เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

“ หาที่ตาย”  เซียนว่านหลี่คำรามออกมาในลำคอ แล้วพลิกมือมีกระบี่สีขาวปรากฏขึ้นมา  เทียนหายวับมาอยู่ด้านหน้าเซียนว่านหลี่แล้วฟันด้วยดาบมาร อย่างแรง

ดาบกระบี่ปะทะกัน ส่งเสียงดังก้องกังวาน พลังรัศมีของอาวุธทั้งสอง ทำให้สิ่งของในงานเลี้ยงระเบิดกระจาย คนที่อยู่ระยะใกล้ ก็ถูกพลังทั้งสองกระแทกกระเด็นไปไกล  ทั้งสองถอยหลังไปคนละ สามสีเก้า  

“ขั้นเซียนระดับ 14หรือ ก็ไม่เท่าไรนี่”  เทียนเอ่ยขึ้นมาบ้าง

“ ขั้นเซียนระดับ 10 คิดจะสู้ข้าหรือ ยังห่างชั้นกันอีกเยอะ”  เซียนว่านหลี่เอ่ยคำสบประมาทออกมาเช่นกัน   เทียนเก็บดาบมาร แล้วปล่อยพลังฝ่ามือยูไลปราบเซียนออกไป

ฝ่ามือนับร้อยนับพันพุ่งออกมา ตรงกลางฝ่ามือยังมีเครื่องหมายสวัสดิกะเพลิง เซียนว่านหลี่เห็นแล้วตกใจยิ่งนัก รีบใช้พลังเซียนทั้งหมดเข้าต้านทาน  แต่ไม่สามารถต้านทานได้ ถูกฝ่ามือกระแทกไปหลายฝ่ามือกระเด็นทะลุฝาห้องออกไปนอกวังหลวง เทียนพุ่งร่างตามไป หวังจะซ้ำ แต่ว่าร่างของเซียนว่านหลีหายไป

เทียนใช้เนตรสวรรค์มอง ไปรอบ  ๆ เห็นเงาสีดำเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว พุ่งเข้ามาตามพื้นดิน เทียนใช้หมัดดาวนพเก้าต่อยไปที่พื้น  ตูม  !  ร่างของเซียนว่านหลี่กระเด็นออกจากพื้นดินลอยไปบนฟ้า เทียนหายตัวไปตั้งท่ารออยู่แล้ว จึงต่อยเข้าที่แผ่นหลังอย่างจัง  ตูม ! พลังเซียนคุ้มกันแตกกระจาย ร่างเซียนว่านหลี่ระเบิดกลายเศษเนื้อกระจายไปทั่ว

“ เชอะนึกว่าจะแน่”  เทียนลอยตัวลงมา แล้วหันไปมองผู้คนรอบๆ เห็นจักรพรรดิต้าฉินหลบมายืนข้างหลังไทเฮาที่ฟื้นขึ้นมาแล้ว  

“ ออกมารับโทษทัณฑ์ซะ” เทียนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเหมือนเพชฌฆาตกำลังตัดสินประหารชีวิต

“ ท่านเซียนโปรดไว้ชีวิตเขาด้วยเถิด”  ไทเฮา ถึงกับก้มลงคุกเข่าขอร้องชีวิตให้กับจักรพรรดิต้าฉิน ที่ฆ่าได้แม้แต่พี่ชายตัวเอง

“ ไทเฮาอย่าเข้ามายุ่งเรื่องนี้ดีกว่า  คนทำผิดสมควรได้รับโทษ  หากทุกคนทำผิด แล้วมีคนมาขออภัยโทษให้เขา    แล้วใครจะให้ความเป็นธรรมกับผู้ที่ตายไปแล้ว”

“ ข้าเหลือลูกเพียงคนเดียวแล้ว ได้โปรดเถิด อย่าให้ข้าต้องอยู่คนเดียวเลย”

ไทเฮาก้มหัวอ้อนวอน

“ ท่านลืมหลิวเซียงแล้วหรือ นางเป็นหลานของจักรพรรดิองค์ก่อน ท่านเป็นย่าทวดของหลิวเซียง หากท่านปล่อยเขาไว้ คิดว่าเขาจะไม่คิดทำร้ายหลิวเซียงหรือ แม้แต่ปู่และครอบครัวของนางก็ถูกฆ่าจนหมด”

