ผู้ร่วงหล่น

แม้แจ๊คจะพูดไปอย่างนี้ แต่เขายังไม่รู้วิธีกำจัดจิตไฟเหล่านั้น อุณหภูมิภายในตัวจิตไฟสูงถึง 3000 องศา ถ้าไม่มีวิธีดี ๆ แจ๊คอาจจะตายไปพร้อมกับจิตไฟ

ตอนนี้ทะเลไฟได้หยุดอาละวาดและมองหาแจ๊ค มือของแจ๊คได้ฟื้นฟูเสร็จแล้ว ไม่น่าเชื่อว่ามือทั้งมือจะฟื้นฟูได้ในเวลาอันสั้น

แจ๊คไม่รู้วิธีฆ่าพวกจิตไฟจึงไม่อยากเสียเวลาไปมากกว่านี้ แจ๊คได้เดินข้ามมิติเข้าไปเรื่อย ๆ จิตไฟพยายามจะหาแจ๊คและเห็นแจ๊คกำลังจะหนีพวกมันไปจึงรวมตัวกันกลายเป็นทะเลไฟไล่ตามแจ๊คอีกครั้ง

แจ๊คได้ยินเสียงร้องดังขึ้นจึงหันกลับไปมอง เห็นทะเลไฟกำลังไล่จี้หลังตนอยู่

“แม่ง....”

แจ๊คไม่สนใจแผลที่ขาแล้วจึงรีบวิ่งอย่างรวดเร็วพร้อมกับเดินข้ามมิติไปพร้อมกัน แต่ไม่ว่าจะวิ่งเร็วแค่ไหนทะเลไฟก็ไล่จี้หลังอยู่ดี

ระหว่างที่กำลังจะโดนทะเลไฟเผาไหม้ แจ๊คได้เดินข้ามมิติหนีขึ้นด้านบน คราวนี้เขาไม่สามารถเกาะบนหินหนืดได้อีกเพราะว่าจิตไฟมันรู้ว่าแจ๊คมีวิชาก้าวเท้าสู่มิติได้

ถ้าแจ๊คพยายามเกาะด้านบนตรงหินหนืดจิตไฟจะพุ่งขึ้นมาหาแจ๊คราวกับเสาไฟขนาดใหญ่ แจ๊คไม่มีทางรอวันตายแน่ ๆ จึงหนีอย่างสุดความสามารถ

แผ่นหลังของแจ๊คถูกเผาไหม้จนเห็นกระดูกโผล่ออกมา กล้ามเนื้อสีแดงถูกเผาไหม้ไป ถ้าเส้นทางปีศาจไม่ได้เน้นไปที่การรักษาแจ๊คอาจจะกลายเป็นจุณตั้งแต่เดินก้าวเข้ามา

จิตไฟโกรธมากที่ไม่สามารถฆ่าแจ๊คลงได้ เวลาไหนที่จะฆ่าได้แจ๊คจะหายไปต่อหน้าพวกมันตลอด แต่อีกไม่ช้าพวกมันจะสามารถฆ่าแจ๊คได้เพราะยิ่งเดินเข้าไปเท่าไร

อุณหภูมิก็จะยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น เป็นอย่างที่จิตไฟทั้งหลายคิดความเร็วในการวิ่งของแจ๊คลดลงมาก จากวิ่ง 10-15 ก้าวถึงจะเดิมข้ามมิติแต่ตอนนี้วิ่งได้แค่ 5-10 ก้าวเท่านั้น

เพราะความร้อนที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้เลือดภายในร่างกายของเขาเดือดทำให้เลือดมีชีวิตตายเพราะความร้อน ตอนแรกพลังชีวิตจากสัตว์อสูรและเลือดมีชีวิตรักษาบาดแผลเผาไหม้ของแจ๊ค

แต่ตอนนี้เลือดมีชีวิตกำลังจะตายทำให้สมดุลกำลังจะพังสลาย

“ตอนรีบหาทางแก้”

