หมื่นอสูรก้มกราบ [แปลจบแล้ว]

        เต้าหลิงน้อยนอนอยู่บนเตียง เลือดหลั่งออกมาอาบไปทั่วเตียงหินดูแล้วน่าเวทนามาก

        เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะขยับร่างกายเพราะถูกแรงกดดันทับเอาไว้

        หลังจากนั้น รอบๆ ร่างของเขาก็พลันเกิดความศักดิ์สิทธิ์ขึ้นพลังงานสีทองหลายเส้นร่วงลงมาทั้งยังแฝงความน่ากลัวเอาไว้ซึ่งมันเป็นพลังงานที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์ รุนแรงและน่าหวั่นเกรงหมอกสวรรค์พรั่งพรูออกมาปกคลุมทั่วฟ้าดิน

        นี่คือพลังงานต้นกำเนิดของกายบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์พลังงานทุกเส้นทำให้ร่างของพวกเขาสั่นสะท้านราวกับพลังเบิกฟ้า

        “เป็นพลังงานต้นกำเนิดที่น่ากลัวมากจริงๆน่ากลัวยิ่งเสียกว่ากายสวรรค์อีก”อู่หวังต้งใจสั่นเขากล่าวออกมาด้วยดวงตาที่ร้อนผ่าว

        “หากพลังต้นกำเนิดนี้หลอมรวมเข้ากับพลังต้นกำเนิดของกายสวรรค์ล่ะก็ไม่อยากจะคิดเลยว่าผลจะออกมาเป็นยังไง” อู่หวังชิงแผดเสียงคำราม “ถ้าเป็นเช่นนี้ภายภาคหน้า ก็ไม่มีใครสามารถประมือกับอู่ตี้ได้”

        สายตาของพวกเขาทั้งสองคนมองไปที่เด็กชายอายุสี่ห้าขวบเขาถูกวิหารยุทธ์เลี้ยงดูมาอย่างดี แล้วยิ่งมีโชคดียื่นมาถึงที่ขนาดนี้แล้วเด็กคนนี้จะต้องเป็นหนึ่งในใต้หล้า

        “ตี้เอ๋อในตอนที่หลอมรวมพลังต้นกำเนิด หากเกิดอะไรขึ้น รีบตะโกนออกมาทันที เข้าใจหรือไม่?” อู่หวังชิงกล่าวอย่างเป็นกังวล

        อู่ตี้พยักหน้า ดวงตาประกายแสงสวรรค์สว่างระยิบระยับเขารู้สึกได้เหมือนกันว่าพลังงานนี้มีประโยชน์ต่อเขามาก

        เขาเงยหน้าพลางหยิบของเหลวศักดิ์สิทธิ์กลืนลงไปทั่วร่างของเขาก็พลันแปรเปลี่ยนเหมือนกับหลุมดำที่ส่องแสงสว่าง ไอพลังค่อยๆ หายไปราวกับว่ามันได้หลอมรวมกับฟ้าดินจนกลายเป็นหนึ่งเดียว

        “ผลลัพธ์ของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสานสวรรค์นี้ช่างน่ากลัวเสียจริงสมกับที่เป็นสมบัติล้ำค่า!” หัวใจของอู่หวังต้งสั่นระรัว นี่คือสมบัติที่หาได้ยากยิ่งหากไม่ใช่เพราะเต้าเสี้ยวเทียนไปหามาได้จากเหมืองโบราณเหวลึกเดาว่าวันนี้พวกเขาคงจะไม่สำเร็จผลเป็นแน่

        “รีบหลอมรวมพลังเร็วเข้าข้ารู้สึกว่าพลังงานต้นกำเนิดกำลังจะหายไปแล้ว จะให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้อย่างเด็ดขาด”อู่หวังต้งรีบพูดขึ้น

        อู่หวังชิงพยักหน้า ฝ่ามือกวาดออกไปจนเกิดห้วงมิติขึ้นเขาเหมือนกับดวงดาวที่กำลังแผดเผา พลังดวงดาวถูกเหนี่ยวนำเข้ามาแสงสวรรค์สีเงินปรากฏขึ้นเป็นเส้นๆ แต่ละเส้นได้โอบล้อมพลังงานต้นกำเนิดเอาไว้ก่อนไหลเข้าไปในร่างของอู่ตี้

        พลังงานต้นกำเนิดแต่ละเส้นลอยเข้าไปในหลุมดำ พลังงานสวรรค์ที่อู่ตี้ปลดปล่อยออกมาพลันน่ากลัวขึ้นภายใต้ผลของของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสานสวรรค์ พลังงานทั้งสองก็ได้หลอมรวมเข้าด้วยกัน

