เมื่อยามรัตติกาล

[สกิลกลืนเลือดสิ้นสุดลง...]

หน้าต่างระบบแจ้งเตือนขึ้นในจังหวะที่หัวใจของเชน เต้นระรัว หลอดเลือด (HP) ของบอสมังกรหินเหลือเพียงขีดแดง จางๆ แค่การสะกิดเพียงครั้งเดียว ทุกอย่างจะจบลง

…แต่อีกทิศทางจากหลังคาโบสถ์สูง กล้องสไนเปอร์ ซุ่มยิงส่องมา เป้าหมายเป็นเชน พร้อมเสียงลั่นไก

เปรี้ยง! กระสุนปราณมานา พุ่งแหวกอากาศหวีดแหลม ออกมาจากระยะไกล

ร่างเชนพลัน ใช้ [สกิลสร้างเครื่องหมาย มาร์ค] เปลี่ยนจุด ตำแหน่งตนเองในเสี้ยวพริบตา วูม! ขณะคลี่ยิ้ม มุมปากในตอนท้าย ที่ชูนิ้วกลางออกไปให้ สไนเปอร์คนนั้น

มันก็รับรู้ได้ถึงความซวย ครั้นเห็นรอยยิ้มของเชน ติดตาชัดในตอนท้าย “บรรลัย แล้วไง!”

พร้อมกระสุน พุ่งไปแนวทิศทางตรง โดนบอสด้านหลังเด็กหนุ่มเข้าไปเต็มๆ เปรี้ยง! ร่างใหญ่มังกรหิน หงายท้อง ล้ม ตึง! พื้นวิหารสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น จบเกต มาพร้อมเสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้น ถี่ๆ

ทว่าทุกคนหาได้สนใจ เลเวล การเปลี่ยนแปลง กระทั้งไอเทมที่ดรอปจากเกต

ขณะร่างบอสหิน ที่ควรจะแตกสลาย จู่ๆ มันจะเกิดปรากฏการณ์ประหลาด พลังมวลคลื่นมหาศาล กลับมารวมควบแน่น คล้ายมันจะระเบิด ออกกวาดล้างผู้คน

โลกเกตทั้งใบพวกเขา ราวกับเปลี่ยนสี ปึง! ปึง! ปึง! เสียงที่ดังก้องเต็มอากาศ

พร้อมภาพหลอนแผ่ขยาย กลายเป็นรูปร่างดวงตาสัตว์ร้าย ใหญ่โต น่าคร้ามเกรง กลอกกลิ้งดวงตาอย่างน่าหวาดกลัว ราวกับมันจ้องมอง ผู้คนทะลุไปถึงจิตวิญญาณ ให้หอบหายใจหนักถี่ขึ้นมา รัวๆ กันถ้วนหน้า คล้ายตอนนี้อยากจะตบหน้า เรียกสติตนเองกลับมา

แม้แต่เชนยังรู้สึกว่า ดวงตาคู่นั้นจ้องมองมาที่เขา ด้วยความเกลียดชัง

พริบตาที่ภาพหลอนนั้นหายไป วูม! ร่างทุกคนต่างก็ชะงักกึก กับภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปชั่วครู่…ชายถือเคียวโซ่กวัดแกว่งในมือ ยังห้อยค้างสบถออกมา “มันเรื่องบ้าอะไรกัน ดวงตาเมื่อครู่นั้น”

ทันใดทุกคนมองไปยัง แสงพลังงานอัดแน่น เสียงขำขันศัตรูจะดังออกมาก้อง เมื่อเห็นประตูเกตปรากฏขึ้น “ฮ่าๆ เกตบอสซ้อนงั้น หรือ?”

“พวกเจ้า ช่างโชคไม่ดีเอาเสียเลย”

ฉานเฟิง ยังหน้ามืดทะมึน หรี่ตาแหลมคม แทบไม่อยากเชื่อ “นึกว่าจะออกไปจากเกตได้เสียอีก ชิ!”

ทันทีฉานเฟิงสบถเสร็จ พลางเอ่ยสั่งเสียงเข้ม บอกคนอื่นๆ กำลังตกอยู่ในความสับสน เผยความอ่อนแอ ออกจากแววตา ชนิดพวกเขาไม่มีทางเลือกอีกต่อไป “ไป! เข้าไปยังเกตซ้อน เร็วเข้า!”

