ศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองพิภพ (จบ)

        ภายในตำหนักตอนนี้กำลังจัดงานเลี้ยงฉลองอย่างใหญ่โต อาหารต่างๆหรือเครื่องดื่มถูกเสริฟ์ออกมาอย่างไม่ขาดสาย บนโต๊ะอาหารถึงกับมีเนื้อของสัตว์อสูรระดับสองและสามที่ปรุงสุกแล้ว ในตอนแรกหลินตงเมื่อเห็นมันก็ตะลึงอยู่หน่อยๆแต่ทว่าเมื่อเขาได้เอามันเข้าปากไปชิ้นนึงแล้วก็ถึงกับกินพวกมันไม่หยุด

        ขณะเดียวกันเขาก็สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างจนทำให้้มีสีหน้าที่ประหลาดออกมา

        "เอ่อ ท่านหลินหยวนกับท่านหวูหนาน ตอนนี้ท่านออกไปยังลานกว้างเถอะ เจ้าเสียวหลินกับแร้งมัจจุราชตอนนี้กำลังจะตีกันตายแล้ว..!!"

        เสียงของชายหนุ่มถึงจะไม่ดังมากแต่ก็ทำให้ทั้งสองคนต้องสะดุ้ง พวกเขารีบหันขวับมาอย่างรวดเร็วและเมื่อเห็นว่าหลินตงพยักหน้ายืนยันแล้วทั้งสองก็รีบพุ่งหายวับออกไปจากห้องโถงในทันทีโดยที่ยังมีชายหนุ่มนั่งกินอาหารของตนอย่างไม่สนใจ

        "เหอะๆ เจ้าแร้งมัจจุราชดันไปบินเหนือหัวเจ้าเสี่ยวหลินเข้าซะได้ ชั่งเถอะ ให้ทั้งสองจัดการกันเองละกัน"

        หลินตงว่าจบก็กินอาหารของตนต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ ในเรื่องนี้เขาสามารถรับรู้ได้ยังไงนะหรอแน่นอนว่าต้องเป็นวงแหวนที่ผสานเข้าไปภายในตัวของแร้งมัจจุราชอยู่แล้ว สัตว์อสูรตนใดที่ถูกวงแหวนของศาสตร์จักรพรรดิมังกรครอบภพบงการจะไม่สามาถรอดพ้นน้ำมือของชายหนุ่มไปได้ ไม่ว่ามันจะอยู่ที่ไหนหรืออะไรถ้าชายหนุ่มอยากจะมองผ่านมุมมองของมันก็ไม่ใช่ปัญหาเลยแม้แต่นิดและเขายังสามารถเข้าควบคุมสัตว์อสูรตนนั้นจากระยะไกลได้อย่างง่ายดายเสมือนกับว่าเป็นหุ่นเชิดของตนเองเลยทีเดียว

        "เอ่อ ถ้าเป็นเช่นนี้ ถ้าเกิดว่าเราฝึกฝนสัตว์อสูรให้ทั่วทั้งทวีปชิงหลงนี่เลยละ พวกมันอาจจะเป็นหูเป็นตาให้เราได้หรือไม่ก็ถ้าถึงคราวิฤกติจริงๆเราก็เข้าบงการพวกมันให้เป็นกองทัพสัตว์อสูรทำลายล้างศัตรูของเรา เหมือนกับที่ท่านอาจารย์เคยพูดไว้เลยนี่ว่าใช้วิธีการนี้ได้"

        "ผู้ฝึกฝนสัตว์อสูรยังงั้นเหรอ น่าสนใจจริงๆ ไว้ให้เรามีพลังมากกว่านี้อีกหน่อยค่อยเปิดตัวอย่างเป็นทางการเลยละกัน"

        ชายหนุ่มครุ่นคิดไปมาพลางแสยะยิ้มขึ้น เขาเห็นทางเลือกที่เป็นไปได้อย่างมากมาย สำหรับความคิดของเขานี้ถ้าคนอื่นๆมาได้ยินละก็จะต้องบอกว่าเป็นจอมมารหรือปีศาจที่ชั่วร้ายอย่างแน่นอนแต่สำหรับชายหนุ่มนั้นในเรื่องนี้ถือว่าเป็นปกติอย่างมาก ตลอดสามปีมานี้ท่านอาจารย์ได้สอนการใช้งานสัตว์อสูรให้ได้ประสิทธิภาพมากที่สุดโดยที่ไม่ต้องสนวิธีการใดๆ ด้วยวิธีการต่างๆ ตราบใดที่เราไม่สังหารคนบริสุทธิ์เราจะทำยังไงในโลกแห่งการฝึกยุทธนี้ก็ได้

        ขณะนั้นเขายังไม่รู้เลยว่าในอนาคตที่อยู่ไม่ไกล ตัวของเขาจะทำให้ทุกสิ่งของทวีปชิงหลงต้องสั่นสะเทือนด้วยทักษะวิชานี้ เขาจะเข้าบงการอสูรทั้งมวลเปิดศึกกับขุมพลังระดับสุดยอดหลายแห่งของทวีป ตัวของเขาจะกลายเป็นที่หวาดกลัวของผู้คน ซึ่งจะถูกจารึกว่าเป็นผู้ที่ฝึกฝนสัตว์อสูรที่โหดร้ายและแข็งแกร่งมากที่สุดในประวัติศาสตร์

        ที่ภายนอกเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆกว่าที่ทั้งสองจะอธิบายให้พวกมันเข้าใจนั้นก็แทบจะลากเลือดกันเลยทีเดียว ในตอนนี้ที่ลานกว้างกับมีราชสีห์คลั่งเสียวหลินและแร้งมัจจุราชนั่งกันอย่างสงบ พวกมันนั่งกันอยู่คนละฝั่งพลางมองซึ่งกันและกันอย่างไม่ค่อยพอใจ

