กำเนิดสัประยุทธ์เทพราชัน【จบ】

        จนกระทั่งเที่ยงคืนเด็กสาวทั้งสองจึงจากไปอย่างมีความสุข!

        ในขณะที่กำลังสอนอยู่นั้นเซียวหลิงอวิ๋นต้องแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นท่าทีที่กระตือรือร้นของหยางลู่ที่ส่งผ่านมาทางสายตาหรือแม้แต่ท่าทางเชื้อเชิญด้วยร่างกายอย่างเป็นนัยๆ!

        เซียวหลิงอวิ๋นผู้มีประสบการณ์มายาวนานหลายหมื่นปีย่อมไม่ใช่เด็กหนุ่มหัวอ่อนบวกกับความแค้นที่ฝังแน่นอยู่ในใจเขาจึงไม่มีอารมณ์และไม่มีความคิดที่จะมาหมกมุ่นเรื่องความรักในเวลานี้!

        คู่ที่เขาต้องการจริงๆเหนือสิ่งอื่นใดคือต้องมีพรสวรรค์อันล้ำเลิศที่จะสามารถขึ้นสู่โลกเบื้องบนไปกับเขาได้!

        หากว่าไม่มีความสามารถมากพอที่จะร่วมเดินทางผ่านดวงดาวไปยังโลกต่างๆ พร้อมกับเขาได้แล้ว ไม่ว่าจะหน้าตาสะสวยเพียงใดหรือมีอุปนิสัยน่ารักใคร่เพียงใดก็ตาม ในสายตาของเซียวหลิงอวิ๋นล้วนเป็นได้เพียงโครงกระดูกสีชมพูเท่านั้น!

        ดังนั้นสำหรับการแสดงออกถึงความสนใจของหยางลู่นั้นเซียวหลิงอวิ๋นจึงแสร้งทำเป็นหูหนวกตาบอดไม่เข้าใจทำเหมือนเป็นเด็กหนุ่มไร้เดียงสาที่ไม่รู้จักความรัก!

        อย่างไรเสียร่างกายของเขาในเวลานี้ก็เป็นเพียงเด็กหนุ่มอายุเพียงสิบสี่ปีเศษๆเท่านั้น การเป็นเด็กหนุ่มไม่ประสีประสาเรื่องความรักนั้นถือเป็นเรื่องปกติ!

        หลังจากนั้นเซียวหลิงอวิ๋นจึงบอกลาทั้งสองและกลับมาที่ห้องของตัวเองหลังจากรวบรวมสมาธิและสงบสติอารมณ์ได้ เขาก็ถอดเสื้อของตนเองออก หมุนเวียนพลังปราณทุ่มสมาธิทั้งหมดไปกับการดูดซับพลังหยินที่แผ่ลงมาจากดวงดาวเพื่อฝึกวิชา!

        แต่ทางด้านสองสาวกลับไม่ได้ความสงบนิ่งและไม่รู้สึกรู้สาอะไรเหมือนเซียวหลิงอวิ๋น!

        หยางลู่ที่กำลังนั่งอยู่ริมเตียงร่างกายแผ่กลิ่นหอมอ่อนๆ คล้ายดอกไม้ออกมาในหัวของนางกำลังนึกถึงร่างกายที่แข็งแรงและว่องไวของเซียวหลิงอวิ๋นแน่นอนว่ายังรวมถึงทักษะดาบที่สุดยอดอีกด้วย

        สุดยอดอัจฉริยะเช่นนี้นางไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือไปอย่างแน่นอน! หนุ่มน้อยไร้เดียงสางั้นหรือ? ข้าจะเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นหนุ่มน้อยนักรักรูปงามให้ดู! เมื่อถึงเวลานั้นพวกเราก็จะเป็นคู่ไปไหนมาไหนด้วยกัน หนุ่มอัจฉริยะกับสาวงามไม่ว่าใครได้เห็นก็ต่างต้องอิจฉาอย่างแน่นอน!ครั้นนึกถึงภาพในอุดมคติอันสวยหรูนี้แล้วใบหน้าของหยางลู่ก็ปรากฏรอยยิ้มที่เย้ายวนใจ!

        ...