ไทเฮาทรุดตัวลงร้องไห้ไม่พูดอะไร อีก

“ เสด็จแม่ช่วยลูกด้วย” เสียงจักรพรรดิอ้อนวอนขอชีวิต ด้วยหวังว่าผู้เป็นแม่จะช่วยได้ บรรดาข้าราชสำนักมองแล้วรู้สึกสมเพชยิ่งนัก

“ ไว้ชีวิตเขาเถอะ”  เซียงเอ๋อเข้ามาพยุงไทเฮาที่ก้มคุกเข่าอยู่อย่างน่าสงสาร

“ ก็ได้ แต่โทษเป็นนั้นยังต้องมีอยู่ ตุลาการเถียนตง นำเขาไปสอบสวนว่าทำผิดอะไรบ้าง ให้เขาเซ็นชื่อรับทราบ จากนั้นนำไปขังคุก ตลอดชีวิต”  เทียนเอ่ยจบก็ดึงร่างของจักรพรรดิออกมา แล้วกระแทกไปที่หัวทำลายพลังยุทธ์จนสิ้น แล้วมอบให้ตุลาการเถียนตงนำตัวไป จากนั้นเทียนก็ดึงเข็มที่หัวของตุลาการเถียนตงออก

“ พาไปได้แล้ว”  จากนั้นทุกคนก็เข้ามาคุกเข่าต่อหน้าหลิวเซียง โดยมีแม่ทัพใหญ่

คุกเข่านำ ทุกคน  แล้วเอ่ยพร้อมกันว่า

“ คำนับ องค์จักรพรรดินีต้าฉิน ”

ไม่นานนัก นักพรตมู่ชิงพาเจ้าสำนักม่อฉือและศิษย์ก็เข้ามาคำนับ จักรพรรดินีหลิวเซียง  ท่านเสนาบดีหลิวตอนนี้ยิ้มแก้มปริ เพราะตอนนี้ตนเองได้กลายเป็นถึงพระราชบิดาขององค์จักรพรรดินีไปแล้ว ส่วนฮูหยินรองก็ยิ้มไม่หุบที่ลูกสาวอาเจินไม่เป็นอะไร แถมยังมียศศักดิ์อีกด้วย ส่วนอาเจินได้แต่มองไม่กล้าเข้าใกล้องค์จักรพรรดินีหลิวเซียง  เพราะที่ผ่านมาทำร้ายพี่สาวเอาไว้เยอะมาก

เทียนกำลังคิดจะจัดการเรื่องสองแม่ลูกดีไหม  แต่มาคิดอีกที เรื่องนี้ให้จักพรรดินีคนใหม่จัดการเองจะดีกว่า

ช่วงสามสี่วันที่ผ่านมาเซียงเอ๋อต้องเหนื่อยตลอดวัน ไหนจะต้องต้อนรับคนจากจักรวรรดิทั้งห้าที่มาร่วมแสดงความยินดี และยังมีข้าราชการทั้งหมดต้องมารายงานตัว จากนั้นต้องมาดูแลเอกสารบ้านเมือง ทั้งที่ตัวเองมีวัยเพียง 14 ปีเท่านั้น แต่ก็โชคดี ที่ได้เสนาบดีหลิวจ้านคอยช่วยเหลือ ทำให้ เซียงเอ๋อเบาแรงไปได้มาก

ห้องทรงพระอักษร เทียนเดินเข้ามาเห็น จักรพรรดินีเด็กน้อยวัยเพียง 14 ปีกำลังอ่านรายงานเอกสารอย่างตั้งใจ มีอี้หลิง กับอี้จูยืนมองอย่างมีความสุข พอเห็นเทียนเข้ามาทั้งสองก็ค่อยๆ ถอยหลังออกไป

“ คำนับ จักรพรรดินี”  เทียนทำความเคารพตามธรรมเนียม

“ พี่หมอ”  เซียงเอ๋อหยุดอ่านแล้วลุกเข้ามายืนใกล้ๆ เทียน

“ ว่าไง เป็นจักรพรรดินีเหนื่อยไหม”

“ ข้ามีความสุขเวลาที่หมอสอนวิชาต่าง ๆให้ข้ามากกว่า”

“ เซียงเอ๋อ ตอนนี้เจ้าคือจักรพรรดินี แห่งต้าฉินแล้วนะ ต่อไปทำอะไรต้องระมัดระวังตัว ส่วนสองคนแม่ลูกเจ้าคิดจะจัดการยังไง ให้ข้าช่วยไหม”

