“ปกป้องหรือ คิดว่าตัวเองเป็พระเอกในเกมหรือไงไอ้หนู” โรซ่ากล่าวพลางหัวเราะเสียงดังยกใหญ่ “ฉันเห็นมือใหม่แบบแกพูดทำเท่แบบนี้มาเยอะแล้ว แต่เกมนี้มันวัดกันที่ความแข็งแกร่งอย่างเดียว เกมนี้ใช้กฏปลาใหญ่กินปลาเล็ก คนแข็งแกร่งจะได้ทุกอย่าง ส่วนคนอ่อนแอต้องยอมทำตามคนแข็งแกร่ง...ถ้ายังอยากเล่นเกมนี้ต่อไปแล้วล่ะก็ ส่งของและมอนสเตอร์ทั้งหมดของนายออกมาซะ”
หมาป่าตัวสีดำตัวใหญ่ ดวงตาสีแดงน่าเกรงขามโผล่ออกมาจากหลังของโรซ่า มันแยกเขี้ยวคำรามใส่สมิทและลิลี่ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามันเป็มอนสเตอร์ของใคร
“ส่งมาซะ” ลิ่วล้อคนหนึ่งของโรซ่ากล่าว เขาเป็เด็กชายที่ดูกล้าๆกลัวๆ ในมือถือไม้คมแฝกเอาไว้ บนไหล่ของเขามีลูกนกสีขาวตัวเล็กๆอยู่ “ไม่งั้นพวกฉันจะดักหน้าเมือง และไล่ฆ่าแกไปตลอด จนแกเลิกเล่นเกมนี้ไปในที่สุด”
“[ประกาศจากระบบ: มอนสเตอร์ลิลี่ของผู้เล่นสมิท ร้องขอการใช้ท่าไม้ตายประจำตัว กิกันติค ลูนาร์ บลาสต์ สกิลนี้จะกวาดล้างเป้าหมายทั้งหมดที่อยู่ในระยะ ความแรง2,000%จากพลังโจมตีทางเวท และมีโอกาสที่อีกฝ่ายจะติดสถาณะถูกผนึกการใช้สกิล30% หากอนุญาติ กรุณากดยอมรับด้วย]”
แน่นอนว่าสมิทกดยอมรับทันที และทันทีที่สมิทกดยอมรับ หน้าต่างสีแดงซึ่งแจ้งเตือนอันตรายระดับสูงสุด ก็เด้งขึ้นที่หน้าจอของกลุ่มโรซ่า แต่ทว่าดูเหมือนจะไม่ทันการเสียแล้ว
“[ประกาศจากระบบ:มอนสเตอร์ลิลี่ ใช้สกิลท่าไม้ตาย กิกันติค ลูนาร์ บลาสต์!! (Gigantic Lunar Blast)]”
พระจันทร์จากเบื้องบนส่องแสงสว่างจ้า ก่อนที่ลำแสงจากดวงจันทร์จะถูกส่งมาที่ร่างของลิลี่ ผมและชุดสีเงินของเธอส่องประกายตอบรับแสงนั้นทันที มือขวาของเธอยื่นไปข้างหน้า พร้อมกับยิงก้อนพลังสีเงินที่คล้ายดวงจันทร์ออกไปใส่กลุ่มของโรซ่าอย่างรวดเร็ว
“หลบ!!” โรซ่ากล่าวเตือนทุกคน ก่อนที่เท้าของเธอจะเรืองแสงสีขาว พลางวิ่งหลบออกมาได้อย่างรวดเร็ว แต่ไม่ใช่กับลูกน้องของเธออีกสี่คน พวกเขาทั้งสี่ระดับเลเวลน้อยเกินกว่าจะหลบท่าไม้ตายของลิลี่พ้น
เกิดเสียงะเิดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมเสียงกระดิ่งนับพันดังพร้อมกันจนแสบแก้วหู เบื้องหน้าของลิลี่บัดนี้ไม่เหลือผู้เล่นลิ่วล้อทั้งสี่อยู่เลยแม้แต่คนเดียว ก่อนที่ระบบประกาศเกมจะแจ้งเตือน
