควินไปที่ห้อง " ขอบคุณมากนะคะ " ฟ้าใสพูดพร้อมยิ้มให้นที " คุณขอบคุณผมเ๹ื่๪๫อะไร? " " ก็ทุกเ๹ื่๪๫ค่ะ " " ค่าพาเที่ยวผมจะให้คนจัดการให้พรุ่งนี้ " " ไม่เป็๞ไรค่ะ " " ผมไปเที่ยวกับคุณก็ต้องจ่ายเงินสิ อีกอย่าง ผมไม่ชอบให้ใครทำอะไรให้ฟรีๆ " " ใครบอกว่าฉันจะทำให้ฟรีล่ะคะ ฉันแค่อยากได้ค่าตอบแทนเป็๞อย่างอื่นมากกว่า " ฟ้าใสทำหน้าเ๯้าเล่ห์ " คุณอยากได้อะไร? " " อืม... ตอนนี้ยังคิดไม่ออกเลยค่ะ ไว้คิดออกเมื่อไหร่ ฉันจะบอกนะคะ " " งั้นผมขอตัว " นทีพูดก่อนเดินไป  

" เดี๋ยวสิคะ ฉันจะบอกคุณได้ยังไง ในเมื่อฉันยังไม่มีเบอร์คุณเลย " ฟ้าใสวิ่งมาหานที และยื่นโทรศัพท์ให้ " ถ้าคุณคิดออกเมื่อไหร่ก็มาหาผมที่นี่ ผมอยู่โรงแรมเกือบทุกวันอยู่แล้ว " พูดจบนทีก็เดินไป ปล่อยฟ้าใสยืนเเห้วอยู่คนเดียว " ค่อยดูเถอะ อยากรู้เหมือนกันว่าจะใจแข็งได้นานแค่ไหน เช๊อะ!! " ฟ้าใสพูดพร้อมเดินไปที่รถ

เช้าวันใหม่..

~ ตึ้ด ตึ้ด ~ เสียงโทรศัพท์ฟ้าใสดังขึ้นในเช้าตรู่ ซึ่งฟ้าใสยังหลับอยู่ เมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ ก็ใช้มือควานหาโทรศัพท์โดยที่ยังไม่ลืมตา " ฮโหล " " เมื่อวานแกไปไหนมาเล่าด่วน! " เสียงนิน่าพูดด้วยความตื่นเต้น ฟ้าใสพยายามลืมตาขึ้นมา ดูนาฬิกา " นี่มัน 6 โมงเช้าเองน่ะ อะไรของแกเนี่ย! " " แกจะเล่าดีๆหรือจะให้ฉันบุกไปที่บ้านของแกตอนนี้เลย " " เออๆ เล่าก็เล่า " ฟ้าใสพยายามลืมตาขึ้นอีกครั้ง " อืม " นิน่าเงียบและตั้งใจฟัง " เ๹ื่๪๫งานแกเคยตั้งใจแบบนี้ไหมเนี่ย?! " " ก็เ๹ื่๪๫งานมันไม่สนุกเหมือนเ๹ื่๪๫เพื่อนไง " ฟ้าใสหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินแบบนั้น  

" คือเมื่อวานฉันมีงานพาลูกค้าเที่ยว แล้วบังเอิญว่าลูกค้าคนนั้นรู้จักกับคุณนที เขาเลยชวนคุณนทีไปด้วย แค่นั้นแหละ " ฟ้าใสพูดด้วยความเร็วจนลิ้นเเทบพันกัน " แล้วแกได้ทำอะไรบ้าง? " " ก็ทาครีมกันแดดให้เขา นั่งข้างๆเขา แล้วก็..คุยกับเขา " " ทาครีมกันแดดอันนี้เข้าใจ แต่คุยกัน มันพิเศษตรงไหน? " " ถ้าเราชอบใครคนหนึ่งมากๆ แค่ได้เห็นหน้าเขา ใจมันก็เต้นแรง จนจะหลุดออกมาข้างนอกอยู่แล้ว แกไม่เข้าใจความรู้สึกนี้หรอก " " โอ้ย แกนี่น่ะ อย่างน้อยแกได้ทาครีมกันแดดให้เขา ก็ยังดี " " อืม " ฟ้าใสยิ้มหลับตาปี้พร้อมพลิกตัวไปมาบนเตียงเพราะยิ่งพูดก็ยิ่งนึกถึงภาพนั้น

" แกโทรมาถามแค่นี้เหรอ? " " คือคืนนี้บริษัทฉันจะจัดงานเลี้ยง ที่โรงเเรมเดอะเค " " แล้วยังไง? " ฟ้าใสถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย " เฮ้อ! " นิน่าถอนหายใจ " แกก็ถือโอกาสนี้ไปงานเลี้ยงกับฉันด้วยสิ แกจะได้เจอเขาไง " " เขาเป็๞เ๯้าของโรงแรมน่ะ เขาจะมางานเลี้ยงบริษัทแกทำไม?" " ฉันคิดว่าเขาต้องมาแน่ " " อะไรทำให้แกมั่นใจขนาดนั้น? " " เถอะน่า ทำตามที่ฉันบอก แล้วอย่าลืมแต่งตัวสวยๆด้วยล่ะ " " ปกติฉันก็สวยน่ะ แกลองมาดูตอนนี้สิ ขนาดเพิ่งตื่นนอนมาฉันก็ยังสวยเลย " นิน่าวางสายไปทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น " ฮโหล ๆ นิน่า เช๊อะรับความจริง ที่เพื่อนสวยไม่ได้รึไง " ฟ้าใสพูดใส่โทรศัพท์

ณ.โรงแรมเดอะเค

ฟ้าใสมาในชุดจั้มสายเดี่ยวสีขาว ผ้าพริ้ว โชว์แผ่นหลังอันขาวนวล ปล่อยผมยาวสลวย " ฟ้า แกมาที่นี่ได้ไง อย่าบอกน่ะว่า... " มดแดงเลิกงานพอดี กำลังเดินไปที่รถ กล่าวทักทายฟ้าใสด้วยความตื่นเต้น " เปล่า ฉันมางานเลี้ยงบริษัทนิน่า แกไปด้วยกันสิ " " ไม่อ่ะ ฉันอยากกลับไปพักผ่อนแล้ว " มดแดงพูดด้วยท่าทางเพลียๆ " ยัยมดแดง!!! " นิน่า๻ะโ๠๲เรียกเสียงดังลั่น " แกจะเสียงดังทำไมเนี่ย? " มดแดงดุนิน่า " นี่ชุด ไปเปลี่ยนซะ " นิน่ายื่นถุงผ้าให้มดแดง " ชุดอะไรของแก? " มดแดงถามพร้อมมองในถุง " ก็ชุดใส่ไปงานเลี้ยงไง " " ใครบอก ว่าฉันจะไปกับพวกแก? " " ก็ฉันบอกแกอยู่นี่ไง " " แต่ฉันบอกแกตอนไหนว่าจะไปด้วย " มดแดงจ้องหน้านิน่า