ยิ่งอ่านการ์ตูนไปมากเท่าไหร่ ตั้มก็ยิ่งเริ่มสังเกตผู้หญิงรอบตัวมากขึ้น
เขาค้นพบว่าเรือนร่างแบบที่ตัวเองชื่นชอบจากหน้ากระดาษนั้น… มีอยู่จริงในชีวิตประจำวัน
และคนแรกที่กลายเป็เป้าหมายในจินตนาการของเขา คือครูอรอนงค์
ครูประจำชั้นมัธยมปลายปีนั้น หญิงสาววัยสามสิบกลางๆ ที่ชาวบ้านต่างพากันยกให้เป็
“ครูสวยประจำหมู่บ้าน” ใบหน้าคมคาย ผิวขาวเนียน ดวงตานุ่มนวลแต่แฝงด้วยความเข้มงวดเล็กน้อย
รูปร่างอวบอิ่มแบบผู้หญิงที่เคยคลอดลูกมาแล้วสองคน หน้าอกใหญ่ดันชุดราชการสีครีม
ให้ตึงแน่นทุกครั้งที่เธอเดินเข้าห้องเรียน เอวคอดแต่สะโพกผายกว้าง
ก้นกลมกลึงที่สะบัดเบาๆ ใต้กระโปรงทรงเอเมื่อเธอหันหลังเขียนกระดาน
ตั้มมักจะนั่งอยู่แถวหลังสุด มองอย่างไม่ให้ใครรู้
ทุกครั้งที่ครูอรอนงค์ก้มลงเก็บสมุดหรือเดินผ่านโต๊ะของเขา กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ
ปนกับกลิ่นผงซักฟอกจะลอยมาจางๆ ทำให้หัวใจเขากระตุกวูบ แล้วภาพในหัวก็เริ่มทำงานเองโดยไม่ต้องสั่ง
คืนนั้นหลังจากทำการบ้านเสร็จ เขาจะปิดไฟห้อง แล้วนอนจินตนาการ
ภาพครูอรอนงค์ถอดชุดราชการช้าๆ เหลือเพียงชุดชั้นในสีเนื้อ
หน้าอกใหญ่ถูกยกขึ้นด้วยสองมือของเขา ก้นอวบถูกบีบจนเป็รอยแดง
แล้วเธอก็ถูกกดลงบนโต๊ะทำงานในห้องพักครู ถูกเลีย ถูกแทง จนครางเสียงแ่ว่า
“ตั้ม… อย่ายัง…”
มือของเขาขยับเร็วขึ้นเรื่อยๆ ทุกคืน จนน้ำอสุจิพุ่งเปื้อนท้องเป็ประจำ
แม้จะหมกมุ่นกับจินตนาการขนาดนั้น แต่ตั้มก็ไม่เคยทิ้งการเรียน
เขาตั้งใจอ่านหนังสืออย่างจริงจัง เพราะรู้ดีว่าการศึกษาคือหนทางเดียว
ที่จะพาตัวเองออกจากชีวิตแบบเดิมได้ ผลสอบปลายปีออกมาดีเกินคาด
เขาได้ทุนเรียนต่อมหาวิทยาลัยในเมืองใหญ่ในสาขาที่ตัวเองสนใจ
พ่อดีใจจนน้ำตาไหล ตั้มเองก็รู้สึกภาคภูมิใจเล็กน้อย…
แม้ส่วนหนึ่งของความภาคภูมินั้นจะถูกบดบังด้วยความละอายจากนิสัยลับที่ตัวเองยังเลิกไม่ได้
วันรับปริญญาจากโรงเรียนมัธยมผ่านไป เขาเริ่มคิดได้มากขึ้น
“ฉันคงต้องมีแฟนสักคนแล้วมั้ง…”
ความคิดนั้นแวบขึ้นมาบ่อยครั้งหลังเข้ามหาวิทยาลัยใหม่ๆ
แต่เมื่อมองไปรอบตัว เพื่อนนักศึกษาหญิงวัยเดียวกันส่วนใหญ่ยังดูอ่อนเยาว์เกินไป
รูปร่างยังไม่ใช่แบบที่เขา้า ความอวบอิ่ม ความเป็ผู้ใหญ่ ความรู้สึกแบบ
“คุณแม่” ที่เขาเสพติดจากหน้าจอ หาไม่ได้จากสาวๆ อายุสิบแปดสิบเก้า
เขาจึงไม่เคยกล้าเข้าไปจีบใครจริงจัง
จนในที่สุด ตั้มก็ตัดสินใจโหลดแอปหาคู่ลงในโทรศัพท์