“[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นไบก้อน ผู้เล่นชิลด์ท็อก ผู้เล่นคายาริ และผู้เล่นห่านฟ้า เสียชีวิตนอกเขตปลอดภัยค่ะ ตามกฏของเกม ไอเท็มติดตัวของพวกเขาหนึ่งอย่าง จะสุ่มตกพื้นให้กับผู้ที่สังหารพวกเขาได้ค่ะ]”
“[ประกาศจากระบบ:ไอเท็มที่ตกพื้นจากการการประลองนอกเขตปลอดภัย ที่ผู้เล่นสมิทจะได้รับมีดังนี้ ผู้เล่นไบก้อน สูญเสียเงินจำนวน5,000 เหรียญ ผู้เล่นชิลด์ท็อก สูญเสียแร่ดิบ 1 ชิ้น ผู้เล่นคายาริ สูญเสียกล่องสุ่มสกิลระดับC และผู้เล่นห่านฟ้า สูญเสียเงินจำนวน3,000เหรียญ]”
“ไอ้คนสารเลว!!” โรซ่าะโลั่นทันที ที่เธอสูญเสียพวกพ้องถึงสี่คนในชั่วพริบตา “ฉันจะฆ่าแกซะ แล้วยึดทุกอย่างมาให้หมด”
“พอแค่นี้ดีกว่ามั้ย” สมิทกล่าวก่อนจะเก็บของที่ตกพื้นทั้งหมดเข้าหน้าต่างไอเท็มของเขา “เล่นเกมกันให้สนุกโดยที่ไม่เบียดเบียนใครจะดีกว่านะ”
“ดูถูกกันมากนักนะ ไอ้ผู้เล่นใหม่” โรซ่ากล่าวด้วยความแค้น ก่อนที่หน้าต่างเตือนอันตรายสีแดงจะปรากฏที่หน้าจอของสมิท อีกฝ่ายกำลังจะใช้ท่าโจมตีรุนแรงสวนกลับเขาในไม่ช้า
“[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่นโรซ่า และมอนสเตอร์ขุนพลหมาป่า ใช้สกิลโจมตีล็อคเป้ามาที่คุณค่ะ แนะนำให้หลบหรือป้องกัน]”
ลิลี่พุ่งเข้ามาที่ด้านหลังของสมิท เธอหิ้วปีกดึงเขาออกจากจุดที่ยืนอยู่ด้วยความเร็วสูง ก่อนที่ลูกธนูซึ่งอัดแน่นไปด้วยพลังแห่งความมืด และคลื่นลำแสงสีดำจะกระหน่ำลงตรงจุดนั้น จนพื้นดินที่สมิทเคยยืนอยู่เป็หลุมลึกกว้างยาวกว่าสามเมตร
“อีกฝ่ายเลเวลเท่าไหร่กัน” สมิทกล่าวขึ้นหลังจากรอดมาได้แล้ว “เราจะไหวกันมั้ยนะ”
“เลเวลไม่ถึง10อย่างแกน่ะ สู้ข้าไม่ได้หรอก” โรซ่ากล่าวะโลั่น “ตายสักร้อยรอบเถอะ เอาให้ของหมดตัวไปเลยเป็ยังไง...แอโร่ ช็อต!! (Arrow Shot)”
ธนูของโรซ่าเรืองแสงสีม่วงสว่างจ้า ก่อนที่ลูกธนูจะปรากฏออกมา เป้าหมายของเธอคือสมิทที่ช้าและอ่อนแอกว่าลิลี่
ทันทีที่ลูกธนูถูกแผลงออกจากคันศร สมิทตัดสินใจกะจังหวะ และใช้โล่ปัดเบนลูกธนูออกไปให้พ้นตัว ลูกธนูแฉลบกับมุมโค้งของโล่ กอนที่มันจะชิ่งออกไปทางอื่นอย่างง่ายดาย
“ไอ้หมอนี่มันดวงดีหรือไงกัน” โรซ่ากล่าวพลางใช้สกิลซ้ำอีกรอบหนึ่ง ในขณะที่สมิทกำลังจะพุ่งเข้ามาหาเธอ แต่ทว่าก่อนที่เธอจะได้ใชสกิลอีกครั้ง รองเท้าเกี๊ยะก็ใกล้เข้ามาที่ใบหน้าของเะอ และถีบอย่างเต็มแรง
“จั้ม คิ๊ก!!”