“ ไม่ต้องหรอก ข้าจัดการเอง เวลานี้ท่านพ่อเหนื่อยกับการทำงานมากข้ายังไม่อยากทำอะไร อีกไม่นานข้าจะหาคนมาแทนนางเอง ข้าจะให้ท่านพ่อเป็นจัดการเรื่องนี้ ท่านไม่ต้องกังวล”

“ รู้จักให้คนอื่นจัดการแทนตัวเอง ร้ายกาจไม่เบานะเนี่ย”

“ ก็อาจารย์ข้าสอนมาดีนี่”

“ เซียงเอ๋อ ข้าต้องไปแล้ว”

“ พี่หมอ ท่านไม่อยากอยู่กับเซียงเอ๋อแล้วหรือ”  เซียงเอ๋อเขามากอดเทียนทันที

“ ข้าต้องไปเรียนหนังสืออีก ข้าต้องไปเรียนที่แดนเซียน ไว้ข้าเรียนจบข้าจะมาเยี่ยมเจ้านะ”  เทียนไม่รู้จะแกะมือที่กอดของเซียงเอ๋อยังไง

“ จริงๆ นะ”

“ อืม”

“ แล้วพี่หมอจะไปเมื่อไร”

“ ตอนนี้เลย”   เซียงเอ๋อเขย่งเท้า แล้วโน้มต้นคอเทียนลงมา แล้วประทับจูบที่ริมฝีปากเทียน อย่างแนบแน่น และยาวนานเป็นพิเศษ เทียนได้แต่กอดเซียงเอ๋อไว้แน่น รู้สึกแปลกๆในใจ เหมือนมีใครมาสะกิดหัวใจ เกิดอาการคล้ายคนจะเป็นไข้ จนกระทั่ง เซียงเอ๋อเอาริมฝีปากออกมา อาการแปลกค่อยๆ หายไป

“ พี่หมอต้องกลับมาหาเซียงเอ๋อเร็วๆ นะ”

“ จ๊ะ”  เทียนพูดเท่านี้ก็ลอยหายไปในอากาศ มุ่งหน้ากลับสำนักเทพอักษรสวรรค์

พอเทียนมาถึง ที่เรือนสีขาวกลางน้ำ อาจารย์เจียงมู่ฉินก็มารออยู่ก่อนแล้ว

“ เจ้าพร้อมแล้วซินะ”  

“ พร้อมแล้วขอรับ”  เทียนพูดจบอาจารย์เจียงมู่ฉินก็จับไหล่เทียนแล้วร่างก็หายวับไปพร้อมกัน เทียนมาอยู่บนปุยเมฆอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา

“ อาจารย์ที่นี่คือแดนเซียนหรือ”

“ ใช่แล้ว แดนเซียนเป็นแดนที่ท่านสามมหาเทพได้สร้างเอาไว้ ให้เหล่าเซียนทั้งหลายได้มาร่ำเรียนกันที่แห่งนี้  มีทั้งหมดสามสำนัก คือ  

สำนักแรก     คือ  สำนัก หยวนสื่อเทียนจุน

สำนักที่สอง  คือ  สำนัก เต้าเต๋อเทียนจุน

สำนักที่สาม  คือ  สำนัก หลิงเป่าเทียนจุน

สำนักที่ข้าจะพาเจ้าไปคือ สำนัก หยวนสื่อเทียนจุน  สำนักนี้บรรพบุรุษเจียงจื่อหยาได้ร่ำเรียนมาก่อน โดยท่านเป็นศิษย์สายตรงของท่านหยวนสื่อเทียนจุน  แต่ว่าบัดนี้ท่านได้เก็บตัวไม่พบใครมาหลายพันปีแล้ว”  อาจารย์เจียงมู่ฉินพาเทียนมาถึงสำนักหยวนสื่อเทียนจุน  เทียนมองไปที่สำนักมีป้ายใหญ่เขียนชื่อสำนัก

ด้านในมีอาคารใหญ่โต มีรูปปั้นชายคนหนึ่งผมดำมีหนวดเคราดำ ยืนถือลูกแก้วใสอยู่ในมือ

“ นี่คือรูปปั้นของท่านหยวนสื่อเทียนจุน  ท่านเป็นบุตรของท่านผานกู่ผู้สร้างโลกใบนี้ ท่านมีลูกแก้วที่ถืออยู่เป็นสัญลักษณ์ของพลังจักรวาล ที่ทรงอำนาจมากที่สุดในสามโลก และท่านก็ยังเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ องค์แรกอีกด้วย”

