ระหว่างที่ไอวี่และไอรี่กำลังทำความเข้าใจสถานการณ์ของพวกเธออยู่นั้นเองจู่พวกเธอก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง
บุ๋งๆๆๆ !! พวกเธอได้ยินเสียงก่อนจะมองไปตามเสียงก็เห็นว่ามีฟองอากาศกำลังลอยขึ้นมาจากสระน้ำของพวกเธอ
ซู่ม !! ทันใดนั้นเองจู่ๆก็มีคน ? โผล่ขึ้นมากลางสระของพวกเธอ
ไอรี่และไอวี่นั้นตกใจจนเกือบจะเผลอกรี๊ดออกมา
“องค์หญิงไอรีน...องค์หญิงไอวีน่าพวกท่านฟื้นแล้ว !!!” ผู้มาใหม่ถาม
“อือ....คุณเป็นใครคะ” ไอรี่พยักหน้าเบาๆก่อนจะถามกลับเธอสำรวจก่อนจะเห็นว่าผู้มาใหม่นี้คือนางเงือก
“อะไรกันองค์หญิงข้าอเล็กซานคร้าพี่เลี้ยงของพวกท่านยังไงล่ะ ท่านลืมไปแล้วงั้นเหรอ !!” คนที่มาใหม่ชื่ออเล็กซานดร้าเธอเป็นเงือกพี่เลี้ยงขององค์หญิงทั้งสองตั้งแต่ยังเยาว์วัย
“อเล็กซานดร้า x2” ไอรี่และไอวี่พูดขึ้นมาพร้อมกันพลางหันหน้ามามองกันเอง
หน้าต่างอเล็กซานดร้า Level : 315 พี่เลี้ยงประจำตัวองค์หญิงแห่งเผ่านางเงือก
“นางเงือกจริงๆงั้นเหรอเนี่ย ว่าแต่เมื่อครู่เขาเรียกเราว่าไอรีนงั้นเหรอ” ไอวี่ชี้หน้าตัวเองพลางหันไปถามไอรี่
“ไม่รู้สิไอรีนกับไอวีน่างั้นเหรอชื่อคล้ายๆพวกเราเลยแฮะ” ไอรี่เองก็ไม่แน่ใจเพราะพวกเธออยู่ด้วยกันจึงไม่รู้ว่าเงือกที่เป็นพี่เลี้ยงชื่ออเล็กซานดร้านั้นเรียกชื่อใครกันแน่
“อย่าบอกนะพวกท่านเสียความทรงจำ ไม่นะต้องเป็นเพราะเจ้าเครื่องพันธนาการที่ท่านแม่ทำบอกแน่ๆ ข้าต้องรีบนำเรื่องนี้ไปแจ้งแก่องค์ราชาและองค์ราชีนี !!” อเล็กซานดร้าที่ได้ยินทั้งสองคนคุยกันก็เข้าใจผิดว่าองค์หญิงทั้งสองของเธอเสียความทรงจำเพราะจากที่เธอได้ยินท่านแม่ทัพเล่ามานั้นองค์หญิงทั้งสองถูกสวมเครื่องพันธนาการที่หัว และทันทีที่ถอดออกองค์หญิงทั้งสองก็มีท่าทางเจ็บปวดและหมดสติไปทันที
ตู้ม !! ซ่า !! อเล็กซานดร้ากระโดดขึ้นมาเหนือน้ำก่อนจะตีลังกาม้วนตัวพุ่งลงไปใต้น้ำทันทีไอวี่และไอรี่มองตามลงไปก่อนจะเห็นว่าที่ใต้น้ำในสระที่พวกเธอตื่นขึ้นมานั้นมีโพรงขนาดใหญ่อยู่ข้างใต้
“ดูเหมือนโพรงข้างใต้นั่นจะเป็นทางเข้าออกของพวกนางเงือกนะ” ไอรี่พูด
“นั่นสิว่าแต่เราจะเอายังไงดีล่ะไอรี่ หมวกดำน้ำเราก็ไม่มีแล้วกระเป๋ามิติก็ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน แล้วเราจะออกไปจากที่นี่ยังไงหรือว่าคุณลุงจะมาช่วยเรามั้ย” ไอวี่ถามแฝดของเธอหลายคำถาม