ลิลี่ใช้สกิละโถีบใส่โรซ่าอย่างจังจนเธอหน้าหงายล้มกลิ้งไปกับพื้น จังหวะนี้ลิลี่มองมาที่สมิททันที
“ไปกันเถอะค่ะ นายท่าน”
สมิทพยักหน้า ก่อนที่เขาและลิลี่จะวิ่งออกจากบริเวณทันที เพื่อกลับไปยังหน้าประตูทางเข้าปราสาทแสนสุข
“ลิลี่ เธอขุดดินไม่ได้แล้วสินะ” สมิทเอยถามขณะที่กำลังวิ่ง
“ค่ะ นายท่าน สกิลขุดดินนั้นเฉพาะมอนสเตอร์ร่างสัตว์ ทำให้ฉันใช้มันไม่ได้แล้ว”
ลูกธนูสีดำเฉียดหน้าสมิทไปฉิวเฉียด เมื่อหันไปมองก็พบว่าโรซ่าไล่ตามมาติดๆ เธอมาตัวคนเดียว ไม่มีมอนสเตอร์หมาตามมาด้วย
“ดีที่หนูกำจัดไอ้หมาบ้านั่นไปแล้ว...ไม่งั้นคงหนีลำบากขึ้น”
ราวกับรู้ว่าสมิทกำลังคิดอะไร เธอตอบคำถามให้สมิททันที ก่อนที่ทั้งสองจะเอี้ยวตัวเลี้ยวซ้าย ประตูทางเข้าอยู่แค่เลี้ยวซ้ายไปอีกครั้งเท่านั้น
โรซ่าฉีกยิ้มทันที เธอนั่งตั้งหลักปักกับพื้น ก่อนจะใช้ท่าไม้ตายเตรียมยิงดักหน้าทั้งสองคนเอาไว้
“[สกิลท่าไม้ตาย ประจำอาชีพดาร์ค อาเชอร์ : แอโร่ อินเฟอโน่ (Arrow Inferno)]”
หน้าจอสีแดงแจ้งเตือนอันตรายปรากฏที่หน้าต่างระบบผู้เล่นของสมิททันที แต่จะให้หลบตอนนี้มันก็ไม่ทันแล้ว
“นายท่านคะ หลบหลังกำแพงกันเถอะค่ะ”
ลิลี่กล่าวรายงานเขา ก่อนที่เธอจะะโคว้าคอของสมิท และจับเข้าพุ่งโยนเข้าไปหลบในมุมกำแพง เขารอดปลอดภัยแน่ๆแล้ว แต่ไม่ใช่กับลิลี่
ลำแสงเพลิงปีศาจสีดำที่ถูกยิงมาในแนววิถีะุปืนใหญ่ ตกลงใส่ร่างของลิลี่จังๆ เธอส่งเสียงกรีดร้อง ก่อนจะกระเด็นกลิ้งไปไกล
“ลิลี่” สมิทกล่าวพลางกัดฟันแน่น ตรงจุดที่ลิลี่ยืนอยู่มีโซ่สีดำไขว้กันเป็กากบาทรัดร่างของเธอเอาไว้ ก่อนที่หน้าต่างแจ้งเตือนจะขึ้นมาตรงหน้าสมิททันที
“[ประกาศจากระบบ:มอนสเตอร์ลิลี่ ได้รับความเสียหายรวม 3,887/4,400ค่ะ]”
“[ประกาศจากระบบ: มอนสเตอร์ลิลี่ ติดสถาณะผนึก เธอจะไม่สามารถขยับตัวและใช้สกิลได้ เป็เวลา5นาทีค่ะ]”
“หนีไปสิ...แต่มอนสเตอร์นังกึ่งมนุษย์ต้องทิ้งเอาไว้ให้ฉัน” โรซ่ากล่าวพลางหัวเราะเยาะดังลั่น ก่อนที่เธอจะค่อยๆเดินมาอย่างช้าๆ ราวกับผู้ชนะ “แหม โชคดีจริงๆที่แกยังไม่มีบ้านพกพา ไม่อย่างงั้นก็คงทำแบบนี้ไม่ได้ง่ายๆหรอก”