แบฮัน มองสภาพคนภายในทีม คิดกล่าวเตือนนายกอง ก็คล้ายเข้าใจ จู่ๆ คำพูดติดอยู่ในลำคอของเขา ก่อนรีบดึงคนภายในทีม พวกหัวหน้าเจียงเฉินไปด้วย

“เร็ว ไม่มีเวลาแล้ว”

ศัตรูชายถือเคียวโซ่ หางตาเฉียบคม ภายใต้ผ้าคลุมมัน กระตุกน้อยๆ จากตำแหน่งที่มันอยู่ หยุดพวกฮันเตอร์ อยู่ใกล้ประตูเกต มากกว่า…ไม่ทันแน่ มันรีบ วอ ส่งคำพูดออก หาหัวหน้าอย่างรีบร้อน “โจมตีสกัด พวกเขาไว้!”

พร้อมร่างชายถือเคียวโซ่ ใช้สกิลเคลื่อนที่ความเร็วสูง ตรงเข้าหา เจียงเฉินเป็นเป้าหมายหลักของพวกมันทันที ขณะเผยรอยยิ้มกว้าง

ทว่าเสียง ตู้ม! ด้านหลังคาโบสถ์ที่ห่างออกไป เหมือนว่า สไนเปอร์คนนั้น จะถูกพวกดาร์กเอลฟ์ แวร์บีสต์ด้านหลังล้อมโจมตี เข้าให้ ถือเป็นโชคดีพวกเชนในคราวนี้

พวกมันถึงกับสบถด่า ที่พุ่งออกหยุดพวกเขาสุดกำลัง ชิ! อย่างไม่สบอารมณ์แล้วตอนนี้ “ดันปล่อยไอ้พวกนี้ รอดไปเสียได้!”

แม้แต่ร่างเจียงเฉิน ยังถูกเชนใช้มีดเปลี่ยนตำแหน่ง พาตัวอีกฝ่าย เข้าไปภายในเกตซ้อน ในเวลาเดียวกันที่หัวหน้าฉานเฟิงเอ่ยสั่ง “ไป หัวหน้าเจียงเฉิน อดทนไว้ก่อน”

ชายถือเคียวโซ่ พร้อมทีมมองไปทางที่เกิดความยุ่งวุ่นวายบริเวณโบสถ์ “หัวหน้า ทางนั้นเป็นอย่างไรบ้าง จะให้เราเข้าไปเอาของล้ำค่า ภายในเกตซ้อนต่อหรือเปล่า โปรดสั่งด้วย!”

เสียงวอปลายสายสั่ง ประโยคสั้นๆ “ถอย! เกตซ้อนอันตรายเกินไป” ซึ่งพวกมัน มั่นใจมาก เกตซ้อน น่าจะเป็นหลุมฝังศพ ของคนที่เข้าไป

ขณะหันกระบอกปืนไรเฟิล อัดปราณมานา เข้าหาดาร์กเอลฟ์ที่พุ่งเข้ามา มันก็ลั่นไกปืน เปรี้ยง! คลื่นปราณมานาพุ่งแหวกทะลุ เป็นทางยาวจนแสบแก้วหู ที่ร่างมอนสเตอร์ตายตก ร่างฉีกขาดเป็นรูโหว่หลายตัว

ด้านของเชน และพวกฉานเฟิงเข้าไปภายในเกตซ้อน โลกท้องฟ้า กำแพงอิฐประหลาดฉายเอกภพดวงดาว เปล่งแสงด้วยปราณมานามหาศาล

พวกเขาต่างก็รับรู้ถึงปราณพลังที่เข้มข้น ของที่นี่ เสียงแบฮันจะกล่าวถามขึ้นมา จากสถานการณ์ เกินการประเมินพวกเขาไปมากโข พลันให้เกิดความหงุดหงิด เล็กๆ “เราจะเอาอย่างไรกันต่อดี หัวหน้าฉานเฟิง เหมือนว่าหัวหน้าเจียงเฉิน เริ่มไม่ไหวแล้วนะ”

