หยางซูหนิงเกิดใหม่ทั้งทีขอถล่มแคว้นจิ้งให้ราบ

“อาจูเรารีบกลับเข้าห้องกันเถิด นี่ก็ใกล้เข้าฤดูหนาวแล้ว ตากลมเย็นมากไปมันจะทำให้เจ้าพลอยไม่สบายเอาได้นะ” ซูหนิงกล่าวขึ้นพร้อมกับใบหน้าและน้ำเสียงที่อ่อนโยน มือเรียวบางสองข้างพลางยืดหยัดตรงดันแผ่นหลังของอาจูเข้าห้องไป หน้าขาวผ่องหันมองมารดาด้วยรอยยิ้ม ฝีเท้าสับก้าวตามน้องสาวเข้าห้องไปเช่นกัน

ทันทีที่ร่างบางทั้งสองก้าวเท้าเข้ามาในห้อง ซูหนิงพลางเดินตรงมุ่งไปยังโต๊ะประทินโฉม บนโต๊ะของนางเต็มไปด้วยเครื่องประทินโฉมมากมาย นางพลันเอื้อมมือหยิบเครื่องหอมขึ้นมาดอมดม ทันทีที่เปิดฝาออกกลิ่นหอมฉุนพลันระเหยคละคลุ้งจนทั่วห้อง ชวนให้จมูกเริ่มรู้สึกฟุดฟิด

“เครื่องหอมนี่กลิ่นแรงเสียจริง” ซูหนิงพูดขึ้นพร้อมกับคิ้วที่ขมวด มือบางปิดฝาเครื่องหอมลงอย่างรวดเร็ว

“ท่านพี่จะแต่งกายเช่นไรดีเจ้าคะ แต่งให้ดูโดนเด่นจนผู้คนต่างพากันมองมาเหมือนดุจอยู่ในภวังค์ดีหรือไม่เจ้าค่ะ เดี๋ยวอาจูจะช่วยท่านพี่เลือกเสื้อผ้าให้เองเจ้าค่ะ!” อาจูพูดขึ้นด้วยท่าทีที่ตื่นเต้นแทนผู้เป็นพี่ แม้สองมือของอาจูจะใช้การไม่ได้ แต่ความสามารถนางยังมีอยู่

ทันทีที่ซูหนิงได้ยินปากเล็กบางก็พลางยิ้มขึ้น นางพลันลุกขึ้นไปจับหัวน้อยๆของอาจูก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างอ่อนโยน “ไว้คราวหน้าดีกว่านะ” สิ้นประโยคพูดซูหนิงก็พลันนั่งลงเบื้องหน้าของโต๊ะประทินโฉม มือบางเริ่มหยิบจับเครื่องประทินโฉมต่างๆแล้วเริ่มลงมือปัดแต่งใบหน้าอันขาวผ่องของตนเอง

“อาจูน้องไปหาเสื้อผ้าที่เรียบง่ายสีสันไม่ฉูดฉาดดูแล้วไม่ค่อยโดดเด่นมาให้พี่หน่อย...” คำพูดของซูหนิงทำเอาอาจูถึงกับงงไปครู่หนึ่ง ทำไมท่านพี่ถึงไม่เลือกเสื้อผ้าที่เด่นสะดุดตากันนะ?

ทันทีที่ผู้เป็นน้องใช้แขนสองข้างประกบช้อนพยายามหยิบอาภรณ์สีเบาบางไม่ฉูดฉาดแสบตามาก็พลันสายตาต้องตกตะลึง ซูหนิงที่ประทินโฉมใบหน้าอันขาวผ่องของนางอย่างเบาบางไม่หนักหรือโดดเด่น เส้นผมสีดำเงาราวหมึกถูกเกล้าขึ้นจัดเป็นทรงที่เรียบง่ายมองแล้วไม่หวือหวาและยิ่งเมื่อนางสวมอาภรณ์ที่อาจูนำมาให้ความงดงามที่เรียบง่ายชวนให้ผู้มองรู้สึกสบายตาก็ทำให้ต้องตกตะลึง “ท่านพี่งดงามมากเลยเจ้าค่ะ” คำพูดกล่าวชมของน้องสาวทำเอาซูหนิงเผลอหลุดแสดงใบหน้าที่เคอะเขินออกมา

“ถ้าเช่นนั้นเราก็ไปกันเถิด...” ซึ่งเหตุผลที่นางแต่งกายให้ออกมาดูเรียบง่ายไม่หวือหวาหรือโดดเด่นก็เป็นเพราะนางได้คาดเดาเอาไว้แล้วว่า สตรีจากตระกูลต่างๆจะต้องพากันแต่งกายสวมอาภรณ์ที่ดูโดดเด่นสดใสเพื่อให้ชินหวังอ๋องสนใจในตัวพวกนางเป็นแน่ แต่ถ้ากลับกันมีนางที่สวมอาภรณ์ไม่โดดเด่นและไม่เป็นที่สะดุดตาเมื่ออยู่ท่ามกลางสตรีที่แต่งกายฉูดฉาดหวือหวานางจะดูโดดเด่นจากความแตกต่างของการแต่งกายจนเป็นที่จับตามองเสียเอง...