สามัญสำนึกของดยุกหมูอ้วน

ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสาม Darkest Dungeon 9

เนโครแมนเชอร์นั้นคือการต่อต้านกฎเกณฑ์ของธรรมชาติอย่างถึงที่สุดการไม่ยอมรับจุดสิ้นสุดของชีวิตและผลลัพธ์ก็คืออย่างที่เห็น

มือที่เป็นกึ่งเป็นกึ่งตายพายายามรินน้ำชาที่อาจจะมีอยู่มานานแล้วไปบนโต๊ะที่น่าจะมีขนมอยู่เมื่อนานมาแล้ว

เป็นแค่ถ้วยชาและโต๊ะที่เก่าแก่

ทำให้คนอาจจะจินตนาการได้ว่ามันคงสวยงามเมื่อนานมาแล้ว

ดยุกอูลริกถอนหายใจกับการเยาะเย้ยของชะตาชีวิตนี้

เขาที่ต้องการมีชีวิตอยู่นานๆโดยศิลานักปราชญ์คงไม่สามารถหัวเราะเยาะเนโครแมนเชอร์ผู้นี้ได้มากนักเช่นกัน

เขาถึงไม่ได้หาวิชาเนโครแมนเชอร์เพราะมองว่ามันไม่ตอบสนองความต้องการของเขาได้แม้จะเป็นแหล่งข้อมูลที่ดีก็ตามในการศึกษาค้นคว้าเวทย์

แต่ตอนนี้เขามีมาเรียให้ศึกษาเวทย์ศักดิ์สิทธิ์และเก็นบุเวทย์น้ำอยู่แล้ว

เขาจึงไม่คิดจะไปหาวิชาเนโครแมนเชอร์ที่จะทำให้อย่าว่าแต่โบสถ์แม้แต่โจรที่ไร้คุณธรรมก็ยังรังเกียจเนโครแมนเชอร์

ดังนั้นเขาถึงได้มาที่นี่เพื่อปราบปีศาจเท่านั้น

การค้นคว้าที่อันตรายน่ะมีไว้หลังจากที่เราค้นคว้าเวทย์พื้นฐานแน่นอนทั้งหมดแล้ว

แต่อย่างว่าล่ะ สำหรับคนธรรมดาไม่ได้มีเงินที่สามารถมาผลาญเล่นสร้างหน่วยวิจัยของตนเองได้อย่างดยุกอูลริก

คนธรรมดาที่ได้มีโอกาสสัมผัสตำราเวทย์ก็คิดว่าตนเองโชคดีแล้วนั่นเอง

และตามหลักนิยายกำลังภายใน เมื่อฝึกไปเส้นทางหนึ่งก็ไม่อยากจะไปเส้นทางอื่นที่ตนเองไม่ถนัด

หากเนโครแมนเชอร์คนนี้ไปทางสายนักวิจัยของเรื่องที่มีการสร้างร่างโคลนนิ่งได้ก็อาจจะโคลนร่างภริยาของตนเองที่เสียไปได้ไปแล้ว แค่เอาวิญญาณมาใส่ในร่างโคลนก็จบ(ตามเนื้อเรื่องวิญญาณนักรบที่มาอยู่ในร่างโคลนก็เกิดการอาละวาดบ้างแต่ร่างโคลนก็มีความสามารถแบบเดียวกับร่างจริง สำหรับคนทั่วไปอาจจะมองว่าล้มเหลวสำหรับนักวิทยาศาสตร์มองว่ามาถูกทางแล้วขอเพียงแค่แก้ข้อเสียรายละเอียดเล็กน้อยก็พอ)

อนิจจา

เขามาสายเนโครแมนเชอร์ไม่ใช่สายนักวิทยาศาสตร์

ผมเชื่อว่าเขาคือคนที่ฉลาดที่สุดคนหนึ่งถึงได้สามารถสร้างหรืออย่างน้อยก็ปรับปรุงดันเจี้ยนแห่งนี้ได้

“เสียใจด้วยนะข้าไม่ชอบน้ำชาถูกๆ”

ผมกล่าวต่อเนโครแมนเชอร์

“ข้าคงต้องขอให้เจ้าออกไปและขึ้นศาลตัดสินหากเจ้ายอมรับการจับกุมแต่โดยดี ข้ารับประกันว่าเจ้าอาจจะสามารถรับโทษเนรเทศไปอยู่อาณานิคมไกลโพ้นได้”

ผมกล่าวตามความจริง

ทางเทคนิคคนที่มีเชื้อสายขุนนางจะมองว่า การโดนเนรเทศไปไกลนั้นแขวนคอเขาให้ตายไปเลยจะดีกว่าเสียศักดิ์ศรีแต่คนที่รักชีวิตหรือคนที่มาจากชนชั้นต่ำกว่านั้น จะมองว่ายังเป็นโอกาสรอดแม้อาณานิคมจะห่างไกลความเจริญก็ตาม

“หึหึหึหึ ฮา ฮา ฮา”

กระดูกที่กึ่งเป็นกึ่งตายก็สามารถหัวเราะได้เช่นกัน

เป็นความหมายว่าสภาพกึ่งเป็นตายไม่ได้ทำให้เราไร้อารมณ์ขัน

เพียงแค่คนที่อยู่กับคนตายมามากคงไม่มีเวลาเล่นมุกตลกนักหรอก

“วันนี้ช่างโชคดีจริงๆว่าไหมเบียทริซที่มีแขกมาเล่าเรื่องตลกให้เราฟังในวันที่น่ายินดีเช่นนี้”

เนโครแมนเชอร์มองไปที่โลงแก้วอย่างอาลัย

ผมอยากจะปล่อยมุกว่าที่มืดอย่างนี้เอ็งรู้ได้อย่างไรว่าเป็นเวลากลางวันซึ่งตอนนี้มันเวลากลางคืนโว๊ย

แต่ผมเงียบไว้เพื่อไม่ทำให้เสียบรรยากาศ

เนโครแมนเชอร์นั้นไม่น่าจะต้องใช้อากาศในการหายใจแล้วแต่พวกเขาก็พยายามจะเลียนแบบการหายใจของมนุษย์เวลาหัวเราะ

นั่นอาจจะเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในความสามารถของเนโครแมนเชอร์ก็ได้

การหลอกตนเองว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่

โดยทำท่าเหมือนการหัวเราะแบบมนุษย์แม้เขาจะทำท่าหัวเราะแต่ไอเวทย์แห่งความตายก็เริ่มรุนแรงมากขึ้นจากตัวเขาและโลงศพของเบียทริซ

“เสียใจด้วยนะ มันไม่ใช่เรื่องตลกเจ้าไม่มีทางได้อยู่คู่กับเบียทริซหรอกเพราะต่อให้นางไม่ตายนางก็จะกลายเป็นทาสอุ่นเตียงของข้าอยู่ดี บุฮิ บุฮิ บุฮิ”

ดยุกอูลริกแก้ปัญหาทุกอย่างที่เขาเจอในชีวิตด้วยวิธีเดียวที่ได้ผลเสมอ

เจ้าต้องมาเป็นทาสอุ่นเตียงของข้า!!!

หากมันได้ผลเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะใช้วิธีอื่นไปทำไม