“ฉันเองก็ไม่รู้อ่ะไอวี่แต่คุณลุงคงไม่มาช่วยเราหรอกมั้งเพราะคุณลุงไม่รู้นี่ว่าพวกเราแอบตามมา” ไอรี่พูด
“จริงสินะเราแอบตามมานี่นา....ว่าแต่เราไม่ถอดชุดนี่ออกก่อนเหรอ” ไอวี่ถามพลางมองชุดว่ายน้ำฉบับนางเงือกของพวกเธอ
“ฉันว่าอย่าพึ่งถอดดีกว่า เพราะดูเหมือนนางเงือกพวกนี้จะเข้าใจผิดว่าพวกเราคือองค์หญิงไอวีน่าและไอรีนอะไรนั่น ถ้าเกิดพวกนั้นรู้ว่าพวกเราไม่ใช่องค์หญิงอะไรนั่นบางทีอาจจะฆ่าพวกเราก็ได้นะ ตอนนี้พวกเราต้องแกล้งตามน้ำไปก่อน เมื่อครู่เงือกพี่เลี้ยงอะไรนั่นบอกว่าเราสูญเสียความทรงจำสินะ เราก็แกล้งสูญเสียความทรงจำกันเถอะ” ไอรี่พูดพลางวางแผนตามน้ำไป
“แบบที่ไอรี่ว่ามาก็ดีเหมือนกันแต่ก่อนอื่นฉันขอว่ายลงไปดูทางออกก่อน” ไอวี่พยักหน้า
“ฉันไปด้วย” ไอรี่พูดก่อนจะจับมือของไอวี่แฝดของเธอไว้พวกเธอหันมาพยักหน้าให้กันก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกๆจนเต็มปอด
บุ๋งๆๆๆ !! หลังจากสูดหายใจอัดอากาศเข้าไปเต็มปอดพวกเธอก็ดำน้ำลงไปที่โพรงที่อยู่ด้านล่างทันทีเธอไม่รู้ว่าใต้น้ำที่นี่ทำไมถึงสว่างทั้งๆที่พวกเธอไม่ได้ใส่หมวกดำน้ำ
เมื่อพวกเธอดำน้ำลงมาพวกเธอก็มองลอดเขาไปในโพรงนั่นและเมื่อมองเข้าไปพวกเธอก็ชะงักทันทีเพราะจากระยะที่สายตาของพวกเธอเห็นนั้นโพรงนั่นคือถ้ำใต้น้ำดีๆนี่เองแถมความยาวของมันยังยาวจนสุดลูกหูลูกตา พวกเธอไม่อาจจะประเมินได้เลยว่าถ้ำใต้น้ำนี่มีความยาวเท่าไหร่ อาจจะสามร้อยเมตร สี่ร้อยเมตร หรืออาจจะหนึ่งพันเมตรก็ได้ แต่ที่สำคัญคือตอนนี้พวกเธอต้องติดอยู่ที่นี่ไปก่อนแน่นอนเพราะพวกเธอไม่สามารถกลั้นหายใจว่ายน้ำลอดถ้ำไปได้นานขนาดนั้นเต็มที่ร้อยเมตรพวกเธอก็จะหมดลมแล้ว
พวกเธอตัดสินใจค่อยๆลอยตัวกลับขึ้นมาอยู่ข้างบนก่อนจะมองหน้ากันและค่อยๆร้องไห้ออกมา
“ฮือ....คุณลุงช่วยพวกหนูด้วย x2” ทั้งสองคนร้องไห้ออกมาเพราะไม่รู้ว่าจะหาทางออกจากที่นี่อย่างไรดีถ้าสตีฟไม่มาช่วย แถมพวกเธอไม่กล้าทำความแตกให้พวกนางเงือกรู้ว่าพวกเธอไม่ใช่องค์หญิงอะไรนั่นของพวกเขาเพราะกลัวถูกฆ่า ก็นะขนาดนางเงือกพี่เลี้ยงนั้นยังเลเวลเกินสามร้อยซึ่งฆ่าพวกเธอได้สบายมากเพราะพวกเธอไม่มีอาวุธอยู่เลยเพราะมันถูกเก็บเอาไว้ในกระเป๋ามิติที่หายไปไหนก็ไม่รู้