แจ๊คไม่อยากจะกระตุ้นธาตุไม้ภายในร่างกายเพราะว่ามีจำกัด แต่ตอนนี้ไม่ได้แล้วแจ๊ครีบกระตุ้นธาตุไม้ภายในร่างกายอย่างรวดเร็ว

ร่างกายแจ๊คเรืองแสงสีเขียวและอาการบาดเจ็บสาหัสทั่วร่างกายที่ได้รับจากความร้อนเริ่มรักษาด้วยความเร็วในการรักษาเห็นได้ด้วยตาเปล่า

“ธาตุไม้รักษาดีกว่าเลือดมีชีวิตมาก”

เมื่อมีธาตุไม้มาแทนเลือดมีชีวิตทำให้สมดุลเริ่มกลับมาอีกครั้งและดีกว่าเดิมมาก แจ๊คสามารถวิ่งได้ถึง 30-40 ก้าวก่อนจะเดินข้ามมิติ

ระยะทางระหว่างแจ๊คกับทะเลไฟเริ่มทิ้งห่างไปเรื่อย ๆ จิตไฟทั้งหลายเห็นดังนั้นจึงพยายามจะไล่ตามแจ๊คให้ทันแต่มันไร้ประโยชน์

ถ้าพวกมันเข้าใกล้แจ๊คก็จะทำแบบเดิม แจ๊คชูนิ้วกลางให้กับทะเลพร้อมกับหัวเราะ

“แน่จริงก็เข้ามา”

เห็นเสียงหัวเราะและท่าทางของแจ๊ค จิตไฟทั้งหลายโกรธมากแต่ไม่สามารถทำอะไรแจ๊คได้ การวิ่งไล่จับดำเนินไปหลายชั่วโมง

ในหลายชั่วโมงที่ผ่านสิ่งหนึ่งที่แจ๊ครู้สึกได้คือร่างกายของเขาต้านความร้อนได้มากขึ้น จากเมื่อก่อนความร้อนจากที่นี้สามารถละลายผิวหนังของเขาจนเห็นกล้ามเนื้อ

แต่ตอนนี้ผิวหนังบางส่วนไม่ได้ถูกเผาไหม้ เป็นอย่างที่หู่เสวียบอกว่าถ้าทำแบบนี้เรื่อย ๆ ร่างกายของแจ๊คอาจจะมีความสามารถในการต้านความร้อนมากยิ่งขึ้น

เพราะร่างกายเริ่มที่จะจดจำความร้อนและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับร่างกาย ขาและหลังของแจ๊คไม่ได้เห็นกระดูกอีกต่อไป

แม้ร่างกายของเขาจะมีต้านความร้อนแต่ก็ยังเสียอะไรไปอีกอย่างหนึ่ง นั้นคือธาตุไม้ภายในร่างกายจากขอนไม้ต้นไม้ล้านต้นเหลือประมาณ 60 % จาก 80 %

ขอนไม้ต้นไม้หมื่นต้นอยู่ในชุดแห่งความว่างเปล่าและชุดแห่งความว่างเปล่าอยู่กับหู่เสวียเขาคิดอยากจะร้องไห้เท่ากับว่าถ้าใช้ธาตุไม้หมดก็ต้องกลับไปใช้เลือดมีชีวิตหรือพลังชีวิตของตนเอง

เมื่อถึงเวลานั้นค่อยคิดว่าจะเอายังไงต่อไป หลังวิ่งไปอีก 1 ชั่วโมง แจ๊คได้แสดงสีหน้าโกรธและสิ้นหวัง

เพราะด้านหน้าของเขามันคือลาวาทั้งหมด ด้านข้างและบนกำแพงก็เป็นลาวาถ้าจะผ่านตรงนี้ไปต้องลอยตัวหรือว่ายน้ำในลาวาเท่านั้น

“บัดซบ”

