เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

วันนี้ทุกคนดูเหมือนจะพร้อมใจกันตื่นเช้ากว่าปกติ อาจจะเพราะเมื่อวานไม่ได้ทำงานใช้แรงงานมากมายอะไร จึงไม่เหนื่อยสามารถตื่นเช้าได้มากกว่าปกติ ระหว่างนั่งรอเมมี่ทำอาหารเช้า เด็กๆ ไปให้อาหารม้า และเล่นกับม้าในคอก ส่วนอลันมีหน้าที่คอยไปไล่นกคัลเลอร์เบิร์ดที่จะมาจิกกินพืชผลในสวนทุกเช้า ภามที่พอมีเวลาว่าง จึงนั่งคิดถึงแผนงานต่างๆ ที่จะต้องทำในวันนี้ หากเก็บผลผลิตในวันนี้แล้ว เขาจะสามารถปลดล็อคโซนอุปกรณ์การเกษตร ซึ่งเป็นโซนแรกที่เขาปลดล็อคได้ ตั้งแต่มาอยู่ที่โลกนี้ ดังนั้นภามจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้น และคิดว่าจะมีอะไรที่เขาสามารถซื้อมาใช้ได้บ้าง “อามินเป็นอย่างไรบ้าง หายตกใจ ร่าเริงขึ้นรึยัง” ภามเอ่ยถาม หลังจากเมมี่วางจานอาหารลงตรงหน้า“กลับมาร่าเริงดีแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ก็ตื่นแต่เช้าไปเล่นในคอกม้าแล้ว ขอบคุณท่านที่เป็นห่วงเจ้าค่ะ” เมมี่ตอบอย่างนอบน้อม“ดีแล้วล่ะ” หลังจากนั้นไม่นาน อลันกับเด็กๆ ก็ตามเข้ามาทานอาหารเช้า บนโต๊ะอาหารเช้านี้กลับมาคึกคัก เต็มไปด้วยเสียงพูดคุย เสียงหัวเราะเหมือนเดิมแล้ว ภามมองอย่างอารมณ์ดี คิดว่าวันนี้คงมีแต่เรื่องดีๆ “วันนี้เราจะทำอะไรกันบ้างหรือขอรับ” อลันเอ่ยถามขึ้น“ช่วงเช้านี้ช่วยกันเก็บผลมันฝรั่ง แครอท ผักกาดขาว และกะหล่ำปลีกันให้หมด แล้วปรับหน้าดินแปลงที่เก็บผลผลิตมาแล้วให้ดี” ภามอธิบาย“ขอรับ”“ส่วนช่วงบ่าย ยังไม่แน่ใจนักว่าจะทำอะไรกันดี ขอข้าคิดก่อน” ภามบอกต่อ ในใจคิดว่าคงต้องเข้าไปปลดล็อคโซนดูก่อน แล้วค่อยมาคิดว่าจะทำอะไรต่อดี“ขอรับ” อลันตอบรับอีกครั้ง พร้อมกับพยักหน้ารับรู้ หลังจากจัดการล้างจานเก็บกวาดครัวเรียบร้อยแล้ว ทุกคนก็ออกไปช่วยกันเก็บผลผลิตที่ภามบอกไว้ เด็กๆ ดูจะสนุกเป็นพิเศษกับการขุดดินเก็บมันฝรั่งกับแครอท ขุดไปพลางร้องตื่นเต้นกับขนาดผลที่ใหญ่กว่าปกติไปพลาง ใช้เวลาไม่นาน พืชผลก็ถูกเก็บมาใส่กระสอบจนหมด ภามแบ่งผลมันฝรั่งกับแครอทอย่างละ 10 หัวมาเก็บไว้ต่างหาก จากนั้นไปหยิบกะหล่ำปลี และผักกาดมาอีกอย่างละ 30 หัว แล้วจึงให้อลันกับเมมี่ช่วยกันนำพืชผลที่เหลือทั้งหมดไปเก็บไว้ในห้องเย็นใต้ดินหลังบ้าน “เดี๋ยวพวกเจ้าเอาผลผลิตพวกนี้ไปเก็บแล้ว กลับมาปรับหน้าหน้าดินแปลงว่างๆ พวกนี้ต่อนะ” ภามบอกอลันกับเมมี่ ขณะที่กำลังเก็บผลผลิตที่แยกไว้ลงถุงผ้า“ขอรับ/เจ้าค่ะ”“อ้อ ถ้าทำเสร็จก็พักได้เลยนะ ช่วงเช้าไม่มีงานอะไรแล้ว” ภามบอกต่อ ก่อนจะเดินถือถุงผ้าเข้าไปในบ้าน ภามเดินจากหน้าบ้าน ตรงไปทางประตูหลังบ้าน ก่อนถึงประตูหลังบ้านก็หันไปเปิดประตูไม้ที่อยู่ฝั่งซ้ายมือ แสงสว่างวาบส่องออกมาจากในห้อง และทันทีที่ภามก้าวเข้าไป ประตูก็ปิดลง “สวัสดีค่ะคุณภาม วันนี้ต้องการเลือกซื้ออะไรดีคะ” เสียงทักทายดังขึ้นหลังจากประตูห้องปิดลง“สวัสดีครับคุณฟ้า วันนี้ผมเอาของพวกนี้มาปลดล็อคโซนครับ” ภามเอ่ยทักทายภาพโฮโลแกรมสีฟ้าที่ฉายรูปมนุษย์ตรงหน้า พร้อมกับชูถุงผ้าที่เต็มไปด้วยผลผลิตในมือขึ้นให้ดู“... โซนอุปกรณ์การเกษตรใช่ไหมคะ” ภามโฮโลแกรมตรงหน้าเงียบไปครู่หนึ่ง เหมือนใช้เวลาตรวจสอบว่าภามปลดล็อคโซนอะไรค้างไว้อยู่ ก่อนจะถามขึ้นอีกครั้ง“ใช่ครับ” ภามวางของทั้งหมดลงบนโต๊ะตรงหน้าฟ้า จากนั้นฟ้าก็ยื่นมือมาวางเหนือผลผลิตที่ภามยื่นให้ เพียงครู่เดียวของผลผลิตเหล่านั้นก็หายวับไป หลังจากผลผลิตที่วางอยู่ตรงหน้าหายไป ก็มีแสงโฮโลแกรมฉายรายการสิ่งที่เขาเพิ่งนำมาสะสมไว้ขึ้นมาเป็นหน้าจอใสๆ แทนที่ของที่หายไป ภารกิจ : ปลดล็อคสินค้าโซนอุปกรณ์การเกษตร มันฝรั่ง 30/30 หัว แครอท 30/30 หัว กระหล่ำปลี 30/30 หัว ผักกาดขาว 30/30 หัว “โปรดตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูลด้วยค่ะ” ฟ้าถามยืนยันอีกครั้ง “ครับ ถูกต้องครับ” ภามกล่าวยืนยัน หลังจากภามกล่าวยืนยัน แสงสว่างวาบแสดงข้อความ “ภารกิจสำเร็จ” ก็ปรากฏตรงหน้า ก่อนจะมีแสงสว่างวาบขึ้นอีกครั้งที่หางตา ทำให้ภามหันกลับไปมองต้นตอของแสง ก็พบว่าพื้นที่บริเวณถัดจากโซนเมล็ดพันธ์ที่เคยมืด และมีผ้าดำหลุดปิดไว้อยู่ ตอนนี้ผ้าดำนั้นได้หายไปแล้ว ดวงไฟในโซนนั้นถูกเปิดจนสว่าง “ปลดล็อคโซนอุปกรณ์การเกษตรเรียบร้อยแล้ว เชิญคุณภามเลือกซื้อสินค้าได้ตามสบายเลยค่ะ” เสียงของฟ้าดังขึ้นด้านข้าง“ครับ ขอบคุณครับ” ภามตอบก่อนจะเดินไปทางโซนใหม่ที่เพิ่งปลดล็อคได้ ภายในโซนอุปกรณ์การเกษตรนี้กินพื้นที่ไม่ใช่น้อย ภายในมีของที่เกี่ยวกับงานเกษตรมากมายจริงๆ มีตั้งแต่อุปกรณ์จำพวก จอบ เสียม พลั่ว คราด ไปจนถึง ปุ๋ยอินทรีย์ และปุ๋ยเคมี รวมไปถึงอุปกรณ์ที่จำเป็นเกี่ยวกับงานเกษตรอย่าง เครื่องสีข้าวมือหมุน