“ฉันไม่มีทางหนีหรอกน่า” สมิทกล่าวพลางหันไปมองลิลี่ “ฉันจะถ่วงเวลาเอาไว้จนครบห้านาที อดทนไว้นะ ลิลี่”
สมิทตั้งดาบและโล่เผชิญหน้ากับอีกฝ่ายทันที ทำเอาโรซ่าหัวเราะลั่นหนักกว่าเก่า
“ไอ้โง่เอ้ย ฉันจะสอนบทเรียนที่แท้จริงในโลกของMRO ให้นะ หัวข้อว่าด้วยเื่การสูญเสีย...จงอย่าริอาจสิ่งที่เกินตัว หากตัวเองยังไม่เก่งพอ มอนสเตอร์ชั้นสูงน่ะ ไม่คู่ควรกับผู้เล่นใหม่อย่างแกหรอก”
เมื่อโรซ่ากล่าวจบ เธอก็เปิดหน้าต่างระบบผู้เล่นขึ้นมาทันที ก่อนจะกดปุ่มติดต่อสมาชิกกิลด์ของเธอทันที
“ราชินีแห่งดวงจันทร์ของแกน่ะ จะทำกำไรอย่างงามให้กับกิลด์อันเดอร์ครอสของเรา”
“มีอะไรหรือยัยโรซ่า...ถึงติดต่อฉันมาน่ะ” เสียงของผู้ชายคนหนึ่ง ดังมาจากหน้าจอผู้เล่นของโรซ่า
“ฉันพบมอนสเตอร์หายากในเมืองเริ่มต้นผู้เล่น ส่งกำลังพลมาขน...ว้าย!!”
สมิทรู้ว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร เขาไม่ยืนเฉยให้โรซ่าเรียกพวกได้ โล่ของเขาเรืองแสงสีขาว ก่อนที่เขาจะซัดสกิลกระแทกอัดหน้าท้องของอีกฝ่ายทันที
“คอมแบท ชิลด์!!”
โรซ่าตัวงอเป็กุ้งเพราะความจุก ก่อนจะตัวลอยติดโล่ของสมิทไปตามทางยาว สมิทในตอนนี้โมโหมากจนลืมว่าอีกฝ่ายเลเวลมากกว่า เขาสู้ด้วยทุกอย่างที่มี โล่ของเขาดันกระแทกจนอีกฝ่ายต้องยกธนูขึ้นมาตั้งรับเอาไว้ เพื่อไม่ให้ค่าพลังชีวิตลดลงไปมากกว่านี้
แต่ทว่าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น โรซ่าได้ยินเสียงเหมือนแก้วแตก ธนูของเธอร้าว ก่อนที่จะขึ้นตัวอักษรสีแดงแจ้งเตือนว่าอาวธของเธอถูกทำลาย
“ว้าย!!” โรซ่าล้มกลิ้งไม่เป็ท่า ก่อนที่ร่างของเธอจะตกลงในแม่น้ำที่รายล้อมกำแพงปราสาท เธอโดนสมิทใช้สกิลดันมาจนสุดทางเสียแล้ว
โล่ของสมิทหยุดเรืองแสงสีขาว ผลของสกิลคอมแบท ขิลด์จบลงแล้ว พร้อมกับระบบประกาศแจ้งเตือนค่าความเสียหายที่เกดขึ้นจากการต่อสู้
“[ประกาศจากระบบ:ดาร์ค อาเชอร์ โรซ่า ได้รับความเสียหายรวม 800/6,500 ค่ะ]”
“[ประกาศจากระบบ: ดาร์ค อาเชอร์ โรซ่า อาวุธที่ใช้ในการต่อสู้ถูกทำลายค่ะ]”
“แกน่ะฆ่าฉันไม่ได้หรอก” โรซ่ากล่าวพลางหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินขึ้นมาจากสระน้ำ แต่ทว่าเธอกลับถูกสมิทถีบใส่จนลงไปนั่งในน้ำอีกครั้ง
