บทที่ 57 ต้องเป็นเพราะความกล้าหาญของฉันที่ทำให้เขาประทับใจแน่ ๆ
ไม่ใช่ว่าเจียงหนานกำลังพยายามทำให้ผู้คนหวาดกลัว!
แต่เป็นเพราะสัตว์อสูรวิญญาณขั้นเหรียญเงินในกลุ่มที่กำลังโจมตีเขตปลอดภัย!
สถานการณ์ในตอนนี้อันตรายมาก!
ไม่มีใครคิดว่าฝูงสัตว์อสูรวิญญาณจะมาถึงเร็วขนาดนี้!
และที่นี่ถึงแม้ว่าจะมีนักเรียนกว่า 500 คน แต่ส่วนใหญ่ก็เป็นขั้นเหล็กนิล!
พวกเขาไม่มีพลังป้องกันตัวเองเลยหากต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ป่าที่ดุร้าย!
ถึงแม้หน่วยทหารเวรยามจะกราดยิงรัวใส่ แต่ก็ไม่อาจต้านทานการโจมตีของฝูงสัตว์อสูรวิญญาณได้!
เสือดำหกขาตัวนั้นที่ถูกกระสุนยิงใส่กลับบุกทะลวงทะลุแนวป้องกันมาได้!
มันอ้าปากอันกว้างใหญ่และกัดฉีกทึ้งทหารคนหนึ่งไม่หยุด!
ชั่วขณะหนึ่งที่เลือดสาดกระเซ็น เสียงร้องโหยหวนก็ดังสะเทือนสติของทุกคน!
นักเรียนเคยเห็นภาพแบบนี้ที่ไหนกัน?
ปกติการล่าสัตว์อสูรวิญญาณ ในโลกทัศน์ของพวกเขาก็เหมือนกับการเล่นเกม!
ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าสัตว์อสูรวิญญาณก็ฆ่าคนได้!
ในเกม ตายแล้วยังเกิดใหม่ได้!
แต่ความเป็นจริงไม่ใช่เกม!
คนต่อไปที่จะตายในปากของสัตว์อสูรวิญญาณจะเป็นตัวเองหรือไม่?
เสียงร้องอย่างตื่นตระหนกและโหยหวนดังระงมไปทั่วบริเวณ!
ความกลัวต่อความตายได้กลืนกินจิตใจของนักเรียนทุกคนไปอย่างสิ้นเชิง!
เจียงหนานที่มีสีหน้าเคร่งเครียดตะโกนลั่น “พี่หนิงหนิง! ได้แจ้งเสือภูเขาหรือยัง?”
อันหนิงตอบทันที “แจ้งไปแล้ว! แต่จากทางเข้าจนถึงที่นี่ต้องใช้เวลาเดินทางถึงห้าวัน คงจะอีกสักพักกว่ากองทัพรัตติกาลจะมาถึง!”
เจียงหนานมองไปที่เพื่อนนักเรียนที่กำลังตกใจกลัว!
ก่อนจะมองไปที่อสูรร้ายที่กำลังจะทะลวงแนวป้องกันเข้ามา!
ป้องกันไม่อยู่แล้ว! พวกเขากำลังจะตายกันหมด!
เจียงหนานชักกระบี่พลางพุ่งไปข้างหน้าและตะโกนลั่น “ไอ้ตัวโต! ถ้าไม่กลัวตายก็ตามฉันมา!”
พูดจบก็เคลื่อนย้ายฉับพลันเข้าไปอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูรวิญญาณ! มือลงกระบี่และฟาดฟันทันที!
หัวของเสือดำหกขากระเด็นออกมา!
เลือดสาดกระเซ็นเต็มตัว!
อู๋เหลียงตะโกนลั่น! ทั้งตัวเปลี่ยนเป็นหมีครึ่งคนสูงกว่าสองเมตร! มือทั้งสองถือโล่เหล็กดำและมีดมาเชเต้!
ดวงตาแดงก่ำ!
“มาแล้ว!”
พูดจบ อู๋เหลี่ยงก็พุ่งเข้าชนอย่างแรงด้วยโล่เหล็กดำส่งผลให้อากาศระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ!
