[จบ]1-1 ย้อนเวลามากับระบบใส่เดี่ยว

“เริ่มต้นภารกิจกวาดล้าง ทุกคนพร้อม!”

ระบบชุดเกราะเปิดใช้งานอีกครั้งโดยแอนเดอร์สันเป็นคนสั่งการ หลังจากทหารมองไปข้างหน้าเห็นมอนสเตอร์มากมายกำลังขวางทาง การต่อสู้ก็ใกล้จะเริ่มต้นขึ้น ทันทีที่เสียงของแอนเดอร์สันกล่าวจบลงไป ทหารที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้ควบคุมรูปแบบการต่อสู้ก็ได้เข้ามาแทนที่ จนทำให้ระบบที่แอชเชอร์เปิดค้างเอาไว้นี้มีคำสั่งโจมตีสิ่งที่ขวางทาง

“โจมตีได้~!”

“ทีมหมายเลข 1 ไปด้านซ้ายใช้งานรูปแบบไล่ต้อน”

“ทีมหมายเลข 2 ไปด้านขวาใช้รูปแบบสกัดกั้น”

“ทีมหมายเลข 3 ตามหัวหน้าแอนเดอร์สัน ทุกคนทราบ การโจมตีเริ่มขึ้นแล้ว~!”

รูปแบบกองทัพขนาดใหญ่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจากทหารทั้งสองหมื่นที่วิ่งมาด้วยกัน แอชเชอร์ที่กลับมาใช้งานชุดเกราะที่เต็มไปด้วยฟังก์ชันไม่ต่างจากทหารคนอื่นๆนั้นก็ได้คว้าขวานออกมาจากด้านหลังกระโดดนำหน้าทีมที่ 1เพื่อไล่ต้อนมอนสเตอร์เข้าไปในวงของทีมที่ 3

ตู้ม เพล้ง~!

รอบข้างห่างออกไป 10 เมตรปรากฎแท่งน้ำแข็งพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินหลังจากขวานสับลงไป ทันทีที่แอชเชอร์โจมตีมอนสเตอร์จนตายไป 5 ตัวเขาก็ได้กระโดดขึ้นไปบนฟ้าอีกเช่นเดิมเพื่อจัดการมอนสเตอร์กลุ่มต่อไป ทหารทีมที่ 1 ที่วิ่งตามมามากมายล้วนแล้วถาโถมการโจมตีเข้าใส่มอนสเตอร์ตามหลังแอชเชอร์ที่นำหน้าไป ภายใต้การต่อสู้ของทีมที่ 1 มอนสเตอร์ที่อยู่ใกล้ๆล้วนตกตาย ตัวไหนที่มีพลังมากต่างถูกไล่ต้อนให้วิ่งเข้าไปหากลุ่มต่อไปเพื่อจัดการ ระหว่างที่ทหารใช้รูปแบบไล่ต้อนมอนสเตอร์นี้เองนั้น การเดินทางของพวกเขายังคงมุ่งหน้าไปเรื่อยๆ เพื่อเข้ายึดพื้นที่ที่ระบุในเป้าหมาย

ตู้ม เพล้ง บู้ม~!

“อีก 1,000 เมตรจะถึงเป้าหมาย~!”

“อีก 800 เมตรจะถึงเป้าหมาย”

“อีก 700 เมตรจะถึงเป้าหมาย”

เสียงรายงานดังขึ้นเป็นทอดๆ จากทหาร 5 นายที่มีหน้าที่ในการสำรวจและสั่งการ ภายใต้ระยะทางที่ลดลงเรื่อยๆนั้น แอชเชอร์ได้มองไปยังตึกหลังใหญ่ที่พวกเขาจะใช้ที่นั่นเป็นฐานเพื่อกวาดล้างมอนสเตอร์รอบๆ

“ถึงเป้าหมาย ทำการกระจายกำลังออกไปรอบๆ~!”