นิ้วของเขาสั่นเล็กน้อยตอนสร้างโปรไฟล์ เลือกรูปที่ถ่ายเองหน้ากระจกในห้องพักหอพัก
เขียนคำแนะนำตัวสั้นๆ ว่า “ชายโสด อายุ 19 กำลังเรียนมหาวิทยาลัย ชอบผู้หญิงที่ดูเป็ผู้ใหญ่และอบอุ่น”
แล้วเขาก็เริ่มปัดไปทางขวา… โดยเฉพาะโปรไฟล์ของผู้หญิงที่ดูอายุมากกว่า
มีรูปร่างอวบอิ่ม หรือใส่เสื้อผ้าที่เผยให้เห็นความโค้งเว้าชัดเจน
หัวใจเต้นแรงทุกครั้งที่ระบบแจ้งว่า “แมตช์สำเร็จ”
แต่ลึกๆ แล้ว ตั้มก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองกำลังมองหาอะไรแน่ชัด
หรืออาจจะรู้… แต่ยังไม่กล้ายอมรับ
ว่าสิ่งที่เขา้าจริงๆ ไม่ใช่เพียงแค่แฟน
แต่เป็ผู้หญิงที่มีกลิ่นอายแบบเดียวกับภาพในหัวที่เขาสร้างขึ้นมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา
เวลาผ่านไปราวกับสายน้ำที่ไหลเอื่อยโดยไม่มีใครสังเกต
สุวิมลในวัยใกล้สี่สิบเริ่มลดจำนวนคืนที่เธอปล่อยตัวเองไปกับความเสเพล
เธอปิดบัญชีเก่าๆ ในแอปหาคู่บางตัว เลิกตอบข้อความจากผู้ชายที่เคยผ่านมือมา
แล้วหันไปหาสิ่งที่เธอคิดว่าจะช่วยชำระจิตใจได้ใช้ธรรมะรักษาความเหงา
เธอเริ่มใส่ชุดขาวเข้าวัดทุกวันพระ โกนคิ้วบางๆ ให้ดูสำรวม นั่งสมาธิในศาลาการเปรียญ
ท่ามกลางกลิ่นธูปและเสียงสวดที่ดังก้อง ความเงียบของวัดช่วยให้เธอรู้สึกสงบขึ้นจริง…
แต่ก็เพียงชั่วคราว ทุกครั้งที่เณรน้อยหรือเด็กหนุ่มอายุสิบเจ็ดสิบแปดเดินผ่านไปต่อหน้า
หัวใจเธอจะกระตุกวูบ ความคิดถึงลูกชายที่เธอทิ้งไว้เมื่อยี่สิบปีก่อนพุ่งขึ้นมาอย่างรุนแรง
ภาพทารกในเปลไม้เก่าผสมกับใบหน้าของหนุ่มน้อยที่กำลังบวชเรียน
ทำให้เธอรู้สึกผิดจนน้ำตาเกือบไหล แต่ในขณะเดียวกัน
ร่างกายของเธอที่ยังคงสมส่วน อวบอิ่ม และดูดีกว่าผู้หญิงวัยเดียวกันหลายคน
ก็ยังคงดึงดูดสายตาผู้ชายในชุมชนอยู่เสมอ
ไม่ว่าจะเป็พ่อค้าในตลาด ข้าราชการท้องถิ่น หรือแม้แต่ญาติผู้ใหญ่ที่มาทำบุญที่วัด
ต่างก็พยายามทักทาย เสนอตัวพาไปส่ง หรือแอบส่งข้อความมาถามไถ่
สุวิมลปิดกั้นตัวเองอย่างเต็มที่ เธอยิ้มอย่างสุภาพแต่ไม่เปิดช่องให้ใครเข้ามาใกล้
จนกระทั่งคืนหนึ่ง ความเหงาที่กดทับมานานทะลุทะลวงออกมา
เพื่อนสนิทคนหนึ่งที่เคยผ่านชีวิตคล้ายกันแนะนำแอปหาคู่ใหม่ให้ บอกว่า
“มันคัดกรองได้ดีกว่าเดิม เธอเลือกอายุและสไตล์ได้ตามใจ”
สุวิมลลังเลอยู่นานก่อนจะกดดาวน์โหลด เธอสร้างโปรไฟล์อย่างระมัดระวัง
เลือกรูปที่ถ่ายเองในชุดเรียบๆ แต่ยังเผยให้เห็นทรวดทรงอวบอิ่มตามธรรมชาติ
