
พิมพ์คำอธิบายที่นี่ ซึ่งถ้าเป็นเช่นนี้จริง 'แม่นางเตียวเซี่ยน' ก็คงงดงามเช่นเดียวกับวันนัั้น ที่พวกเขาได้จุมพิตกัน ~~ ---------------------ลกเอี๋ยน | ลั่วหยาง--------------------- เดิมทีเดียว 'พระเจ้าฮั่นเลนเต้' มีพระประสงค์ให้หองจูเหียบเสวยราชสมบัติ แม้จะเป็นโอรสคนรองแต่สติปัญญาและบุคลิกภาพ เหมาะสมกว่าหองจูเปียนผู้เป็นราชบุตรองค์ใหญ่ ซึ่งจำเป็นต้องกำจัดขุนนางใหญ่ 'โฮจิ๋น' ผู้เป็นพี่ชายของอัครมเหสี 'โฮเฮา' (มารดาของ 'หองจูเปียน' ผู้เป็นราชบุตรองค์ใหญ่) ...ทรงได้ปรึกษากับขันทีคนสนิท 'เกนหวน'แต่แผนแตกเสียก่อน 'โฮจิ๋น' รอดตายแถมรู้แผนการของ 'เกนหวน' และเมื่อ 'พระเจ้าฮั่นเลนเต้'สวรรคตเป้าหมายจึงมาตกที่ เกนหวนและเหล่าสิบขันที 'โฮจิ๋น' ต้องการตั้งให้หองจูเปียนผู้เปนพระราชบุตรเอกให้เสวยราชสมบัติ(เนื่องด้วยเป็นหลานโดยสายเลือด) จึงคิดฆ่าสังหารเหล่าขันทีซึ่งเป็นเสี้ยนหนามเสียก่อนฝ่าย 'อ้วนเสี้ยว' อาสานำทหาร 5,000 นาย เข้าทำการจับกุมสิบขันทีและเกนหวน ..เพื่อสังหารให้สิ้น อ้วนเสี้ยวกับโฮจิ๋นคุมทหารห้าพันเปิดประตูเข้าไปไล่จับเกนหวนแล้วสังหารเสร็จ ..อ้วนเสี้ยวจึงกล่าวกับ่โฮจิ๋นว่า"ได้ทำการถึงเพียงนี้แล้ว จำจะฆ่าขันทีสิบคนกับพรรคพวกของมันเสียให้สิ้นทีเดียวราชการจึงจะปรกติ" เมื่อขันทีสิบคนได้ยินอ้วนเสี้ยวกล่าวกับโฮจิ๋นดังนั้นก็ตกใจกลัว วิ่งหนีไปหาอัครมเหสี 'โฮเฮา' ผู้เปนน้องโฮจิ๋น แล้วทูลอ้อนวอน"การซึ่งจะยกหองจูเหียบให้เปนใหญ่นั้น พวกเราทั้งสิบคนหาได้คบคิดรู้เห็นด้วยไม่ การทั้งนี้เกนหวนคิดอ่านแต่ผู้เดียว บัดนี้โฮจิ๋นกับอ้วนเสี้ยวคิดอ่านจะฆ่าข้าพเจ้าเสีย พระองค์จงช่วยชีวิตข้าพเจ้าทั้งนี้ให้รอดไว้ด้วย" นางโฮเฮา หลงคารมจึงสั่งให้ไปเชิญโฮจิ๋นเข้ามาแล้วกล่าว"ขันทีทั้งสิบคนหาความผิดมิได้ ไฉนท่านพี่จะให้อ้วนเสี้ยวฆ่าเสีย ส่วน 'เกนหวน' ซึ่งคิดมิชอบก็ตายแล้ว อันขันทีสิบคนนี้พี่อย่าให้ทำวุ่นวายเลย" โฮจิ๋นก็รับคำนางโฮเฮา แล้วก็ออกมาว่าชี้แจงให้ 'อ้วนเสี้ยว' และขุนนางฟังตามพระเสาวนีย์ ภัยร้ายยังไม่หมดสิ้น !!!เมื่อทุกอย่างสงบ ..อัครมเหสี 'โฮเฮา' แต่งตั้งโฮจิ๋นให้เป็นเสนาบดีผู้สำเร็จราชการ แล้วแต่งตั้งขุนนางซึ่งขันทีสิบคนถอดออกจากราชการ ให้กลับมาดำรงค์ตำแหน่งเดิมส่วน 'หวังเจียว' คอยดูเหตุการณ์อยู่ห่างๆ ทั้งรู้สึกเสียดายโอกาสนี้ และรู้สึกผิดหวังกับ 'โฮจิ๋น' และพระมเหสีเป็นอันมาก