! เพล้ง เพล้ง
ลูกแก้วที่บรรจุใฟสีเหลืองเอาไว้ได้แตกออกส่งเสียงดัง ก่อนที่ลูกแก้วที่บรรจุไฟสีฟ้าเอาไว้จะแตกออกเช่นเดียวกัน ลูกแก้วใบแรกแตกออกทำให้ลูกแก้วใบที่อยู่ติดกันแตกออก หากมีลูกแก้วอีกสิบลูกหรือมากกว่านั้นคงจะแตกออกเรียงกันไปตามลำดับ แต่ไม่ใช่กับลูกแก้วโปร่งใส่ที่บรรจุไฟสีดำเอาไว้ แม้ว่ามันจะได้รับแรงกระทบเหมือนกับลูกแก้วที่บรรจุไฟสีฟ้า มันก็ยังมีสภาพสมบูรณ์พร้อมดังเดิม เหมือนกับว่าต่อให้มีคนทุบหรือหวังที่จะทำให้มันแตกออก มันก็ยังคงยืดหยัดอยู่เช่นนี้ได้
ไฟสีฟ้าและไฟสีเหลืองลอยอยู่ที่เดิมแม้ว่าจะไม่มีลูกแก้วกักขังมันเอาไว้แล้วก็ตาม หลินกำลังตกใจกับดาบสีฟ้าที่เขาเพิ่งได้รับมาสามารถเคลื่อนไหวได้ โดยที่เขาไม่ได้เป็นควบคุม เป็นช่วงเวลาไม่กี่วินาทีที่ดาบเล่มสีฟ้าพุ่งเข้าชนกับลูกแก้วที่บรรจุไฟสีเหลืองก่อนจะตกลงสู่พื้นไม่ไหวติง
หลินจ้องมองไปที่ไฟสีฟ้าและสีเหลืองที่กำลังลอยอยู่ ก่อนที่แขนซ้ายและขวาของเขาจะยกขึ้นและยื่นไปด้านหน้าก่อนที่จะแบมืออก แขนทั้งสองข้างของเขายกขึ้นเองโดยที่เขาไม่ได้เป็นทำ ความรู้สึกเป็นธรรมชาติเกินกว่าที่จะเป็นการบังคับ เหมือนกับว่าเป็นปฏิกิริยาการตอบสนองของร่างกายเวลาที่เขาทำการต่อสู้ ที่ต่างกันคือตอนนี้ไม่ได้เป็นแบบนั้น ตัวเขาเองยังไม่เข้าใจสิ่งที่ร่างกายของกำลังทำอยู่
ไฟสีฟ้าและไฟสีเหลือง มีการตอบสนองทันทีหลังจากที่มือของเขาแบออกมา มันค่อยๆลอยมาจนหยุดลงที่มือของเขา ไฟสีฟ้าที่อยู่บนมือซ้ายของเขานั้น ให้ความรู้สึกถึงลมเย็นๆเบาบาง ไฟสีเหลืองในมือขวา ส่งกระแสความร้อนให้ความอบอุ่นออกมา ก่อนที่ไฟทั้งสองจะประสานเข้ากับมือของเขาและกระจายเข้าสู่ร่างกายของเขาในที่สุด
ความรู้สึกถึงพลังที่กระจายไปแทบจะทุกส่วนของร่างกายทำให้หลินแทบจะหมดสติลง เขาตัดสินใจนั่งลงและสงบจิตใจของตัวเองเพื่อให้พลังที่เขาเพิ่งได้รับมาได้ปรับตัวเข้ากับร่างกายของเขา เป็นครั้งแรกที่เขาได้รู้จักคำว่าพลังจริงๆ ทุกครั้งที่เขาได้รับทักษะมาและเรียนรู้ มันเหมือนกับแค่ร่างกายของเขาได้รับรู้ว่าเขามีทักษะนี้แล้วและสามารถใช้งานมันได้ ความรู้สึกของมันแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ทักษะหมัดสีทองที่หยิ่งทะนงหรือทักษะความเร็วของอัจฉริยะ หรือแม้แต่ทักษะความต้องการที่ไม่มีสิ้นสุด เป็นทักษะระดับสูงที่สุดที่เขามียังไม่เคยให้ความรู้แบบนี้กับเขามาก่อน ร่างกายที่ถือกำเนิดขึ้นมาใหม่ เป็นสิ่งที่น่าเหลือเชื่อเกินกว่าที่เขาจะยอมรับได้ในเวลานี้ เป็นช่วงเวลาสั้นเกินกว่าที่เขาจะสามารถปรับตัวได้กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น
