ทลายสวรรค์ กลืนพิภพ

จากนั้นนาฟหันไปสำรวจรอบๆ ถ้ำ เพื่อมองหาเจ้างูตัวน้อยปรากฏเห็นมันกำลังสนุกกับการได้ลิ้มลองผลไม้พลังสีแดงที่มีอยู่หลายผลสังเกตให้ดีตัวมันจะใหญ่ขึ้นเล็กน้อย

นาฟก้าวเข้ามาหาเจ้าตัวน้อยจ้องมองไปที่งูหลากสีเบื้องหน้า

เจ้างูน้อยก็ชูคอ หันมองนาฟด้วยดวงตากลมโต

อยู่ๆนาฟก็ทำท่าโค้งคำนับให้กับเจ้าสัตว์ตัวน้อย เป็นการขอบคุณ  เจ้างูน้อยกระพริบตาปริบ ๆ  แล้วไม่สนใจ ลอยตัวไปมารอบๆ ต้นไม้พลัง

นาฟเหลียวมองพื้นที่รอบๆที่ตนเองทำสกปรกไว้เริ่มปัดกวาดทำความสะอาด หยิบหนังสือและตำราโบราณที่กองอยู่ที่พื้นเก็บกลับเข้าชั้นวางอย่างเป็นระเบียบ

และเริ่มสำรวจไปรอบๆห้องโถงแห่งนี้ และยิ่งได้เห็นทุกอย่างใกล้มากขึ้น ยิ่งชื่นชมถึงคนที่สามารถสะสมของเหล่านี้ได้

“ตอนนี้เป็นเวลาไหนแล้วนะแล้วเราอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนกันนะ!

นาฟหันไปมองลูกโลกทรงกลมที่อยู่ หน้าห้องโถงนี้

เหลือบไปเห็นจิตวิญญาณสาวที่ยืนมองโลกมิติเบื้องหน้าอย่างไม่ไหวติง

นาฟลังเลอยู่สักพักจึงก้าวเดินออกมายืนข้างๆ จิตวิญญาณสาว

“ท่านผู้ยิ่งใหญ่ที่เป็นเจ้าของที่นี่ เป็นคนสร้างโลกมิติ นี้หรือ?

จิตวิญญาณสาวจ้องมองโลกเบื้องหน้าอยู่สักพักแล้วพยักหน้า   นาฟมองลูกทรงกลมเบื้องหน้า ที่ทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่กับที่แต่ความเสียหายก็ยังคงอยู่เท่าเดิม รอยแยกผ่าผืนดินแตกออกไปทั่วชั้นบรรยากาศเกิดรูโหว่เต็มไปหมด

    “เป็นเพราะเจ้าอีกาดำตัวนั้นอย่างนั้นรึ!

    “เดิมทีโลกใบนี้ ก็ใกล้จะสูญสลายอยู่แล้วไม่แปลกที่พวกเดรัจฉานนั้นจะหลุดรอดออกไป

    “ใกล้จะสูญสลายอย่างนั้นรึ!

ใกล้สูญสลายจิตวิญญาณสาวได้ยินประโยคนี้ถึงกับก้มหน้าแสดงความสำนึกเสียใจออกมา  นาฟที่มองอยู่ด้านข้างไม่กล้าที่จะถามต่อ

 อยู่ๆนางก็เงยหน้าขึ้นแล้วเอ่ย   “สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเจ้าไม่ใช่”โลกมิติเสมือน”  ที่พวกผู้ยิ่งใหญ่ทั่วไปสร้างขึ้นเพื่อการบันเทิง โลกพวกนั้นล้วนแล้วแต่เป็นภาพลวงตา 

แต่นายท่านตั้งใจจะสร้างโลกเสมือนจริง  ทุกอย่างในนั้นล้วนเป็นของจริง!

นาฟก็พอรับรู้ได้จากการที่อยู่ที่นั้นมาว่าทุกอย่างเป็นของจริงไม่ใช่ภาพลวงตา

นายท่านพบเห็นความทุกข์ยากจากเบื้องนอกมามากท่านจึงมีความใฝ่ฝันที่จะ หาโลกที่สงบสุขสวยงามปลอดภัย ให้กับมนุษย์ทุกคน ท่านเคยเอ่ยว่า

"ต้องมีทาง... เราต้องสร้างโลกใหม่ที่ดีกว่านี้!"