อาจารย์เจียงมู่ฉินอธิบายประวัติย่อๆ ให้ฟัง  แล้วสั่งให้เทียนไปคุกเข่าคำนนับปรมารจารย์หยวนสื่อเทียนจุน ตรงจุดที่อาจารย์บอก

เทียนคุกเข่าคำนับครบสามครั้ง ก็มีแสงจากลูกแก้วจากรูปปั้น  ส่องมาที่เทียน ชุดที่เทียนสวมใส่กลายเป็นชุดเครื่องแบบในสำนักเซียนแห่งนี้ทันที พร้อมมีหยกประจำตัวสีเขียว ติดตัวมาด้วย หนึ่งอัน  

“ บัดนี้เจ้าได้เป็นศิษย์ในสำนักหยวนสื่อเทียนจุนเรียบร้อยแล้ว”

“ อาจารย์ทำไมมีคน ไม่มีกี่คนเอง ข้าลองนับดูแล้ว ไม่น่าจะเกิน 50 คน”

“ เจ้าคิดว่าคนที่สำเร็จเป็นเซียนมากขนาดนั้นเลยหรือ ส่วนใหญ่ที่เจ้าเห็น พ่อแม่เป็นเซียนทั้งนั้น คนที่ฝึกสำเร็จเป็นเซียนอย่างเจ้ามีไม่กี่คน ที่ได้โอกาสมาเรียนที่นี่ พวกที่สำเร็จเป็นเซียนในโลกมนุษย์นั้น ถ้าไม่มีใครพามาที่ดินแดนเซียน ก็ไม่มีหนทางที่จะมาได้”  อาจารย์เดินไปพาเทียนไปชมรอบๆ สำนัก

“ ที่สำนักแห่งนี้ จะมีหออักษร เจ้าสามารถเข้าไปเรียนรู้ทุกอย่างที่เจ้าอยากรู้ ทุกแขนงวิชา จากนั้นเจ้าสามารถไปฝึกทุกวิชาที่หอฝึก เช่นหอฝึกวิชาดาบ  หอฝึกหมัด หอฝึกวิชากระบี่ หอฝึกวิชาแพทย์ หอฝึกวิชาค่ายกล หอฝึกวิชาเวทย์  หอฝึกวิชาสร้างศาสตราวุธ  แล้วแต่เจ้าอยากจะเรียน”  เทียนฟังแล้วก็น่าศึกษาไม่น้อย

“ ส่วนที่พักของเจ้าก็เลือกสร้างได้ด้วยตัวของเจ้าเองได้เลย”

“ สร้างด้วยตัวเองหรือ”

“ ใช่ดินแดนเซียนแห่งนี้ เพียงแค่เจ้ามีพลังขั้นเซียน เจ้าสามารถเนรมิตอะไรก็ได้ที่เจ้าอยากสร้าง ข้าจะพาเจ้าไปลองสร้างดู”

อาจารย์ได้พาเทียนมาพื้นที่โล่งแห่งหนึ่งแล้วสอนให้เทียนคิดสิ่งที่จะสร้าง เทียนใช้จิตสร้างเป็นปราสาทแบบโรมันลอยอยู่บนฟ้า พอเทียนลืมตามันก็ปรากฏภาพตามที่เทียนนึกไว้ทันที     เทียนเนรมิตให้มันมีพื้นที่กว้างเหมือนใหญ่กว่าสนามฟุตบอล4เท่าแล้วมีน้ำตกไหลจากฟ้ามีสระน้ำเล็ก ๆ อยู่บนเกาะลอยฟ้าแห่งนี้ด้วย

“ นี่เจ้าจะสร้างใหญ่ไปไหน เจ้ามาฝึกตนนะอย่าลืม” อาจารย์เอ่ยเตือน

“ ก็ลองฝึกสร้างดู แค่นั้นไม่มีอะไร เบื่อก็ค่อยๆ ลบมัน”

“ ในหยกนั้นมีแผนที่ของในสำนักทั้งหมด เจ้าอยากรู้อะไรก็ถามมัน แล้วมีอีกสิ่งหนึ่ง ภายใน 3 เดือน เจ้าต้องออกไปทำภารกิจ ถ้าไม่ทำ เจ้าจะถูกขับออกจากแดนเซียนทันที”

“ ภารกิจ เซียนมีภารกิจด้วยหรือ”

“ นี่เจ้าคิดจะอยู่โดยไม่ทำอะไรเลยหรือยังไง”

