เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสาม ตอนกำเนิดจ้าวสวรรค์

กลุ่มเพื่อนของเทียนมาถึงบ้านเมย์ ตำรวจเต็มไปหมด ไม่ยอมให้พวกเทียนเข้าไป

จนเมย์เดินออกมาเห็นแล้วก็วิ่งเข้ามากอด วาวา อย่างดีใจที่โชคดีรอดมาได้

เมย์ก็ได้เล่าเรื่องให้ฟังถึงคนที่เป็นนินจาฮีโร่ ที่เข้ามาช่วย ทุกคนฟังจนลุ้นตามไปด้วย จนเทียนต้องบอกทุกคนให้หยุดพูดกันก่อน

“ พวกเราลืมแจ็คไว้ที่ปั้มน้ำมันแล้ว” ทุกคนตกใจ แล้วรีบเลยบอกลาเมย์ ทันที แล้วตกลงนัดกันใหม่ว่าสัปดาห์หน้า จะไปไหว้พระเก้าวัดกันใหม่

หลังจากรับเพื่อน ส่งเพื่อนเสร็จ เทียนก็กลับมาบ้าน พวกคนตระกูลเซี่ยยังนั่งคอยอยู่ไม่ไปไหน เทียนเห็นท่านย่า เดินออกมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ออกมาคุยกันคนตระกูลเซี่ย เทียนต้องรีบเข้าไปประคองท่านย่า

“ ตกลงว่า พวกเขาจะช่วยให้ทุกคนมีงานทำเหมือนเดิม คนงานที่มีอยู่ 800 คน

ก็ไม่ต้องไปไหน เตรียมย้ายจากสาธร ไปทำงานที่บ้านตระกูลเซี่ย ที่ปทุมธานีพวกเขาจะสร้างโรงงานแห่งใหม่ที่แห่งนั้น เห็นบอกว่าจะสร้างโรงบ่มไวน์ หรือเบียร์ อะไรนั่นด้วย”

ท่านย่าเอ่ยอย่างเหนื่อยใจ

“ แต่ว่านายหญิง ที่บ้านตระกูลเซี่ย เป็นที่ของนายท่านมอบให้นายหญิงเอาไว้ จะเอามาทำโรงงานทั้งหมดเลยได้อย่างไร และอีกอย่าง นายท่านใหญ่เคยบอกไว้ว่า จะไม่สร้างโรงงานที่มีเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หากนายท่านใหญ่ทราบ ท่านจะเสียใจมากเลยนะนายหญิง” ชายวัย 55 ปีเอ่ยกับท่านย่า

“ ท่านพ่อจากไปนานแล้ว คนงานอีก 800 ชีวิตยังต้องกินต้องใช้ หากไม่มีงานทำลูกหลานพวกเขาจะเอาอะไรกินกัน หลังจากที่ฉันตายไปจะไปขอขมาต่อท่านพ่อเอง” ท่านย่าเอ่ยแบบไม่สบายใจนัก

“ แต่ว่านายหญิง พวกเรา..”

“ ไม่ต้องพูดแล้ว ไปบอกคนงานของเรา เตรียมตัวไปทำงานที่ใหม่ เดือนหน้าพวกเขาจะหาคนมารื้อบ้าน เสร็จแล้วถ้าใบอนุญาตก่อสร้างออก พวกเขาจะตัดสวนผลไม้ทิ้งทั้งหมด ไปบอกพวกเรา ถ้าใครอยากได้ ก็เตรียมตัวไปเอามากิน หรือเอามาขายได้เลย” ท่านย่าบอกกับคนงานเก่าๆ ทั้งหมดที่รอฟังผลตั้งแต่เช้า กว่าจะสรุปได้ เทียนได้แต่ส่ายหัวไปพูดอะไร ได้แต่พาท่านย่ากลับที่พัก