กลับมาบนเรือ
“เจ้ามนุษย์ที่แสนต่ำต้อยไปเอาอาหารมาให้พวกเราได้แล้ว !!!” ทันทีที่คุยกันรู้เรื่ององค์หญิงเงือกทั้งสองก็วางมาดนางพยาใส่สตีฟทันที
อะไรกันฟระพอคุยกันรู้เรื่องก็เบ่งใส่ตรูเฉยยัยเด็กเงือกสองคนนี้นิสัยแย่ชะมัดไม่เห็นน่ารักเหมือนพวกสองแฝดเลย ถึงสองแฝดจะทำตัวป่วนไปหน่อย?? แต่ก็ยังเชื่อฟังเราไม่ทำตัวแบบนี้ สตีฟได้แต่คิดในใจ
“รออะไรอยู่ล่ะไม่ได้ยินที่ท่านพี่ไอรีนสั่งหรือไงเจ้ามนุษย์” ไอวีน่าเห็นว่าสตีฟยังนิ่งอยู่ก็เอ่ยเร่ง
“คร้าบๆ” สตีฟตอบกลับแบบขอไปทีพลางยกมือขึ้นเกาหัวตอนนี้เขาคงได้แต่ตามน้ำไปก่อนเพราะไม่รู้จะเอาไงกับองค์หญิงเงือกทั้งสองนี่ดี
ระหว่างที่สตีฟกำลังจะออกจากห้องไปนั้นเองไอรียก็เรียกเขาไว้
“จริงสิเจ้ามนุษย์ครีบข้าและน้องรู้สึกแห้งมากเลย ช่วยเตรียมน้ำให้พวกเราด้วยเพราะอยู่บนบกแบบนี้พวกเราเคลื่อนไหวไม่สะดวกเลย” ไอรีนพูดพลางมองครีบหางของเธอที่เริ่มแห้งจากการอยู่บนบกนานเกินไป
เอาไงดีฟระบนเรือนี่ก็มีแค่อ่างอาบน้ำเล็กๆด้วยสิจะเอาอ่างใส่น้ำมาตั้งที่นี่ ไม่ดีๆอ๊ะจริงด้วยบนดาดฟ้าเรือมีสระว่ายน้ำนี่นาเอาพวกเธอไปไว้ในนั้นดีกว่า สตีฟนึกขึ้นได้ว่าเรือยอร์ชของเขานั้นมีสระว่ายน้ำอยู่ข้างบน
เมื่อสตีฟคิดได้ดังนั้นจึงเดินเข้าไปหาองค์หญิงทั้งสองเพื่อจะอุ้มขึ้นมาพาไปที่สระน้ำแต่สตีฟยังไม่ทันได้แต่ตัวพวกเธอสตีฟก็โดนพวกเธอฟาดเข้าให้
เผียะ !!
“เสียมารยาทเป็นแค่เผ่าพันธ์มนุษย์ที่แสนต่ำต้อยคิดจะแตะเนื้อต้องตัวราชวงศ์งั้นเหรอนี่ถ้าไม่ติดว่าเจ้าเป็นคนช่วยพวกเราไว้ เราจะสั่งตัดมือเจ้าไปแล้ว” ไอรีนพูดพลางมองหน้าสตีฟ
อะไรอีกฟระจะสั่งตัดมือตรู เหอะๆถ้าไม่ติดว่าหน้าเหมือนสองแฝดล่ะก็ตรูก็ฆ่าทิ้งไปแล้วเฟ้ย...ไม่สิจับไปเป็นๆดีกว่าสัตว์กลายพันธ์ประเภทนางเงือกหายากแบบนี้ถ้าเอาไปขายให้พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำคงได้ตังมาบานเบอะ สตีฟคิด
(ไรท์ : เอ็งรวยโคตรๆแล้วไม่ใช่ไง)
(สตีฟ : น่ายังไงมีเงินไว้ก็อุ่นใจกว่า)
“เอ่อ..คือว่าเห็นบอกว่าตัว...เอ้ยครีบแห้งไม่ใช่เหรอก็จะพาไปลงน้ำไง” สตีฟพูด
“อ้อเป็นอย่างนั้นเองเหรอเข้าใจแล้ว...แต่เจ้าก็ยังไม่คู่ควรที่จะสัมผัสร่างกายของพวกเราโดยตรงอยู่ดีเพราะพวกเราเป็นเชื้อพระวงศ์ ช่วยหาทางอื่นด้วย” ไอรีนหลังจากได้ฟังสตีฟอธิบายก็พอจะเข้าใจบ้างว่าสตีฟหวังดีจะพาตนเองไปลงน้ำ