ด้านหน้าลาวา ด้านหลังทะเลไฟไล่ตามมาไม่ว่าเลือกทางไหนก็มีแต่ตายกับตาย จิตไฟที่รวมตัวกันเป็นทะเลไฟเห็นแจ๊คหยุดก็แปลกใจแต่มันเห็นสิ่งที่อยู่ตรงด้านหน้าแจ๊คว่าเป็นลาวาพวกมันหัวเราะขึ้น

ราวกับหัวใจที่ห่อเหี่ยวถูกเติมเต็มขึ้นอีกครั้งหลังไล่ตามแจ๊คมาหลายชั่วโมงแต่ไม่สามารถจับแจ๊คได้ ตอนนี้พวกมันเห็นแจ๊คแสดงสีหน้าสิ้นหวังขึ้นพวกมันจึงหัวเราะชอบใจ

แจ๊คได้ยินเสียงหัวเราะของจิตไฟที่รวมตัวกันเป็นทะเลไฟ แจ๊คหันไปหาทะเลไฟและพูดขึ้น

“ฉันจะไม่ตายแบบโง่ ๆ อย่างตกลาวาตาย แต่ต้องตายตอนที่กำลังต่อสู้เท่านั้น”

แจ๊คได้พุ่งกระโจนไปหาทะเลไฟอย่างรวดเร็ว จิตไฟทั้งหลายเห็นแจ๊คพุ่งเข้ามาก็พุ่งเข้าหาแจ๊คด้วยเหมือนกัน

แจ๊คกระตุ้นธาตุน้ำและธาตุไม้ภายในร่างกายทั้งหมดพร้อมต่อยไปที่ทะเลไฟ

ปัง ปัง

การต่อยของแจ๊คเหมือนกับการต่อยลงไปในแม่น้ำที่ไม่สามารถทำอะไรน้ำได้ จิตไฟที่รวมตัวกันนั้นแจ๊คไม่สามารถฆ่าพวกมันได้เหมือนแต่ก่อน

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

ทะเลไฟวิ่งผ่านร่างกายแจ๊คอย่างรวดเร็ว มือและร่างกายแจ๊คหลอมละลายจนเห็นกระดูกทันทีที่ถูกทะเลไฟ แต่มันยังไม่หมดเท่านั้นนี้แค่ส่วนแรกของทะเลไฟ

ทะเลไฟยาวประมาณ 10 กิโลเมตร ส่วนที่แจ๊คโดนไม่ถึง 1 เมตรด้วยซ้ำ แจ๊คกระตุ้นพลังทั้งหมดภายในร่างกายไม่ว่าจะเป็นพลังชีวิตที่กักเก็บจากดวงวิญญาณนับแสนในป่าแห่งความเงียบ ธาตุไม้และธาตุน้ำ สารอาหารสัตว์อสูรที่กินมานับแสน พลังจิต อัดร่างกาย

แม้ว่าจะกระตุ้นพลังทั้งหมดภายในร่างกาย แต่แจ๊คทนไม่ได้ถึง 30 วินาทีด้วยซ้ำ แจ๊คตอนแรกยังบ้าอยู่ที่คิดพร้อมจะตายแต่ความเจ็บปวดทรมานที่ถูกเผาไหม้ทั้งเป็นได้ดึงสติเขากลับมาอีกครั้งหนึ่ง

สมองและความคิดของแจ๊ควิ่งด้วยความรวดเร็วว่าจะทำยังไงถึงรอดจากสถานการณ์ตอนนี้

แจ๊คเดินข้ามมิติขึ้นด้านบนไปจับหินหนืดก่อนเพราะยังไม่ได้เข้าเขตลาวา ด้านบนยังมีหินหนืดอยู่ ทะเลไฟทั้งหมดหลังจากผ่านตัวแจ๊คได้จุ่มไปในลาวาแต่ดูเหมือนว่าลาวาจะไม่สามารถทำอะไรจิตไฟได้