        หลิงอวิ๋นน้อยสมแล้วที่เป็นสุดยอดอัจฉริยะที่ในรอบหมื่นปีจะมีสักคน!

        กระบวนท่าตายตัว...แต่คนมีชีวิต... ดาบต้องออกมาจากใจ... ทุกอย่างต้องออกมาจากใจ...จากความซับซ้อนไปสู่ความเรียบง่าย... จากความเรียบง่ายไปสู่ความซับซ้อน...ทั้งหมดนี้ไม่ได้พูดถึงแค่กระบวนดาบเท่านั้น แต่ยังใช้ได้กับดาบ หอก กระบองหรือแม้แต่หมัด รวมถึงฝ่ามือ ดรรชนี และขาด้วย!ในหัวของฉินหรูเยียนจมดิ่งลงไปในคำพูดเหล่านี้ทำให้นางรู้สึกเหมือนกำลังฟังคำสอนอยู่

        เดิมทีฉินหรูเยียนมาจากตระกูลที่โดดเด่นในด้านการร่ำเรียนไม่ว่าจะเป็นความรู้ความเข้าใจหรือพรสวรรค์ล้วนเหนือกว่าหยางลู่มากยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าคำพูดเหล่านี้ล้วนมีความหมายอันลึกซึ้งซ่อนอยู่นางรู้สึกด้วยว่า หากสามารถเข้าใจและหาความหมายที่แท้จริงในคำพูดเหล่านี้และนำไปปรับใช้ได้นางก็จะจะสามารถเปิดเส้นลมปราณได้สำเร็จโดยไม่ต้องพึ่ง ‘ยาเปิดเส้นลมปราณ’ เลยและสามารถบรรลุกลายเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณได้!

        เมื่อกลับมาถึงห้องฉินหรูเยียนก็ได้ตัดสินใจครั้งใหญ่ นั่นคือการเก็บตัว!แม้แต่งานประลองรอบสิบคนของศิษย์ระดับสูงในเขตกลางก็จะไม่เข้าร่วม!

        ตัวเซียวหลิงอวิ๋นเองก็คงไม่คาดคิดว่าคำพูดของเขาเพียงไม่กี่คำกลับชี้ให้เห็นถึงสัจธรรมของเส้นทางยิ่งใหญ่ ซึ่งได้ผลกับหยางลู่หรือเปล่าไม่ทราบแต่กลับทำให้ฉินหรูเยียน หญิงสาวผู้มีพรสวรรค์พิเศษคนนี้พุ่งขึ้นสู่ฟ้าแสดงพลังของหงส์เพลิงออกมาอย่างแท้จริง!

        อาณาจักรซินโยวกระจ้อยร่อยนี้มีสุดยอดอัจฉริยะทั้งชายและหญิงสองคนปรากฏตัวขึ้นพร้อมกันดวงดาวคู่มังกรและหงส์เพลิงเปล่งประกายไปทั่วโลก!

        …

        เวลาเก้าโมงเช้าของวันรุ่งขึ้น!

        การต่อสู้รอบสิบคนสุดท้ายเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง!

        รอบแรกไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นนักความแข็งแกร่งแตกต่างกันอย่างชัดเจน ในนัดแรกเซียวหลิงอวิ๋นพบกับหลิวฉงเฉวียนเอาชนะได้อย่างง่ายดาย!

        นัดที่สองเยี่ยเฟิงและหม่าไข่ เพียงสองดาบก็สามารถเอาชนะได้ นัดที่สามจ้าวหมิงเจี้ยนเอาชนะตงฟางไฉ่อวิ๋นไปได้ นัดที่สี่หวังอี้ก็เอาชนะหลิวหมิงเฉวียนไปได้ และที่น่าตกใจคือหยางลู่ที่ได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเมื่อวานนี้หลังจากการปะทะกันอย่างดุเดือด ก็สามารถเอาชนะจางอวิ๋นคว้าชัยชนะครั้งที่สองมาได้!