เขียนคำแนะนำตัวสั้นๆ ว่า “หญิงโสด อายุ 40 มองหาคนที่จริงใจและอบอุ่น”
แล้วเธอก็เริ่มปัด อีกฝั่งหนึ่งของเมือง…
ตั้มในวัยสิบเก้าปีที่เพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยปีแรกยังคงใช้ชีวิตอยู่ระหว่างการเรียนหนังสือ
และการเสพติดจินตนาการเก่าๆ เขาเปิดแอปหาคู่ที่โหลดไว้ั้แ่หลายเดือนก่อน
ปัดไปทางขวาอย่างไม่คาดหวังอะไรมาก จนกระทั่งนิ้วของเขานิ่งอยู่กับโปรไฟล์หนึ่ง
รูปผู้หญิงวัยกลางคน ใบหน้ายังงดงาม ผิวขาวเนียน ทรงผมยาวสลวย
ร่างกายอวบอิ่มในแบบที่เขาเคยเห็นในหน้าหนังสือการ์ตูนโป๊นับร้อยเื่
หน้าอกใหญ่ที่ดันเสื้อให้ตึง สะโพกกว้าง เอวคอดเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ที่ดูทั้งอ่อนโยนและมีเสน่ห์
หัวใจตั้มเต้นแรงจนรู้สึกได้ชัด
“เหมือน… หลุดออกมาจากหนังสือเลย”
เขาไม่ได้คิดอะไรมาก นิ้วเลื่อนไปกดปุ่มสนใจทันที ระบบแจ้งว่าแมตช์สำเร็จภายในไม่กี่นาที
ข้อความแรกที่ตั้มส่งไปนั้นเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ซ่อนอยู่
“สวัสดีครับ ผมชื่อตั้ม อายุ 19 เห็นโปรไฟล์แล้วน่าประทับใจมากเลยครับ”
สุวิมลที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาในคอนโด มองข้อความนั้นแล้วเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย
เธอเห็นรูปโปรไฟล์ของหนุ่มน้อยใบหน้าละมุน ดวงตาดูจริงจังแต่แฝงด้วยความเขินอาย
ความรู้สึกผสมปนเประหว่างความสนใจและความละอายพุ่งขึ้นมาในอก
เธอตอบกลับ
“สวัสดีจ้ะ ตั้ม เรียกพี่สุก็ได้นะ”
ั้แ่นั้นมา การสนทนาก็เริ่มต้นขึ้นอย่างช้าๆ
ตั้มพิมพ์ข้อความยาวขึ้นเรื่อยๆ โดยแทบไม่รู้ตัว เขาชมรูปร่างของเธออย่างอ้อมๆ
ถามถึงชีวิตประจำวัน เล่าเื่การเรียนในมหาวิทยาลัย
และค่อยๆเปิดเผยว่าตัวเองชอบผู้หญิงที่ดูเป็ผู้ใหญ่ อบอุ่น และมีทรวดทรงที่ “สมส่วน”
สุวิมลอ่านข้อความเ่าั้แล้วรู้สึกถึงความอบอุ่นแปลกๆ ที่ไม่ได้ััมานาน
เธอไม่ได้คิดว่าหนุ่มน้อยคนนี้จะกลายเป็อะไรมากไปกว่าเพื่อนคุย
แต่ทุกครั้งที่เห็นชื่อ “ตั้ม” โผล่ขึ้นมาบนหน้าจอ หัวใจเธอก็เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยโดยไม่ทราบสาเหตุ
ทั้งสองคนยังไม่รู้เลยว่า…เส้นทางที่พวกเขาเดินมาคนละทิศคนละทางตลอดยี่สิบปี
กำลังจะมากันอย่างที่ไม่มีใครคาดคิด
และจุดเริ่มต้นเล็กๆ บนหน้าจอโทรศัพท์ครั้งนี้
จะพาทั้งคู่ไปสู่ความจริงที่ทั้งโหดร้ายและเย้ายวนเกินกว่าจะหลีกเลี่ยงได้