H.D : สะดุดหัวใจนายพี่ว๊าก NC18+

    สะดุดหัวใจ : EP.27

            ​

            ตอนเย็นผมกลับมาที่บ้านโบว์ คุณพ่อคุณแม่โบว์ท่านเลี้ยงหมูกระทะครับ เรากินกันอย่างเอร็ดอร่อย

            ผมอยู่ที่นี่ใช้ชีวิตหงอยๆคิดถึงน้องแพรวทุกวันเลย ฮือ T^T

            จนกระทั่งถึงวันเดินทางกลับ พวกเราร่ำลาคุณพ่อคุณแม่โบว์ และเดินทางกลับกรุงเทพ

            ไอ้ไกด์ส่งเอแคร์และมาส่งผมที่คอนโด

            ~

            แกร๊ก

            ~ ผมเปิดประตูห้องมา เจอร่างบางที่แสนจะคิดถึงนอนอยู่ที่โซฟา ทีวียังเปิดอยู่เลย

            "อื้อ" แพรวงัวเงียตื่นขึ้นมาเมื่อผมนั่งที่พื้นและลูบหัวเธอ ผมลูบแรงไปหรอ ตื่นเลย =="

            "หลับคาทีวีเลยนะที่รัก" ผมเอ่ยยิ้มๆ

            "พี่เจมส์!!! แพรวคิดถึงจังเลย

            แพรวลงมานั่งตักและกอดคอผม

            ~ฟอดดด/ฟอดดดด~ ผมกอมแก้มแพรวทั้ง2ข้าง

            "พี่ก็คิดถึงแพรวมากๆ" ผมกอดแพรวไว้แน่น

            "เดินทางเหนื่อยมั้ยคะ"

            "ไม่เหนื่อยเลยครับ"

            "แพรวบอกพ่อแม่เ๱ื่๵๹พี่หรือยัง"

            "บอกแล้วค่ะ"

            "ท่านว่ายังไงบ้าง"

            "พ่อแม่แพรว อยากเจอพี่เจมส์นะคะ" ผมมองหน้าแพรวอย่างอึ้งๆ

            "ไปวันนี้เลยได้ป่ะ" และเอ่ยถามออกมา

            "ฮ่าๆ เวอร์ไป"

            "ถ้างั้นเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปบ้านพี่นะครับ"

            "ห๊ะ"

            "กลัวหรอไอ้แสบ"

            "กลัวสิ่คะ"

            "ไม่ต้องกลัว พ่อแม่พี่ใจดี"

            "จริงอ่ะ"

            "จริงที่สุด"

            "ไปก็ได้ค่ะ"

            "ดีมากกก"

            เรา2คนช่วยกันเก็บของ กินข้าว และนอนหลับพักผ่อน

            PRAEW TALK

            ​

            เช้าวันต่อมา

            วันนี้ฉันตื่นแต่เช้า แต่งตัวเรียบร้อยสุดๆ วันนี้จะไปบ้านพี่เจมส์แล้ว ตื่นเต้นง่ะ ><

            "พร้อมมั้ย" พี่เจมส์แต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาหาฉัน

            "พร้อมค่ะ" ฉันตอบด้วยท่าทางสดใส ปกปิดความกลัวในใจ

            เรา2คนมาที่บ้านพี่เจมส์๰่๥๹สายๆ

            บ้านพี่เจมส์

            บ้านพี่เจมส์หลังใหญ่มาก ผิดกับบ้านฉันเลย คุณพ่อคุณแม่เขาจะชอบฉันมั้ยน๊า

            พี่เจมส์จอดรถและพาฉันเข้ามาในบ้าน เจอชายหญิงวัยกลางคนนั่งรออยู่ ท่านดูสวยหล่อมากๆ พี่เจมส์ถึงได้หน้าตาดีแบบนี้ไง อวยแฟน คิกๆ

            "สวัสดีครับพ่อแม่ นี่แพรวครับแฟนผม / แพรวนี่พ่อแม่พี่" พี่เจมส์เอ่ยทักทาย และแนะนำให้รู้จักกัน

            "สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า"

