The Dark Ages

“ใครมันจะไปยอมกันวะ! ”

ภานุตวาดขึ้นส่งผลให้ผู้คนบนรถไฟต่างมองด้วยความตกใจ ไม่เว้นแม้แต่สองสาวสวยและสามชายฉกรรจ์ที่ต้องการจะทำร้ายเขา ด้วยแรงของภานุนั้นสามารถแกะมือของชายที่ดึงคอเสื้อของเขาเอาไว้ออกได้อย่างง่ายดาย ราวกับว่าไม่ได้ใช้แรงอะไรเลย

“ถึงฉันจะเป็นเด็กแต่ฉันไม่ยอมให้ลุงที่แม้แต่ทหารยังไม่กล้าจะเป็นมารังแกหรอกนะ! ”

ภานุกล่าวด้วยความเดือดดาล อย่างที่รู้กันคนในเมืองสตาร์แร๊คแห่งนี้จำเป็นต้องจบการศึกษาภาคบังคับของโรงเรียนฝึกฝนทหาร และต้องผ่านการทดสอบภาคปฏิบัติจึงจะมีสิทธิ์เลือกที่จะเป็นทหารหรือไม่เป็นก็ได้ การที่ชายสามคนเบื้องหน้าเขารอดชีวิตมาได้จนถึงทุกวันนี้ก็มีความเป็นไปได้มากว่าพวกเขานั้นจะเป็นผู้ผ่านการทดสอบจากหลักสูตร แต่เลือกที่จะไม่เป็นทหาร

“ไอ้หนูอย่าให้มันมากนัก! ”

ชายฉกรรจ์ทั้งสามเริ่มที่จะทนไม่ไหว หนึ่งในสามคนนั้นต้องการจะพุ่งเข้ามาเพื่อจัดการกับชายหนุ่ม อย่างไรก็ตามในจังหวะนั้นได้ปรากฏร่างของหญิงงามผู้หนึ่งมาขวางกั้นเบื้องหน้าของมันเอาไว้ ร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นชาร์ลอตต์นั่นเองดูเหมือนเธอจะสามารถหลุดพ้นจากการจับกุมของลิสได้

‘เธอทำแบบนี้อีกแล้ว…’

ภานุนึกถึงฉากที่เกิดขึ้นไม่นานที่หญิงสาวคนนี้พยายามเข้ามาขวางกั้นระหว่างตัวเขาและวานรวายุบางทีการเคลื่อนไหวแบบเดิมนี้อาจจะเป็นการเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณของเธอที่ต้องการจะช่วยเหลือผู้คนที่กำลังเดือดร้อน ภานุเหลือบไปมองที่ลิสด้วยความสงสัยทุกสิ่งทุกอย่างรวมถึงเรื่องที่วุ่นวายนี้เกิดจากคนคนนี้คนเดียว และชายหนุ่มพบว่าตอนนี้เธอกำลังยิ้มอยู่

ภานุส่ายหัวด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ดูเหมือนว่าชาร์ลอตต์นั้นจะไม่รู้นิสัยเสียของเพื่อนของเธออาจจะเป็นเพราะความบริสุทธิ์และไร้เดียงสาของเธอ

ชายที่พุ่งเข้ามานั้นเมื่อเห็นหญิงสาวเข้ามาขวางกั้นเส้นทางมันก็ต้องการจะหยุดอย่างไรก็ตามในจังหวะนั้นราวกับมีอะไรบางอย่างมาขัดรางรถไฟเอาไว้ส่งผลให้รถไฟสะดุด และการกระชากอย่างรุนแรง ส่งผลให้ร่างของชายคนนั้นพุ่งเข้ามาข้างหน้า ขนาดร่างกายของชายผู้นั้นนับว่ากลายเป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้ว และเทียบไม่ได้กับร่างของสาวน้อยที่บอบบางของชาร์ลอตต์หากเธอถูกกระแทกด้วยร่างใหญ่ๆ นั่นเธออาจจะได้รับบาดเจ็บหนัก

ภานุรีบดึงตัวเธอเข้ามาใกล้ๆ ก่อนที่จะหันหลังเพื่อใช้แผ่นหลังของเขานั้นรับแรงกระแทกจากร่างใหญ่ๆแทนการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มเองก็เป็นการเคลื่อนไหวด้วยสัญชาตญาณเช่นเดียวกัน ด้วยแรงกระชากของรถไฟนั้นทำให้ภานุนั้นไม่สามารถยืนได้อย่างมั่นคงตั้งแต่ทีแรกดังนั้นเมื่อชายคนนั้นพุ่งชนเข้ามาส่งผลให้ร่างของภานุที่โอบร่างของหญิงงามอยู่นั้นกระเด็นไปพร้อมกัน

“คุณ…”

ชาร์ลอตต์ต้องการจะกล่าวบางอย่างไรก็ตามสถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนจะไม่เหมาะดังนั้นเธอจึงเงียบไป

“ปัง! ”

ร่างของภานุกระแทกเข้ากับพื้นอย่างรุนแรง ในตอนนี้รถไฟนั้นสั่นอย่างรุนแรงส่งผลให้ผู้โดยสารคนอื่นๆ เริ่มจะตกใจกลัวกันและเริ่มที่จะไม่สนใจภานุกับชายทั้งสามคนอีก ชาร์ลอตต์นั้นปิดตาด้วยความหวาดกลัวอย่างไรก็ตามเธอนั้นไม่ได้รับผลกระทบใดๆ จากแรงกระแทกแต่เป็นภานุที่รับมันแทน ชายหนุ่มรู้สึกโชคดีที่ร่างกายของเขานั้นแข็งแรงและมีความอึดดังนั้นจึงไม่ได้เป็นอะไรมากนอกจากเกิดรอยช้ำ ภานุส่ายหัวก่อนที่ค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นแล้วเขย่าตัวของชาร์ลอตต์เพื่อให้เธอได้สติ

