ั์ตาดอกท้อจ้องมองถุงผ้าที่ดูมีน้ำหนักด้วยความพึงใจ ขณะนั่งจิบน้ำชารสชาติดีที่เพิ่งได้รับแบ่งปันมาจากฮูหยินใหญ่
แต่สุดท้ายเพียงแค่มองด้วยตาเปล่าก็ไม่ทำให้หญิงสาวรู้สึกสบายใจเท่าใช้มือจับ
หลานซินหยิบถุงผ้าขึ้นมานับดูอีกครั้งว่าจำนวนเงินเหรียญด้านใน ครบตามที่ได้ตกลงกันไว้หรือไม่ก่อนจะคลี่รอยยิ้มด้วยความสุขใจ หลังจากนับเหรียญทั้งหมด
'ซี๊ดดด เสียวสุด ๆข้าเสียวไม่ไหวแล้ว'
ไม่ว่าผู้เช่าจะเป็ใครเสียงครางกระเส่าก็ยังคงแว่วให้ได้ยินเหมือนเช่นทุกครั้งเพราะผนังห้องนางใช่ว่าจะหนาแน่นพอให้เก็บเสียงรัญจวนไว้ได้
หลานซินอดไม่ได้ที่จะแนบหูฟังความเร่าร้อนที่เกิดขึ้นภายในแม้นางจะเป็เ้าของห้อง ปล่อยให้บ่าวไพร่ด้วยกันเช่าห้องมานับครั้งไม่ถ้วนแต่เื่การเสพสมร่วมรักกันเช่นนี้ หาได้เคยเกิดขึ้นในชีวิตนางสักครั้ง
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
สะโพกหนาขยับโยกถี่รัวด้วยความกระหายอยากตอกย้ำท่อนเอ็นเข้ารูสวาทเล็กอย่างเมามัน ชดเชยกับ่เวลาที่ต้องห่างจากคนรักเพราะต้องติดตามเ้านายอยู่ตลอดจนไม่มีเวลาว่าง
"อ๊าา อ๊าา พี่หานเสียวสุด ๆ ยอดรัก ใส่แรงมาอีก ซี๊ดด อ่าา"
"อู๊ยยตอดท่อนข้าอีก รัดท่อนข้าไว้ อะ อ่าา"ร่างหนากดท่อนเอ็นเข้าลึกแช่ค้างไว้ในช่องทางนุ่มพร้อมกระตุกปลดปล่อยน้ำกามอุ่นฝากไว้ในกายคนรักชุดใหญ่
"คิดถึงเ้าเหลือเกินให้ข้าอีกรอบนะ"
"จะกี่รอบก็ได้เพราะพี่เป็คนจ่ายเงินค่าห้อง" ร่างเล็กพลิกกายคว่ำหน้าลงพื้นเย็นก่อนจะกระดกก้นกลมกลึงในท่วงท่ายั่วยวนเชิญชวนให้คนรักสอดใส่ท่อนเนื้อที่ชูชันเข้าในกายนาง
ชายหนุ่มที่ยังเต็มไปด้วยไฟราคะเต็มเปี่ยมไม่รีรอที่กดปลายหัวหยักจมหายเข้าผนังนุ่ม จนน้ำกามที่เขาปลดปล่อยค้างไว้ล้นทะลักออกมาไหลเหนียวสองขาขาว
ร่างหนายืนย่อกายในท่ามั่นคงก่อนจะเริ่มขยับโยกสะโพกหนักหน่วงถี่รัวอีกครั้งตอกย้ำท่อนเอ็นใหญ่ใส่ช่องทางแคบของคนรักจนร่างเล็กสั่นไหวอ่อนแรงทิ้งกายลงกับพื้นแข็ง
ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ
"ซี๊ดด อ๊าา อ๊าาเสียวรูสุด ๆ พี่หาน ข้าจะเสร็จอีกแล้ว อะ อ๊างงง"
"ปลดปล่อยมันออกมาข้าจะชดเชย่เวลาที่ไม่ได้อยู่กับเ้าให้มากที่สุด"ชายหนุ่มเว้นจังหวะให้คนรักปลดปล่อยน้ำรักใส ก่อนจะถาโถมเข้าหาอีกครั้งกดย้ำท่อนเอ็นยาวถี่รัวอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย
ความร้อนแรงภายในห้องทำให้หลานซินใบหน้าเห่อร้อนทั้งสองคนคงโหยหาคิดถึงกันมาก ถึงส่งเสียงเร่าร้อนได้ดุเดือดถึงเพียงนี้
จากเสียงหยาบโลนทั้งหมดไม่รู้ว่าเหมยซวงจะรองรับอารมณ์หานจีได้นานจนคบเวลาเช่าห้องหรือไม่
"ดึกแล้วเหตุใดยังไม่เข้าห้องเล่า"
"อะ กรี๊ดดด ..อุ๊บ"
เสียงกระซิบแ่เบาพร้อมลมหายใจที่พัดเป่าเข้ารูหูทำให้หลานซินใจนหลุดส่งเสียงกรี๊ดออกมาทว่านางยังไม่ทันได้เปล่งเสียงร้องจนสุดเสียงริมฝีปากก็ถูกปิดจนเหลือแต่เสียงอู่อี้เสียก่อน
'ทำไมเกิดอันใดขึ้นหลานซิน'
"มะ ไม่มีแค่แมลงเท่านั้น พวกเ้าเชิญต่อเลย" ฝ่ามือใหญ่ที่ปิดปากหลานซินไว้ยอมเปิดออกให้นางตอบคำถาม เพื่อไม่ให้คนด้านในเกิดความสงสัย
เมื่อเห็นว่าผู้ใดเป็คนสร้างความใให้แก่ตนร่างบางก็พยายามสลัดดิ้นให้หลุดพ้น ให้ถอยออกห่างจากร่างหนามากที่สุด
ทว่าไม่ใช่มีเพียงฝ่ามือใหญ่เท่านั้นที่โอบปิดปากนางไว้เขายังใช้วงแขนแกร่งกอดรัด่เอวนางไว้แน่นอีกด้วย
"ปล่อยบ่าวได้แล้วเ้าค่ะ"
"จะปล่อยได้อย่างไรหากข้าปล่อย ซินซินมิหนีข้าอีกหรือ" จางเหล่ยกระซิบข้างใบหูขาวพร้อมพ่นลมหายใจร้อน เมื่อเห็นร่างบางพยายามย่นคอถอยหนี เขาก็ยิ่งชอบใจพ่นลมใส่รูหูนางไม่หยุด ทั้งยังฉวยโอกาสจรดริมฝีปากลงใบหูนิ่มไปพร้อมกันด้วย
เป็ครั้งแรกที่เขาได้ถูกเนื้อจับััร่างบางไม่คิดว่ากลิ่นกายหอมที่ได้กลิ่นอ่อน ๆ ยามอยู่ใกล้เมื่อได้แนบชิดจะส่งกลิ่นหอมเย้ายวนมากขึ้นกว่าเดิมจนเขาไม่อยากปล่อยให้สาวน้อยหลุดพ้นจากอ้อมกอดไปได้
การกระทำของชายหนุ่มทำให้หลานซินจำต้องหยุดชะงักไม่กล้าออกแรงดิ้นมากเกินไป เพราะนางเริ่มรู้สึกได้ว่า ยิ่งนางดิ้นร้นริมฝีปากร้อนยิ่งได้ััเนื้อหนังนางมากยิ่งขึ้น จากตอนแรกที่ดิ้นขลุกขลักจึงกลายเป็หยุดนิ่งเฉย
"ไม่ดิ้นแล้วหรืออื้มม กลิ่นกายซินซินช่างหอมดีจริง ๆ"
"คุณชายสวี่ ท่านเข้ามาในจวนยามนี้ได้อย่างไรเ้าคะ"นี่เข้ายามไฮ่แล้ว แม้แต่เ้านายในจวนยังปิดไฟเข้านอนแล้วเหตุใดเขาที่เป็คนนอกถึงมาเผ่นพ่านอยู่ที่นี่ได้อีกเล่า
