ถูกอัญเชิญมาเป็นนักฆ่าในต่างโลก (Yobidasareta Satsurikusha) [แปลจบแล้ว]

        ท่านที่กรุณาอ่านมาจนถึงเล่มก่อนหน้านี้ ไม่ได้พบกันซะนานเลยนะครับสำหรับท่านที่เพิ่งเคยพบกันก็ยินดีที่ได้รู้จัก อิโดะ มาซาโยชิครับ ขอบคุณจากใจจริงที่กรุณาซื้อผลงานชิ้นนี้"Yobidasareta Satsurikusha 5” ครับ

        จากครั้งนี้ เวทีของตำนานก็เปิดกว้างออกไปเป็นการปรากฏตัวของดินแดนที่ประกอบจากป่าและผืนดินที่แห้งแล้งอันมีชื่อว่า "ทุ่งร้าง”นั่นเองครับ

        และเผ่าพันธุ์ใหม่ที่มีชื่อว่า "เผ่าครึ่งสัตว์”!

        หูกระต่าย! สาวแกะ! ปุกปุย!

        …เผลอตื่นเต้นไปหน่อย แต่ครั้งนี้ก็ได้อาจารย์lack นักวาดภาพประกอบมาวาดคาแรคเตอร์ดีไซน์อันยอดเยี่ยมให้อีกแล้วครับ ขอบพระคุณจริงๆครับ

        ครั้งนี้มีตัวละครใหม่หลายตัว แต่ผมเพิ่มส่วนของวีเน่ลงไปในฉบับที่ตีพิมพ์เป็นเล่มด้วยเหตุที่ว่าตัวผมเองชอบคาแรคเตอร์ของเธอและตัวเธอถูกวางตำแหน่งให้เป็นคาแรคเตอร์ที่มีความสำคัญเป็นพิเศษครับ

        เธอใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุข แต่เนื่องจากเจ้าตัวยอมรับว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติจึงดูเหมือนว่าเธอจะไม่ค่อยตระหนักถึงเรื่องนั้นสักเท่าไหร่ครับ ทว่าในหนังสือเล่มนี้ก็เกิดการเปลี่ยนอย่างมากจากสภาพแวดล้อมที่คับแคบอึดอัดหายใจไม่ออกไปเป็นสภาพแวดล้อมที่กว้างขวางอิสระในทันที

        และที่นั่น ใจของเธอก็ได้รับอิทธิพลและรู้สึกถึงความรักที่ไม่เคยสัมผัสได้เท่านี้มาก่อนแต่ปัญหาก็คืออีกฝ่ายคือฮิฟุมิคนนั้นนั่นแหละครับ

        ผลงานชิิ้นนี้ไม่ได้เป็นแนวที่เรียกกันว่าแนวฮาเรมแต่ก็มีตัวละครผู้หญิงออกมาเยอะแยะเลยครับ จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่ในจำนวนนั้นพวกเธอจะมีท่าทีต่อฮิฟุมิต่างๆกันไป

        ในบรรดากองทัพสาวๆเหล่านั้น โอริกะก็ออกจะแปลกๆไปหน่อยเสียแล้ววีเน่จะไม่เป็นไรใช่ไหมนะ ในฐานะที่เป็นตัวละครหลักซึ่งส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อนางเอกแม้จะเป็นผู้เขียนแต่ก็รู้สึกเหมือนอยากจะบอกว่า "อย่าเลือกผู้ชายคนนั้นเลย” ขึ้นมาครับเพราะเห็นได้ถึงความยากลำบากแหละนะครับ

        อย่างไรก็ตาม เธอก็คิดว่าอยากจะสนุกกับชีวิตเพื่อที่จะสามารถดึงเอาเวลาในส่วนที่เจอกับเคราะห์ร้ายกลับคืนมาครับ

        และคู่สาวน้อยเผ่าครึ่งสัตว์ เรนีกับเฮเลน

        ทั้งสองคนที่แม้จะต่างกันแต่ก็สนิทสนมกันนั้นค่อนข้างจะเป็นเผ่าครึ่งสัตว์ธรรมดาที่อาศัยอยู่ในป่าครับ