“คุณ…คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม? ”

หญิงสาวถามออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูตกใจ เธอไม่ถามว่าภานุต้องการหรือไม่แต่เธอเริ่มใช้พลังรักษาของเธอออกมาในทันที ภานุรีบคว้ามือของเธอก่อนที่จะส่ายหัวเพื่อไม่ให้เธอใช้มัน

“เห้อ…คุณนี่แปลกจริงๆ คุณมักจะเข้ามาขวางเสมอในสถานการณ์อันตราย…”

ภานุกล่าวออกมาก่อนที่จะพยุงร่างตัวเองให้ลุกขึ้น และช่วยชาร์ลอตต์ต่อ

“คุณหมายความว่ายังไง? ”

ในตอนนั้นภานุรู้สึกเหมือนกับตัวเองนั้นได้เผลอหลุดพูดบางอย่างที่ไม่ควรพูดออกไปดังนั้นเขาจึงใช้ความเงียบเป็นคำตอบแทน ชาร์ลอตต์พยายามนึกบางอย่างในความคิดของเธอก่อนที่ดวงตาของเธอจะเบิกกว้างเหมือนกับว่าเธอนึกเรื่องบางอย่างออก

“ตูมมมมมมมม! ”

เสียงดังบางอย่างดังขึ้น พร้อมกับรถไฟเกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงภานุรีบพาร่างของชาร์ลอตต์ให้ก้มลงต่ำทันที จากนั้นเขาก็เงยหน้ามองภาพเบื้องหน้า ดวงตาของเขาค่อยเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง เขามองเห็นรถไฟกำลังเกิดไฟไหม้ก่อนที่ขบวนจะแยกออกจากกันโดยจุดที่แยกจากกันนั้นอยู่ห่างจากภานุไปไม่ถึงสามเมตร

“หรือว่าเสียงที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่จะเป็นระเบิด? ”

ภานุคิดว่ามันน่าจะเป็นเช่นนั้น อย่างไรก็ตามชาร์ลอตต์เริ่มที่จะดิ้นเมื่อเธอเห็นภาพขบวนรถไฟที่ขาดออกไปและมีไฟลุกเบื้องหน้า

“ลิส! ”

ชาร์ลอตต์รีบสะบัดมือของภานุออกก่อนที่เธอจะวิ่งออกไปภานุรีบห้ามเธอเอาไว้ทันที เพราะตอนนี้รถไฟกำลังวิ่งอยู่พวกเขาบังเอิญอยู่บนรถไฟในส่วนหน้าที่มีเครื่องจักรขับเคลื่อนอยู่ ขบวนที่ขาดออกไปนั้นมีลิสและชายฉกรรจ์สามคนที่พยายามหาเรื่องภานุอยู่ตอนนี้มันค่อยๆหยุดนิ่งและปรากฏควันดำลอยขึ้นมาปกปิดทำให้ไม่สามารถทราบได้เลยว่าขบวนที่ขาดไปนั้นมีสถานการณ์เป็นเช่นไร บางทีลิสรวมถึงผู้โดยสารขบวนนั้นอาจจะตายกันหมดแล้วก็ได้

[ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ ขณะนี้รถไฟเกิดความเสียหายจากระเบิด ทำให้ขบวนรถไฟหนึ่งในสามถูกทำลายซึ่งคาดว่าทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดจากตัวรถไฟเองแต่เกิดจากบุคคลผู้ไม่หวังดี  ขอให้ผู้โดยสารโปรดอยู่ในความสงบและช่วยเหลือตัวเอง จนกว่ารถไฟจะจอดที่สถานีต่อไป…] 

ผู้คนบนรถไฟเริ่มจะเกิดอาการแตกตื่นและรีบย้ายตัวเองไปใกล้ห้องคนขับทันทีเพราะกลัวว่ารถไฟนั้นจะขาดอีก บางส่วนพยายามจะเคาะประตูห้องคนขับเพื่อให้ออกมาช่วยเหลือพวกเขา

“มีความเป็นไปได้สูงที่การระเบิดจะไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ…ชาร์ลอตต์คุณไม่ควรจะทำอะไรไม่คิดแบบนั้นอีก หากคุณตกรถไฟไปด้วยความเร็วระดับนี้แน่นอนคุณไม่รอดแน่ๆ”

ภานุทำเสียงไม่พอใจในขณะที่ดุหญิงงามเบื้องหน้า เขาไม่เข้าใจว่าเหตุใดผู้หญิงคนนี้ถึงหัวรั้นได้ถึงขนาดนี้หากเป็นเรื่องการช่วยเหลือผู้คนที่เดือดร้อน ซึ่งหญิงงามก็พยักหน้าด้วยความรู้สึกผิดน้ำตาของเธอเริ่มไหลออกมา

ภานุส่ายหัวก่อนที่จะเฝ้ามองเหตุการณ์วุ่นวายด้วยความใจเย็น เขาไม่เข้าใจตัวเองเช่นเดียวกันเหตุใดตัวเองถึงได้รักษาความเยือกเย็นเอาไว้ได้มากขนาดนี้ อาจจะเป็นเพราะเขาอยู่กับสาวสวยและต้องการจะปกป้องเธอ หรืออาจจะเป็นเพราะการผ่านเหตุการณ์เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายตอนปะทะกับวานรวายุมา