ทางฝากฝั่งของอีกประเทศ ชายหานเฟยิที่เป็ผู้พูดถึงของสาวๆสามคนในประเทศไทยณ.ตอนนี้ กำลังลงจากรถซุปเปอร์คาร์สุดหรูส่วนตัว มายังตึกแห่งหนึ่งที่มีนักข่าวและแฟนคลับมากมายยืนรออยู่
“คุณหานครับ ขอสัมภาษณ์หน่อยครับ”
“ขอสัมภาษณ์หน่อยครับ”
เสียงผู้คนมากมายที่ะโขึ้น ทำให้หานที่กำลังจะเดินไปหาแฟนคลับของตัวเองหยุดชงัก แล้วหันไปมองนักข่าวพวกนั้นอย่างไม่ชอบใจ แล้วก็บอกไปว่า ผมขอเวลากับแฟนคลับก่อนได้มั้ย
นักข่าวทุกคนเงียบ แล้วพากันถ่อยเว้นระยะห่างจากชายหนุ่มผู้โด่งดังพอสมควร ส่วนช่างภาพก็พากันถ่ายขณะที่หานเฟยิพูดคุยกับแฟนคลับอย่างเป็กันเอง นักข่างบางคนก็ไลฟ์สดภาพพวกนั้นเพื่อเรียกเรสติ้งของช่องตัวเองอยู่ตลอดเวลา
“ถามเลยครับ ผมพร้อมแล้ว”
“คุณหานครับ เห็นว่า่นี้ที่บริษัทคุณหานมีการปรับเปลี่ยนพนักงานจริงรึป่าวครับ”
“จริงครับ ผมมองว่าบริษัทใหญ่ของป๊าผมหละหลวมมากเกินไป และพนักงานก็ไม่ได้สนใจงานเท่าที่ควรเพราะคิดว่าตนเป็คนเก่าคนแก่ ผมจึงปฏิวัติทั้งหมดเพื่อความสมบูรณ์แบบกลับมาอีกครั้งเหมือนกับที่ตอนป๊าบริหารอยู่”
“แล้วเื่ที่คุณหานเปิดบริษัทสตูดิโอละคะไปถึงไหนแล้ว”
“ตอนนี้ 90%แล้วครับ แล้วตอนนี้ผมก็มีเด็กในสังกัดอยู่แล้ว แต่เดี๋ยวจะเปิดตัวในงานเปิดบริษัทอีกที”
“ว๊าว แล้วเื่ที่มีข่าวออกมาว่าคุณหานได้ไปเป็เมนเทอร์ให้กับรายการ คว้าฝันปั้นดาวละคะจริงมั้ย”
“เื่นี้เดี๋ยวให้ทางผู้จัดเขาชี้แจงดีกว่านะครับ คงจะมีการเปิดตัวเร็วๆนี้แน่เพราะรายการจะเริ่มถ่ายทำอีกเดือนที่จะถึงนี้”
“คุณหานครับ ได้ข่าวว่าคุณหานจะรีเทิร์นแฟนเก่า จริงรึป่าวครับ”
“ไม่จริงครับ ผมเป็คนชัดเจนและละเอียดอ่อน ถ้าสิ่งไหนที่ผมทิ้งไปแล้วผมจะไม่หวนกลับไปหาแน่นอนครับ เพราะผมคิดว่าที่ผ่านมาผมทำทุกอย่างดีพอแล้ว”
“แล้วแบบนี้ จะมีข่าวเปิดตัวว่าที่คุณนายหานเร็วๆนี้มั้ยคะ”
“ยังครับ ผมยังไม่เจอคนที่ใช่ ถ้าเจอแล้วเดี๋ยวทุกคนก็รู้เอง ผมขอตัวก่อนนะครับ”
หายเฟยหนิงเดินออกมาจากวงล้อมของนักข่าวด้วยความช่วยเหลือของการ์ดตัวเอง เขามุ่งหน้าเดินเข้าไปในตึกที่กำลังจะประชุมกันในเื่ของการเป็เมนเทอร์อย่างที่นักข่าวถามเมื่อครู่นี้
ณ.ห้องประชุม
หานเฟยิเดินเข้ามายังห้องอย่างกระตือลือร้น เพราะตนรู้มาว่าจะได้ร่ามงานกับพี่ที่สนิท ที่เป็ทั้งเพื่อนและเปรียบเสมือนครอบครัว เราทั้งสองจับมือกันฝ่าฟันอุปสรรคและดูแลกันและกันตอนอยู่ที่กองทัพ
“ไงไอ้น้องชาย”
“ไฮเฮียอี้ สุดท้ายเราก็ได้ร่วมงานกัน”
“อื้ม ดีใจที่ได้เจอแกเหมือนกัน เสียใจด้วยนะกับป๊าอะ”
“ครับ ผมกับม๊าทำใจไว้แล้ว เลยไม่สาหัสมาก”
“แล้วนี่ทำไมมีแค่เฮียละ คนอื่มไม่มาหรอ”
สักพักก็มีรุ่นพี่ชื่อมิล่ากับนักร้องรุ่นพี่ป๋ออี้เดินเข้ามาร่วมวงด้วย และเมื่อทุกคนพร้อมแล้ว ผู้กำกับผู้จัดก็จัดการเล่ารายละเอียดทุกอย่างให้เมนเทอร์ทั้ง4ฟัง ทุกเื่ราวที่ผู้กำกับพูดมา หานเฟยิจดทุกรายละเอียดและไม่ได้คัดค้านอะไร มีเพียงคัดค้านเล็กน้อยที่บอกให้เมนเทอร์ตอนร่วมตึกกับเด็กฝึก เขาคัดค้านสะจนผู้จัดอนุญาติให้หานเฟยิออกมานอนข้างนอกได้ แต่ก็มีบ้างที่จะต้องมานอนในตึกเพราะระหว่างที่ถ่ายทำจะถ่ายตอนกลางคืนและถ่ายชีวิตผู้คนในตึกด้วย