“ใครให้แกขึ้นมา ยัยปีศาจ” สมิทกล่าวก่อนจะเอาดาบจี้คอหอยใส่เธอเอาไว้ เขาสังเกตุว่าเธอมีทีท่ากลัว คงเป็สัญชาตญาณที่กลัวตาย...หรือไม่ก็เกมนี้มีวิธีชนะรูปแบบอื่น นอกเหนือไปจากระดับเลเวล
“อีกไม่นานพวกของฉันก็จะมาแล้ว” โรซ่ากล่าวเสียงสั่น “แกไม่มีทางเอาชนะกิลด์อันเดอร์ครอส กิลด์ลำดับที่เจ็ดของเกมนี้ได้หรอกนะ”
“กิลด์...การรวมกลุ่มของผู้เล่นสินะ” สมิทเข้าใจได้ทันที เพราะว่าเขาเก่งด้านภาษาอังกฤษอยู่ “และกิลด์อันเดอร์ครอสที่เธอว่ามา คงรวมคนชั่วอย่างเธอเอาไว้เยอะแยะเลยสินะ”
“รวมผู้แข็งแกร่งต่างหากล่ะ...ฉันเคยบอกแกแล้ว ว่าเกมนี้ปลาเล็กกินปลาใหญ่ คนอ่อนแอแบบแกไม่มีสิทธิของเกินตัว...อั่ก!!”
สมิทรอจังหวะที่อีกฝ่ายไม่ทันระวังตัว เสียบดาบมือเดียวของเขาเข้าคอหอยอีกฝ่ายอย่างจัง โรซ่านั้นมีทีท่าทรมาน เธอพยายามจะจับดาบของสมิทออก แต่สมิทกลับแทงมันเข้าไปลึกกว่าเดิม จนทะลุลำคออีกฝ่าย
“[ประกาศจากระบบ:ดาร์ค อาเชอร์ โรซ่า ถูกโจมตีจุดตาย ได้รับความเสียหายรวม 6,500/6,500 ค่ะ]”
โรซ่าแสดงสีหน้าทรมานครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างของเธอจะแตกสลายไปทันที
“[ประกาศจากระบบ: ดาร์ค อาเชอร์ โรซ่า เสียชีวิตนอกเขตปลอดภัยค่ะ ตามกฏของเกม ไอเท็มติดตัวของเธอหนึ่งอย่าง จะสุ่มตกพื้นให้กับผู้ที่สังหารเธอได้ค่ะ]”
“[ประกาศจากระบบ:ไอเท็มที่ตกพื้นจากการการประลองนอกเขตปลอดภัย ที่ผู้เล่นสมิทจะได้รับมีดังนี้ ดาร์คอาเชอร์ โรซ่า สูญเสียเงินจำนวน50,000เหรียญค่ะ]”
“สมจริงเหมือนกันนะเกมนี้ นึกว่าเลเวลและของคือทุกสิ่งเสียอีก” สมิทกล่าวก่อนจะล้างเืจากดาบของเขาในสระน้ำ พลางรีบเดินไปหาลิลี่ทันที
ลิลี่มีทีท่าเหนื่อยหอบ ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามจนหลุดออกจากเวทผนึกได้แล้ว ร่างของเธอสั่นเทิ้มจนไม่มีแรงลุกขึ้นยืน
“นายท่านคะ รีบเข้าเขตปลอดภัยเถอะค่ะ หนูไม่เป็ไรหรอก”
“ขอโทษนะลิลี่ เพราะฉันแท้ๆเลย เธอถึงต้องเจอเื่ลำบากแบบนี้” สมิทกล่าวก่อนจะอุ้มลิลี่ขึ้นมาในท่าเ้าหญิง เขาพบว่าตัวของเธอเบามาก จนเขายกเธอขึ้นมาได้สบายๆ นี่คงเป็ผลจากการที่เขาอัพค่าพลังโจมตีก็เป็ได้ จึงได้พละกำลังเป็ผลพลอยได้