เป็นครั้งแรกที่เขาได้รับรู้ถึงความแตกต่างของผู้มีความสามารถกับผู้ใช้พลัง ถ้าให้เปรียบเทียบกันจริงๆ ผู้มีความสามารถก็เหมือนกับคนธรรมดาที่ไม่สามารถผ่านดันเจี้ยนชั้นที่ 10 ไปได้ คนธรรมดากับผู้มีความสามารถแม้ว่าจะอยู่ในโลกเดียวกัน ก็เหมือนอยู่คนละโลก ผู้มีความสามารถกับผู้ใช้พลังเองก็เป็นแบบเดียวกัน รวมไปถึงเผ่าพันธุ์ที่เติบโตแล้วกับเผ่าพันธุ์ที่ยังไม่เติบโต ตัวเขาในตอนนี้เริ่มเข้าใจจริงๆแล้วว่าแบบไหนควรจะเรียกว่าทักษะแบบไหนควรจะเรียกว่าพลัง ความคิดของเขาที่คิดว่ามันแค่เป็นวิธีเรียกที่แตกต่างกัน ทำให้เขาอดส่ายหัวให้กับความไม่รู้ของตัวเองไม่ได้จริงๆ
หลินให้เวลากับร่างกายเพื่อรองรับพลังของไฟสีฟ้าและไฟสีเหลือง มันใช้เวลานานกว่าหนึ่งชั่วโมงก่อนที่การเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของเขาจะหยุดลง หลินทดลองเรียกไฟสีฟ้าออกมาในมือซ้ายและขวาของเขาและปามันออกไปใส่ลูกบอลโปร่งใสที่บรรจุไฟสีดำเอาไว้ ตัวเขาสามารถครอบครองไฟทั้งสองสีได้หมายความว่าไฟสีดำเองก็เช่นกัน
ไฟสีฟ้าลุกโชนอยู่รอบๆลูกแก้ว แต่ไม่สามารถทำอะไรได้ หลินได้ลองใช้ไฟสีเหลืองบ้าง แต่ไฟสีเหลืองหลังจากที่กระทบกับลูกแก้วได้กระจายหายไป มีเพียงไฟสีฟ้าที่ยังคงลุกโชนอยู่ หลินเดินไปหยิบดาบเล่มสีฟ้าที่อยู่บนพื้นก่อนจะยกดาบขึ้นและฟาดใส่ลูกแก้วที่บรรจุไฟสีดำเอาไว้
! วืด
เป็นเสียงดาบเล่มสีฟ้าฟันเข้ากับความว่างเปล่า ลูกแก้วที่บรรจุไฟสีดำได้หายไป มันหายไปเหมือนกับว่าไม่เคยอยู่ตรงหน้ามาก่อน ไฟสีฟ้าของเขาที่อยู่ติดกับลูกแก้วก็หายไปเช่นเดียวกัน จากนั้นเองด้านหน้าของเขาปรากฏเป็นเส้นทางต่อไป
สองห้องแรกหลินได้รับสิ่งที่มากเกินพอสำหรับผู้ใช้พลังคนหนึ่งจะสามารถครอบครองเอาไว้ได้ สิ่งที่เขาได้อ่านเกี่ยวกับมันทำให้เขาคิดแบบนั้น เป็นเรื่องราวที่เขาคิดว่าถ้าเขาไม่ได้เข้ารับการทดสอบครั้งนี้ ไม่รู้ว่าในอนาคตอีกกี่ปี บางทีเวลาทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ของเขาก็คงจะไม่รู้เรื่องราวเหล่านี้ แม้แต่ในเผ่าพันธุ์มนุษย์ของเขาก็อาจมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ทราบถึงความเป็นจริง
ภายในห้องที่สามไม่ว่าสิ่งที่เขาได้รับจะเป็นอะไร จะทรงพลังหรือมีอำนาจมากแค่ไหน มันก็คงไม่ทำให้เขารู้สึกแปลกใจอีก เป็นเรื่องปกติเมื่อเราได้รับสิ่งที่ทำให้เราพึงพอใจแล้ว ไม่ว่าสิ่งที่เราได้เจอข้างหน้าจะดีกว่าแค่ไหนก็คงไม่ทำให้เรารู้สึกพอใจมากไปกว่าครั้งแรกที่เราได้รับสิ่งนั้นมา ทันทีที่หลินเดินเข้ามาจนสุดเส้นทาง สิ่งที่เขาเห็นตรงหน้าทำให้ดวงตาของเปิดกว้าง ปากของเขาอ้าขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