        ในรอบที่สองเซียวหลิงอวิ๋นยังไม่ได้พบกับจ้าวหมิงเจี้ยน แต่ได้พบกับจางอวิ๋นผู้โชคร้ายและได้มอบความพ่ายแพ้ครั้งที่สามให้กับเขาในทันทีจ้าวหมิงเจี้ยนเอาชนะหลิวหมิงเฉวียนมาได้ตงฟางไฉ่อวิ๋นก็ได้รับชัยชนะครั้งแรกด้วยการเอาชนะหม่าไข่และเป็นโชคดีของหยางลู่อีกครั้ง นางได้พบกับหลิวฉงเฉวียน ซึ่งเอาชนะเขาได้เช่นกัน!

        คู่ประลองน่าสนใจของการประลองรอบนี้คือเยี่ยเฟิงพบกับหวังอี้ ผู้ที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็วในเวลานี้!ทั้งคู่ได้แสดงการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมออกมาในท้ายที่สุดเยี่ยเฟิงก็เอาชนะหวังอี้ได้ก่อนที่อีกฝ่ายจะได้ใช้กระบวนท่าที่สามของวิชาดาบจ้าวทะเลมารเขาโลหิตทำร้ายหวังอี้จนบาดเจ็บสาหัส!

        จนกระทั่งในรอบที่สามหวังอี้ต้องขอยอมแพ้เนื่องจากอาการบาดเจ็บที่สาหัสเกินไปยกชัยชนะให้กับหยางลู่อีกครั้ง!

        ในรอบที่สามนี้เซียวหลิงอวิ๋นยังไม่ได้พบกับจ้าวหมิงเจี้ยน แต่ได้พบกับหลิวหมิงเฉวียนแทน!

        หลิวหมิงเฉวียนคนนี้มีนิสัยไม่ค่อยน่ารักนักเมื่อเห็นหวังอี้ที่ประกาศยอมแพ้ในทันทีเนื่องจากอาการบาดเจ็บที่สาหัสและยอมยกชัยชนะให้กับหยางลู่ เซียวหลิงอวิ๋นก็บังเกิดความคิดชั่วร้ายขึ้นมาในตอนท้ายจึงได้เอาจริงเอาจัง ซัดหลิวหมิงเฉวียนจนกระอักเลือดออกมา และกระเด็นออกไปนอกเวทีทันที!

        คาดว่าอาการบาดเจ็บนี้คงไม่สามารถรักษาให้หายได้ภายในวันเดียวแน่เมื่อพบกับหยางลู่ในวันพรุ่งนี้โอกาสที่หลิวหมิงเฉวียนจะชนะนั้นก็น้อยกว่าหนึ่งในสิบ!

        หลังจากการต่อสู้จริงสองรอบเซียวหลิงอวิ๋นมองออกว่าท่าทางการใช้ดาบของหยางลู่กำลังพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว!

        เดิมทีหยางลู่และหลิวหมิงเฉวียนนั้นมีความแข็งแกร่งที่ต่างกันไม่มากนักเมื่อหักลบกับอาการบาดเจ็บเข้าไปด้วยแล้ว โอกาสเอาชนะก็จะพลิกโผทันที!

        หลังจากการต่อสู้รอบสิบคนสุดท้ายในวันที่สองจบลงมีเพียงสามคนที่ยังคงรักษาสถิติชนะรวดเอาไว้ได้!

        คนผู้นั้นคือเซียวหลิงอวิ๋นเยี่ยเฟิง และจ้าวหมิงเจี้ยน! การต่อสู้ระหว่างทั้งสามคนนี้จะเกิดขึ้นในวันที่สาม!

        ตามด้วยหยางลู่ที่ชนะสี่แพ้สอง!ที่สำคัญยิ่งคือการประลองอีกสามนัดที่เหลือในวันพรุ่งนี้นอกเหนือจากเยี่ยเฟิงที่ต้องยอมแพ้อย่างไม่มีทางเลี่ยงคู่ต่อสู้ในอีกสองนัดคือหลิวหมิงเฉวียนและหม่าไข่ล้วนเป็นคู่ต่อสู้ที่เอาชนะได้ใสๆ!

        กล่าวได้ว่าหลังจากหยางลู่ได้รับการชี้แนะจากเซียวหลิงอวิ๋นเมื่อคืนนี้รวมถึงสถานการณ์การต่อสู้ในวันนี้ด้วยแล้วหยางลู่ได้คว้าตำแหน่งห้าอันดับแรกเอาไว้ในมือแล้วเรียบร้อย!