            "..." ท่านมองฉันนิ่งๆ ไม่แสดงท่าทางอะไร

            "ทำไมเงียบอ่ะ" ฉันเอ่ยเบาๆ

            "..." เงียบ เงียบกันหมดเลย

            "เงียบกันหมดแบบนี้จะพูดอะไรล่ะเนี่ย" ฉันบ่นพึมพำคนเดียว

            "ฮ่าๆๆๆๆ" คุณพ่อหัวเราะออกมา

            "ฮ่าๆๆหนูแพรวนี่ตลกดี บ่นคนเดียวก็ได้ด้วย" คุณแม่เอ่ยขึ้น

            "ฮ่าๆ อย่างที่ผมเล่าไว้มั้ยล่ะครับ"พี่เจมส์เอ่ยถามคุณพ่อคุณแม่

            "พี่เจมส์เล่าอะไรอ่ะ" ฉันหันไปถามพี่เจมส์

            "ป๊าววว" เสียงสูงเชียวนะ ฉันหันไปมองคุณพ่อคุณแม่และเดินไปหาท่าน

            "ขอนั่งนะคะ พี่เจมส์เล่าอะไรหรอคะคุณลุงคุณป้า" ฉันนั่งลงและเอ่ยถามออกมา

            "อยากให้เล่าต้องเรียกพ่อแม่ก่อน" คุณพ่อบอกกับฉันยิ้มๆ

            "ใช่ มาลุงป้าอะไร เดี๋ยวแม่ตีเลย" คุณแม่เอ่ยเสริมยิ้มๆ

            "ค่ะคุณพ่อคุณแม่" คุณพ่อคุณแม่ขี้เล่นน่ารักที่สุด คิกๆ

            "ตาเจมส์บอกว่า หนูแพรวหน้าตาน่ารักเหมือนตุ๊กตา" คุณแม่เล่า

            "และตาเจมส์ก็บอกว่าหนูแพรวซุ่มซ่าม โก๊ะๆ ตลกดี" คุณพ่อเล่าต่อ

            " -___- "

            "ฮ่าๆ แต่หนูน่ารักนะลูก" คุณแม่เอ่ยชมฉัน

            "พ่อแม่หนูอยู่จังหวัดอะไรลูก" คุณพ่อเอ่ยถาม

            "อยู่สระบุรีค่ะ คุณพ่อเป็๲ทหาร คุณแม่เป็๲ครูค่ะ"

            "ว๊าว ดีจังเลย คุณพ่อต้องดุมากๆแน่เลย" คุณแม่เอ้ยขึ้น

            "เมื่อก่อนดุมากเลยค่ะ แต่ตอนนี้คุณพ่อเริ่มปล่อยแล้วค่ะ"

            "คุณพ่อดุเพราะท่านห่วงไงลูก" คุณแม่พูดต่อ

            "หนูแพรวเริ่มโตแล้วไง คุณพ่อถึงปล่อย หนูแพรวทำคุณพ่อไว้ใจ ท่านก็จะได้ไม่ต้องห่วงหนูมาก" คุณพ่อพูดเสริม

            "ค่ะคุณพ่อคุณแม่"

            "เดี๋ยวไปกินชาบูกันลูก เห็นตาเจมส์บอกว่าหนูชอบมาก" คุณแม่บอกกับฉัน

            "มีร้านเปิดใหม่แถวๆนี้" คุณพ่อพูดต่อ

            "ไปเลยมั้ยคะ ฟังแล้วหิว คิกๆ" ฉันเอ่ยขึ้นมา

            "ฮ่าๆ ไปครับไป" พี่เจมส์ตอบ

            ฉันและครอบครัวพี่เจมส์ขับรถออกมาที่ร้านชาบู ฉันกินแบบเต้มที่จรโดนคุณพ่อคุณแม่แซว ฮ่าๆ

            จากนั้นพี่เจมส์ก็มาส่งคุณพ่อคุณแม่  และเราก็กลับคอนโดกัน

            มหาวิทยาลัยK

            เปิดเทอมวันแรกฉันก็มาช้าซะละ ฮ่าๆ ฉันมองเห็นน้ำอุ่นนั่งอยู่ที่โต๊ะม้าหินที่เดิม

            "สวัสดี น้ำอุ่นคนสวย" ฉัน๻ะโ๠๲และรีบเดินเข้าไปหาน้ำอุ่น

            "๻ะโ๷๞มาแต่ไกลเลยนะ" ยัยน้ำอุ่นตอบกลับยิ้มๆ

            "ฉันติดเธอมาไง ฮ่าๆ"

            "ไม่ต้องมาพูดเลย ชิ" น้ำอุ่นพูดพร้อมสะบัดหน้าใส่ฉัน

            "เอ๊า แค่นี้ก็ต้องสะบัดหน้าใส่"