“งั้นรอนี่แป๊ปนะ” สตีฟได้ยินดังนั้นก็นึกขึ้นได้ว่ามันมีรถเข็นที่ใช้สำหรับเข็นของอยูที่ห้องครัวจึงรีบเดินไปเอารถเข็นมา
ครืด !! เสียงสตีฟเข็นรถเข็นเข้ามาในห้อง
“นี่คือ !!” องค์หญิงเผ่าเงือกทั้งสองไม่เคยเห็นรถเข็นมาก่อนจึงมองหน้าสตีฟอย่างสงสัย
“มันคือรถเข....ไม่สิมันคือพาหนะพิเศษสำหรับองค์หญิงทั้งสองเชิญขึ้นมาบนนี้ได้เลย” สตีฟพูดก่อนจะเข็นรถไปใกล้ทั้งสองคนให้มากที่สุด
ภาพรถเข็น“โอ้เผ่าพันธ์มนุษย์ที่แสนต่ำต้อยก็มีวิทยาการที่ทันสมัยด้วยสินะ ไม่เลวๆ” ไอวีน่าพูด
“เอาล่ะขึ้นมาบนนี้เลย” สตีฟพูดพลางเอียงรถเข็นให้ขนานกับพื้นให้มากที่สุดและชี้ไปที่โครงของรถเข็นให้พวกเธอได้เข้าใจว่าควรจะขึ้นมาอย่างไร
กระดึ๊บๆๆๆ !! ไอรีนและไอวี่น่าค่อยๆกระดึ๊บๆมาใกล้ๆ
โอ๊ย......จะไม่ให้แล้วโว๊ยยังกับหนอนชาเขียวจะกลั้นหัวเราะไม่ไหวแล้วโว๊ย !!!!! สตีฟกำมือจนสั่นเขาพยายามกลั้นไม่ให้ตัวเองหัวเราะออกมาเพราะภาพองค์หญิงเงือกสองคนที่กำลังกระดึ๊บอยู่นั้นมันช่างตลกเหลือเกิน
ผัวะ !! ผัวะ !! เมื่อพวกเธอขยับเข้ามาใกล้พวกเธอก็ใช้ครีบหางตีเข้าไปที่พื้นทำให้ร่างของพวกเธอลอยขึ้นมาและร่วงลงบนโครงของรถเข็นทันทีพวกเธอนอนเรียงกันอยู่บนรถเข็นยังกับปลาตัวโตที่กำลังจะถูกย้ายไปเชือด
“เอาล่ะพวกองค์หญิงเกาะดีๆนะ” สตีฟพูด
“เราเข้าใจแล้วx2” ทั้งคู่ตอบก่อนจะใช้มือจับโครงเหล็กเอาไว้
ตึง !! ตึง !! สตีฟค่อยๆลากรถเข็นขึ้นบันไดเอาจริงๆเขาสามารถยกมันลอยขึ้นมาได้ด้วยมือเดียวแต่เขาอยากจะแกล้งพวกนี้สักหน่อย
“นี่เบาๆหน่อยสิขับพาหนะยังไงของเจ้ากันข้าเจ็บเอวไปหมดแล้วนะ” ไอวีน่าโวยวายออกมา
“ผมขอโทษองค์หญิงตรงนี้มันเป็นบันไดพวกท่านไม่มีขาจึงต้องลำบากแบบนี้” สตีฟพูดพลางพยายามกลั้นขำสุดชีวิต
ยัยองค์หญิงเงือกพวกนี้เชื่อจริงดิว่ารถเข็นนี่คือพาหนะโอ๊ยอยากจะขำให้ฟันร่วง สตีฟคิดในใจ
ในที่สุดสตีฟก็พาทั้งคู่ขึ้นมาจนถึงดาดฟ้าบนเรือได้สำเร็จ
“ว้าวนี่เราอยู่บนบกอย่างนั้นเหรอ” เมื่อขึ้นมาถึงข้างบนไอรีนและไอวี่น่าก็มองดูรอบๆด้วยความตื่นตาตื่นใจทันทีภาพที่พวกเธอเห็นคือภาพของผิวทะเล และพวกเธอกำลังลอยอยู่เหนือผิวทะเล (อยู่บนเรือ)
“เอาล่ะองค์หญิงนี่คือสระน้ำเชิญพวกท่านลงไปได้เลย” สตีฟชี้ไปที่สระน้ำเขานั้นจอดรถเข็นเอาไว้ข้างๆสระ