ทหารทั้งสองหมื่นเปลี่ยนรูปแบบการโจมตีอย่างรวดเร็วเข้าโอบล้อมตึกสูงใหญ่ที่เป็นเป้าหมาย หลังจากที่พวกเขาปิดล้อมตึกเอาไว้ มอนสเตอร์ด้านในล้วนถูกลากคอออกมาฆ่า กระทั่งทหารพบว่าไร้มอนสเตอร์พวกเขาต่างดึงแท่งเสาสีดำออกมาจากด้านหลังชุดเกราะปักลงไปบนพื้นดินแล้วดึงลวดเหล็กออกมาจากเสาสีดำมัดติดไปกับเสาของเพื่อนที่อยู่ด้านข้าง เกิดเป็นรั้วพลังงานใช้สำหรับป้องกันมอนสเตอร์

“รายงาน~! ทีมกวาดล้างสามารถเข้ายึดพื้นที่ 01 ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ขอคำสั่งต่อไปด่วน”

“ฐานรับทราบ รหัส 02 เริ่มทำการกวาดล้างมอนสเตอร์ที่อยู่รอบๆได้เลย”

“รับทราบ”

แอชเชอร์มองดูการทำงานอย่างเชี่ยวชาญของทหาร เขาไม่จำเป็นต้องทำอะไรเลยนอกจากฆ่า หน้าที่ติดต่อกลับไปยังฐาน หน้าที่สร้างรั้วกั้น การสร้างเสาสัญญาณเพื่อทำการติดต่อล้วนแล้วเป็นฝีมือของทหารผู้เชี่ยวชาญทั้งหมด กระทั่งตึกหลังใหญ่ถูกยึดเพื่อสร้างเป็นค่ายได้สำเร็จ รถหุ้มเกราะราว 100 คันก็ได้วิ่งตามเส้นทางที่พวกเขาผ่านมา เพื่อส่งของมากมายที่จำเป็นในการกวาดล้าง

“ทีมที่ 1 เตรียมพร้อม”

ทหารทีม 1 รีบเปลี่ยนแกนมานา หลังจากได้ยินเสียงเรียก ทหารทีมที่ 2 ต่างเร่งรีบไม่แพ้กัน ส่วนทหารกองที่ 3 นั้นไม่ได้รับคำสั่ง พวกเขากระจายตัวกันออกไปยืนด้านหลังรัวพลังงานเพื่อป้องกันสถานที่แห่งนี้หลังจากทำให้มันเป็นฐานประจำการในการกวาดล้างมอนสเตอร์

“แอชเชอร์ นายไปกับทีมที่ 2 ฉันจะไปกับทีมที่ 1 จะได้มีคนดูแลที่นี่ด้วย”

“ครับ”

แอชเชอร์พยักหน้า มองหัวหน้าของเขาและทหารทีมที่ 1 พุ่งออกไปจากฐานเพื่อจัดการมอนสเตอร์รอบๆทวงคืนพื้นที่จากพวกมัน ระหว่างนี้เองนั้นการต่อสู้เล็กๆน้อยๆก็ได้เกิดขึ้นเป็นบางตำแหน่งรอบฐาน จากมอนสเตอร์ที่หลุดรอดจากการกวาดล้าง หวังจะเข้ามาทำลายฐานที่มั่นจึงถูกฆ่าตาย

ติ๊ด~!

สายพลังงานเชื่อมเข้ากับชุดเกราะเพื่อชาร์ตพลัง จากนั้นแอชเชอร์ก็ตั้งนาฬิกานับถอยหลังเตรียมตัวสำหรับการออกไปกวาดล้างกับทีมที่ 2

