ราชันย์ทวีคูณหมื่นเท่า

บทที่ 90: ทางเดินอสนีบาตบรรพกาล

ทันทีที่หลินฟานก้าวผ่านธรณีประตูเข้าไป... ประตูหินมหึมาเบื้องหลังก็ปิดลงเองเสียงดังสนั่น! ตัดขาดเขาจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง!

เบื้องหน้าของเขาคือทางเดินที่กว้างใหญ่ซึ่งสร้างจากศิลาที่ไม่รู้จักชื่อ มันทอดยาวเข้าไปในความมืดมิดจนสุดสายตา แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลาวที่สุดคือ... ทางเดินนี้ไม่ได้ว่างเปล่า!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

สายฟ้า!

สายฟ้าสีทองอร่ามที่ดูโบราณและศักดิ์สิทธิ์อย่างหาที่เปรียบมิได้กำลังฟาดฟันลงมาจากเพดานถ้ำที่มองไม่เห็นอย่างต่อเนื่อง! มันไม่ได้ฟาดลงมาอย่างสุ่มสี่สุ่มห้า แต่กลับก่อตัวขึ้นเป็น "พายุสายฟ้า" ที่หนาทึบจนแทบไม่มีช่องว่างให้เดินผ่าน!

นี่คือบททดสอบด่านแรก! "ทางเดินอสนีบาตบรรพกาล"!

หลินฟานสัมผัสได้ในทันทีว่าสายฟ้าเหล่านี้ไม่ใช่สายฟ้าธรรมดา... มันบรรจุ "เจตจำนง" ที่เก่าแก่และครอบงำของมังกรอสุนีบาตบรรพกาลเอาไว้! มันไม่เพียงแต่จะทำลายร่างกาย... แต่ยังโจมตีเข้าใส่จิตวิญญาณและพยายามจะ "บดขยี้" พลังสายฟ้าของผู้บุกรุก!

"น่าสนใจ"

หลินฟานไม่ได้หวาดกลัว... แต่กลับรู้สึกตื่นเต้น!

"เกราะปราณอสุนีบาตราชันย์!"

เกราะสีม่วงทองปรากฏขึ้นรอบตัวเขาทันที! เขาไม่ได้คิดจะวิ่งฝ่าเข้าไป... แต่กลับก้าวเดินเข้าไปอย่างช้าๆ และมั่นคง!

เปรี้ยง!

สายฟ้าบรรพกาลสายแรกฟาดลงมาที่เกราะของเขา!

เคร้ง!

เกราะปราณอสุนีบาตราชันย์สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! พลังสายฟ้าที่ศักดิ์สิทธิ์และเก่าแก่พยายามจะแทรกซึมเข้ามา!

แต่พลังสายฟ้าของหลินฟานก็ไม่ใช่ของธรรมดาเช่นกัน! มันคือสายฟ้าที่ผ่านการชำระล้างด้วยทัณฑ์สวรรค์และหลอมรวมกับพลังแห่งการดับดารา!

พลังสายฟ้าสองสายที่แตกต่างกันสุดขั้วเข้าปะทะกันบนผิวของเกราะ!

หลินฟานรู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาล! แต่เขาก็ยังคงยืนหยัดอยู่ได้!

"แค่นี้ยังไม่พอ!"

เขาเริ่มโคจรพลังจากแก่นแท้ทองคำของเขา! ไม่ใช่เพื่อป้องกัน... แต่เพื่อทำในสิ่งที่บ้าบิ่นยิ่งกว่า!

"กลืนกิน!"

เขากระตุ้นกายาไร้ลักษณ์ของเขา! พยายามที่จะ "ดูดซับ" พลังของสายฟ้าบรรพกาลเหล่านี้!

พรึ่บบบบ!

สายฟ้าที่ฟาดลงมาที่เกราะของเขา... ส่วนหนึ่งถูกดูดกลืนเข้ามาในร่างกาย!

"อั่ก!"

หลินฟานกระอักเลือดออกมาเล็กน้อย! พลังงานที่ดิบเถื่อนและเก่าแก่นี้มันรุนแรงเกินไป! มันพุ่งพล่านอยู่ในเส้นชีพจรของเขาราวกับม้าพยศ!

[คำเตือน! ท่านกำลังดูดซับพลังงานที่ไม่เสถียร! มีความเสี่ยงที่เส้นชีพจรจะเสียหาย!]

แต่หลินฟานกลับยิ้มออกมา!

"นี่แหละคือสิ่งที่ข้าต้องการ!"

เขาไม่ได้หยุด! แต่กลับเดินหน้าต่อไป! ก้าวเดินไปท่ามกลางพายุสายฟ้าที่บ้าคลั่ง!

เขายอมให้ร่างกายของตัวเองได้รับบาดเจ็บ! เพื่อที่จะใช้แรงกดดันจากภายนอกและพลังงานที่ดิบเถื่อนจากภายใน... ในการ "ขัดเกลา" ร่างกายและแก่นแท้ทองคำของเขาให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก!

เขาเปลี่ยนบททดสอบที่อันตรายถึงชีวิต... ให้กลายเป็น "แดนบำเพ็ญเพียร" ที่ดีที่สุดสำหรับตัวเอง!

เขาเดินไป... ก้าวแล้วก้าวเล่า...

ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล... แต่กลิ่นอายที่แผ่ออกมากลับแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ! พลังปราณของเขาถูกขัดเกลาจนบริสุทธิ์ยิ่งขึ้น!

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่...

ในที่สุด... เขาก็เดินผ่านพายุสายฟ้าที่บ้าคลั่งนั้นมาได้!

เบื้องหน้าของเขาคือปลายทางของทางเดิน... และประตูหินอีกบานหนึ่ง

ร่างกายของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยบาดแผลที่น่ากลัว... แต่ดวงตาของเขากลับสว่างไสวและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม!

และที่สำคัญที่สุด...

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี! ด้วยการขัดเกลาจากสายฟ้าบรรพกาล... ท่านได้ทะลวงสู่ขอบเขตแก่นแท้ทองคำ ขั้นที่ 4!]

เพียงแค่ผ่านบททดสอบด่านแรก... เขาก็สามารถทะลวงขึ้นไปได้อีกหนึ่งขั้น!

หลินฟานมองไปยังประตูบานต่อไป... แววตาของเขาลุกโชนไปด้วยความคาดหวัง

"มาดูกันว่า... บททดสอบต่อไป... จะมอบอะไรให้ข้าได้อีก!"