มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ซูเฉินก้าวเดินออกมายังภายนอกถ้ำ ตอนี้หยานเออร์กับงูกลืนสวรรคืกว่า300ตัวกำลังเฝ้ามองมาทางซูเฉิน "นายน้อยท่านจะออกไปแล้วรึเจ้าค่ะ"หยานเออร์เคลื่อนกายเข้ามาหาซูเฉิน เธอมองไปทางซูเฉินด้วยสายตาเเปลกใจ ลักษณ์ตอนนี้ของซูเฉินนับว่าหล่อเหล่ามาก ใบหน้าขาวเนียน จมูกโด่งเป็นสัน คิ้วคม ดวงดาสีฟ้านุ่มลึก ผมดำสลวยทีี่หมัดไว้ด้านหลัง ริ้มฝีปากแดงระเรื่อราวกับของหญิงสาว มาพร้อมกับหุ่นสูงเกินวัย เกือบ170ซม. ชุดสีขาวรัดรูปทำให้เขาดูราวกับเทพบุตรจุติจากสวรรค์ ผิดกับตอนก่อนหน้านี้ ซูเฉินเเต่งกายด้วยชุดซ่อมซ่อและเนื้อตัวมอมแมม ผมยาวมิได้หมัดไว้ปกปิดใบหน้าเขาเกือบครึ่ง ตอนนี้ซูเฉินดูราวกับอีกคนขึ้นมาทันที ต้องบอกว่าเขานั้นหล่อเหลาตั้งแต่เด็ก มิเช่นนั้นทำไมบุตรสาวของจ้าวหลิงเทีียนจึงซื้อเขามาในราคาสูง อันที่จริงเขาควรจะเสียบริสุทธิ์ให้กับบุตรสาวของจ้าวหลิงเทียนหรือจ้าวหลินไปนานแล้ว แต่เนื่องจากทางตระกูลจ้าวได้หมั้นหมายให้เจ้าหลินกับบุตรชายตระกูลโม่เอาไว้ ทำให้นางไม่สามารถทำกริยาที่ไม่มีมารยาทกับว่าที่สามีของเธอได้ และถ้าจ้าวหลินได้เห็นซูเฉินในตอนนี้ เขาคงคิดว่าเธอคงกระโดดเข้าใส่เขาอย่างบ้าคลั่งและไม่สนใจวาที่สามีเธอแน่ๆ ชุดสีขาวที่ซูเฉินกำลังใส่อยู่นั้น เขาได้มาจากแหวนมิติที่หยานเออร์หมอบให้เขา ป่าดูดวิญญาณเป็นสถานที่อันตรายแต่ก็มีพวกที่ยังกล้าเสี่ยงกล้าลอง เข้ามาและโดนฆ่าโดยเหล่างูกลืนสวรรค์ ภายในแหวนพวกนี้ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจนัก ไม่ว่าจะเป็นอาวุธหรือเม็ดยาต่างๆไม่สามารถใช้ได้แล้ว เนื่องจากแหวนพวกนี้มีอายุมากว่า200-300ปีเป็นอย่างต่ำ มีเพียงเหรียญทองจำนวน40,000เหรียญเท่านั้นที่พอมีค่า 40,000เหรียญทองนั้นเท่ากับเงินที่ตระกูลเจ้าทำได้รวมกันถึง2เดือนเลยที่เดียว ตระกูลจ้าวนั้นเป็น1ตระกูลใหญ่6ตระกูลใหญ่ภายในเมืองหลวงของอาณาจักรพันบุบผา ทรัพสินที่พวกเขาหาได้ในละเดือนนั้นมหาศาล สามารถทำให้ครอบครัวครอบครัวหนึ่งมีชีวิตสุขสบายไปได้ทั้งเป็นร้อยๆปี เพราะฉะนั้นเงินจำนวน40,000เหรียญทองของเขาสามารถใช้จ่ายได้สบายไปช่วงหนึ่ง "ถูกต้องข้าจะออกไปแล้ว"ซูเฉินตอบกลับหยานเออร์ ป่าดูดวิญญาณนี้ได้รับพลังจากมรดกของพระเจ้าตะกละมาเป็นหมื่นปี เมื่อมรดกไม่อยู่แล้ว งูกลืนสวรรค์ก็ยังสามารถอยู่อาศัยไปได้อีก10ปี ในระหว่างนั้นซูเฉินก็ก็มีเวลาพอที่จะเต็บโตและหามางแก้ปัญหาให้กับเผ่างูกลืนสวรรค์ได้ หยานเออร์ได้ยินเช่นนั้นก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดออกไปว่า"นายน้อยข้าจะไปกับท่านด้วย!!"ซูเฉินเเปลกใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของหยานเออร์ "เจ้าคิดดีแล้วรึ?"แม้ซูเฉินต้องการพาหยานเออร์ออกไปแต่เขาก็อยากให้หยานเออร์ดูแลเผ่างูกลืนสวรรค์ในป่าต่อไป เนื่องจากมรดกของพระเจ้าจอมตะกละได้โดนเขาดูดกลืนไปแล้ว และป่านี้ก็ไม่มีพลังดูดกลืนลมปราณอีกต่อไป ทำให้ผู้คนสามารถเข้ามาในป่านี้ได้โดยไม่สูญเสียลมปราณ แม้มีงูกลืนสวรรค์บางตัวที่ทรงพลังสามารถรับมือกับคนในอาณาจักรพันบุบผาได้ แต่ก็ไม่สามารถต่อต้านกับจักรวรรดิพยัคฆ์คำรนได้ ที่นั้นมีตัวตนระดับจักรพรรดิอาศัยอยู่และยังมีตัวตนระดับราชันแบบหยานเออร์อีกมากมาย ป่าดูดวิญญาณเป็นที่โด่งดังไปทั่วทั้งทวีป เมื่อมีข่าวออกไปที่นี้จะโดนเหล่าผู้คนจากทั่วทวีปหลั่งไหลมาที่นี้แน่ๆ เมื่อถึงตอนนั้น เผ่างูกลืนสวรรค์อาจจะถูกสังหารหมดก่อนที่ซูเฉินจะสถานที่ใหม่ให้พวกเขาแน่ๆ"เจ้าค่ะ! ข้าน้อยต้องการติดตามนายน่้อยไปเจ้าค่ะ"หยานเออร์มองซูเฉินด้วยสายตาแน่วแน่ สำหรับเธอซูเฉินจะเป็นผู้ช่วยให้รอดและเป็นตัวตนอันยิ่งใหญ่ เธอต้องการติดตามเพื่อช่วยเหลือและอยู่เคียงข้างเขา "ตกลง งั้นไปกันเถอะ"ซูเฉินเห็นแววตาแน่วแน่ของหยานเออร์เขาก็ไม่พูดอะไรอีกและออกเดินทาง"""โฮก!!"""เหล่างูกลืนสวรรค์ต่างส่งเสียงคำรามเพื่อส่งซูเฉินและหยานเออร์
*****ตอนต่อไป มุ่งหน้าสู่แกรนไลน์? เมืองหลวง!!*****

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่27

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่27

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้