จิตไฟแยกตัวกันหลังจากลงลาวาเพราะคิดว่าแจ๊คได้กลายเป็นจุณไปแล้ว แจ๊คในตอนนี้ถูกเผาไหม้จนสามารถเห็นกระดูกได้ทั่วทั้งร่างกายราวกับแจ๊คสวมเกราะกระดูก แต่นี้เป็นกระดูกของตัวเขาเองอาการบาดเจ็บในตอนนี้เลวร้ายกว่าที่โดนโจมตีในเมืองอาริโนมาก

กระดูกบางส่วนได้ถูกหลอมละลายแต่แจ๊คไม่สนใจเดียวมันก็ฟื้นฟูกลับมา ในตอนนี้หัวของแจ๊คคิดถึงเรื่องที่ว่าเขาจะทำยังไงถึงฆ่าจิตไฟโดยไม่โดนอุณหภูมิภายในร่างกายจิตไฟทำร้าย

เมื่อแจ๊คมองร่างกายของตนเองก็หัวเราะขึ้นและคิดถึงบาดแผลที่ได้รับจากเจ้าเมืองอาริโน คิดแล้วแค้นถ้าเขามีพลังในระดับราชันปีศาจ เขาจะไปตามล่าและทรมานอาริโนให้ร้องขอความตาย

ระหว่างที่คิดไปตอนนี้ แจ๊คกลับนึกถึงบางอย่างตอนที่เขาโดนมังกรน้ำของนิโร เขารอดมาได้เพราะสัญชาตญาณบอกให้เขาเอาธาตุน้ำภายในร่างกายหักล้างกับมังกรน้ำ

ในตอนนั้นแจ๊คบังคับธาตุน้ำให้ออกไปด้านนอก จึงรอดมาได้แต่สิ่งที่เขาทำตอนนี้คือกระตุ้นธาตุน้ำภายในร่างกายเพื่อรักษาตนเอง

ทำไมเขาไม่เอาธาตุน้ำมาโจมตีไม่ใช้แค่ธาตุน้ำแม้แต่ธาตุไม้ ธาตุดินหรือธาตุไฟที่กำลังจะได้ในอนาคต ทำไมถึงกระตุ้นแค่ภายในร่างกาย

เมื่อคิดได้ดังนั้นแจ๊คอยากจะตบกะโหลกตัวเองจริง ๆ ที่คิดไม่ได้ก่อนหน้านี้ แจ๊คหัวเราะขึ้นจนเสียงดัง จิตไฟที่กำลังจะเต้นไปมาอย่างดีใจได้ยินเสียงหัวเราะของแจ๊คจากด้านบน

พวกจิตไฟหันขึ้นไปมองด้านบนและเห็นร่างกายของแจ๊คกำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็วจนเหลือแต่รอยแผลที่ไหม้เกรี้ยวเท่านั้นเพราะแจ๊คกระตุ้นพลังทั้งหมดภายในร่างกาย

จึงทำให้การฟื้นฟูรวดเร็วขึ้นไปอีกหลายเท่าตัว แจ๊คไม่รอในจิตไฟตั้งตัวเขาเดิมข้านมิติไปอยู่ตรงหน้าจิตไฟดวงหนึ่งและกระตุ้นธาตุน้ำให้มาอยู่ตรงหมัด

ต่อยหมัดธาตุน้ำไปที่จิตไฟอย่างรวดเร็ว แม้จิตไฟพยายามจะหลบหนีแต่ไม่สามารถหลบได้ทันเพราะพวกมันไม่เคยเจอคนนอกมาก่อนทำให้ไม่ค่อยมีประสบการณ์การต่อสู้

ตูม ตูม

จิตไฟแตกสลายไป แต่มือของแจ๊คก็เกือบจะละลายเหมือนกันเพราะเขายังไม่สามารถควบคุมธาตุน้ำภายในร่างกายได้เท่าไร

พวกจิตไฟมองเห็นแจ๊คฆ่าพวกมันอีกรอบ พวกจิตไฟจึงกรีดร้องด้วยความโกรธและพยายามจะรวมตัวกันอีกครั้งหนึ่ง