และเครื่องตำข้าว เป็นต้น ภามเดินดูอุปกรณ์ภายในโซนนี้อย่างตื่นเต้น ในสมองต่างคิดว่าอุปกรณ์เหล่านี้ มีชิ้นใดที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในสวนของเขาได้บ้าง ภามจำได้ว่าโซนไฟฟ้าที่เขาอยากจะปลดล็อคต่อจากนี้ ต้องใช้ข้าว 1,000 กิโลกรัม ด้วย เขาเดินดูรอบๆ โซนอุปกรณ์การเกษตรนี้แล้วไม่พบอุปกรณ์การเกษตรที่ใช้ไฟฟ้าได้เลย ดังนั้นเครื่องสีข้าวแบบไฟฟ้าน่าจะไม่มี ดังนั้นเขาจึงหันมาสนใจเครื่องสีข้าวมือหมุนที่ขนาดใหญ่เกือบครึ่งตัวคนแทน “หืม... ราคา 30 เหรียญเงิน เลยหรอเนี่ย” ภามพึมพำกับตัวเอง พลางคิดว่าตอนนี้เขาเหลือเงินอยู่เท่าไหร่กันนะ ภามยังตัดสินใจไม่ได้ว่าตอนนี้จะซื้ออะไรเพิ่มดี อีกทั้งไม่แน่ใจว่าเงินของเขาเหลือพอจะซื้ออะไรเพิ่มได้บ้าง แต่เขาจำได้ว่าอีกไม่กี่วันน่าจะเก็บผลผลิตได้อีกบางส่วนแล้ว หรือเขาควรจะนำผลผลิตส่วนนั้นไปขายให้ได้เงินมาก่อนดี หรือควรจะซื้อเมล็ดพันธุ์ไปปลูกเพิ่มก่อนดี ในเมื่อยังตัดสินใจไม่ได้ว่าควรจะทำอะไรก่อนดี ครั้งนี้ภามจึงแค่เดินสำรวจรอบๆ โซนอุปกรณ์การเกษตรนี้ดูเอาไว้ก่อนว่ามีอะไรขายบ้าง จากนั้นตั้งใจจะกลับออกไปดูเงินที่เหลือ และวางแผนใหม่อีกทีว่าควรทำอะไรเพิ่มก่อนหลัง “วันนี้ไม่ซื้ออะไรเพิ่มเหรอคะ” ฟ้าเอ่ยทัก เมื่อเห็นภามเดินกลับมาทางประตู โดยไม่ได้พกอะไรติดตัวกลับมาเลย“วันนี้ยังก่อนครับ ขอผมกลับไปวางแผนก่อนว่าจะทำอะไรต่อดี” ภามหยุดตอบยิ้มๆ“รับทราบค่ะ” ฟ้าตอบรับกลับมา และไม่ได้พูดอะไรอีก หลังจากนั้นภามพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะบอกลาฟ้า และเดินไปทางประตู ทันทีที่ภามก้าวออกจากห้องกลับมาสู่ตัวบ้าน แสงสว่างจ้าก็ดับพร้อมกับประตูที่ถูกปิดลง ภามมองไปรอบๆ ว่ามีใครอยู่บริเวณนี้บ้าง แต่ไม่พบใคร ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กมาจากในครัว จึงคาดว่าเมมี่น่าจะเตรียมอาหารกลางวันอยู่ ส่วนคนที่เหลือ หากไม่นั่งรอทานอาหาร ก็คงอยู่ที่คอกม้า ภามเห็นว่ายังพอมีเวลาเหลือก่อนจะถึงเวลาทานอาหารกลางวัน เขาจึงเดินกลับไปทางห้องนอน ตั้งใจจะกลับไปนั่งนับเงิน และวางแผนจัดการสวนก่อน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 45

คล้ายกับเรื่องเกษียณทหารแล้วไปทำฟาร์มที่ต่างโลก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้