“ ก็แค่ถามเท่านั้น”

“ พรุ่งนี้เจ้าไปศึกษาภารกิจก่อน จะได้เตรียมตัวล่วงหน้า หากมีปัญหาอะไร ก็ถามอาจารย์ได้”   อาจารย์เจียงมู่ฉิน เอ่ยจบก็หายไปทันที

“ พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน คืนนี้นอนในปราสาทก่อน ว่าแต่ต้องสร้างคนรับใช้ไว้สักกี่คนดีนะ”  เทียนเสกคนรับใช้ภายในปราสาทไว้ 10 คน สร้างห้องนอนใหญ่มีหน้าต่างชมวิวน้ำตก คืนนั้นเทียนฝึกเสกของต่าง ๆ ทั้งคืนไม่ได้หลับได้นอน  

ตอนเช้าเทียนไปอ่านภารกิจเซียน ลองดูว่าภารกิจเซียนนั้น มีอะไรบ้าง

เทียนมาถึงอาคารภารกิจ เทียนพบกับสาวงามคนหนึ่ง เป็นคนที่เซียนสร้างขึ้นมาให้มีหน้าที่คอยให้คำแนะนำเซียนทุกคน

“ พี่สาวทำไม ข้าไม่เห็นตารางภารกิจเซียนเลย” เทียนเดินวนไปวนมาดูแล้วไม่เห็นป้ายใดใดทั้งสิ้นเลย

“ ภารกิจเซียน ไม่มีตาราง เพียงแต่ท่านเซียนนำหยกประจำตัว วางแนบไปกับกำแพงภารกิจเซียนด้านนั้น ภารกิจเซียน จะส่งไปที่หยกประจำตัว แล้วท่านมีเวลาเตรียมตัวสามวัน จากนั้น ท่านก็จะถูกส่งตัวไป สถานที่ทำภารกิจทันที”

เทียนมองไปที่กำแพงศิลาสีทองขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ไม่เห็นมีตัวหนังสือใดใด จึงลองเอาหยกประจำตัวไป วางทาบตามเจ้าหน้าที่บอก  ปรากฏมีแสงพุ่งเข้ามาในหยกประจำตัว ข้อมูลเข้ามาในหัวของเทียนพร้อมกันทันที  จักรวรรดิฮั่นตง แม่น้ำลี่เจียง หญิงสาวนามว่า เสี่ยวชิง อีกสามวันออกเดินทาง

“ มีข้อมูลเท่านี้เองหรือนี่”  เทียนพูดออกมา

“ ใช่แล้ว ภารกิจเซียนส่วนใหญ่ จะออกมาเพราะว่า ชาวบ้านเดือดร้อนแล้วสวดวิงวอนต่อสวรรค์ ใครที่สวรรค์เห็นว่าสมควรช่วยเหลือ ก็จะออกมาเป็นภารกิจเซียนเช่นนี้”  เจ้าหน้าที่สาวงามเอ่ยบอกกับเทียนด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

เทียนเดินออกมาแล้วมุ่งหน้าไปหอฝึกวิชาหมัด  พอไปถึงหอฝึกซึ่งเป็นอาคารใหญ่โต ด้านหน้ามีหุ่นศิลามนุษย์อยู่ 108 ตัว  แต่ละตัวแสดงท่าหมัดแตกต่างกันไป  เทียนเข้าไปทางเข้า แล้วใช้หยกประจำตัวสัมผัสกับศิลาที่อยู่ด้านหน้า

เทียนถูกดึงเข้าไปในมิติฝึกฝนทันที เทียนมาอยู่ที่ลานต่อสู้ ในหุบเขาแห่งหนึ่ง

บนลานต่อสู้มีชายคล้ายรูปปั้นยืนอยู่  ไม่มีการพูดจาอะไรกันทั้งนั้น  ชายผู้นี้บุกเข้าหาเทียนง้างหมัดขวาต่อยเข้าใส่เทียนอย่างรวดเร็ว   เปรี้ยง เทียนต่อยสวนเข้าไป

พลังหมัดของเทียนพุ่งออกไปอย่างรวดเร็วทำลายร่างคู่ต่อสู้ จนระเบิดทันที

จากนั้นก็มีเพิ่มขึ้นมาอีกสองคน และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เป็นร้อยแปดคน เทียนใช้พลังหมัดดาวนพเก้า อัดไปไม่กีอึดใจ พวกมันก็กลายเป็นฝุ่น  ไม่มีใครสัมผัสตัวเทียนได้แม้แต่น้อย จากนั้นก็คนที่ถูกชกก็กลับมามีชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง เทียนรู้สึกได้ว่า