แต่คราวนี้แจ๊คไม่ได้ให้โอกาสพวกมันนัก แจ๊คเดินข้ามมิติได้ฆ่าจิตไฟทีละดวงเมื่อมือข้างหนึ่งละลายก็ใช้อีกข้างหนึ่ง เมื่อมือละลาย 2 ข้างก็ใช้ขาเตะแจ๊คทำอย่างนี้ไปเรื่อย ๆ

ก่อนที่พวกมันจะได้รวมตัวเป็นทะเลไฟอีกครั้งแจ๊คได้ฆ่าจิตไฟไปหลายดวง ทำให้จิตไฟที่เหลือหวาดกลัวมาก พวกจิตไฟมีความคิดเหมือนกับเด็กเล็ก

ในยามที่เห็นพวกพ้องตายไปทีละดวง ทำให้จิตใจหวั่นไหวเพราะจิตใจของพวกมันยังไม่แข็งแรงพอ จิตไฟบางตัวเริ่มที่จะหนีไป เมื่อมีคนหนึ่งหนีไปจิตไฟดวงอื่นก็ลังเลมาก

ในหมู่ของจิตไฟยังไม่มีผู้นำ จึงเหมือนกับฝูงชนที่รวมตัวกันอย่างไร้จุดมุ่งหมาย เมื่อมีจิตไฟดวงหนึ่งหนีไปก็มีตัวอื่นเริ่มหนีไปเหมือนกัน

แจ๊คเห็นว่าจิตไฟเริ่มจะหนีไปไม่ได้รวมตัวกลายเป็นทะเลไฟจึงรู้สึกโล่งอกและหัวเราะขึ้น ถ้าจิตไฟมีผู้นำหรือพวกมันมีความเป็นผู้ใหญ่และสู้ตายกับแจ๊คเพื่อล้างแค้นให้กับเผ่าพันธุ์

ผลลัพธ์อาจจะไม่ได้ออกมาเป็นแบบนี้แจ๊คนั่งพักเหนื่อยก่อนจะเดินทางต่อไป แจ๊คอยากจะพักสักหน่อยถึงแม้ร่างกายจะบาดเจ็บและฟื้นฟูตลอดเวลา

แม้ร่างกายจะเตรียมพร้อมแต่จิตใจเหนื่อยมาก ๆ ความเจ็บปวดที่ได้รับจากการถูกย่างตลอดเวลานั้นแจ๊คเริ่มที่จะชินจึงไม่ได้ร้องเหมือนตอนที่เข้ามาตอนแรก ถ้าไม่ได้โดนอุณหภูมิที่สูงมาก ๆ

แจ๊คไม่รู้ว่าข้างหน้าจะมีอะไรอยู่จึงพักสักหน่อยก็คงไม่เป็นไร

......................................

ดินแดนน้ำแข็งแห่งความตาย บนประตูแก่นโลก หู่เสวียที่กำลังนั่งสมาธิอยู่ได้ลืมตาขึ้น พร้อมกับพูดว่า

“ไอบ้านั้นคงไม่ได้ทำให้สิ่งมีชีวิตภายในมิติแก่นโลกโกรธใช่ไหม สิ่งมีชีวิตภายในนั้นมีนิสัยรักสงบ แต่ถ้ามันโกรธขึ้นมาแม้แต่เทพยังต้องร้องไห้”

หู่เสวียหันไปด้านบนและไม่เห็นเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ จึงคิดว่า

“เจตนารมณ์แห่งสวรรค์คงจะพักผ่อน ฉันไม่รู้ว่าไอบ้านั้นจะรอดไหม แม้แต่เทพยังต้องลังเลเมื่อคิดว่าจะเข้าไปในแก่นโลก ฉันคิดว่าไอบ้านั้นคงไม่ได้ทำให้สิ่งมีชีวิตภายในนั้นโกรธใช่ไหม ไม่งั้นไอบ้านั้นคงไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป”

หลังพูดเสร็จหู่เสวียก็นั่งสมาธิต่อไป สิ่งที่ทำได้ตอนนี้คือ รอไอบ้านั้นกลับมา

……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………