“นายท่านคะ” ลิลี่กล่าวพลางหน้าแดงระเรื่อ “ลำบากท่านแย่เลย”
“ไว้เราเข้าไปในเมืองแล้ว ไปหาซื้อบ้านพกพากันเถอะนะ...เวลาออกมาข้างนอกจะได้ไม่ต้องเสี่ยงอันตรายแบบนี้อีก”
ระหว่างเดินกลับเข้าประตูเมือง สมิทพบว่ามีเต๊นหลากหลายรูปแบบ รวมถึงกระท่อมไม้เล็กๆเรียงรายตลอดทาง ระหว่างที่เขาเดินผ่านผู้เล่นเ่าั้ต่างโผล่หัวออกจากหน้าต่างมาดูว่าใครผ่านมา บางคนถึงกับทำสีหน้าตะลึง เมื่อเห็นเขารอดปลอดภัย
“นายรอดจากพวกอันเดอร์ครอสได้ยังไงน่ะ” ผู้เล่นในกระท่อมไม้หลังหนึ่งเอ่ยถาม แต่สมิทไม่เสียเวลาตอบ เพราะระหว่างที่เขาหยุดคุย คนของกิลด์นั้นอาจจำลังเดินทางมาหาเขาก็เป็ได้
ทันทีที่เขาก้าวเท้าเข้าเขตปราสาทแสนสุข ประตูมิติขนาดใหญ่ที่ลานกว้างนอกปราสาทก็เปิดพอดี พร้อมกับคนของกลุ่มใหญ่ราวสามสิบคนเดินออกมา
“พวกกิลด์อันธพาลมาแล้วสินะ” สมิทกล่าวก่อนจะรีบวิ่งเข้าเขตปราสาททันที โดยไม่ได้หันหลังกลับไปมอง อย่างน้อยฝ่ายนั้นก็ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาของเขา เขาคงรอดได้สักระยะ
หญิงสาวผมดำยาว ดวงตาสีชมพูกลมโตบนเรือนหน้างดงามก้าวเท้าออกจากประตูมิติเป็คนสุดท้าย เธออยู่ในชุดเดรสสีขาว พร้อมผ้าคลุมใหล่ปกปิดส่วนโค้งเว้าของร่างกาย ตรงผ้าคลุมไหล่นั้นปักตราเทพธิดายืนอยู่บนก้อนเมฆสีทอง บรรดาผู้เล่นที่ออกมาก่อนหน้าเธอต่างทำท่าวันทยาหัตถ์ให้ทันที
“ท่านกิลด์มาสเตอร์อาทิตยา นี่คือพิกัดที่สายของเรารายงานว่าพวกอันเดอร์ครอสมันรังแกผู้เล่นใหม่ขอรับ” ชายคนหนึ่งในกลุ่มกล่าวรายงานหัวกิลด์ของเขาทันที
“ค้นหาให้ทั่ว” หญิงสาวที่ชื่ออาทิตยากล่าว “หากเจอคนของกิลด์อันเดอร์ครอส ให้ฆ่าทิ้งได้ทันที เราต้องรีบช่วยเหลือผู้เล่นใหม่ที่ราชินีแห่งดวงจันทร์ให้เร็วที่สุด”
“รับทราบครับ/ค่ะ” เหล่าผู้เล่นทั้งสามสิบกว่าคนต่างขานรับเสียงดังกังวาน ก่อนจะระดมพลออกไปทัวบริเวณทันที
“ขอให้ทันเถอะนะ” อาทิตยากล่าวในใจ ริมฝีปากของเธอเม้มแน่น “ผู้เล่นใหม่เอ๋ย หวังว่าเธอคงมีฝีมือพอจะรอดจนทันความช่วยเหลือของฉันนะ”
1K