ในการประชุมกันที่เกิดขึ้น  การกวาดล้างจะเกิดขึ้นเพียง 1 ครั้งต่อวัน โดยการกวาดล้างจะจัดทหารออกเป็น 2 ทีมทั้งสองทีมจะมีเวลาในการลงมือเพียงแค่ 5 ชั่วโมงเท่านั้น หากทีมที่หนึ่งทำงานจนครบเวลาจะต้องกลับมาเปลี่ยนกับทีมที่ 2 จากนั้นพวกเขาจะเฝ้าฐานรอกวาดล้างในวันใหม่ จะไม่มีการกวาดล้างในช่วงกลางคืนเพราะมอนสเตอร์แข็งแกร่งมากหลังพระอาทิตย์ตกดิน

สิ่งที่แอชเชอร์จะต้องทำร่วมกับทหารคือการสร้างฐานที่มั่นในเขต G68 ให้ได้ 4 ฐาน แล้วค่อยๆกระจายกำลังทหารเข้าไปฆ่ามอนสเตอร์ทั้งหมดจนกว่าในเขตนี้จะเหลือแค่มนุษย์และสิ่งก่อสร้างเท่านั้น ส่วนเขตที่ปรากฎมอนสเตอร์ 8 ดาวอย่างดอกไม้ยักษ์จะถูกเก็บเอาไว้เป็นเขตสุดท้าย เพราะจำเป็นต้องใช้งานทหารจำนวนมากหากจะจัดการกับมัน ในการประชุมทุกๆคนจึงเห็นร่วมกันว่า การจะจัดการมอนสเตอร์ 8 ดาว จำเป็นต้องกวาดล้างมอนสเตอร์ตัวเล็กๆออกไปก่อน เพื่อให้มีพื้นที่ในการต่อสู้ที่มากยิ่งขึ้น

“หัวหน้าครับ มีมอนสเตอร์ราวร้อยตัวกำลังเดินทางมาจากทิศใต้ครับ”

 “ฉันต้องสั่งการอย่างนั้นเหรอ” แอชเชอร์ถามด้วยความสงสัยเพราะเขารู้ว่าที่นี่มีคนอื่นสามารถสั่งการได้

“ครับ ผู้บัญชาการย้ำว่าทุกๆการทำงานจำเป็นต้องได้รับการอนุมัติจากระดับ S อีกหนหนึ่งเพื่อไตร่ตรองถึงความน่ากลัว”

“ถ้าอย่างนั้นส่งทหารไปพันคน เราต้องฆ่ามันให้เร็วที่สุดแล้วกลับมา”

“ครับ”

แอชเชอร์กระโดดขึ้นไปบนตึกสูงมองไปยังทิศใต้ที่กำลังมีฝุ่นกระจายจากมอนสเตอร์กำลังวิ่งกรู่กันมา ทันใดนั้นทหารทั้งพันที่เขาส่งออกไปก็ได้วิ่งเข้าไปประจันหน้ากับพวกมันจนเกิดการต่อสู้ขึ้น

“ไม่สามารถฆ่ามอนสเตอร์ตัวต่อตัวได้ แต่สามารถจับคู่ฆ่าได้ง่ายๆสินะ”

ทหารที่ส่งออกไปแสดงวิธีการฆ่ามอนสเตอร์ให้แอชเชอร์เห็น ในการฆ่ามอนสเตอร์ที่พลังต่ำกว่าชุดเกราะพวกเขาฆ่ามันด้วยอาวุธอย่างกับผักปลา แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์ระดับสูงกว่า พวกเขาจะใช้รูปแบบจับคู่จัดการกับมัน ดูเหมือนว่าทหารที่อยู่มานานจะไม่ได้ถูกส่งเข้าหลักสูตรพิเศษเหมือนกันกับเขา ใช้เพียงหลักสูตรรุ่นเก่าและประสบการณ์จริงในการจัดการมอนสเตอร์ที่พลังต่อสู้ใกล้เคียงชุดเกราะ ถึงจะไม่สามารถฆ่าได้ด้วยตัวคนเดียว จากที่แอชเชอร์มองมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกันที่มอนสเตอร์จะฆ่าทหารได้ง่ายๆ

“รายงานฐาน 01 ทำการกวาดล้างมอนสเตอร์จำนวน 100 ตัวเสร็จสิ้น รอบๆไม่มีมอนสเตอร์อยู่เลยสักตัว”