        ...

        แต่สิ่งที่ทำให้เซียวหลิงอวิ๋นคาดไม่ถึงก็คือยามที่พระจันทร์เต็มดวงลอยขึ้นสู่ท้องฟ้าในยามค่ำคืนหยางลู่ได้อาศัยแสงจันทร์มาที่ห้องของเขาอีกครั้ง!

        แต่ครั้งนี้ฉินหรูเยียนไม่ได้มาด้วย!จ้าวหนีอิ่ง ศิษย์พี่คนสนิทของหยางลู่อีกคนก็ไม่ได้มาด้วยเช่นกันหยางลู่มาเพียงคนเดียว!

        นอกจากจะเปลี่ยนชุดก่อนมาแล้วหยางลู่ที่มาหาในครั้งนี้ยังดูเหมือนจะแต่งตัวอย่างตั้งใจอีกด้วย!

        ศีรษะได้รวบผมเอาไว้เป็นซาลาเปาสองลูกสวมชุดหนังรัดรูปสำหรับใช้ฝึกวิชา สวมเสื้อคลุมยาวสีแดงอมชมพูคลุมทับเอาไว้เสื้อคลุมนั้นทั้งบางทั้งพลิ้วไหว ทำให้ตัวนางดูสง่างามและแข็งแกร่งแต่ยังคงความอ่อนโยนของหญิงสาวอยู่!

        สิ่งที่ทำให้หยางลู่รู้สึกไม่พอใจเล็กน้อยก็คือเมื่อเซียวหลิงอวิ๋นเห็นนางแต่งตัวอย่างประณีตเช่นนี้สายตาของเขากลับไร้ซึ่งความตกใจแม้แต่น้อย กลับกันประโยคแรกที่พูดออกมาคือ “หืม? คืนนี้มีศิษย์พี่มาแค่คนเดียวเองหรือ แล้วศิษย์พี่ฉินล่ะ?”

        “ศิษย์พี่หรูเยียนเก็บตัวฝึกวิชาอยู่น่ะ!”นางตอบคำถามของเซียวหลิงอวิ๋นก่อน จากนั้นหยางลู่ก็รีบแจ้งเจตนาของตน “ศิษย์น้องตอนอยู่ในเวทีประลองวันนี้ข้ารู้สึกได้ว่าท่วงท่าการใช้ดาบนั้นลื่นไหลกว่าก่อนหน้าจริงๆและยังรวดเร็วกว่าเดิมด้วย พลังหรือก็มากกว่าเก่าแต่ก็ยังมีอยู่สองจุดที่ยังใช้งานได้ไม่ค่อยคล่องนัก...”

        “โอ้!” เซียวหลิงอวิ๋นตอบกลับแบบไม่คิดมาก แต่ในใจกลับคิดว่าศิษย์พี่หรูเยียนคนนั้นเก็บตัวฝึกวิชาอยู่หรอกหรือ? การเลือกเก็บตัวในเวลานี้แสดงว่าการต่อสู้เมื่อคืนที่ผ่านมาทำให้วิชากายาหงส์อมตะเคลือบทองของนางเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้นนางออกจากการเก็บตัว คงจะกลายเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณไปแล้วกระมัง!

        ตัวเรานี้ช่างเป็นหัตถ์ทองคำเสียจริง!

        คนหนึ่งชนะการประลองใหญ่อีกคนหนึ่งเก็บตัวฝึกวิชาเพื่อให้บรรลุ!

        “ศิษย์น้อง เจ้าได้ยินที่ข้าพูดหรือไม่?” เมื่อเห็นเซียวหลิงอวิ๋นดูเหม่อลอยหยางลู่ก็กัดฟันเบาๆ และพูดย้ำอีกครั้ง!

        “ท่วงท่าการใช้ดาบของข้ามีอยู่สองจุดที่ข้ายังไม่ค่อยคล่องนักหากเจ้าไม่ว่าอะไร ช่วยสาธิตให้ข้าดูหน่อยได้หรือไม่? ข้าจะได้ดูว่าข้าพลาดตรงไหนไปบ้างพวกเราไปที่หอประลองดีหรือไม่?”

        “ไม่ต้องหรอก ที่สวนด้านหลังของข้าก็ได้!”