โลกเป็ที่ที่ข้าเกลียดชังยิ่งนัก ทุกสิ่งที่มีชีวิตล้วนไม่เคยอยู่ได้ ยืนยาว ไม่ว่าจะเป็กษัตริย์ที่ยิ่งใหญ่หรือแม้แต่ไพร่ธรรมดาย่อมตายจากโลกนี้ลงไปให้ข้าตัดสินโทษ…ในนรก
หากแต่มีสิ่งหนึ่งที่ข้ารักเกี่ยวกับสถานที่เน่าเฟะแห่งนี้… เพอเซโฟนี ข้าได้ยินนางร้องเพลงหัวเราะชอบใจอยู่กับภูติน้ำตนหนึ่ง วินาทีที่ข้ามองเห็นนาง นางช่างเปล่งประกายประดุจดั่ง อพอลโลได้มอบแสงแดดของเขาไว้ที่นางจนสิ้นจนข้าอดไม่ได้ที่จะแอบดูอยู่หลังต้นไม้
ข้าคงจะกลับสู่ยมโลกแล้ว หากเอียรอสไม่แผลงศรมาที่หัวใจข้า ความรู้สึกหลงใหลที่ข้ามีต่อนางจึงยิ่งทวีความรุนแรง ข้าจึงตัดสินใจพาตัวนางมาเพื่อเป็ราชินีในโลกแห่งความตาย ข้าไม่สนว่าดีมิเทอร์มารดาของนางจะว่าอย่างไร
เพียงแค่ได้หัวใจนางมาครอง ไม่ว่าจะด้วยอะไรข้าก็จะแลกมันมา…
19K