        วิ้งง เขาเหมือนกับดวงอาทิตย์ทมิฬที่ระเบิดพลังน่ากลัวออกมาซึ่งพลังนี้ยังแฝงไปด้วยพลังวิญญาณเต๋า ทำเอาท้องฟ้าทั่วหล้าร้อนขึ้น

        “สำเร็จพวกเราทำสำเร็จแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า” อู่หวังต้งร้องขึ้นมาด้วยความดีใจเขาตื่นเต้นจนร่างทั้งร่างสั่นเทา คล้ายกับว่ามองภาพที่จะเกิดขึ้นในอนาคตอู่ตี้จะต้องเป็นหนึ่งในใต้หล้า ที่ใครๆ ก็ต้องหวั่นเกรง

        “ตี้เอ๋อจะต้องกลายเป็นที่หนึ่งของดินแดนลึกลับถึงแม้จะเป็นดินแดนอื่นก็ไม่อาจจะทัดเทียมได้ด้วยพลังต้นกำเนิดทั้งสองในร่างของตี้เอ๋อ ไม่ว่าใครก็จะต้องสยบอยู่ใต้เท้า”อู่หวังชิงลูบมือทั้งสองพลางกล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้น

        พวกเขาสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังที่น่ากลัวจากการหลอมรวมพลังต้นกำเนิดทั้งสองยากที่จะจินตนาการว่าในภายหลังอู่ตี้จะมีพลังศักยภาพที่น่าหวั่นเกรงมาแค่ไหน

        เต้าหลิงน้อยนอนตัวสั่น ทั่วร่างเต็มไปด้วยคราบเลือดน่าสงสารมาก ถึงอยากจะตะเกียกตะกายขึ้นมามากแค่ไหนทว่าร่างกายกลับไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่เลย  เขาร้องเรียกผู้เป็นแม่อยู่ในใจด้วยความหวาดกลัว

        ด้านนอกวิหาร หัวใจของแม่เต้าหลิงน้อยพลันรุ่มร้อนยิ่งขึ้นในใจรู้สึกหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ นางกัดฟันกรอดแล้วกล่าวออกมาว่า “จะต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับลูกแน่”

        สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนขึงขังขึ้นเขาไม่เอ่ยไม่กล่าวอะไรพลางเดินมุ่งหน้าไปที่หน้าประตูใหญ่ของห้องลับที่ปิดอยู่เพราะรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล

        “ท่านทั้งสองตอนนี้ท่านบรรพบุรุษกำลังรักษาลูกชายของพวกท่านอยู่ ยังเข้าไปไม่ได้” ชายวัยกลางคนที่มีพลังที่แข็งแกร่งเดินเข้ามาพลางเอ่ยปากขึ้น

        “ใช่แล้วตอนนี้ยังเข้าไปไม่ได้” อีกคนหนึ่งที่ยืนข้างๆ ชายคนนั้นพยักหน้าพวกเขายืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องลับ เพื่อกันไม่ให้พวกเขาเข้าไป

        ได้ยินดังนั้นเต้าเสี้ยวเทียนก็กวาดสายตาไปที่พวกเขาแวบหนึ่งแล้วแค่นเสียงต่ำกล่าวออกมา “ข้าล่ะแปลกใจจริงๆวิหารยุทธ์แข็งแกร่งขึ้นเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไรขนาดคนเฝ้าประตูห้องลับยังแข็งแกร่งมากขนาดนี้”

        ได้ยินดังนั้น สีหน้าของชายทั้งสองพลันขึงขังขึ้นมา ชายวัยกลางคนเอ่ยปากออกมาว่า“อย่าได้เข้าใจผิด ที่นี่คือวิหารยุทธ์ ไม่ใช่ที่ที่คนนอกจะเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้า”

        “หลบข้าจะเข้าไป” สีหน้าของเต้าเสี้ยวเทียนเริ่มดูไม่ดีนักคลื่นพลังที่น่ากลัวภายในร่างระเบิดออกมา ทำเอาฟ้าดินสั่นสะเทือน

        “แย่ล่ะสิรีบจัดการเขาซะ” ชายวัยกลางคนเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะบุกเข้ามาสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนสี หอกสวรรค์ที่อยู่ในมือพุ่งทะลวงฝ่าอากาศออกไปหมายจะฆ่าเขาให้ตาย