คนที่เขาเอาชนะได้ พลังได้ถูกส่งกลับมาสู่ร่างของเทียนทั้งหมด ดังนั้นเทียนก็สู้กับร่างที่เกิดใหม่อีกหลายรอบ ทำให้เทียนมีความชำนาญในการใช้หมัดดาวนพเก้ามากขึ้น และได้ศึกษาเพลงหมัดอีก108 ขบวนท่า อย่างลึกซึ้งขึ้นไป เทียนใช้เวลาอยู่ในหอฝึกหมัดเกือบสามวัน จนใกล้ถึงเวลา เทียนเดินออกมาจากหอฝึก

คราวนี้เทียนมีพลังขั้นเซียนเพิ่มขึ้นมาอีก 1 ระดับ เป็น ขั้นเซียนระดับ 11 จากนั้นเทียนก็ถูกดูดออกไปจากแดนเซียน มาอยู่ที่จักรวรรดิฮั่นตง ยืนอยู่ริมแม้น้ำลี่เจียง

พบชายกลุ่มหนึ่งโยนร่างของหญิงสาวคนหนึ่งลงแม่น้ำลี่เจียง ตูม ! เสียงน้ำแตกกระจาย ร่างหญิงสาวจมลงไปในแม่น้ำลี่เจียงทันที หญิงสาวที่ถูกมัดด้วยเชือกทั้งร่าง แล้วผูกตาเอาไว้ มีหินถ่วงเอาไว้ที่ขา พยายามดิ้นรนสุดชีวิต แต่มันไม่มีผลอะไรเลย ร่างของนางจมดึงลงไปเรื่อย ๆ  แต่แล้วในชั่วขณะที่ลมหายใจของนางกำลังจะขาดห้วง

ก็เหมือนมีใครสักคนอุ้มร่างของนางขึ้นมาจากก้นแม่น้ำ  หญิงสาวสำลักน้ำออกมา

เทียนช่วยปลดเชือกที่มัดแขนกับลำตัวออกให้กับหญิงสาวผู้นี้ แล้วช่วยเปิดผ้าที่ปิดตาออกให้

เพราะว่าแขนทั้งสองข้างของหญิงสาว ขาดเสมอข้อ ทั้งสองข้าง เทียนมองดูบาดแผลก็ดูออกว่าคงถูกตัดไปได้ไม่นาน ยังมีเลือดไหลซึมออกมาไม่หยุด พอเปิดตาออก เทียนก็ตกใจ หนักขึ้นไปอีก เพราะดวงตาทั้งสองข้างกลับถูกควักออกไปทั้งหมด  ยังมีเลือดไหลออกมาคล้ายกับน้ำตา ไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง

“ แม่นางปลอดภัยแล้ว ตอนนี้มีอาการเจ็บส่วนไหนเป็นพิเศษ ข้าจะรักษาให้เจ้าก่อนเลย  ไม่ต้องกลัว ข้าเป็นหมอ”  เทียนเริ่มทักทายกับหญิงสาววัย 18  ปีผู้นี้

“ แบะ แบะ แบะ” หญิงสาวอ้าปากออกมาให้เทียนดู เทียนเห็นลิ้นทั้งโคนถูกตัดออกไปอีก ทำให้เธอพูดออกมาไม่ได้ ตามองไม่เห็น ข้อมือขาดทั้งสองข้างเทียนกำหมัดแน่น พูดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นสภาพหญิงสาวผู้นี้  ที่พยายามคุกเข่าก้มหัว โขกกับพื้นไปทางแม่น้ำ เหมือนร้องขอให้ช่วยเหลืออะไรสักอย่าง   ในขณะที่เทียนนั่งอยู่ด้านหลังของหญิงสาว ซึ่งเธอกำลังขอให้ช่วยแต่ว่าหญิงสาวผู้นี้ยังไม่รู้เลยว่าเทียนอยู่ตรงจุดไหนของเธอ  เทียนมาจับไหล่หญิงสาวให้หันมาตรงที่เทียนอยู่แล้วเอ่ยว่า

“ ไม่ต้องห่วงกังวล ข้าจะช่วยรักษาเจ้าให้หายดี และจะให้คนที่ทำร้ายเจ้าชดใช้ในสิ่งที่ทำไว้อย่างสาสม...”