สัตว์อสูรวิญญาณสามตัวลอยละลิ่ว!
เจียงหนานปรากฏตัวสามครั้ง สัตว์อสูรวิญญาณสามตัวก็ร่วงลงบนพื้นและกลายเป็นศพเย็นชืด!
อันหนิงและเฉินเฉินที่เห็นความตั้งใจของเจียงหนานก็ยืนขวางตรงทางเข้าและฆ่าสัตว์อสูรวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง!
แต่ฝูงสัตว์อสูรวิญญาณที่มีมากเกินไปก็โถมทะลักเข้ามา!
เจียงหนานกับพวกเขาแค่ไม่กี่คนไม่มีทางต้านทานไหว!
กระสุนของทหารเองก็ใกล้จะหมดแล้ว!
คมกระบี่สว่างไสวราวกับดวงจันทร์และฟาดฟันสัตว์อสูรวิญญาณอีกหนึ่งตัว!
เจียงหนานปาดเลือดสดบนใบหน้า!
กระบี่ยาวชุ่มโลหิตชี้ตรงไปยังนักเรียนที่ตกใจกลัว!
“พวกนายอยากตายใช่ไหม?”
“ไม่มีมือกันหรือไง? ปลุกพลังวิเศษขึ้นมาเพียงเพื่อมาทำท่าเท่ ๆ ในโรงเรียนเท่านั้นเหรอ?”
“ถ้าป้องกันทางเข้าไม่ได้ ก็ไปตายซะ! ตอนนี้แล้วยังหวังให้ใครมาปกป้องพวกนายอีก?”
“ถ้าอยากมีชีวิตอยู่ก็ขึ้นมาปกป้องประตูซะ!”
ในตอนนั้น ทั้งตัวของเจียงหนานเต็มไปด้วยเลือด!
มือถือกระบี่ยาวด้วยท่าทางน่าเกรงขาม!
ราวกับปีศาจที่เดินออกมาจากขุมนรก!
แตกต่างจากตอนที่เขาขายเนื้อย่างและทำตัวไม่น่าเชื่อถือไปทั่วเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง!
หลายทีมหวาดกลัวจนแทบจะเสียสติ!
หลี่เซียง หลิวอู่เฉวียน และคนอื่น ๆ หน้าซีดยิ่งกว่าเดิม!
ทำไมเจียงหนานถึงไม่กลัวเลยล่ะ?
เขาไม่กลัวตายเหรอ?
เขาเป็นคนแรกที่คว้ากระบี่และพุ่งเข้าไป!
และยังคงรักษาความสงบนิ่งไว้ได้ตลอดทั้งกระบวนการ!
ตายได้นะ!
นั่นมันตายได้จริง ๆ นะ!
อันหนิงและเฉินเฉินที่เห็นฉากนี้ชื่นชมเจียงหนานมากยิ่งขึ้น!
ในช่วงเวลาวิกฤต เขาแสดงออกถึงความแตกต่างจากนักเรียนมัธยมปลายอย่างสิ้นเชิง!
สงบนิ่งและเยือกเย็น!
ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว!
ลงมือโดยไม่ปรานี!
เมื่อเทียบกัน…
กับเพื่อนนักเรียนที่ขาสั่นจนขยับตัวไม่ได้เลยนั่น…
ก็มองเห็นความแตกต่างได้อย่างชัดเจน!
แต่ในหมู่นักเรียนเหล่านี้ก็ยังมีคนที่มีความกล้าหาญ!
พวกเขาตบหน้าตัวเองอย่างแรง ถึงแม้ขาจะสั่นเทา!
แต่ก็ยังก้าวเดินออกมา!
“เจียงหนาน! ฉันจะฟังนาย! เราจะป้องกันได้ยังไง?”
“ไม่มีทางปล่อยให้ตายไปเฉย ๆ หรอก! ทหารพวกนั้นเสียสละตัวเองเพื่อปกป้องพวกเรา!”
“ฉันไม่อยากเป็นคนไร้ค่า!”
“ต้องมีชีวิตรอดกลับบ้านให้ได้ ฉันต้องกลับไปดูแลพ่อแม่!”