“บอกพวกเขากลับมา” แอชเชอร์ที่ได้ยินเสียงสื่อสารเขาจึงบอกให้หน่วยสื่อสารที่อยู่บนตึกสั่งการให้ทหารทั้งพันกลับมาที่ฐาน เตรียมป้องกันต่อไป  ระหว่างรอให้การกวาดล้างระลอกที่ 2 เริ่มต้นขึ้นแอชเชอร์ได้หันมองไปยังตำแหน่งที่ทหารทั้งหมื่นกำลังต่อสู้อยู่ตอนนี้พวกเขากำลังกระจายกำลังออกไปรอบๆ จนทำให้เกิดเสียงระเบิดสั่นสะเทือนออกไปไกล ปรากฎว่าการกวาดล้างดูเหมือนว่าจะเป็นไปได้ง่าย เพียง 1 ชั่วโมงทีมที่ 1 ก็สามารถยึดครองพื้นที่ได้ราว 1,000 เมตรรอบฐาน 01 แห่งนี้แล้ว

ตู้ม~!

เสียงต่อสู้ดังต่อเนื่องกันท่ามกลางสายตาของแอชเชอร์ที่กวาดผ่านไปทุกๆทางด้วยสกิลตาเหยี่ยวเพื่อมองหาสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นนอกแผนการ มอนสเตอร์ 8 ดาวพวกเขาพบเพียง 1 ตัวเท่านั้น แต่หากว่ามันปรากฎอีกตัวจะทำให้แผนการยืดระยะเวลาออกไปอีก จึงต้องมองรอบๆให้ชัดเจน

“แอชเชอร์ ทีมที่ 1 ใกล้จะหมดเวลากวาดล้างแล้ว พาทีมของนายมาสำรองเลย”

“เข้าใจแล้วครับ”

แอชเชอร์วางสายของหัวหน้าแอนเดอร์สัน ก่อนที่เขาจะหันมองหน่วยสื่อสารและคนที่ถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าฐาน 01 แห่งนี้ 

“ทีม 2 โปรดทราบ แถวตอนเรียง 10 หน้าตึก อีก 10 นาทีเราจะไปสมทบทีมที่ 1 เพื่อเปลี่ยนเวร”

ตึง ตึงตึงตึงตึง!

เสียงกระทบกันระหว่างพื้นดินและชุดเกราะดังขึ้นหน้าตึกแอชเชอร์จึงกระโดดลงไปรวมกลุ่มกับทุกๆคน โดยการกระโดดของเขายังคงใช้สกิลเท้าขนนกเช่นเดิมเพื่อลดแรงกระแทก

“ทุกคนพร้อม จนกว่าจะได้ยินคำสั่งห้ามทุกๆคนทำตามอำเภอใจ ทราบ~!”

“ทราบ~!!!”

“ต่อจากนี้ไปไม่ว่าจะยืนอยู่ตำแหน่งไหน หากไม่มีคำสั่งจงอยู่ที่นั่นต่อไป”

“ทราบ~!”

“เอาล่ะเดินทางกัน”

แอชเชอร์เปิดใช้งานสกิลวิ่งเร็วนำหน้าทหารหกพันกว่าออกไปจากฐาน 01 มุ่งหน้าไปสมทบทีมที่ 1 เพื่อสับเปลี่ยนหน้าที่กัน กระทั่งพวกเขาเข้าใกล้จุดที่เกิดการปะทะกันขึ้นนั้น แอชเชอร์ได้มอบหน้าที่การสั่งการให้กับทหารคนหนึ่งที่วิ่งตามเขามาติดๆ การที่ทหารคนนี้ต้องวิ่งตามแอชเชอร์เพราะเขาถูกแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าทีม 2 เพียงแต่แอชเชอร์เป็นระดับ S และหน่วยพิเศษที่อยู่สูงกว่า เขาจึงรอรับคำสั่งจากแอชเชอร์อีกที หลังจากที่แอชเชอร์มอบหน้าที่สั่งการคืนให้หัวหน้านี้เอง เขาก็ทำตามใจชอบด้วยการกระโดดผ่านทหารทีม 1 เข้าไปฆ่าล้างมอนสเตอร์ที่กำลังบ้าคลั่งในทันที

