วารีไร้บัว

    ตอนที่ 1 อย่ามองฉัน แบบนั้นเลย

              พื้นถนนเฉอะแฉะมีน้ำขังข้างขอบฟุตบาท สองเท้าย่ำไม่แยแสคราบสกปรกใดรองเท้าผ้าใบเปื้อนฝุ่น สภาพเก่าคร่ำจนกล้าตะลุยโคลนดินแผงร้านรวงอาหารตามสั่งข้างทาง ต่างสาละวนกางร่มกันให้ลูกค้าที่นั่งอยู่สายฝนร่วงลงจากฟ้า ต่อมาชะลอเป็นละอองปรอยพอให้เหนอะหนะ ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