ตอนที่ 33 คลื่นพลังปราณ
"ข้าเข้าใจอยู่แล้วเจ้าสำนัก ไม่ต้องห่วงบุตรชายข้าไม่ได้ขี้ขลาด แล้วมาประดับทีมเฉยๆอย่างเดียวแน่" อาวุโสหลิว ที่มีความแค้นกับสำนักมังกรสุริยันอยู่แล้ว จากเรื่องที่ไม่ยอมเพิ่มทรัพยากรให้ตามที่ตนเองขอ จึงต้องการใช้โอกาสนี้แก้แค้นด้วย
อาวุโสหลิวที่จะหวังพึ่งพาศิษย์สำนักเอราวัณเป็นคนจัดการให้ แต่ไม่นึกว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันเช่นนี้ จนศิษย์สำนักเอราวัณพ่ายแพ้หมด ต้องให้บุตรชายตัวเองเป็นคนออกโรงแทน
แต่ทันทีที่เห็นเหตุการณ์ประหลาดจากดาบของหยางหลง ที่ฟันใส่พลองเซิ่งเฉียง แต่กับผ่านมาได้เหมือนไม่ได้แม้แต่สัมผัสพลองเลยด้วยซ้ำ จึงอยากจะยืนยันความสามารถของดาบหยางหลงที่เพิ่มขึ้นด้วย
อาวุโสหลิวเชื่อว่า ต้องเป็นความสามารถจากปราณจิตศาสตราวุธขั้น 4 (การเพิ่มความสามารถให้กับศาสตราวุธ) แน่นอน
แต่ยังไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเป็นความสามารถอันไหนกันแน่ หากจะบอกว่าเป็นความสามารถในการสร้างภาพลวงตา ทำให้ดาบดูเหมือนทะลุผ่านไป แต่ก็ยังไม่มั่นใจนัก เนื่องจากมีความสามารถที่คล้ายๆกันอยู่แบบนี้ด้วย อย่างเช่น การสร้างร่างแยกเงาดาบ โดยสร้างดาบเสมือนจริงขึ้นมาอีกเล่ม แต่ความแข็งแกร่งของดาบเล่มนั้นจะไม่มีอานุภาพเท่ากับดาบเล่มจริง
"ไม่นึกเลยว่าข้าจะต้องมาสู้กับเจ้าเช่นนี้" หลิวหรง กล่าวออกมา
"หึ ถ้าตอนนั้นข้าไม่ลงแข่งช่วยสำนักมังกรสุริยันเมื่อสามปีที่แล้ว ป่านนี้คงไม่มีชื่อสำนักมังกรสุริยันอีกต่อไป เจ้าควรจะขอบใจข้าสักหน่อยนะ" หลิวหรง กล่าวออกมาอย่างหยิ่งๆ แล้วทวนบุญคุณขึ้นมา
"หึ จะให้ข้าขอบคุณเข้างั้นรึ ฝันไปเถอะ" หยางหลง ตอบกลับทันทีึ แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องสำนักมากนัก แต่ก็ได้ยินพวกข้ารับใช้พูดกันออกมาบ้าง จึงพอคาดเดาได้ว่าตอนนี้สำนักมังกรสุริยันเกิดอะไรขึ้น แต่ในเมื่อท่านพ่อตัวเองไม่บอก เพราะไม่อยากให้เป็นห่วงสำนัก กลัวจะส่งผลกระทบต่อการบ่มเพาะฝึกฝนปราณ
หยางหลง จึงตั้งใจบ่มเพาะฝึกฝนอย่างหนัก เพื่อหวังว่าจะได้มีโอกาสตอบแทนท่านพ่อ แล้วช่วยเหลือสำนัก แบ่งเบาภาระของสำนักได้บ้าง
"ช่างไม่รู้จักเคารพอดีตศิษย์พี่ของตัวเองมาก่อนเลย แบบนี้ต้องสั่งสอนซะหน่อยแล้ว" หลิวหรง ที่เคยอยู่กับสำนักมังกรสุริยันมาก่อน แล้วยังมีอายุมากกว่าหยางหลง จึงเปรียบเสมือนศิษย์พี่ของหยางหลง
"อยากจะสั่งสอนข้างั้นรึ ข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าอดีตศิษย์พี่จะมีฝีมือขนาดไหนกัน" หยางหลง ที่อยากจะวัดฝีมืออีกฝ่าย ที่ช่วยเหลือสำนัก ด้วยการติดอันดับ 10 มาได้ ว่าจะมีฝีมือขนาดไหนกันแน่
"ข้าจะให้เจ้ารู้เดี้ยวนี้แหละ ว่าการไม่ครบศิษย์พี่เป็นเช่นใด" หลิวหรง ใช้ปราณจิตศาสตราวุธสร้างดาบตัวเองขึ้นทันที
"ดาบงั้นรึ" หยางหลง ที่เห็นอีกฝ่ายใช้ดาบเหมือนตัวเอง จึงไม่แปลกใจอะไรนัก เพราะดาบถือว่าเป็นศาสตราวุธยอดนิยมชนิดนึง ทำให้มีผู้คนใช้หลากหลาย
แม้ดาบดำของหลิวหรง มีความแตกต่างกับดาบแดงของหยางหรงอย่างชัดเจน ทั้งขนาด รูปร่างที่ใหญ่กว่า ดาบแดงของหยางหลงนัก
"ข้าจะให้เจ้ารู้อานุภาพของดาบข้า" หลิวหรง ปลดปล่อยปราณแท้จริงขั้นปลายออกมา
เฟี้ยววววว
จากนั้นจึงตวัดดาบดำอย่างรวดเร็ว จนเกิดคลื่นสีดำรูปพระจันทร์เสี้ยวออกมาพุ่งเข้าใส่หยางหลงทันที
!!!
หยางหลง ต้องรีบหลบออกมาทันที
ตูมมมมมมม
คลื่นพระจันทร์เสี้ยว ที่ปะทะกับกำแพงลานประลอง จนถูกทำลายจากคลื่นสีดำ เป็นร่องบนกำแพงทันที
ุ"รึว่านี้คือ ปราณจิตขั้น 4 กัน" หยางหลง ที่เห็นเช่นนั้น จึงเดาว่า ต้องใช้ปราณจิตขั้น 4 เพิ่มความสามารถอย่างแน่นอน
โดยความสามารถที่หลิวหรงใช้ออกมา ต้องเป็นการเพิ่มความสามารถโจมตีด้วยคลื่นพลังปราณออกมาเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว
"555++ คงรู้แล้วสินะว่าปราณจิตขั้น 4 ข้า คือ คลื่นพลังปราณ" หลิวหรง เผยปราณจิตตัวเองออกมาอย่างมั่นใจ แม้อีกฝ่ายจะรู้ว่าเป็นความสามารถปราณจิตแบบไหน ก็ไม่มีทางที่จะรับได้อย่างง่ายดายแน่ แถมเป็นการโจมตีระยะไกลด้วยคลื่นพลังปราณที่น่ากลัวอย่างนึงด้วย