นักเรียนกว่ายี่สิบคนเดินออกมาด้านหน้าทันที!
เจียงหนานตวัดกระบี่ฆ่าสัตว์อสูรวิญญาณไปอีกหนึ่งตัว!
“ผลักไล่สัตว์อสูรวิญญาณพวกนี้ให้ถอยกลับไป! ปิดประตูและป้องกันเขตปลอดภัย! รอจนกว่ากองทัพรัตติกาลจะมาช่วยเหลือ!”
ความคิดของเจียงหนานชัดเจนมาก!
เมื่อเพื่อนกลุ่มนี้มาเข้าร่วม สถานการณ์ก็ดีขึ้นอย่างมากในทันที!
เมื่อมีคนออกหน้า เพื่อนคนอื่น ๆ ก็เข้าร่วมการต่อสู้มากขึ้นเรื่อย ๆ!
หลิงเฟิงและหลี่มู่เหยียนไม่สามารถทนอยู่เฉยได้อีกต่อไปและกำลังจะไปช่วยปกป้องประตู
หลี่เซียงรีบพูดทันที “พวกนายสองคนเป็นบ้าหรือไง? พวกนายอาจจะตายก็ได้นะ!”
“ปล่อยให้พวกเขาปกป้องไปสิ!”
หลิวอู่เฉวียนสำทับ “ใช่แล้ว ใช่แล้ว! การรักษาตัวเองให้ปลอดภัยเป็นสิ่งสำคัญ!”
หลิงเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงอู้อี้ “เจียงหนานกับคนอื่น ๆ พวกเขาไม่ได้เสี่ยงชีวิตหรอกเหรอ? มีใครที่ไม่มีพ่อแม่บ้าง?”
“พวกเราจะนั่งสบายใจอยู่ตรงนี้และได้รับการปกป้องจากคนอื่นเหรอ? ฉันจะไม่ดูถูกตัวเองหรอก!”
หลี่มู่เหยียนไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่มองพวกเขาอย่างเย็นชา!
แต่ความรู้สึกแบบนี้ยิ่งทำให้หลี่เซียงไม่สบายใจ!
“เฮอะ! ก็มีแต่พวกนายนั่นแหละที่มีจิตสำนึก! อยากไปก็ไปเองเถอะ ฉันไม่ไปด้วยหรอก!”
......
ที่หน้าประตู เจียงหนานไล่ล่าสังหารสัตว์อสูรวิญญาณอย่างบ้าคลั่ง!
ทักษะกระบี่ถูกเจียงหนานยกระดับไปจนถึงขั้นกลางโดยตรง!
ภาพของเขาที่กำลังฆ่าฟันอยู่ท่ามกลางฝูงสัตว์อสูรวิญญาณ แม้ว่าจะดูโหดเหี้ยมทารุณ แต่กลับมีความรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจที่น่าชื่นชม!
ส่วนอู๋เหลียงนั้นดุเดือดยิ่งกว่า!
โล่เหล็กถูกฟาดอย่างแรง! มีดมาเชเต้ยาวกว่าสองเมตรหมุนวนฟาดฟันอย่างบ้าคลั่ง!
ส่งผลให้สัตว์อสูรวิญญาณจำนวนไม่น้อยกลายเป็นเศษเนื้อ!
ในรัศมีห้าเมตรรอบตัวเขาไม่มีใครกล้ายืนอยู่เลย!
เรียกได้ว่าดุเดือดเลือดพล่านสุดขีด!
เฉินเฉินและอันหนิงต่างมองไปที่อู๋เหลียงด้วยสายตาที่เปล่งประกาย!
เพื่อนนักเรียนที่เข้าร่วมการต่อสู้ต่างชูนิ้วโป้งให้อู๋เหลียง!
นักรบถือโล่หนักผู้นี้ช่างกล้าหาญจริง ๆ!
ในตอนนี้!
อู๋เหลียงที่ดูเหมือนจะเริ่มคึกคักกับการฆ่าฟัน…
ก็ส่งเสียงคำรามออกมาอย่างดุเดือด แล้วเปลี่ยนร่างเป็นสัตว์อย่างสมบูรณ์ในทันที!