ในห้องประชุมของตระกูล

“ เป็นไงท่านพ่อ เรื่องย้ายโรงงานน้ำอัดลมไปสร้างในที่ของตระกูลท่านย่าที่ดินริมน้ำที่จังหวัดประทุมธานี พวกเราเท่ากับได้กำไร สองเด้งเลยนะ” อี้จิ้งรีบเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ

“ พ่อก็ลืมคิดไป ว่าที่แปลงนั้นเกือบสามร้อยไร่ ท่านย่าให้คนงานพวกนี้ไปอยู่กันแบบฟรี ๆ มาตั้งหลายสิบปี ได้แต่ค่าเช่าไม่กี่บาท ทั้งที่เดี๋ยวนี้ ถนนตัดผ่านกลางที่ดิน ไปถึงสองเส้นทางแล้วป่านนี้ราคาที่ดินไม่รู้เท่าไร”

“ ไม่ต่ำกว่า 20 ล้าน ไปแล้ว เพราะเวลานี้ที่ดินรอบเป็นศูนย์การค้าขนาดใหญ่ มีโรงพยาบาล มีโรงเรียนมีมหาลัย แล้วที่ดินของท่านย่า เป็นเส้นตรงไม่คดแล้วก็เป็นที่สวน ไม่ใช่ที่นา มีบางแปลงเป็นสวนทุเรียนอีกหลายสิบไร่ ผมคิดว่า จะแบ่งทำเป็นโรงงานแค่ ร้อยกว่าไร่ แล้วอีกร้อยกว่าไร่ จะทำเป็นศูนย์การค้าอีกท่านพ่อเห็นเป็นเช่นไร” อี้จิงเอ่ยด้วยความคิดฝันที่กว้างไกล

“ อืม ถ้าเช่นนั้น พ่อว่าพ่อไปขอให้ท่านแม่โอนกรรมสิทธิ์มาให้ลูกเลยดีกว่า เวลาขออนุญาตทำอะไร จะได้ง่ายไม่ต้องเสียเวลามาให้ท่านย่าเซ็นบ่อยๆ” ลุงใหญ่เอ่ยยิ้มๆ ลุงรองนั่งอยู่ด้วยรีบเอ่ยแย้งทันที

“ พี่ใหญ่เรื่องนี้เป็นความคิดของจิ้งหนานด้วยนะ ยังไงก็ขอให้โอนเป็นชื่อ จิ้งหนานบ้างซิ”

“ ฉันรู้อยู่แล้วไม่ต้องห่วง ยังไงท่านแม่ก็เป็นห่วงคนงานพวกนั้น กลัวว่าพวกมันไม่มีงานทำ ยังไงต้องให้พวกเราคอยบริหารให้อยู่แล้ว ในเมื่อตระกูลไม่ยอมให้ทำ ธุรกิจบนตระกูลที่ของกรรมการ ดังนั้นท่านแม่ก็ไม่มีใครมาบริหารงานเพื่อดูแลคนตระกูลเซี่ยอีกแล้ว นอกจากพวกเราเท่านั้น” ลุงใหญ่พูดอย่างมั่นใจ

เทียนพยุงท่านย่าที่เพิ่งหายดี แต่กลับมาทรุดแบบนี้อีก ทำให้เทียนไม่สบายใจจึงต้องเอาน้ำทิพย์มาให้ท่านย่าดื่ม

“ นี่คือน้ำทิพย์จากสวรรค์ ท่านเทพเซียนประทานมา ท่านย่าดื่มสักหน่อยจะได้ดีขึ้น” เทียนเอ่ยตามจริง

“ ของมีค่าแบบนี้ ไม่ต้องหรอก หลานเก็บไว้กินเองเถอะ ย่าแก่แล้ว ปล่อยให้มันเป็นไปตามธรรมชาติเถอะ”

“ ไม่ได้ ตราบใดที่หลานยังอยู่ ท่านย่าต้องแข็งแรง” เทียนไม่ยอมจนท่านย่าต้องดื่มเข้าไป ทำให้ท่านย่ากลับมาสดชื่นแข็งแรงขึ้นมาอีกครั้ง