        “หลบ!”เต้าเสี้ยวเทียนเหมือนบ้า เส้นผมหนาปลิวไสวเสียงคำรามที่เปล่งออกมาสะเทือนจนทำให้ก้อนเมฆสลายไป ทั่วทั้งวิหารโบราณโอนเอนสั่นไหวเขาอ้าปากคายแสงล้ำค่าสว่างจ้าเส้นหนึ่งออกมา เส้นพลังนั้นดุจสายน้ำเชี่ยวกราดมันพุ่งเข้าใส่ชายวัยกลางคนจนร่างกระเด็นลอยออกไป

        “บัดซบกล้าลงมือกับวิหารยุทธ์อย่างนั้นหรือ ตายเสียเถอะ”จอมยุทธ์ชราคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ น่ากลัวมาก ฝ่ามือกดทับปกคลุมห้วงมิติก่อนปรากฏฝ่ามือขนาดใหญ่ขึ้น มันกดทับลงหมายที่จะจัดการสองสามีภรรยา

        ตูม เต้าเสี้ยวเทียนกำหมัดซัดออกไปราวกับดวงดาวที่ตกลงมากลางท้องนภาแรงปะทะทำให้ห้วงมิติปรากฏรอยแยก หมัดนั้นได้บดขยี้ฝ่ามือขนาดใหญ่แล้วพุ่งเข้าใส่ประตูห้องลับ

        ภายในห้องลับคลื่นพลังที่ปกคลุมทั่วร่างของอู่ตี้น่ากลัวมากขึ้นเรื่อยๆพลังสวรรค์ที่น่ากลัวบางอย่างขยายตัวออกเหมือนกับเหวลึกที่มองไม่เห็นก้นไร้ที่สิ้นสุด ทำให้ผู้คนต้องตัวสั่น พลังศักยภาพนั้นน่ากลัวมากเกินไปแล้ว

        พวกอู่หวังต้งตกตะลึงยิ่ง พวกเขาดีใจตื่นเต้นจนร่างสั่นเทา

        “ตูม”

        ปรากฏเสียงระเบิดดังขึ้น ประตูห้องลับที่ปิดสนิทพลันทรุดลงมาคลื่นพลังที่บ้าคลั่งพุ่งทะลวงเข้ามาภายในห้องลับ

        เมื่อเห็นดังนั้น สีหน้าของอู่หวังต้งก็พลันขึงขังขึ้นทั่วร่างของเขาระเบิดแสงสวรรค์ แต่ละเส้นแสงสวรรค์เหมือนสายน้ำบริสุทธิ์

        เต้าเสี้ยวเทียนเดินเข้ามาแวบแรกที่เขาเห็นร่างเงาที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาก็กล่าวเสียงหลงออกมา “ของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสานสวรรค์”

        เมื่อวานเขาถึงกับต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อเข้าไปหาแร่สวรรค์ชนิดนี้ในเหมืองโบราณเหวลึกเขาจะจำมันไม่ได้ได้อย่างไร

        ทว่าของสิ่งนี้กลับถูกคนนอกเอาไปใช้อู่หวังต้งไม่ได้บอกว่าจะเอาไปรักษาลูกชายของเขาหรอกหรือ?

        เมื่อเห็นร่างเล็กที่นอนเลือดไหลออกมาอยู่บนเตียงหินดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้น จิตสังหารปะทุระเบิดออกพลางตะเบ็งเสียงคำราม “บัดซบพวกเจ้าหาที่ตาย”

        “ลูก”ใบหน้าของผู้เป็นแม่ของเต้าหลิงขาวซีด นางแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเองนางเดินเข้าไปหาร่างเล็กที่ตัวเย็นเฉียบ หัวใจเหมือนกับถูกมีดกรีดแทง

        มือทั้งสองของนางสั่นเทาไม่หยุด

        “ท่านแม่ข้าหนาว” เต้าหลิงน้อยตัวสั่น ริมฝีปากเขียวเขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเคลื่อนกายโผเข้าไปในอ้อมอกของผู้เป็นแม่

        เต้าเสี้ยวเทียนโกรธมาก เส้นผมแต่ละเส้นลุกตั้งขึ้นภายในแววตาทั้งสองระเบิดจิตสังหารน่ากลัวออกมาเมื่อเห็นว่าชายชราที่อยู่ตรงหน้าไม่พูดไม่จา เขาจึงแผดเสียงคำรามดังออกมา “คนหลอกลวง”

        “อย่าเพิ่งลงมือ” อู่หวังต้งโบกมือพลางกล่าว “เมื่อครู่ตอนที่รักษาเกิดอุบัติเหตุขึ้นเล็กน้อย อีกเดี๋ยวข้าจะชดใช้ให้พวกเจ้า”

        พวกเขาทั้งสองไม่เห็นสามีภรรยาคู่นี้อยู่ในสายตาเพียงแค่รู้สึกหงุดหงิดที่ให้คนมาเฝ้าประตูน้อยเกินไป ไม่เช่นนั้นพวกเขาเข้ามาข้างในนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน

        “พวกเขาบอกว่ากายของข้าคือกายบรรพกาลศักดิ์สิทธิ์”เต้าหลิงน้อยสะลึมสะลือพลางกล่าวออกมา

        “ว่าไงนะ?” ร่างของเต้าเสี้ยวเทียนสั่นเทา เขาเคยได้ยินชื่อกายนี้มาก่อนเป็นกายที่เกิดขึ้นมาเมื่อหลายทศวรรษก่อนซึ่งกายนั้นเป็นกายของนักบุญหญิงที่มีท่าทีสะสวย ทั้งยังแข็งแกร่งในยุคสมัยนั้นไม่มีใครที่สามารถประมือกับนางได้

        ใบหน้าของอู่หวังต้งพลันเย็นยะเยือก นัยน์ตาประกายแสงสังหารเขาอยากจะเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับ

        สายตาคมกริบของเต้าเสี้ยวเทียนจ้องเขม็งไปที่อู่ตี้ในตอนนี้เขาเข้าใจทุกอย่างแล้วพลังต้นกำเนิดภายในร่างของเต้าหลิงน้อยจะต้องหลอมรวมเข้าไปภายในร่างของเด็กชายคนนั้นแน่อีกทั้งยังใช้ของเหลวศักดิ์สิทธิ์ผสานสวรรค์ด้วย

        “เจ้าพวกงูพิษไปตายซะ” เต้าเสี้ยวเทียนคำรามพลังทั่วร่างเดือดขึ้นจนถึงจุดสูงสุด พลังบริสุทธิ์สวรรค์ถูกแผดเผากำปั้นพุ่งเข้าไปที่ร่างของอู่ตี้

        “หาที่ตาย” สีหน้าของอู่หวังชิงพลันเย็นยะเยือกฝ่ามือขนาดยักษ์พุ่งออกไป เส้นทางช้างเผือกไหลลงมาแสงดวงดาวส่องไสวระยิบระยับแฝงไปด้วยพลังที่น่ากลัว

        “เปิด” เต้าเสี้ยวเทียนลากเสียงยาวกำปั้นพุ่งออกมาเหมือนดวงดาวที่สามารถบดขยี้ทำลายได้ทุกสรรพสิ่งเส้นทางช้างเผือกที่ไหลลงมาถูกปะทะจนสลายเป็นผุยผง

        อู่หวังชิงส่งเสียงฮึ เขาไม่เห็นเต้าเสี้ยวเทียนอยู่ในสายตาฝ่ามือกดทับลงไปอีกครั้งเหมือนกับภูผาสวรรค์โบราณที่พุ่งลงมา

        เขาเป็นยอดยุทธ์อาวุโสที่แข็งแกร่ง ในสายตาของเขาเต้าเสี้ยวเทียนก็แค่เด็กอมมือ การประมือกับเขานั้นสามารถทำได้อย่างสบายๆ

        ฝีเท้าของเต้าเสี้ยวเทียนก็พลันกระทืบลงพื้น จากนั้นพื้นดินก็พลันฟื้นคืนชีพขึ้น

        มังกรแผดเสียงร้องคำรามมังกรบริสุทธิ์แต่ละตัวทะยานฝ่าทะลวงอากาศขึ้นมาทั่วทั้งวิหารยุทธ์ถูกปกคลุมไปด้วยมังกร คลื่นพลังที่รุนแรงระเบิดออกทำเอาฟ้าดินสั่นสะเทือนไม่หยุด

        เหล่ามังกรบริสุทธิ์ขนาดใหญ่น่ากลัวยิ่งแรงกดดันทำให้อู่หวังชิงตัวสั่น ร่างของเขากระเด็นออกไปก่อนสำรอกเลือดออกมาเขารู้สึกได้ว่าร่างกายของตนกำลังจะระเบิดออก

        “แย่ล่ะสิ” สีหน้าของอู่หวังต้งเปลี่ยนสีเขาลืมไปว่าเต้าเสี้ยวเทียนเป็นผู้หยั่งรู้ปฐพีซึ่งผู้หยั่งรู้ปฐพีสามารถเหนี่ยวนำอักขระปฐพีออกมาให้กลายเป็นการโจมตีสังหารที่แข็งแกร่งได้อีกทั้งพื้นที่ที่วิหารยุทธ์ตั้งอยู่นั้น ใต้ดินมีชีพจรมังกรอยู่ถ้าเป็นเช่นนี้เต้าเสี้ยวเทียนไม่มีทางที่จะแพ้ได้แน่