"แล้วเจ้าเล่า ยามนี้แล้วเหตุใดยังไม่นอนเป็นเจ้าของห้องแต่กลับมาอยู่นอกห้อง ทั้งเสียงด้านในก็ยังน่าสนใจยิ่งนัก"
"อื้ออ" หลานซินอดจะส่งเสียงครางแปลกๆ ออกมาไม่ได้ เพราะด้วยไม่อยากให้ผู้อื่นได้ยินนางจึงเลือกคุยเสียงเบาค่อนไปทางกระซิบกับอีกฝ่ายทำให้เขาก็ทำตามโดยการกระซิบตอบกลับนางด้วยเช่นกัน
ทว่าทุกลมหายใจ ทุกคำพูดของคนด้านหลังเสมือนจงใจพ่นลมร้อนใส่รูหูนางทำให้ทั้งกายรู้สึกวูบไหวแปลกประหลาดอย่างไม่เคยเป็มาก่อน
มุมปากจางเหล่ยยกยิ้มเ้าเล่ห์ชายหนุ่มชอบใจในปฏิกิริยาตอบรับของหญิงสาว ที่แท้จุดอ่อนไหวของนางก็อยู่ที่ใบหูขาวเขาจึงไม่คิดปล่อยโอกาสดีเช่นนี้ให้หลุดลอยอ้าปากขบกัดติ่งหูนิ่มจนร่างบางอ่อนยวบอยู่ในอ้อมกอดเขาในทันที
ทั้งชายหนุ่มยังไม่ยอมหยุดแค่เพียงใบหูขาวริมฝีปากร้อนเริ่มไล่เลียชิมลงมาถึงลำคอระหงดูดเม้มด้วยความชำนาญจนรอบคอสองฝั่งร่างบาง ขึ้นรอยกุหลาบสีแดงช้ำให้เห็นเด่นชัด
"อืมม ไม่คุณชายสวี่ หยุดนะ" ร่างกายหลานซินคล้ายไม่ใช่ของนางอีกต่อไปแม้ถูกมือใหญ่จับพลิกหันกลับไปหาเขา นางก็ยังอ่อนโอนตามอย่างว่าง่าย
แต่ในท้ายที่สุดนางจำต้องรวบรวมพลังกายทั้งหมดให้กลับมา ออกแรงผลักร่างหนาให้ได้หลุดพ้นออกจากการโอบรัดเมื่อริมฝีปากร้อนกับฝ่ามือใหญ่ของเขา เริ่มลุกล้ำยุ่งย่ามกับปทุมถันนาง
"ท่านจะรังแกกันเกินไปแล้ว"
"หลานซินเกิดอะไรขึ้น"
เสียงดังจากด้านนอกทำให้กิจกามทั้งหมดของคนทั้งสองต้องหยุดชะงัก เหมยจีรีบคว้าชุดแต่งกายลวก ๆเพื่อมาเปิดประตูถามเ้าของห้องว่าเกิดสิ่งใดขึ้นกันแน่หากมีคนอื่นหรือบรรดาเ้านายมาพวกนางได้เตรียมตัวหนีได้ทัน
ทว่าหลังจากเปิดประตูมาด้านหน้าห้องกลับพบแต่ความว่างเปล่าแม้แต่หลานซินที่ต้องนั่งเฝ้าดูต้นทางให้อย่างทุกครั้ง ก็ไม่พบมีเพียงชุดน้ำชาที่หลงเหลือควันลอยคลุ้งขึ้นจากถ้วยเท่านั้นแต่ไม่เห็นผู้คนเลยสักคนเดียว
*********************************
** 1 ชั่วยาม = 2 ชั่วโมง
ยามไฮ่ (亥：hài) คือ 21.00 – 22.59 น.
126K
![[จบแล้ว] นครแห่งบาป - City of Sin](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472323_78885401.webp)