“ โอ้ น้ำทิพย์นี้สมแล้วที่ท่านเทพเซียนประทานมาให้ ย่ารู้สึกแข็งแรงมากขึ้นจริงๆ”

“ ดีแล้ว ท่านย่าพักผ่อนมากๆ พรุ่งนี้หลานจะมาเยี่ยมใหม่”

“ เดี๋ยวก่อน”

เทียนหยุดแล้วก็เดินมานั่งใกล้ ๆ ท่านย่า

“ท่านย่ามีอะไรไม่สบายใจอยู่อีกหรือ จะให้หลานทำอะไรหรือเปล่า”

“ ถ้าหลานโตกว่านี้ก็ดี ย่าจะให้หลานทำธุรกิจน้ำอัดลมแทน เฮ้อ ย่าต้องขอโทษหลานด้วย ความจริงย่าเตรียมที่ดินแปลงใหม่ไว้ให้หลานแล้ว ที่ตรงนั้นก็คือที่บ้านของตระกูลเซี่ย ย่าเติบโตมาจากที่ดินผืนนี้ ท่านพ่อมีย่าเพียงคนเดียว

หลังจากที่ท่านพ่อจากไป โรงงานกิจการทั้งหมดย่า ก็ทำคนเดียวไม่ไหว จึงต้องให้ปู่ของเจ้าช่วยดูแล ย่าไม่ขออะไรมากขอให้คนในตระกูลเซี่ยมีงานทำแค่นั้น เวลานี้กรรมการตระกูลหลี่ ไม่ยอมลงทุนกับธุรกิจของตระกูลเซี่ย ทำให้ต้องอาศัยลูกหลานในตระกูลไปทำสานต่อ แต่ว่าสิ่งที่พวกเขาจะทำนั้น มันขัดต่อเจนตนารมณ์ของท่านพ่อ หรือตาทวดของหลานยิ่งนัก สิ่งที่ท่านพ่อกำชับอยู่เสมอ คือเครื่องดื่มมึนเมา อย่าไปส่งเสริมหรือทำขายเป็นอันขาด มันเป็นสิ่งตระกูลเซี่ยทุกคน เชื่อฟังและจะไม่แตะต้องโดยเด็ดขาด แต่วันนี้ลูกหลานกลับบอกว่าโลกมันเปลี่ยนไปแล้ว พวกมันกลับมากดดันย่าให้ต้องเลือก ระหว่างความอยู่รอดของตระกูลเซี่ย กับ ธุรกิจที่ต้องขัดกับเจตนารมณ์ของตระกูล

ถ้าหลานโตกว่านี้ย่าจะยกให้หลานทำต่อ เงินทุนทุกบาททุกสตางค์หลานไม่ต้องกลัวขาดทุน ย่าจะจัดการให้เองทั้งหมด เสียดายที่หลานอายุแค่ 11 ปียังเด็กเหลือเกิน” ท่านย่าระบายออกมาอย่างเศร้าใจ เทียนคิดในใจงานนี้คงต้องช่วยท่านย่าอีกแล้ว ทำไมนะพวกเขาทำไมไม่คิดกันว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ได้มีแค่เงินทองเท่านั้น ความรู้สึกของท่านย่า ความรู้สึกของคนตระกูลเซี่ย พวกเขาเป็นคนของตระกูลหลี่อย่างเดียวที่ไหน ยังเป็นคนของตระกูลเซี่ยด้วยเช่นกัน

“ ท่านย่าวางใจเถิด พรุ่งนี้ให้พวกตระกูลเซี่ยมาพบหลานที่บ้าน แล้วหลานจะจัดการเอง”

“ อะไรนะ แล้วหลานจะทำได้อย่างไร”

“ ทำได้ซิ ท่านเทพเซียนบอกว่า จะช่วยหลานเอง”