“นี่เหรอเหตุผลที่บอกว่าตัวเขาจะไม่ค่อยสั่งการ”

หัวหน้าทีม 2 ยืนอึ้งหลังจากเห็นการต่อสู้ของแอชเชอร์ มันน่ากลัวกว่าเมื่อวานมาก หลังจากที่เขาเปลี่ยนรูปลักษณ์ชุดเกราะนั้นการโจมตีวงกว้างต่างดุดันมากกว่าเดิม การลงขวาน การผ่าร่างมอนสเตอร์ล้วนรวดเร็วและรุนแรงกว่าเดิมจนการสู้ของแอชเชอร์เมื่อวานเทียบไม่ติด

แอนเดอร์สันที่สับเปลี่ยนหน้าที่กับทีม 2 เสร็จสิ้นเขาจึงบอกให้ทีมที่ 1 วิ่งกลับไปพักยังฐาน ส่วนตัวของเขาได้หันมองแอชเชอร์ที่อยู่ในรูปลักษณ์ชุดเกราะใหม่ที่เน้นป้องกันและโจมตี ถึงอย่างนั้นชุดเกราะใหญ่ๆของเขากลับมีการเคลื่อนไหวที่ดีไม่ต่างจากเมื่อวานเลยสักนิด นอกจากชุดเกราะที่ถูกเปลี่ยนโฉมใหม่แล้วยังมีรูปแบบการโจมตีที่ใหม่กว่าเมื่อวานถูกเพิ่มเข้ามาด้วย ทำเอาแอนเดอร์สันยืนอึ้งเพราะไม่มีระดับ S คนไหนบ้ากล้าโยนอาวุธออกจากมือแบบนี้ 

ตู้ม~!

ขวานขนาดใหญ่พุ่งแหวกอากาศไปไกลเกิน 30 เมตรตัดร่างมอนสเตอร์ที่ขวางทางจนร่างขาดออกจากกัน ทันทีที่แอชเชอร์โยนขวานทิ้งไปนั้นเขาได้ยื่นแขนซ้ายไปข้างหน้าปรากฎธนูกางทำมุมเตรียมยิง ในระหว่างที่คลื่นมอนสเตอร์ถาโถมเข้ามาแทนที่จุดที่แอชเชอร์โยนขวานทิ้ง ธนูในมือของเขาก็ได้ง้างสายเล็งขึ้นไปบนท้องฟ้ายิงมอนสเตอร์ที่กำลังบินอยู่ราว 5 ตัวจนพวกมันร่วงตกลงมาตาย ก่อนที่เขาจะกระโดดหลบการโจมตีมากมายจากรอบข้างเข้าไปจับเอาขวานที่ปาไปก่อนหน้าแล้วเหวี่ยงมันไปรอบๆ จากนั้นก็ทำการปาขวานออกไปอีกเพื่อเปลี่ยนมาใช้งานธนู จนทำให้ระยะการโจมตีของแอชเชอร์ไม่ใช่ระยะประชิดอีกต่อไป  

เขาทำได้ทั้งใกล้และไกลด้วยการสลับอาวุธโดยไร้ช่องโหว่ เมื่อปาขวานเขาได้ใช้ธนู ระหว่างวิ่งไปเก็บขวาน มีดและดาบจะถูกนำออกมาใช้งาน จนกระทั่งจับขวาน รูปแบบการต่อสู้ของแอชเชอร์ก็ดำเนินต่อไปซ้ำๆเกิดเป็นการฆ่าล้างที่รวดเร็วกว่าทหาร 100 คนลงมือฆ่าพร้อมกัน