ดวงตาของนายท่านเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นถึงจะรู้ว่าไม่ง่าย แต่มันเป็นความหวังเดียวที่จะนำพามนุษย์ออกจากความมืดมน

อยู่ๆจิตวิญญาณสาวก็หยุดพูดแล้วหลับตา นึกถึงเรื่องราวในอดีต

“จินตนาการถึงโลกใหม่ที่ข้าใฝ่ฝันมันเป็นโลกที่เต็มไปด้วยแสงสว่างและความสงบสุข ท้องฟ้าสีฟ้าสดใสมีเมฆขาวลอยอ้อยอิ่ง

ป่าไม้เขียวขจีที่เต็มไปด้วยชีวิตดอกไม้บานสะพรั่งและนกน้อยร้องเพลงอย่างมีความสุข แม่น้ำใสสะอาดไหลรินไปทั่วทุกสิ่งทุกอย่างดูสดใสและงดงามเหมือนความฝัน

 “ข้าจะสร้างโลกเช่นนั้นให้กับทุกคน!" ชายหนุ่มประกาศด้วยความตั้งใจ แม้ไม่มีใครได้ยินแต่เขารู้ว่าหัวใจของเขาเต็มเปี่ยมไปด้วยปณิธานที่แรงกล้า

ในโลกใหม่นั้นผู้คนจะมีชีวิตที่สมบูรณ์และเป็นสุขพวกเขาจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติและมีความสามัคคี ไม่มีสงครามและความขัดแย้ง

ไม่มีความอดอยากและความทุกข์ทรมานเด็กๆ สามารถวิ่งเล่นในทุ่งหญ้า ผู้คนทำงานด้วยความสุขและรอยยิ้มทุกคนมีที่อยู่อาศัยที่อบอุ่นและอาหารที่เพียงพอ

อยู่ๆจิตวิญญาณสาวที่หลับตา ก็มีหยดน้ำใสๆ ไหลรินออกมา

ทั้งคู่ยืนอยู่หน้าลูกทรงกลมเบื้องหน้าอย่างเงียบงันจนในที่สุดนาฟก็เริ่มเอ่ย

“มีหนทางฟื้นคืนหรือไม่?

 “ข้าซาบซึ่งในความหวังดีของท่านผู้ยิ่งใหญ่ แต่มันไม่ใช่ภาระที่เขาจะแบกรับไว้คนเดียว!

“สิ่งนี้เป็นความหวังของมนุษยชาติทั้งหมด ควรได้รับความร่วมมือจากทุกคน

อยู่ๆจิตวิญญาณสาวก็ลืมตาขึ้น เหมือนเด็กหนุ่มได้จุดประกายความหวังขึ้นมาอีกครั้ง

ใช่…เจ้าพูดถูก!  นายท่านก็เคยเอ่ยเรื่องราวเหล่านี้

วิญญาณสาวหันมองเด็กหนุ่มด้านข้างสำรวจร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วพยักหน้า 

“เจ้าเป็นคนหนุ่มที่หาได้ยากมีระดับร่างกายและรูปแบบพลัง ที่สามารถเทียบเคียงกับนายท่านตอนหนุ่มได้

และเรื่องราวประสบการณ์ที่ผ่านมาก็ล้วนทำแต่ความดีและสร้างคุณประโยชน์ให้กับผู้ตกทุกข์

นาฟหันไปมองจิตวิญญาณสาวทันที

“หมายความว่ายังไง! เมื่อตะกี้ท่านเอ่ยว่า”เรื่องราวที่ผ่านมา!

“การตรวจสอบความทรงจำเป็นหนึ่งในความสามารถของผู้พิทักษ์  ข้าต้องรู้ทุกอย่างของคนที่เข้ามาในที่แห่งนี้

ถึงความทรงจำในอดีตของเจ้าจะถูกใครบางคนผนึกไว้ แต่ด้วยการกระทำและอุปนิสัย สามารถบ่งบอกถึงคุณสมบัติได้

“เจ้ามีคุณสมบัติที่คู่ควรจะสืบทอดเจตนารมย์ของนายท่านเจ้ายินดีจะทำหรือไม่?

นาฟยังคงนิ่งอึ้งและทำตัวไม่ถูกกับคำกล่าวของจิตวิญญาณสาว

“ข้าไม่รู้ว่าจะช่วยทำสิ่งที่เจ้านายของท่านทำไว้ได้รึเปล่า แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าใฝ่ฝันที่อยากจะทำเสมอคือได้เป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือผู้คน

จิตวิญญาณสาวเพ่งมองชายหนุ่มอย่างไม่ละสายตา 

“แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!

นาฟหันกลับไปมองลูกทรงกลมเบื้องหน้านึกถึงประโยชน์ของมวลมนุษย์ต่อจากนี้

“ตกลง!