“ นี่ท่านเทพเซียนบอกอย่างนั้นจริงๆ หรือ” เทียนพยักหน้าแล้วให้ท่านย่าพักผ่อน แล้วเทียนก็เดินจากมา

“ เฮ้อ ต้องคิดสักหน่อยแล้วว่าจะทำอย่างไรกับคนทั้งแปดร้อยคนดี”

รุ่งเช้าที่โต๊ะอาหารพอท่านย่าบอกกับทุกคนว่าเรื่องที่เทียนรับปากจะจัดการเรื่องธุรกิจและ เรื่องคนของตระกูลเซี่ยเอง ทุกคนไม่ต้องยุ่งเกี่ยวแล้ว สร้างความไม่พอใจให้กับ อี้จิงกับจิ้งหนานเป็นอย่างมาก ลุงใหญ่กับลุงรองก็ได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้

“ ท่านแม่ธุรกิจเป็นพันล้าน จะให้อาเทียนมาบริหารได้ยังไง เขาเพิ่ง 11ขวบยังต้องเรียนหนังสืออีกนะ” ลุงใหญ่อดรนทนไม่ได้รีบเอ่ยขึ้นมาก่อน

“ นั่นนะซิ ท่านย่า ปล่อยให้เขาทำเป็นเด็กเล่นขายของ คนงานแปดร้อยชีวิตจะอดตายเอาได้นะ” อี้จิงพยายามจี้ให้โดนความรู้สึกของท่านย่า แต่หารู้ไม่แค่เทียนบอกว่าท่านเทพเซียนจะช่วย ท่านย่าก็ไม่ห่วงอะไรทั้งสิ้น

“ ไม่ต้องห่วงพวกเขาหรอกฉันให้ อาเทียนทำเพราะว่าฉันมั่นใจว่าเขาต้องทำได้ใช่ไหมอาเทียน” ย่าโยนคำถามมาที่เทียน

“ ก็น่าจะทำได้ครับ”

“ แล้วนายจะเริ่มทำยังไง นายเพียงคนเดียวเนี่ยนะ” อี้จิงรีบเอ่ยถาม ทุกคนก็อยากรู้ว่า ในหัวของเทียนจะเริ่มทำอย่างไร พ่อเก้า กับ แม่เจนเพิ่งรู้ตอนกินข้าวนี่เอง ทำให้กินข้าวไม่ลงเป็นห่วงเทียน เพราะว่านี่เป็นปากท้อง ของชีวิตคนทั้ง 800 คน ไม่อยากให้เทียนทำมาเป็นเล่น ๆ ท่านปู่หลี่ซ่งไม่ได้พูดอะไร และไม่ได้ถามอะไรเช่นกัน ทำให้เทียนและทุกคนก็แปลกใจ กับท่านปู่ในช่วงนี้

“ ก็ไม่ทำอะไรมากมาย อาจจะให้คนประกาศหาคนมาเขียนแบบบ้านให้ก่อน แล้วค่อยตัดสินใจอีกที”

“ แบบบ้านอะไร” พ่อเก้าก็ยังสงสัย

“ แบบบ้านพักคนชรา” เทียนตอบหน้าตาเฉย แต่ท่านปูหลี่ซ่ง ถึงกับสำลักน้ำชาออกมาทันที

“ อะไรนะ นี่นายจะสร้างบ้านพักคนชราอีกแล้วหรือ” อี้จิงโมโหแทนทุกๆคน ซึ่งยังไม่เข้าใจ เทียนทำไมคิดแต่จะสร้างบ้านพักคนชราอยู่ได้

“ นั่นซิ แล้วคนอีก 800 คนตระกูลเซี่ยเธอจะปล่อยเขาไป ไม่ให้เขาทำงานโรงงานต่อหรือยังไง” ลุงใหญ่ก็สงสัยยิ่ง