        คนงานที่กำลังก่อสร้างอาคารอยู่เมื่อเห็นว่าพวกมันสงบลงแล้วก็ปาดเหงื่อกันยกใหญ่ ให้ตายสิ กว่าจะหยุดต่อสู้กันได้ก็แทบจะทำให้พวกเขาฉี่จะราดเอา ยังดีที่พวกมันต่อสู้กันและไม่ทำให้อาคารที่พวกเขากำลังก่อสร้างพังทลายลง ถ้ามิเช่นนั้นพวกเขาคงจะได้เริ่มต้นงานใหม่แน่ๆ

        เวลาผ่านไปสักพักใหญ่ๆหลินตงตอนนี้ก็กลับมายังห้องพักของตนแล้ว เนื่องจากว่าเวลามันก็ใกล้จะเข้าเช้าแล้วจึงทำให้ชายหนุ่มใช้เวลานี้ในการซัมซับหินลมปราณยุทธอย่างเรื่อยเปื่อย ตราบใดที่เขายังสะสมพลังยุทธไปเรื่อยๆไม่ก็ไม่มีปัญหาอะไรที่จะเพิ่มขั้นพลังของตนเอง

        "อีกไม่กี่ชั่วโมงก็เช้าแล้ว"

        หลินตงมองไปยังนอกหน้าต่างก็เริ่มเห็นว่าที่ริมขอบของท้องฟ้าเริ่มมีแสงสว่างของดวงอาทิตย์ปรากฏขึ้นมาแล้ว เขาค่อยๆลุกขึ้นพลางมองไปยังสุดขอบทวีปที่อยู่ห่างไกล ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง เขาจะเริ่มต้นสู้เส้นทางของผู้ฝึกยุทธอย่างแท้จริงและจะต้องเผชิญกับสิ่งต่างๆที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่รู้จบ

        "เอาละ เตรียมตัวกันดีกว่า..!!"

        ชายหนุ่มว่าจบก็ไปชำระล้างร่างกายพลางแต่งตัวอย่างเช่นเคย ช่วงเวลาที่ผ่านมาเมื่อกี้นี้เขาได้ใช้เวลาหลายชั่วโมงในการดูดกลืนพลังของหินลมปราณยุทธแต่ทว่าขั้นพลังของเขาก็ไม่เลื่อนระดับขั้น เพราะถึงยังไงตัวของชายหนุ่มก็ดูดซึมมันได้เพียงไม่กี่สิบก้อนเท่านั้น โดยปกติแล้วถ้าเขาจะทำแบบตอนทะลวงขั้นใหญ่เลยก็ย่อมได้

        สำหรับกรณีก่อนนั้นหรือกรณีนี้มันผิดกันอยู่บ้าง การทะลวงขั้นย่อยท่านอาจารย์เคยบอกไว้ว่าจะต้องค่อยเป็นค่อยไปอย่างไม่ต้องรีบร้อน ต่อให้เขาจะมีศาสตร์จักรพรรดิมังกรครองภพกับสายเลือดเทพมังกรอมตะเป็นรากฐานของพลังแต่ทว่าถ้าทะลวงมันอย่างเร่งรีบก็อาจจะทำให้รากฐานต้องพังทลายลงได้แถมเขาตอนนี้ก็ยังเพิ่งทะลวงขึ้นสู่จิตวิญญาณยุทธมาแค่วันเดียวเองด้วย

        เช้าวันถัดมาแสงแดดที่สาดส่องทำให้ทุกคนนั้นต้องตื่นจากการพักผ่อนเพื่อที่จะไปทำกิจวัตรประจำวัน ที่เบื้องหน้าประตูของตำหนักเจ้าเมืองตอนนี้มีชายวัยกลางคนสองคนกำลังยืนรับส่งใครบางคนอยู่ เขาคนนั้นแน่นอนว่าเป็นหลินตงนั่นเอง ชายหนุ่มตอนนี้ก้าวเดินออกไปจากตำหนักเจ้าเมืองอย่างเฉยชาพร้อมกับเอ่ยลาทั้งสองคน

        นัยน์ตาสีแดงเพลิงจ้องมองไปยังจุดหมายเบื้องหน้าอย่างไม่ลดละ สำนักจิตวิญญาณ ข้าหลินตงมาแล้ว

        "ดูเหมือนว่าเขาจะออกเดินไปยังเส้นทางของตนเองแล้วสิน่ะ ข้าเชื่อได้เลยว่าสำนักจิตวิญญาณจะต้องเกิดความโกลาหลแน่ๆ"

        หลินหยวนบ่นพึมพำออกมาพลางมองไปยังชายหนุ่มที่เดินหายวับไป ด้วยสายเลือดมังกรโบราณที่เขาเคยเห็นตอนทะลวงขั้น เขาบอกได้เลยว่ามันไม่ธรรมดาและไม่มีสิ่งใดต้านทานเขาได้ ต่อให้จะเป็นจิตวิญญาณยุทธระดับกลางหรือระสูงก็ตาม

        ขณะเดียวกันหวูหนานเมื่อได้ยินที่เพื่อนของตนพูดขึ้นก็พยักหน้ารับอย่างเห็นด้วย มันก็จริงอย่างที่เจ้าบ้านี้พูดออกมา ปรมาจารย์หลินตงในรุ่นเดียวกันไม่มีผู้ใดเทียบเคียงได้อย่างแน่นอน ถึงเขาไม่เคยเห็นถึงสายเลือดที่หลินหยวนบอกไว้ก่อนหน้านี้แต่ทว่าจากน้ำเสียงที่ดูมั่นใจของมันก็ทำให้คนเช่นเขาต้องเชื่อสนิทใจเลยทีเดียว