เธอเดินเข้าไปแย่งชีสเค้กจากเขา และเดินไปนั่งที่โซฟา แล้วก็กินอย่างเอร็ดอร่อย
"อร่อยขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?"
เธอคิดในใจ
"นายซื้อที่ไหน?"
เธอถามด้วยความตื่นเต้น
เขาไม่ได้ตอบความจริงไป
"วันหลังเดี๋ยวผมพาไปกิน"
"ฉันแค่ถามว่า นายซื้อมาจากที่ไหนไง?"
เธอพูดย้ำ
เขานั้นก็ไม่ได้ตอบคำถามเธอไป
"ไหนบอกว่าไม่ชอบของหวาน?"
เธอก็รีบอธิบาย
"ก็ไม่ได้ชอบ แต่ชีสเค้กนี้มันอร่อยมากไง
ทีนี้บอกได้รึยังว่ามันขายที่ไหน?"
"ถ้าอยากกินก็มาที่บ้านผม"
เขาตอบเสียงเรียบ
"นี่นายจะไม่บอกใช่ไหม!?"
เสียงเธอเริ่มเข้ม
เขาก็ไม่ได้ตอบอะไรเธอออกไป
เธอเห็นอย่างนั้นก็รีบกินให้หมด และเดินไปยังห้องครัว เพื่อที่จะไปล้างจาน
"อ้าว! คุณผู้หญิง เดี๋ยวให้ป้าล้างเองค่ะ"
ป้ายอนตกใจเห็นเธอกำลังล้างจาน
"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวหนูทำเองก็ได้ค่ะ"
เธอพูดไปและยิ้มเบาๆ
ตอนที่เธอกำลังเช็ดจานอยู่นั้น
"ขนมที่คุณหนูทำ อร่อยไหมคะ?"
ป้ายอนถามอย่างสดใส
เพล้งงง! ! !
"ว้าย!! คุณผู้หญิง เป็นอะไรไหมคะ?"
ป้ายอนตกใจ
เธอเองก็ตกใจ
"ไม่เป็นไรค่ะ
ว่าแต่เขาเป็นคนทำขนมเหรอคะ?"
"อ.อ้อ ใช่ค่ะ"
ป้ายอนยังคงตกใจ
เขานั้นก็รีบวิ่งมาที่ห้องครัว เพราะเขาก็ได้ยินเสียงจานแตก
"คิมซู!"
เขาเรียกอย่างร้อนรน
เธอและป้ายอนนั้น ได้เห็นเขาเข้ามาอย่างเร่งรีบแล้วนั้น ต่างก็ตกใจและหงุนงง
เขาได้เห็นเธอกับป้ายอน ไม่ได้มีใครเป็น
อะไรเลย เขาจึงเดินกลับไปอย่างเขินๆ
"ฮ่าๆ คุณหนูคงเป็นห่วงนะค่ะ~"
ป้ายอนหัวเราะออกมา
"คะ?"
เธอก็ยังคงงงอยู่
และเธอก็เก็บเศษจานด้วยตัวคนเดียว
เพราะเธอสั่งไม่ให้ป้ายอนมาช่วย
หลังจากนั้นเธอก็เดินมายังห้องรับแขก
เธอแอบชำเลืองตาไปมองเขา แต่เขานั้น
ก็นั่งเงียบอยู่ตลอด
"แล้วเมื่อไหร่นายจะไปส่งฉัน?"
เธอเริ่มถาม
เขาก็หันมามองเธอ เขาก็ไม่ได้ตอบอะไร
แต่สิ่งที่เขาสะดุดตานั้นก็คือ
นิ้วของเธอโดนบาดจากเศษจาน
เขาจึงรีบไปนั่งใกล้ๆเธออย่างกระวนกระวาย
"อะไร!?"
เธอตกใจ อยู่ๆก็...
"END"