“ ไม่ปล่อยเขาไปไหนหรอกครับ ก็ยังคงรับเข้าทำงานอยู่เหมือนเดิม แต่อาจจะมีการปรับเปลี่ยนบ้างนิดหน่อย ต้องรอคุยกับหัวหน้าคนงานตระกูลเซี่ยก่อนถึงจะให้คำตอบได้” เทียนพูดไปเรื่อยๆ แล้วดื่มนมญี่ปุ่นไปด้วย แม่เจนมือเย็นเจี๊ยบเลย

เทียนต้องจับมือแม่เจนไม่ให้ตกใจ

“ ท่านปู่ไม่ออกความเห็นหน่อยเหรอครับ ปล่อยให้เทียนนำที่ดินท่านย่า ไปทำแบบนี้ มันไม่คุ้มค่าทางธุรกิจเลยนะครับ” อี้จิงเอ่ยถามท่านปู่ ที่ไม่พูดอะไรมาตั้งนาน

“ ท่านย่าพวกแกตัดสินใจแล้ว พวกแกทุกคนควรเคารพการตัวสินใจของย่าพวกแก เรื่องอาเทียนจะทำอะไร ยกให้ใคร นั่นเป็นสิ่งที่ท่านย่าพวกแกเห็นพ้องแล้ว พวกแกทุกคนไม่ต้องพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้ยกให้อาเทียนไปจัดการของเขา และอีกอย่าง เงินลงทุน หรือว่า ผลขาดทุนกำไรก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับตระกูลหลี่ หรือว่ากองกลางของพวกแกอยู่แล้ว ไม่ต้องออกมาพูดให้เสียเวลาอีก เอาเวลาไปทำโปรเจกต์ ห้าหมื่นล้านให้ดีเถอะ” ท่านปู่ไม่อยากมีปัญหากับเทียน อาจเป็นเพราะคำพูดของท่านย่ากับท่านซินแสก็เป็นได้ เทียนได้แต่ยิ้มให้ทุกคนพอดีหัวหน้าคนงานตระกูลเซี่ยมาพอดี เทียนเลยขอตัวไปเจรจากับพวกเขา

หัวหน้าคนงานตระกูลเซี่ยมีนามว่าเซี่ยซิน แนะนำตัวก่อน

“ ลุงเซี่ยซิน ถ้าเราย้ายฐานการผลิตในการผลิตน้ำดื่มธรรมดา กับ น้ำแร่ ที่เรามีโดยไม่เกี่ยวข้องกับน้ำอัดลม จะใช้เวลาสร้างโรงงานเสร็จประมาณกี่วัน”

“ ไม่เกิน 6 เดือนก็คงเสร็จ”

“ แล้วคนล่ะ ถ้าไม่มีส่วนของน้ำอัดลม จะต้องใช้คนเท่าไร”

“ แค่ ร้อยคนก็พอ”

“ ถ้าเช่นนั้น ลุงเซี่ยซิน ประกาศออกไปว่า หากใครจะขอลาออกทางบริษัทจะจ่ายเงินให้ 5 เท่าของกฏหมายกำหนด ถ้า 20 เดือน เราก็ให้พวกเขา 100 เดือน แต่ถ้าไม่ลาออกอยากจะอยู่ต่อ ทางเราภายในหกเดือนที่ทางโรงงานกำลังก่อสร้าง ทางบริษัทฯ จะจ่ายเงินให้ 60% เท่านั้น ใครอยากได้เงินก้อนไปทำงานที่ใหม่ หรืออยากอยู่ต่อก็ได้ทั้งนั้น ผมไม่ว่าอะไรทั้งสิ้น แล้วต่อไปนี้เป็นต้นไป เราจะไม่ผลิด น้ำอัดลมอีกต่อไป” เทียนเอ่ยออกไป

“ ทำไมไม่ผลิตออกมาบ้างละครับ ยอดขายที่ผ่านมามันคิดเป็น ร้อยละ 50 ของเรามาตลอดเลยนะครับ” ลุงเซี่ยซินเอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ น้ำอัดลมมันมีน้ำตาลสูง มันไม่มีประโยชน์ใดใด มีแต่โทษมากกว่า ผมไม่อยากให้สิ่งที่เราผลิต จะไปทำร้ายประชาชนโดยไม่รู้ตัว”