            "ไหนแกบอกเปิดซิงไม่เจ็บไง" น้ำอุ่นหันมาถามฉัน

            "ฮ่าๆๆ เจ็บแค่แปปเดียวเอง" ฉันตอบและหัวเราะออกมา

            "แต่ก็เจ็บมากนะ" น้ำอุ่นพูดต่อ

            "เดี๋ยวนะ อย่าบอกนะว่า..." ฉันถึงกับอึ้งและเผลอมองที่บริเวณกลางกายของน้ำอุ่น

            "มองอะไร น่าเกลียด" ยัยน้ำอุ่นหันหลังให้ฉัน

            "ยัยน้ำอุ่น เสียซิงแล้วหรอ" ฉันเดินไปที่ด้านหน้าและจับแขนยัยน้ำอุ่น แล้วเค้นถาม

            "ใช่ย่ะ" ยัยน้ำอุ่นตอบแล้วก้มหน้าลง คงเขิน คิๆ

            "ว๊าววว ฟินมั้ยแก คิกๆ"

            "ฟินมาก ฮ่าๆๆ"

            "ฮ่าๆๆๆ" ฉันหัวเราะออกมาเสียงดัง ก็ดูยัยน้ำอุ่นตอบสิ่ อดขำไม่ได้อ่ะ

            "เบาๆสิ่แก"

            "ฮ่าๆ ไปขึ้นห้องกันเถอะ" ฉันหัวเราะและดึงน้ำอุ่นขึ้นห้องเรียน

            เปิดเทอมวันแรก ไม่มีอะไรเลย อาจารย์ปล่อยกลับ เพื่อนๆในห้องก็ชวนเที่ยวผับในคืนวันศุกร์ ฉันก็ตอบตกลงเลยเพราะอยากเที่ยวอยู่แล้ว

            ฉันไปเที่ยวห้างกับน้ำอุ่นระหว่างรอพวกพี่เจมส์เลิกเรียน ฉันพายัยน้ำอุ่นมาซื้อชุดไว้ใส่เที่ยวผับ รวมถึงของฉันเองด้วย

            เราเดินเล่นกันสักพักก็เตรียมจะกลับแล้ว ดันเจอ...

            "น้องแพรวไม่เจอกันนานเลยนะครับ" เสียงเอ่ยทักฉันดังจากด้านหลังขณะที่ฉันกำลังคุยกับยัยน้ำอุ่น บริเวณลานจอดรถ

            ฉันหันไปตามต้นเสียงก็พบว่าเป็๞พี่เอก

            "เหม็นๆจัง" ฉันแกล้งพูดพร้อมเอามือปิดจมูก

            "เหม็นอะไร" ยัยน้ำอุ่นถามพร้อมทำหน้างงๆ

            "ขยะสังคมไงแก" ฉันตอบยัยน้ำอุ่นพร้อมเหยียดยิ้มใส่พี่เอก

            "น้องแพรว พูดแบบนี้หมายความว่าไงครับ" พี่เอกมองหน้าฉันอย่างเอาเ๹ื่๪๫ เขาคงโมโหฉันมาก

            "นอกจากจะนิสัยเลวทรามแล้ว ยังโง่อีกหรอ ถึงแปลไม่ออก" ฉันพูดด้วยสีหน้าเรียบๆ

            "แพรว!!!" พี่เอกตะคอกแล้วกระชากแขนฉันไป

            "นี่ปล่อยนะ" ฉันพยายามแกะมือเขาออก แต่ไม่ได้ผม เขาจับฉันไว้แน่น จนฉันเจ็บไปหมดแล้ว

            "พี่เอกปล่อยแพรวนะคะ" น้ำอุ่นเข้ามาช่วยดึงมือพี่เอกออก

            "อย่ายุ่ง" พี่เอกพูดพร้อมผลักยัยน้ำอุ่นกระเด็นล้มลงพื้น

            "โอ๊ยยย" ยัยน้ำอุ่นร้องออกมากด้วยความเจ็บ

            "น้ำอุ่น!!!" ฉันเอ่ยเรียกชื่อน้ำอุ่นอย่าง๻๠ใ๽

            **********END EP27**********

            SPOIL

            "ทำไมไม่เอาเ๹ื่๪๫มัน เป็๞ห่วงมันหรือไง"

            "ก็แค่ไม่อยากมีเ๱ื่๵๹เอง อย่างอนสิ่"

            ******************************