กลายเป็นหมีดำตัวใหญ่ที่สูงเกือบสี่เมตร!
แคว่ก!
การเปลี่ยนแปลงของขนาดร่างกายอย่างมหาศาลทำให้กางเกงขายาวของเขาขาดวิ่น
ผลที่ได้คือ...
อันหนิงเกือบจะพ่นเลือดออกมาทางปาก!
เฉินเฉินตกใจจนปัสสาวะแทบราด!
เพื่อนนักเรียนต่างก็กลายเป็นหินและยืนนิ่งอยู่กับที่!
นักเรียนหญิงบางคนกรีดร้องเสียงดังพลางปิดตา!
ภาพตรงหน้าพวกเขาคือหมีดำตัวใหญ่สูงกว่าสี่เมตรที่ถือโล่เหล็กและมีดมาเชเต้!
ทั่วทั้งตัวเต็มไปด้วยขนหมี!
ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงในทรง ‘สามเหลี่ยม’!
ซึ่งเข้ากันได้อย่างลงตัวกับรูปร่างของอู๋เหลียง!
ทั้งสนามรบที่เดิมทีเข้มข้นดุเดือดพลันเงียบสงัดลงราวกับไร้ลมหายใจ!
สามเหลี่ยม?
จะต้องเซ็กซี่ขนาดนั้นเลยเหรอ?
พี่ชาย!
พวกเราไม่คิดเลยว่านายจะเป็นผู้ชายที่ละเอียดอ่อนขนาดนี้!
เขาเป็นนักรบที่ทั้งแข็งแกร่งและอ่อนโยน!
นายนี่มันสุดยอดจริง ๆ!
ถังเชียนหย่าตกตะลึงอย่างมาก!
อู๋เหลียงที่อยู่ตรงหน้าทำลายโลกทัศน์ของเธอลงทั้งหมด!
กางเกงในนี่ทำจากวัสดุอะไรกัน?
ถึงแม้จะกลายร่างก็ไม่ขาด?
อย่าบอกนะว่าเอากางเกงของฮัลค์มาใส่น่ะ?
อู๋เหลียงรู้สึกถึงสายตาที่จ้องมองมาทันทีและคิดว่าเป็นเพราะความกล้าหาญของตัวเองที่ทำให้ทุกคนประทับใจ!
เขาจึงคำรามออกมาอย่างมั่นใจ “มา! ใครกล้าก็มาสู้กับฉัน!”
อันหนิงและเฉินเฉินต่างก็เงียบกริบ
พี่ชาย! อย่าตะโกนเลย ตอนแรกก็ดูกล้าหาญดี แต่ว่าตอนนี้…?
บรรยากาศมันพังไปหมดเพราะกางเกงในของนายนั่นแหละ!
ฝั่งตรงข้าม สัตว์อสูรวิญญาณหมีกินเหล็กขั้นเหรียญเงินตัวหนึ่งกำลังลุกขึ้นยืน!
มันมองมาที่อู๋เหลียงด้วยดวงตาสีดำขลับก่อนจะมองตัวเองด้วยสีหน้าสงสัย
พวกเราเป็นหมีเหมือนกัน! ทำไมนายมีกางเกงในแต่ฉันไม่มีล่ะ?
ทำไมนายถึงเก่งขนาดนี้ล่ะ?
อู๋เหลียงทำสีหน้าภาคภูมิใจสุด ๆ!
เจียงหนานตะโกนไปพลางต่อสู้ไปพลาง!
“คนที่ใส่กางเกงในเป็นพวกเรา เขาไม่ใช่สัตว์อสูรวิญญาณ! อย่าฟันผิดนะ!”
อันหนิงและถังเชียนหย่าทำหน้าตึง
ไม่ต้องย้ำก็ได้มั้ง?
สัตว์อสูรวิญญาณที่ไหนจะใส่กางเกงในกัน?
แถมยังเป็นแบบ ‘สามเหลี่ยม’ อีกต่างหาก…
![ฤทธาสยบฟ้า ใต้หล้าเหนือพันธนาการ [จบ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1648634665_15527971.webp)
3.82M
![พิชิตฝันเหยี่ยวั่งออนไลน์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731468932_96882450.webp)