“ แต่ก็มีน้ำอัดลมไม่ใส่น้ำตาลก็มีนะครับ”

“ ยิ่งแล้วใหญ่ พวกนี้กินเข้าไปใส่สารแทนน้ำตาลถ้าไม่เป็นมะเร็งตาย ก็เป็นโรคได ผมไม่อยากทำบาปทั้งที่รู้แก่ใจ แต่ผมจะมีเครื่องดื่มชนิดใหม่ออกมา กินแล้วดีต่อสุขภาพมากกว่า เรื่องนี้หลังจากโรงงานสร้างเสร็จแล้วผมจะบอกสูตรต่อไป วันนี้ลุงเซี่ยซินไปบอกพวกเขาก่อน แล้วสรุปว่าจะเหลือคนเท่าไร ก็มาแจ้งผมทันที” เทียนเอ่ยแบบนี้ออกไป ทำให้ท่านย่านั่งฟังอยู่ก็รู้สึกดีที่ไม่ต้องผลิตน้ำมึนเมาตามที่บรรพบุรุษได้สั่งห้ามเอาไว้ แต่ลุงเซี่ยซินเหมือนเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้ ถามกลับไปว่า

" 5... เท่า เลยหรือครับ" ลุงเซี่ยซินเพิ่งคิดได้ว่า 5 เท่าถ้าต้องจ่ายทั้งแปดร้อยคนต้องใช้เงินสองพันกว่าล้านเลยนะ

" ใช่แล้ว" เทียนย้ำอีกที ลุงเซี่ยซินเห็นท่านย่าอยู่ด้วยก็ไม่พูดอะไร นึกไปว่า สองคนย่าหลานคงคุยกันแล้วจึงขอตัวจากไป

" อาเทียน ถ้าเงินในบริษัทฯ ไม่พอให้มาบอกย่านะ ย่าจะช่วยจ่ายให้" ท่านย่าเห็นด้วย และพร้อมที่จะช่วยทุกอย่าง

" ไม่ต้องหรอกครับท่านย่า เรื่องแค่นี้" เทียนเอ่ยให้ท่านย่าไม่ต้องเป็นห่วง

เทียนกลับมาที่ห้องส่วนตัว แล้วเข้าไปในเจดีย์ เพื่อหาตำราทำน้ำสมุนไพรที่ชั้น ปรุงยา ซึ่งมีตำรายาสมุนไพรที่บำรุงร่างกายมายมาย แต่ว่าไม่สามารถหาได้ในโลกปัจจุบัน เทียนลองสูตรน้ำสมุนไพรหมื่นปีที่หาได้ได้ง่ายกว่าแสนปี เทียนลองนำมผสมกัน 7 ชนิด คือ โสมมนุษย์หมื่นปี ถั่งเช่าหมื่นปี หลิงจือหมื่นปี ใบหยินหยางหมื่นปี กลีบบัวสีทองหมื่นปี ไผ่สีทองหมื่นปี ผลสุคนธรสหมื่นปี แล้วสร้างสระน้ำขึ้นมาในเจดีย์ชั้น 6 แล้วนำทุกอย่างผสมกัน ใส่น้ำทิพย์เข้าไปอีก 10 ขวด แล้วใช้พลังเทพบริสุทธิ์ แล้วให้กระรอกเทพออกมาชิม เสี่ยวไป๋กินไปหลายแก้วแล้วยังไม่ยอมบอกเทียนว่ารสชาติ และสรรพคุณเป็นอย่างไร จนเทียนต้องหิ้วมันออกมาไม่ให้กิน

“ โธ่เจ้านาย รสชาติดีมาก และทำให้พลังเทพเพิ่มขึ้น ไม่เชื่อเจ้านายลองชิมดู”