        พวกเธอเป็นเผ่าแกะกับเผ่ากระต่ายซึ่งอยู่ฝ่ายถูกล่าจึงใช้ชีวิตอย่างเงียบๆอยู่ในป่าโดยพยายามไม่ให้ถูกเผ่าครึ่งสัตว์ที่แข็งแกร่งหรือถูกมนุษย์เจอตัว

        ในตอนจบของเล่มนี้ พวกเธออยู่ในตำแหน่งที่ต้องแบกรับความรับผิดชอบใหญ่หลวงพวกเธอจะไปได้สวยอย่างที่คาดไว้หรือไม่นั้นเรายังไม่ทราบ แต่เรนีผู้เฉลียวฉลาดกว่าที่คิดและเฮเลนที่ขี้เป็นห่วงก็ได้รับความรักจากชาวครึ่งสัตว์ที่อยู่รอบๆตัวดังนั้นก็ดูเหมือนว่าพวกเธอจะพอถูไถไปได้ครับ

        เหล่าผู้คนพบพานกับฮิฟุมิแล้วชีวิตก็เปลี่ยนแปลงไป

        เพียงแต่เจ้าตัวดูเหมือนจะยังไม่พอใจครับดูเหมือนว่าจะกำลังทำอะไรตามที่อยากทำและตอนนี้ก็คงยังไม่พึงพอใจครับ

        ถ้าหากว่าสามารถออกตอนต่อไปได้ เวทีต่อไปก็จะเข้าสู่พื้นที่ป่าภายในทุ่งร้างครับ

        ที่นั่นฮิฟุมิจะเผชิญหน้ากับศัตรูใหม่และความยากลำบาก…แต่นั่นแหละครับคือสิ่งที่เขาต้องการถ้ามีการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยเลือดคอยเขาอยู่ล่ะก็ ฮิฟุมิคงจะกระโจนเข้าใส่อย่างร่าเริงยินดีแหละครับเนื่องจากว่าการจะได้พิมพ์ต่อหรือไม่นั้นขึ้นอยู่กับผู้อ่านทุกท่าน เพราะฉะนั้นได้โปรดช่วยสนับสนุนกันนะครับ

        ครั้งนี้ก็ได้คุณบรรณาธิการ K, อาจารย์lack นักวาดภาพประกอบ และสต๊าฟท่านอื่นๆที่ช่วยพิสูจน์อักษรคอยลำบากดูแลเป็นอย่างยิ่งถ้าหากได้ร่วมงานกันอีก ผมก็คงจะมีความสุขมากครับ

        ตัวผมเองนั้น เมื่อเร็วๆนี้ก็ทั้งหมั้นและเปิดกิจการชูตติ้งบาร์ติดต่อกันชีวิตส่วนตัวจึงเปลี่ยนแปลงไปหลายๆอย่างครับ

        มีเรื่องลำบากหลายๆอย่างเกิดขึ้น แต่ก็คิดว่า"เอาเถอะ ยังดีกว่าความยากลำบากในต่างโลกนะ” และคิดว่าจะพยายามสนุกกับชีวิตให้เหมือนวีเน่ครับ

        ร้านเหล้าที่อิโดะยืนเหม่ออยู่ตรงเคานเตอร์นั้นตั้งอยู่ที่ซากะครับหากมีธุระที่ซากะก็ขอเชิญแวะมาเยี่ยมเยือนกัน ถ้ามีข้อสงสัยอะไรสามารถสอบถามมาได้ทางทวิตเตอร์หรือไม่ก็ที่เว็บไซต์"小説家になろう(มาเป็นนักเขียนกันเถอะ)”โดยไม่ต้องกังวลครับ (ขายตรง)

        ถ้าเช่นนั้น ผมขอภาวนาจากใจว่าจะได้พบกันอีกในเล่มถัดไปครับ

        ขอบคุณครับ

        อิโดะ มาซาโยชิ