“ทุกอย่างเป็ไปตามที่ผมพูดไป ถ้าพวกคุณไม่คัดค้านอะไรก็ดูวีดีโอของเด็กที่จะเข้ามาร่วมแข่งขันในรายการเลยครับ”
ทีมงานเดินเข้ามาเปิดจอทัวีเครื่องใหญ่ที่ตั้งอยู่ข้างหน้าเหล่าเมนเทอร์และพร้อมกับบอกว่าในละหว่างที่นักดูเด็กฝึกอยู่นั้น ทางทีมงานจะถ่ายทำบาง่เพื่อตัดต่อเอาไปลงในคลิปหลัก
และแล้วภาพและประวัตย่อๆของเด็กฝึกก็ฉายขึ้นมาคนแล้วคนเล่า หานเฟยิมองและดูประวัติเด็กพวกนั้นอย่างสนใจ
“ปีนี้ไม่มีประเทศไทยหรอครับ”
คำพูดที่ออกจากปากของหานเฟยิเรียกความสนใจของบรรดาคนที่อยู่บนห้องนั้น พร้อมกับที่มิล่าถามขึ้นว่า ทำไมคุณถึงถามหาเด็กฝึกจากประเทศไทย
“ไม่มีอะไร ผมมีความชอบประเทศไทย คนไทยยิ้มและนิสัยดี”
“อย่าไปเชื่อเ้านี่มิล่า ที่หานถามหาเพราะซินแสทักว่าเนื้อคู่ของเ้านี่อยู่ทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า คุณเชื่อเื่พวกหนี้ด้วยหรอหานเฟยิ”
“นิดหน่อยครับ”
อี้หยางเซียนยิ้มน้อยๆเพราะรู้ดีว่าไม่ใช่แค่นิดหน่อยตามคำพูดของหานเฟยิ แต่เป็เอามากต่างห่างถึงขนาดบินไปเที่ยวที่ประเทศไทยหลายรอบ ซื้อบ้านหรูไว้ที่ประเทศไทยหนึ่งหลัง เพื่อสักวันมาเที่ยวบ้านภรรยาในอนคตจะได้มีที่พักผ่อนของตัวเอง แถมยังไปหาดูรูปพวกเน็ตไอดอลและดาราบางคนจากประเทศไทยอีก
“นี่ๆเด็กคนนี้ประเทศไทย ว๊าวมีคนเดียวด้วยมาคนท้ายสุดเลย”
หานมองภาพนั้นอย่างพอใจ คำว่าสวยหวาน ขึ้นมาในความรู้วึกทันที
“หานๆนี่คนนี้โอเคนะ เฮียยังชอบเลย”
“ผมก็ว่าโอเค”
“หยุดๆ นี่รายการหาเกิร์ลกรุ๊ปนะคะ ไม่ใช่รายการหาคู่”
“เงียบๆไปเลย เจ้มิล่า ทำตัวให้เหมือนเฮียหูหน่อย”
หูอี้เทียนที่นั่งเงียบๆเจอหานเฟยิพูดกระทบก็ยิ้มน้อยๆตามฉบับคนไม่พูดมาก ไม่ค่อยพูดสะจนทุกคนเลือกที่จะเงียบและเข้าในนิสัยเขา
แต่ทุกคนในที่นี้ก็รักกันดี ทุกคนเคยร่วมงานกันมาก่อน และทั้ง4ก็มีมิตรภาพที่ดีต่อกัน
“ทุกคนครับ นี่คือชื่อเพลงและท่าเต้นนะครับ เดี๋ยวคืนนี้ทุกคนเอาไปฟังแล้วก็ศึกษากันก่อน พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมงตรงผมขอให้ทุกคนมาพบกันที่นี่นะครับ เดี๋ยวจะมีทีมงานมาช่วยเื่ท่าเต้นและซ้อมเต้นกัน”
“โอเค”
เมื่อทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ทุกคนจึงออกมาจากตรงนั้นแล้วพากันเดินขึ้นรถใครรถมัน เว้นเพียงหานเฟยิและอี้หยางเซียนที่ขึ้นรถไปด้วยกัน เนื่องจากมีจุดประสงค์ที่จะไปทานข้าวและพูดคุยกันดั่งฉันพี่น้องที่ไม่ค่อยได้มีโอกาสแบบนี้ เพราะต่างคนก็ต่างดำเนินชีวิตที่ขีดเขียนไว้ อีกทั้งเป้าหมายในชีวิตก็แตกต่างกันและด้วยหน้าที่การงานที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้นจึงทำให้นานๆทีได้มาเจอและร่วมพูดคุยกันเหมือนในวันนี้