เทียนลองตักมากินหนึ่งถ้วย ก็รู้สึกว่า เลือดลมไหลเวียนดีขึ้น แต่ไม่ได้ช่วยให้เทียน มีพลังเพิ่มเท่าไร อาจเป็นเพราะเป็นแค่สมุนไพรหมื่นปีก็เป็นได้ แต่ว่ามนุษย์ทั่วไปกิน คงจะแข็งแรงขึ้นไม่น้อย เอาไปให้ซินแส ลองกินก่อนดีกว่า เทียนตักเอาไปใส่ขวดเล็ก เกือบห้าสิบขวด จากนั้นก็กลับออกมา เทียนเรียกซินแสมาหาที่บ้านเพื่อให้ลองน้ำสมุนไพรหมื่นปี พอซินแสมาถึง เทียนบอกรายละเอียดออกไปซินแสดื่มลงไม่อย่างไม่ลังเล ซินแสลุกขึ้นยืนทันที แล้วเดินไปเดินมาอย่างคล่องแคล่ว ถอดแว่นออกมา ขยี้ตาดูหน้าเทียน แล้วลองใส่กลับไปใหม่ แล้วถอดออกมาอีก แล้วออกวิ่งไปข้างนอกห้อง เทียนถึงกับงง ว่าซินแสทำอะไร สักพักซินแสก็กลับมา

“อาจารย์น้อย สายตาผมไม่ต้องใช้แว่นมองชัดเจนแล้ว แล้วเวลานี้สามารถวิ่งได้ด้วย จากเมื่อก่อน เดินได้อย่างเดียววิ่งไม่ไหว นี่คือยาวิเศษอะไรกัน”

“ เป็นหัวเชื้อของน้ำสมุนไพรที่จะนำมาขาย แทนน้ำอัดลมที่ปิดตัวไป”

“ อาจารย์น้อย ผมอยากได้บ้างจะทำอย่างไรดี”

“ หัวเชื้อ ที่ให้ซินแสกินเข้าไปนั้น ความจริงต้องไปผสมกับน้ำอีกหนึ่งพันลิตรและจะนำไปบรรจุขวดๆละครึ่งลิตร จะตั้งขายขวดละ หนึ่งหมื่นบาท ดังนั้นที่ซินแสจงหมิงกินเข้าไป เท่ากับราคาขั้นต่ำขวดละ 2 ยี่สิบล้านบาท” เทียนบอกด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

“ ฮ้า ยี่สิบล้านบาทเชียวหรือ อืม แต่ว่าก็คุ้มนะ เพราะว่าร่างกาย และสายตากลับมาเหมือนคนเป็นหนุ่มเลย”

“ หัวเชื้อนี้จะไม่ขายหรอก เพราะในโลกมนุษย์นี้ไม่ควรจะมี น้ำวิเศษแบบนี้ ผมจึงต้องลดสรรพคุณให้ต่ำลงอีก หนึ่งพันเท่า เพื่อให้เป็นเครื่องดื่มสมุนไพรเกรดเอ

แต่ก็ทำให้ร่างกายแข็งแรง โรคไข้หวัดเล็ก ๆน้อย ไม่อาจทำอันตรายได้ และสดชื่นขึ้นมาโดยไม่ต้องใช้เครื่องดื่มที่มีน้ำตาลเลย และที่สำคัญมันจะไปกระตุ้นปุ่มรับรสชาติของอาหารให้ทำงานดียิ่งขึ้น” เทียนอธิบาย

“ อาจารย์น้อยถ้ายังไงถ้าผลิตได้เมื่อไรผมขอจองเอาไว้ 100 ลังก่อนเลยนะ”

เทียนพยักหน้ายิ้มๆ ให้กับซินแสจงหมิง ที่คิดว่า ถ้าได้กินน้ำสมุนไพรนี้ทุกวันคงได้เป็นอมตะแน่...