“ขอบใจเจ้ามากเจ้ามนุษย์เอาล่ะไอวีน่าน้องพี่เรารีบลงไปกันเถอะ” ไอรีนพูดก่อนจะดีดตัวลงไปในสระน้ำทันที
ตู้ม !! ทันทีที่ไอรีนกระโดดลงไปเธอก็รีบตะเกียกตะกายขึ้นมาทันที
“แค่กๆๆ ไอวีน่าอย่าพึ่งลงมาสระน้ำนี่เป็นพิษ !!!” ไอรีนรีบห้ามไอวีน่าที่กำลังจะลงสระตามเธอไป
“เป็นพิษ !!” ไอวีน่าอุทานออกมาอย่างตกใจพลางหันควับมามองสตีฟเตรียมจู่โจมทันที
พิษอะไรอีกฟระนั่นมันสระน้ำธรรมดาเฟ้ย...อ๊ะจริงสิหรือว่าแพ้น้ำคลอรีนฟระ สตีฟคิดในใจก่อนจะรีบพูดแก้ไขความเข้าใจผิด
“เดี๋ยวก่อนองค์หญิงทั้งสองสระน้ำนั่นมันสำหรับมนุษย์ รอเดี๋ยวนะจะรีบไปแก้ไขให้เดี๋ยวนี้รีบขึ้นมาก่อน” สตีฟรีบพูดก่อนจะรีบวิ่งไปที่ใต้ท้องเรืออีกครั้งส่วนไอรีนนั้นยังไม่ทันได้ตอบหรือพูดอะไรก็เห็นสตีฟวิ่งไปเสียแล้วเธอรีบขึ้นมาจากสระก่อนจะเห็นว่าครีบของเธอแดงเถือกไปหมดจากอาการแพ้คลอรีน
ทันใดนั้นเองจู่ๆเสียงเครื่องยนต์บางอย่างที่อยู่ข้างๆสระก็ดังขึ้น
ครืด !!!!!! ว้าย !!!!! ไอรีนและไอวีน่าที่ได้ยินเสียงเครื่องยนต์ก็ส่งเสียงตกใจก่อนจะกอดกันกลม
“ท่านพี่ดูเหมือนเจ้ามนุษย์นั่นจะหลอกเรามาฆ่าดูครีบท่านสิถูกพิษจนแดงไปหมดแล้ว แล้วนั่นเสียงอะไรก็ไม่รู้ดูเหมือนจะเป็นอาวุธร้ายแรง” ไอวีน่าพูด
“ไม่ต้องห่วงไอวีน่าพี่จะปกป้องเจ้าเอง” ไอรีนบอกกับน้องสาวพลางขยับตัวมาบังไอวีน่าเอาไว้
ตึกๆๆๆ !! เสียงสตีฟรีบวิ่งขึ้นมาเขามองดูเครื่องทำสระน้ำเกลือกำลังทำงานก็ยิ้มออกมา
“เครื่องยังใช้ได้อยู่สินะ รอให้มันทำงานแค่ห้านาทีจากสระคลอรีนก็จะเปลี่ยนเป็นสระน้ำเกลือ” สตีฟพูด
ควับ !! ไอรีนและไอวีน่าเมื่อเห็นว่าสตีฟมาแล้วก็หันมามองเขาทันที
“เจ้าจะฆ่าพวกเราก็ฆ่าแต่จงจำไว้เมื่อใดที่เลือดของราชวงศ์ไหลรินเจ้าจะถูกเผ่าพันธ์เงือกทั้งหมดตามล่า มาเลยเจ้ามนุษย์วันนี้ล่ะข้าและน้องจะขอสู้ตายกับเจ้า !!!” ไอรีนพูดพลางขยับมือเตรียมรับการโจมตีที่คาดไม่ถึงจากสตีฟ
อะไรของยัยเด็กเงือกพวกนี้ฟระเพี้ยนเปล่าเนี่ยใครจะไปฆ่าใครฟระตรูแค่ไปเปิดเครื่องทำสระน้ำเกลือมาเองเฟ้ย สตีฟมองดูทั้งคู่ด้วยสายตาว่างเปล่า
จบ...
![จ้าวศัสตราเทวะ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1608265528_24768503.webp)
5.95M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