เมื่อกวาดตามอง…แม้แต่อูอัน แทงค์ พร้อมพวกทีมเจียงเฉินคนอื่นๆ ก็เริ่มไม่ไหวแล้ว ขณะพวกเขาเสียขวัญอย่างหนัก สภาพจิตใจคงไม่พร้อมสู้

เชนที่ไม่ได้กล่าวพูดสิ่งใด ขณะมองภาพรวมของทีม ยังลอบส่ายหัวน้อยๆ ‘การปะทะบอส2ตัว ติดๆ เป็นเรื่องที่ยาก จริง ๆ สำหรับพวกเขา’

ฉานเฟิง พลางพยักหน้าให้เจียงเฉิน เล็กน้อย ก่อนกล่าวประโยค สั้นๆ แต่หนักแน่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “มีแต่ต้องจัดการบอสเกตซ้อน แล้วออกไป เท่านั้น”

เมื่อหัวหน้าฉานเฟิงกล่าวจบ ก็ก้าวเท้ายาว หนักๆ ออกหน้าทันที ครั้นรับรู้เจียงเฉิน คงไม่มีเวลารอหน่วยปิดเกตอื่น มาช่วยเหลือพวกเขา ด้วยเวลายาวนานขนาดนั้น

ส่วนนิโคลัส ไม่ลังเลเดินตามฉานเฟิงไปอย่างไม่มีสะทกสะท้าน ที่พาดขวานใหญ่ขึ้นบ่า หักคอเสียงดัง กรอบแกรบ น้อยๆ ใจสู้บ้าบิ่น ยังคงเต็มเปี่ยมในตัวเขา

“นี่เราต้องมาตาย ตั้งแต่ยังสาว ไม่แต่งงานเลยหรือ” ยูมิพลางบ่นอุบ แต่ร่างสวยในชุดรัดรูปนาโนเทคโนโลยี สีดำ ก็ยังเดินออกหน้า ไปอย่างไม่ลังเล

ปล่อยให้ แบฮัน ลอบถอนลมหายใจยาว เฮ้อ! แต่ก็เดินตามไป อย่างไม่อิดออด “ให้มันได้แบบนี้ซิ ข้ารู้สึกว่า ปากขุมนรกกำลังเปิดต้อนรับ พวกเราอยู่”

เชน แววตาเย็นเหยียบ ยังหรี่ดวงตาน้อยๆ ที่เตรียมก้าวเดินตามพวกเขาไป

จู่ๆ เจียงเฉินจะเรียกอีกฝ่ายมาพูดคุย ใกล้ๆ ที่อูอันบอกกล่าว “เชน อาจารย์ อยากบอกอะไรกับเจ้า”

ชายวัยกลางคน มือเปื้อนเลือดในชุดเกราะเหล็ก ในมือปรากฏอะไรบางอย่าง เมื่อสั่ง “เจ้าหนู เก็บมันไว้ ให้ดี หากเป็นไปได้ ก็ทำให้มันหายไปเสีย!”

พร้อมเจียงเฉิน ยิ้มปากเปื้อนเลือด ไม่ได้พูดอะไรต่อให้เชนทำหน้า ไม่เข้าใจ ก่อนจะกล่าวบอกพวกอูอัน “พวกเจ้าอยู่ที่นี่แหละ รอพวกเรา ปิดเกตซ้อน เสร็จแล้ว ค่อยเจอกัน”

พวกอูอัน พยักหน้าขึ้นมารัวๆ ที่แววตาฉายความหวาดกลัว

ขณะเชน เดินหันหลังออก ตรงเข้าหาพื้นที่ห้องบอส พลางปรายตา หันกลับไปมอง หัวหน้าเจียงเฉิน เล็กน้อย

ซึ่งเชนเห็นแค่ วัตถุลูกบาศก์ สีดำ ในมือ มีคำอธิบายระบบ เป็นภาษา? ? แปลกๆ เหมือนสกิลติดตัวเขา ที่คล้ายยังอธิบายไม่หมด ให้เขาค้นหาคำตอบเอง

ก่อนเชนจะเก็บมันเข้าช่องเก็บของ ที่ยังไม่รู้ความหมายของมันแน่ชัด

“ไว้คิด ทีหลังแล้วกัน!” แผ่นหลังเด็กหนุ่มผมขาวแซมดำ ก็หายลับเข้าไปด้านใน…